MaandMoves: juli 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Juli

Juli was absoluut een rollercoastermaand. Een van mijn grootste wensen is in vervulling gegaan: andere woonruimte. De sleutels heb ik al en er wordt nu druk geklust. In augustus verhuis ik definitief naar een andere huurwoning die bijna 2x zo groot is als mijn huidige krot (dat gesloopt gaat worden), een hoger energielabel heeft en op een locatie staat met veel minder geluidsoverlast. Ik blijf overigens wel gewoon in Oisterwijk wonen, alleen dan een kleine twee kilometer verderop.

Verder was er natuurlijk de vreselijke hittegolfdag en ik was heel blij dat het maar om één dag ging; ik kan echt niet tegen deze extreme hitte.

Wandelen, geocaching en Munzee

Nu tijdens de klus- en verhuisperiode staan deze zaken allemaal op een zeer laag pitje. Maar in de eerste weken van juli heb ik de nieuwste NS-wandeling gedaan van Schin op Geul via Valkenburg naar Maastricht. 17 kilometer en het ging mij ondanks de hoogteverschillen goed af. Mooie wandeling, sommige stukken waren mij bekend van een vakantie in Valkenburg. Maar het stuk rondom de Curfsgroeve kende ik nog niet en was zeker de moeite waard. Onderweg ook nog twee caches kunnen meepakken en aan het einde op de groene loper van Maastricht nog een labcache. Verder waren er ook veel Munzees te scoren, zowel onderweg als tijdens de treinreis.

Er werden deze maand 53 caches gevonden. De eerste helft van de maand door mij en daarna nam Anke het over, omdat die op vakantie is. We staan nu op het grappige getal van 11444 founds.

Ook Munzee staat nu op een laag pitje: alleen die in Oisterwijk hebben momenteel mijn aandacht. Maar in de eerst weken van juli wel veel gevangen tijdens mijn Weekend Vrij treinreizen; toevallig twee weken achter elkaar naar Limburg. Nu staat mijn Weekend Vrij natuurlijk even uit; dat kan omdat ik een NS Flex abonnement heb.

Spelletjes

Werden er nog best vaak spelletjes gespeeld; 62 potjes maar liefst en 31 verschillende spellen. Een gedeelte van mijn spellencollectie verblijft in het huis van mijn ouders, omdat ik vaak speel met mijn moeder. Van het gedeelte wat in mijn eigen huis verblijft is nu alles ingepakt en ik heb ook heel veel spellen verkocht deze maand. Dat zijn spellen die ik niet leuk vond of die ik toch nooit ga spelen. Scheelt toch weer een paar verhuisdozen en in het nieuwe huis kastruimte. Omdat ik dus nog een stapel ongespeelde spellen heb, mag ik voorlopig niets nieuws kopen van mezelf. Hoogstens een klein spelletje, maar geen grote spellen. Eens kijken of ik dat vol kan houden tot de december-cadeautjes-maand.

Kijken

Ehm, ik denk dat ik werkelijk geen seconde tv heb gekeken deze maand. Ook geen films gezien.

Verder

Bezocht ik El Mundo Fantasia in de wereldtuinen van Mondo Verde in Landgraaf. Ik hoop dat ik nog de tijd vind om er een blog over te schrijven. Ik kocht er wel een paar leuke dingen die ingepakt en wel in een verhuisdoos zijn beland en pas uitgepakt zullen worden in mijn nieuwe woning.

Kun je toch ongelooflijk veel spullen verzamelen op 35 vierkante meter. En dan heb ik echt ook een hoop weggegooid, verkocht of weggegeven; nog nooit zoveel pakketten verstuurd als de afgelopen maand en ook nog veel Marktplaats-mensen aan de deur gehad.

Deed ik mee aan twee verschillende swaps en die waren allebei leuk (in het verleden ook een paar keer vervelende ervaringen gehad met swaps, maar dit jaar weer een paar keer geprobeerd en tot nu toe gelukkig met succes).

Werd het langverwachte kindje geboren van mijn vriendinnen. Ze liet lang op zich wachten, maar nu is ze er dan eindelijk. Ze is zelfs al op bezoek geweest in mijn nieuwe woning (niet dat ze er veel van gezien heeft, want ze sliep ;>)

Natuurlijk gaan mijn cavia’s Fenno en Frido ook mee naar het nieuwe huis en nu we meer ruimte hebben kan een lang gekoesterde wens van mij in vervulling gaan en zullen er ergens in de komende maanden twee konijntjes aan mijn huisdieren worden toegevoegd.

Kreeg ik een mail van Air Miles waarom ik al zolang geen punten had gespaard. Ondertussen loop ik de deur plat bij de P.raxis en zijn mijn Air Miles punten ruim verdubbeld. Zou ik daar nu een juichmail over krijgen?

Geocachingverhalen uit het verleden: NS-wandeling Wezepsche Heide

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 28 juli 2016:

Mijn moeder en ik verbleven een paar dagen in een hotel in Zwolle en vandaag stond de NS-wandeling van Wezep naar Zwolle op het programma. Op de route lagen verschillende geocaches.

Het verhaal:

Ik had ontdekt dat er ook een NS-wandeling liep van Wezep naar Zwolle. Dat leek me ook wel erg leuk om te doen, omdat dat vanuit Oisterwijk veel te ver treinreizen is en we nu mooi terug konden lopen naar Zwolle. Dus ’s morgens na het ontbijt wandelden we naar het station van Zwolle. Onderweg pikten we Baarsjes op, dit was een bijna-onder-water cache in de waterpartij voor een kantorencomplex vlakbij het station. Best wel grappig gedaan, maar de cache ligt wel heel erg in het zicht.

We gingen met de sprinter maar één station verderop: naar Wezep. Dit was geen nieuw station voor ons, want in februari 2015 waren we hier al geweest, toen we per trein een midweekje op de Veluwe zijn geweest. We herkende het station dus nog. Hier begonnen we aan een wandeling, terug naar Zwolle, van zo’n 14 kilometer. Die liep meteen al het bos in langs de spoorlijn, helemaal goed, ik ben meer van wandelen door de natuur, dan van wandelen door een stad. Via het bos kwamen we uit op de heide. Hier vonden we onze eerste cache op de route: Reinwater. Die zat in een putje, bovenop een heuveltje op de heide. Er zat een mevrouw op een bankje en die keek de ogen uit haar hoofd, toen ik het putdeksel opentrok. Toen wij uitlegden wat geocaching was, leek het haar een leuke hobby. Er stond op deze locatie ook nog een Zielige Paddo, dat is een paddo waar de kap af is en waar alleen nog het verbrokkelde, betonnen onderstel van over is. Leverde wel een mooie foto op.

Wij vervolgden onze tocht over de heide en moesten die veel te vroeg naar mijn zin verlaten. Ook omdat hierna een lang stuk over het fietspad volgde, terwijl je volgens mij nog verder had kunnen lopen over de heide. Er loopt op een bepaald moment een snelweg tussen twee natuurgebieden door en die passeerden wij over een viaduct. Vlak na dit viaduct lag een carpoolcache. Best wel grappig om een carpoolcache te voet te doen. Meestal doe je die toch echt met de auto en zijn ze te voet ook niet bereikbaar. Deze dus wel.

We gingen nu weer een bosrijk gebied in, het landgoed Molecaten. We besloten de route iets te verlengen met de multi over het landgoed. Daardoor liepen we sommige padden 2x, maar dat was hier niet zo’n straf, het is een mooi bos. Er stond ook nog een heel oude en grote boom. De cache vond ik meer per toeval, hij lag in een bosje waar slootachtige sleuven in lagen. Ik sprong heel lenig over zo’n sleuf en landde bovenop de plank die bovenop de cache lag. Hoppa, found it. Anders had het nog best lang kunnen duren hier, want er lagen overal bladeren.

We beloonden ons zelf op het terras van Molecaten met een drankje en een hapje. De wandeling ging via statige bomenlanen verder naar Hattem. Onderweg kwamen we enkele fietspaddestoelen tegen, waarvan de nummering volgens mij helemaal niet klopte. Het leek wel alsof er een nieuwe paddo was neergezet, maar dat de oude niet weggehaald was.

In het historische centrum van Hattem bezochten we een paar winkels. Dat hadden we beter wat langer kunnen doen, want toen we het dorpje uitliepen begon het snoeihard te regenen. Als in: clusterregenbui. Ik had mijn regenjas bij en mijn moeder een poncho, maar dat hielp maar een beetje. Eerst stonden we onder een boom, later zijn we naar een flat gerend. Daar stonden we eerst in het portiek bij de ingang, maar van een aardige bewoner mochten we schuilen in de hal van de flat. Daar wachtten we tot de regenbui voorbij was. Ondanks de doorweektheid, besloten we toch nog een klein stukje om te lopen voor de cache in de Minibieb van Hattem. Die was wel de moeite waard, een lekkere, grote minibieb met een keurige cache, waaruit je boekenleggers mocht meenemen.

Onze wandeltocht ging nu Hattem uit, richting de rode brug – de Hanzebrug – over de rivier de IJssel. Hier waren we ’s morgens al overheen gegaan met de trein, maar dan in tegengestelde richting. Nu mocht het te voet. We twijfelden heel lang hoe en waar we de brug op moesten lopen, maar toen we er bijna onder stonden, bleek er een mooie trap voor voetgangers te zijn. De brug is bijna een kilometer lang en komt uit in het buitengebied van Zwolle, hier zie je nog de vormen van de oude vestingwerken. We vonden hier nog twee caches van een serie, maar de hele serie is niet meer gelukt. Op een bepaald moment kwamen we weer uit op inmiddels bekend gebied. We liepen niet meer via het station, maar rechtstreeks naar het centrum van Zwolle om daar een hapje te eten. We zaten eerst buiten, maar werden door een nieuwe regenbui naar binnen verdreven. Gelukkig konden we daarna wel droog terug lopen naar het hotel.

Wat ik hier op 28 juli 2022 nog aan te voegen heb:

Dit was nog in het beginstadium van mijn obsessie voor NS-wandelingen. Ondertussen heb ik ze bijna allemaal gelopen; sommige zelfs meerdere keren. En Zwolle is een erg leuke stad om een paar dagen te verblijven.

Vanaf deze week komen er data aan de beurt voor de geocachingverslagen uit het verleden die ik al eerder heb gehad. Het verhaal van 28 juli 2005 vind je hier.

MaandMoves: juni 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Juni

Qua weersomstandigheden ging het op en neer van kurkdroog naar zeiknat met flinke plensbuien. Het was verder geen heel bijzondere maand.

Wandelen, geocaching en Munzee

Er werden 88 geocaches gevonden deze maand. Eentje door Anke (wel op een datumdag) en de rest door mij. Er waren nog vier data voor het Geocaching Datum Project in juni en die zijn allemaal opgelost; de laatste pas vanmorgen in alle vroegte; ik had er speciaal een labcache in Oisterwijk voor bewaard en vanwege de weersvoorspelling (het ging ’s avonds keihard regenen) besloot ik al voor mijn werk te gaan. Dat pakte best wel goed uit eigenlijk; ik had een miracle morning bij de Oisterwijkse bossen en vennen. De data voor het GDP zitten nu onder de tien! Nog maar acht data te gaan; vijf komen er dit jaar nog voorbij en drie volgend jaar. Juni is daarmee de zesde maand die helemaal opgelost is na juli, augustus, oktober, januari en mei. Voorlopig dus even pauze van het GDP, want de volgende data zijn pas in september.

De wandelingen van deze maand waren bijna allemaal gerelateerd aan geocaching. Daarvoor wandelde ik over Landgoed de Velder bij Best en langs het enige Nederlandse stuwmeer de Cranenweyer bij Kerkrade. Verder weer veel gewandeld in de Oisterwijkse bossen en vennen en over de Kampina.

Verder ving ik ook een heleboel Munzees. Bij de Cranenweyer bleek een Munzee Garden te liggen; dat is een heel groot veld van virtuele Munzees die er op de kaart meestal uitzien als een mooi patroon. Ik ving de accu van mijn telefoon en mijn extra voeding leeg en toen moest ik ermee ophouden. Daarom heb ik nu een powerbank met veel meer mAh gekocht, want als ik de Munzee-app, de geocaching-app en de labcache adventure-app afwisselend draai, is mijn accu relatief snel leeg. Ook kreeg ik het advies om mij bij een zogenaamde Munzee Clan aan te sluiten. Dit is een groep van maximaal tien Munzeejagers die samen naar een bepaald doel toe werken. Als dat doel gehaald wordt krijg je bijvoorbeeld Munzees die je zelf kan plaatsen of punten om Munzees te kopen in de Munzeeshop. Na een tijdje zoeken kon ik mij aansluiten bij een internationale clan met mensen van over de hele wereld. Ik ben de enige Nederlander en volgens mij ook de enige vrouw, maar whatever, ik ga ze hoogstwaarschijnlijk toch nooit in levende lijve ontmoeten. In ieder geval is het doel van juni gehaald, dus nu kan ik weer wat eigen Munzees plaatsen.

Spelletjes

Juni was de beste spelletjesmaand van 2022 tot nu toe. Dankzij de vele regenbuien werden er zowel ’s avonds als soms ook ’s middags spellen gespeeld. Dus speelde ik maar liefst 89 potjes van 43 verschillende spellen. Het vaakst gespeelde spel is Elixer Mixer; een kaarspelletjes waarbij je verschillende toverdrankjes moet mengen. Het kost maar een paar euro en we hebben er al veel plezier van gehad.

Op dit moment zijn Maracaibo en Everdell mijn lievelingsspellen (maar dat kan morgen weer anders zijn). Die eerste is een tactisch piratenspel met heel veel opties (waarin verschillende speltechnieken worden gecombineerd) en duurt wel een paar uur, maar hebben we toch 2x gespeeld deze maand. Everdell is een spel met bosdieren (door mij nog steeds critters genoemd, omdat ik het eerst in het Engels heb gespeeld) en iets minder moeilijk dan Maracaibo, maar wel ook heel leuk en met veel mogelijkheden. We spelen meestal met de rivieruitbreiding Pearlbrook erbij.

Kijken

Whaha, veel tv gekeken heb ik niet deze maand. Wel 1x naar de bioscoop geweest, naar Lightyear. Prima film voor een keertje, maar was wel anders dan wat ik ervan had verwacht. Vond het niet echt een kinderfilm en ik miste het Toy Story sfeertje. Robotkat Sox is wel een leuk karakter. En helaas ook geen 3-Oog Aliens in deze film. Dat was al wel voorspeld (ze zijn merchandise van Pizza Planet en niet van Lightyear, maar toch jammer). En die sombere toekomstige wereld waarin alle planten vijanden zijn…hoeft zeker ook niet van mij.

Verder

Wil ik nog steeds dolgraag een andere woning – en moet ik hier ook weg omdat het over een kleine 1,5 jaar gesloopt gaat worden – maar de sociale huurwoningen zijn dun gezaaid in Oisterwijk (ik zou ook nog wel naar Berkel-Enschot willen verhuizen, maar daar hetzelfde verhaal). Veel woningen zijn alleen voor 55-plussers of vallen in de duurste categorie of zijn alleen voor gezinnen. Er was de afgelopen maand één woning die in aanmerking kwam – iets groter dan deze woning en mét een tuintje – en helaas eindigde ik als tweede en zei de eerste ja. Dus balen voor mij, want in gedachten had ik woning en tuin al zo’n beetje ingericht.

Ook wilde ik bij een schrijfgroepje via de bibliotheek om een stok achter de deur te hebben om eindelijk dat boek eens (af) te schrijven. Maar dat schrijfgroepje bleek nogal populair en zat dus al vol. Nu sta ik op de wachtlijst voor een groepje dat hopelijk later dit jaar van start gaat.

Bezocht ik eindelijk het Ouwehands Dierenpark. Daar wilde ik al heen sinds de reuzenpanda’s er zijn en al helemaal sinds de babypanda Fan Xing is geboren. Toen kwam corona en ondertussen is Fan Xing al twee jaar en gaat hij bijna naar China (de twee volwassen panda’s zijn in bruikleen en alle jongen vervallen weer aan China). Gelukkig was hij er nu nog wel en heb ik hem zelfs kunnen bewonderen toen hij buiten aan het spelen was. Dat was een actief moment, want panda’s zijn heel luie beesten. De vaderpanda is de hele dag (ik ben 3x gaan kijken) niet van zijn plek afgekomen en de moederpanda werd alleen actief toen ze bamboe kreeg.

MaandMoves: maart en april 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Dit keer twee maanden samen. Er zijn in april niet veel blogs verschenen en dat komt omdat het werkgeheugen van mijn WordPress-account vol was. Dan heb je een paar keuzes:

  • stoppen met bloggen; dat is een serieuze optie geweest, maar vond ik uiteindelijk toch jammer
  • een andere blog beginnen met nieuw werkgeheugen; dat vond ik dan weer jammer van wat ik hier heb opgebouwd
  • een abonnement afsluiten met meer opties; dit is het dus uiteindelijk geworden, maar omdat WordPress de prijs van het abonnement (en je geen echte keuze meer hebt binnen abonnementen) flink heeft opgehoogd vond ik het wel echt een financieel twijfelgeval. Uiteindelijk gewacht tot er een korting op kwam en toen toch maar betaald. Helaas is dit maar voor een jaar, dus dan sta ik opnieuw voor die keuze.

Maart en april

Maart begon nog met veel somber en grauw weer en ik keek echt uit naar de lente. Zowel naar het langere licht als de betere weersomstandigheden. Die kwamen uiteindelijk, maar op mijn verjaardag (op de laatste dag van maart) was het echt weer heel slecht. Op 1 april viel dan de sneeuw die de hele winter achterwege is gebleven. Hier in Noord-Brabant hebben we toch nog veel geluk gehad, want het bleef hier bij natte sneeuw die vrijwel meteen weer smolt. Op andere plaatsen kwam een veel dikker sneeuwdek naar beneden. Ik heb echt een ontzettende hekel aan sneeuw, dus ik was heel blij met een vrijwel sneeuwloze winter. En voorlopig lekker geen sneeuw meer!

Ik houd wel van het weer zoals het nu is: overdag lekker maar niet te warm en ’s avonds en ’s nachts koelt het af. En af en toe een regenbui voor de natuur.

Wandelen, geocaching en Munzee

De maand maart had nog vijf data en die heb ik allemaal opgelost, op eentje na. Die valt volgend jaar op een zondag, dus de kans is vrij groot dat ik die dan alsnog weg kan werken. Verder wilde ik maart graag over de 1000 maandfounds (alle founds in de maand maart door de jaren heen bij elkaar opgeteld) krijgen. Daarvoor moest ik nog 60 caches vinden en dat is ruimschoots gelukt, want in maart vond ik 85 caches. In april stond geocaching op een vrij laag pitje. Er moest nog één datum voor het Geocaching Datum Project, maar die viel op een doordeweekse werkdag en het was zo’n slecht weer dat ik geen zin meer had om ’s avonds op pad te gaan. Precies hetzelfde probleem als vorig jaar. Dit is dus ondertussen een behoorlijke frustratiedatum geworden en ik hoop dat het volgend jaar eindelijk eens gaat lukken, hoewel het dan nog steeds een doordeweekse werkdag zal zijn. Er werd uiteindelijk slechts op twee dagen aan geocaching gedaan in april, maar die leverden wel veel caches op, namelijk 40 founds. Verder is er een nieuwe souvenir-serie van start gegaan over virtuele doolhoven die Signal (de kikkermascotte van Groundspeak, de organisatie achter geocaching) moet doorkruisen. De reeks loopt een jaar lang en je krijgt steeds twee maanden de tijd voor een doolhof en dat levert dan twee souvenirs op. De eerste twee souvenirs zijn al binnengehaald.

Ik heb vooral heel veel gewandeld in mijn achtertuin: de Oisterwijkse bossen en vennen. In het weekend, maar nu het weer langer licht is ook vaak nog een avondrondje. Begin maart had ik nog last van een slechte conditie, nadat ik corona had gehad. Dat moest ik echt wel weer een beetje opbouwen. Daarom koos ik tijdens een paar geocachingdagen in maart voor de fiets in plaats van lopen. Ik geo-fietste (met een OV-fiets) rondom Zevenbergen en bij Zaltbommel.

In april wel weer een paar keer gewandeld op een andere locatie. Met Pasen wandelde ik met mijn moeder een bloesemroute; een rondwandeling vanaf station Geldermalsen. Het was er op een zonnige feestdag natuurlijk heel erg druk, maar wel lekker gewandeld en veel bloesem gezien en ook nog veel caches gevonden onderweg. Op Koningsdag wandelde ik rondom Kasteel Heeswijk, een Brabants topmonument. Beetje jammer dat de labcaches op de route een verplichte volgorde hadden, waardoor ik de route niet helemaal op de goede manier kon lopen. Evengoed wel lekker gewandeld.

Hoewel ik niet speciaal op Munzee-jacht ben geweest ben ik toch een level verder gekomen en zit ik nu in level 118.

Spelletjes

Ja, dat wil niet altijd even goed lukken. Gezondheidsperikelen gooiden veel roet in het eten. Wel ben ik op Zuiderspel geweest, de Brabantse spellenbeurs in Veldhoven die na drie jaar weer door mocht gaan. Drie jaar geleden waren we er met precies hetzelfde groepje, alleen mocht kleine F. nu ook mee; zijn eerste spellenbeurs. En we hebben ondertussen zelfs kennissen in de spellenwereld en die waren er ook. Ik kocht uiteindelijk drie kleine kaarspellen van Jolly Dutch, waarvan ik Click – The Great Wall vooralsnog de leukste vind. Na de beurs bestelde ik met cadeaubonnen ook nog Cascadia. Die speelden we ook op de beurs, maar de Nederlandse editie was daar nog niet te verkrijgen (of al uitverkocht, ik weet het niet precies).

Kijken

Ik volg ondertussen mijn vierde seizoen van het Belgische De Mol. Helaas wordt dit seizoen geteisterd door uitvallende kandidaten om uiteenlopende redenen. Evengoed hebben ze er toch nog best een aardig seizoen van weten te maken, maar het is heel lastig om het geweldige Duitsland-seizoen met topmol Lennart nog ooit te overtreffen. Grootste pluspunt tegenover Wie is de Mol? vind ik toch echt de onbekende kandidaten; die doen veel harder hun best voor het geld.

Ook kijk ik Floortje naar het einde van de wereld, maar ik loop een beetje achter, want heb pas twee van de zes afleveringen gezien.

Ik wil ook nog dat Dwars door de Lage Landen terug gaan kijken, maar het moet allemaal op mijn laptop en die hapert aan alle kanten en valt soms uit.

In april ging ik twee keer naar de bioscoop. Als WizardWorld fan natuurlijk naar de derde Fantastic Beast: The Secrets of Dumbledore. Tja, wat zal ik ervan zeggen; het is een beetje een plotgestoorde film, omdat ze lieve/leuke fabeldieren willen combineren met de opkomst van Grindelwald en er ook nog verwijzingen in moeten zitten naar Harry Potter. En waar was Tina het grootste gedeelte van deze film??? Als je al zoveel personages hebt, waarom dan nog meer nieuwe introduceren? Wel was mijn favoriete fabeldier – Teddy – de Niffler weer geweldig.

De tweede film was The Northman en die vond ik vreselijk. Te veel psychedelisch goddelijk gezever en te veel rondvliegende ingewanden. Alleen de kostuums, de schepen en het landschap waren wel ok, maar daar kwam vast veel van uit de computer.

Verder

Spelen er nog wat dingen waar ik nu nog niet over wil bloggen.

Was ik jarig op de laatste dag van maart en kreeg ik vreselijk slecht weer. Gelukkig was er ook een klein feestje met cadeautjes en werden er spelletjes gespeeld.

En om dan toch met iets positiefs te eindigen: mensen vragen mij vaak hoe het met mijn cavia’s gaat. Nou, met Fenno en Frido gaat het uitstekend. Frido werd begin maart 1 jaar en woont dus ook alweer een jaar bij mij. En Fenno is ondertussen 2,5 jaar oud en is daarmee al ouder geworden dan de cavia waar hij voor in de plaats kwam (Frinn). Ze zijn dol op andijvie uit de koopjesbak van de Jumbo en dat ligt er best vaak in, dus het zijn lucky guineapigs.

Geocachingverhalen uit het verleden: De groene gordel van Hoogvliet

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 28 april 2009:

Stephanie en ik reden best wel een eind om een 15-in-1-multi te gaan doen.

Het verhaal:

Aan het einde van de dag gaf de teller aan dat we 22,7 km gelopen hadden. Dat wisten we niet van tevoren. Anders waren we er misschien wel nooit aan begonnen, haha.

Maar goed, het hele verhaal. Een tijdje terug ontdekten we dat er een 15-in-1-multi bestond. Die lag alleen wel een eindje bij ons uit de buurt, namelijk in Hoogvliet. Stephanie en ik vonden dat wel een uitdaging, dus we besloten om de Groene Gordel van Hoogvliet te gaan doen.

’s Morgens toen we weg reden, zag het er een beetje bewolkt uit, maar we namen paraplu’s mee en besloten toch te gaan. Het was wel verder rijden dan we verwacht hadden, maar ja, nu waren we toch al onderweg. Aangekomen op de plaats van bestemming miezerde het al. Gedurende de hele dag heeft het steeds geregend, afgewisseld door korte, droge periodes. Pas tegen de avond brak de zon door. Dus die paraplu’s kwamen goed van pas.

De multi was 15 km lang en op de route lagen 14 traditionals. Die waren niet allemaal van de maker van de multi-cache. Sommigen maakten de route ook nog langer. Daarnaast zijn we ook nog een keertje verkeerd gelopen, een doodlopende weg in. Dat was 1,5 km om.

Van de 14 regulars hebben we er vier niet gevonden. Of eigenlijk: 3 niet gevonden, want eentje hebben we wel gezien, maar die zat onder in een paal en daar konden we zonder touw en magneet niet bij.

Onze voettocht begon met de eerste waypoints van de Groene Gordel in de regen. Daarna gingen we zo’n 8x de schapendijk over om Het Grasveld te vinden en daarna Pittig Hoogvliet. Het Grasveld was een simpele oppikker, maar Pittig Hoogvliet was moeilijker. Eerst moesten we tussen het prikkeldraad doorkruipen, om daarna door een moerassig stukje bos te lopen, langs de rivier. Het duurde even voor we de cache gevonden hadden, die midden in het moerasgebied aan een boomtak hing, met een dik touw.

De volgende traditional was nog leuker. Deze heette de Oostpuntgriend. En die was aan de overkant van een soort van uitloper van de rivier. Die uitloper was ongeveer zo breed als de stroom. Het water stond vrij laag en over het water lag een omgevallen boom die een soort van brug vormde. De cache lag aan de overkant. Stephanie offerde zich op om naar de overkant te gaan. Eerst probeerde ze over de natte boomstam te gaan, maar die was zo glad en zo vies, dat ze besloot om door het water te gaan lopen. Ik maakte foto’s. Ze vond de cache en kwam weer terug, half doorweekt. Mijn eigen schoenen hadden hun waterdichtheid ook al opgegeven in het natte gras van de schapenwei. Stephanie werd door mij tot held van de dag gekroond en we gingen weer verder.

Het Wiel zat onder een bruggetje verstopt en daarna kregen we ons eerste probleem met de Groene Gordel, namelijk welke fietsroute het zou moeten zijn. Vlak daarna kwam de eerste domper, want we vonden een tradi (Polderzicht Hoogvliet) niet, nadat we een hele tijd hebben staan zoeken bij een vies slootje. Uit logs begrijpen we nu waar hij wel moet zijn: op een originele, maar vrij vreemde plek.

Het eerste stuk van de multi had door vrij natuurlijk gebied gelopen, maar nu begonnen we door stadsparken te lopen. Door de regen en de hoge bomen had de GPS last van afwijkingen. Gelukkig vonden we het Boomgaardhoekseparkje nog wel onder een bruggetje en vlak daarna de Gadering. Bij deze cache leerden we wat een “vloerpot” is. Dit is dus een soort van klepje in de grond waar de cache inzit. Is trouwens wel waterdicht, want de cache was kurkdroog, terwijl het al uren aan het regenen was.

Hierna kregen we een dipje. We hadden al ruim 10 km gelopen en nu liepen we ook nog verkeerd. We waren op een bepaald punt op 40 meter van een waypoint af. Alleen stonden er kantoren tussen met hekken en achter die hekken een brede sloot. Dat betekende dat we helemaal terug moesten lopen (ruim 500 meter) en aan de andere kant van de gebouwen die afstand nog eens moesten gaan lopen. Aaargh!

Toen we eindelijk op dat waypoint aangekomen waren, hadden we een afwijking van over de 100 meter, dus waren we bang dat we ergens een fout hadden gemaakt. Toch doorgegaan naar het Gaderingviaduct. Die lag ook midden in het bos, in een koeiengebied waar het ontzettend modderig en vies was. Hier ontmoetten we ook nog een andere geocacher. Deze man was alleen en niet erg spraakzaam. Het leek meer alsof hij zo snel mogelijk van ons af wilde. Hij deed niet de Groene Gordel, maar wat losse caches. Dus Steef en ik hadden zoiets van: “nou, dan hoeft hij ons ook niet te discoveren”, dus liepen door zonder onze nummers te laten zien.

We konden ook Natuurlijk Hoogvliet 1 niet vinden. Deze zou op een steigertje bij een klein meertje moeten liggen en het formaat van de cache was onduidelijk, waarschijnlijk zou het een nano zijn. De steiger was nat en vies en na een tijdje zoeken hebben we het opgegeven. De cache zal er vast zijn, maar we hadden geen zin om allerlei gekke toeren uit te halen op die steiger in de regen.

Ondertussen was het al half vijf en we waren nog lang niet klaar. Toen er een McDonald’s in zicht kwam, namen we het besluit om daar te gaan eten. We waren wel toe aan een pauze met eten, drinken en een wc. Dus belden we allebei naar huis om dat aan te kondigen; gelukkig deden onze ouders niet zo moeilijk. Bij de McDonalds hebben we onszelf gevoerd en gedrenkt en zijn we even opgewarmd. Hierna hadden we weer volop zin om verder te gaan.

Ik had er niet veel vertrouwen in dat we Natuurlijk Hoogvliet 2 wel zouden gaan vinden, maar we gingen toch even kijken. Er stond een boom van top tot teen begroeid met klimop. Ik zei dat het onmogelijk was om hierop een nanocache te vinden, maar nog voor ik de zin uitgesproken had, had Steef de nano-cache al in haar handen…Voortaan neem ik Stephanie dus altijd mee als ik een nano-cache ga zoeken :>) De vorige keer had ze het kleine rotding namelijk ook al binnen 5 seconden in handen…

Onze route vervolgde zich door het Bonairepark. Hier was het best wel mooi, maar we hadden last van een afwijking. Gelukkig hebben we de cache hier wel gevonden, met een travelbug erin zelfs.

Toen we uit de jungle van het Bonairepark waren gekomen, was het droog en liet het zonnetje zich zowaar zien.

We waren vantevoren al bang geweest dat we Spelen met de M niet zouden kunnen vinden. Stephanie vond dat die m voor “Maartje” stond en wilde mij wel in een paaltje stoppen om de cache te kunnen pakken, maar ik vermoedde dat M voor “magneet” stond en ik had gelijk. We hebben met behulp van mijn zaklampje de cache wel onderin het paaltje zien liggen, maar we konden er met geen mogelijkheid bij. Jammer dus. Een paar honderd meter verderop lag De Oude Zwemplek en die hebben we wel gevonden.

Op naar de laatste loodjes van de Groene Gordel. Die leverde problemen op. We moesten een veerooster hebben, maar volgens de GPS lag het 0-punt in de Maas. Damned. We probeerden van alles, omdat we niet zeker wisten wat we fout zouden hebben. Uiteindelijk kwamen we bij een geloofwaardig veerooster uit, dus hebben we die waarde gebruikt. Dit veerooster was vlak bij de WK-cache, de veertiende regular op de route. Hier hebben we echt wel lang gezocht, maar de pijlen van allebei de GPS’sen schoten alle kanten op en er lagen heel veel omgevallen bomen (de hint) en we hebben het zonder hem te vinden op moeten geven. Later las ik in de logs dat er meer mensen problemen hadden met deze cache.

Dan maar de Groene Gordel af gaan maken. Op het laatste waypoint moesten we een belachelijk lange eindberekening maken. Deze voerde ons langs de auto naar het bos bij het beginpunt. We moesten vanaf DE boom de cache gaan zoeken in een bepaalde richting. We hadden geen idee wat DE boom zou zijn, want er was geen spoilerfoto ofzo. We hebben het bosje uitgekamt, maar er was geen cache te vinden. Ook nog een ander bosje onderzocht en weer niets. We wilden de cache nu eigenlijk wel vinden, na al die kilometers gelopen te hebben. Het nummer van de maker stond bij de hint. Eerst durfden we niet te bellen, maar uiteindelijk heeft Stephanie (had ik al gezegd dat zij de held van de dag was?) dat toch gedaan. De maker was erg aardig en heeft ons het goede coördinaat gegeven. We bleken 1 getal fout te hebben en moesten 200 meter terug. De cache lag niet in het bos daar, maar in een ander bosje, vlakbij en met uitzicht op de Maas. We waren erg blij toen we de cache gevonden hadden. Onze missie was geslaagd.

Bij de auto keken we pas op de tripteller van de GPS. 22,7 km.

Onderweg naar huis hebben we nog een oppikkertje gedaan van de Hg & dirty-serie. Voor de Heideroosjes was dit de laatste (als we ooit nog aan alle gegevens kunnen komen, zouden we de bonus nog kunnen doen).

Wat ik hier op 28 april 2022 nog aan toe te voegen heb:

Hoewel ik nu nooit meer zover zou gaan rijden (nou ja, misschien met de trein) voor een cache, vind ik een wandeling met meerdere caches nog altijd wel heel leuk. Aan het einde van een lange multi de cache niet kunnen vinden blijft frustrerend, gelukkig is het hier nog goed gekomen.

En waar ik in 2009 helemaal verbaasd ben over de gelopen afstand, zou ik daar nu niet zoveel moeite meer mee hebben. Maar ik ben in die 13 jaar tijd dan ook veel meer geen wandelen.

Het probleem met de magneet zou nu ook niet meer voorkomen. In mijn geocachingrugzak zitten standaard een magneetstok (een van mijn beste aankopen op geocachinggebied ooit) en ook nog een magneetje aan een touwtje (wat ik de dreigende bijnaam “de magneetklauw” heb gegeven).

Nano-caches blijven altijd een dingetje; soms vind je ze heel snel en vaak ook gewoon niet.

Deze cache is ondertussen al jarenlang gearchiveerd.

MaandMoves: februari 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Februari

Februari was een rare maand. In januari had ik best wel last van een kleine winterdepressie, veroorzaakt door o.a. het grauwe winterweer en de geluidsoverlast van de buren. Omdat ik nog veel vrije uren had staan besloot ik om iets te gaan doen wat ik eigenlijk al drie jaar wilde doen. De eerste twee jaar kwam het er niet van vanwege mijn studie. Vorig jaar was ik net afgestudeerd, maar kwam de koudegolf also known as De Verschrikkelijke IJssneeuwweek. Wat ik wilde was op geocaching-vakantie gaan om alle data van de Vreselijke Datum Week weg te werken, waarbij ik zeven data had in tien dagen. Het werd een last-minute booking, omdat ik de weersomstandigheden af wilde wachten. Maar het werd – ondanks de regenbuien – een leuke vakantie in Limburg waarbij zes van de tien data opgelost werden. Nummer 7 volgde de zondag daarna en daarmee bestaat de Vreselijke Datum Week nu niet meer. Ook werd de 11.000ste cache tijdens deze week gevonden.

Helaas nam ik een vervelend souvenir mee naar huis, namelijk een corona-besmetting. Vermoedelijk heb ik die opgelopen in de trein naar huis, maar het kan evengoed de plaatselijke supermarkt zijn geweest of op straat tijdens mijn werk. In ieder geval was ik nog geen week terug van vakantie of ik lag ziek op de bank. Ik ben bijna een week ziek geweest (koorts, snotverkouden en keelpijn) en hoewel ik weer aan het werk ben, ben ik nu eigenlijk nog steeds moe. Langdurige vermoeidheid schijnt een bijwerking van corona te zijn. Tenminste, ik hoor er iedereen over klagen die het heeft gehad.

Verder waren er natuurlijk de vele stormen deze maand. Daar werd ik ook niet echt blij van (maar tijdens de drielingstorm zat ik dus in quarantaine), maar gelukkig bleef een koudegolf met sneeuw en ijs ons deze maand bespaard. Als groot sneeuwhater ben ik daar opnieuw erg blij om.

Wandelen, geocaching en Munzee

De vakantie was dus een echte geocaching-vakantie en ik heb dat dan ook alle dagen gedaan. Er werden 173 caches tijdens de vakantie gevonden, daar zaten wel heel veel labcaches bij, die een snelle puntentelling hebben. Daarmee werden alle data ruimschoots boven de 10 founds uitgetrokken, volgens mij zitten ze nu allemaal zelfs boven de 20. Ook werd de 11.000ste cache gevonden op 9 februari onder toezicht van de Draak van Beesel; de cache heette dan ook Drakenzicht. Ik ging geocachen in Roermond, Maastricht, Reuver, het Leudal, Swalmen/Beesel, Herkenbosch en Nationaal Park De Meinweg, Belfeld/Steyl/Tegelen en de Steilrand. Ook de laatste twee bergsouvenirs werden binnen gehaald, de berg van deze maand was de Mount Everest. Omdat ik alle bergen van de serie heb “beklommen” en dit de laatste maand was, kreeg ik ook het overkoepelende Seven Mountains Souvenir.

Uiteindelijk vonden we deze maand 198 caches en daarmee eindigt februari 2022 op de zevende plaats in de maand-top-10 allertijden. Alle februarimaanden bij elkaar opgeteld stonden altijd onderaan in de statistieken, maar nu heeft februari zowel januari als december ingehaald.

Ik wandelde dus ook in de bovengenoemde gebieden, maar geocaching had prioriteit boven wandelen. Ik zou best nog een keer terug willen met de focus op wandelen, want ik kwam een paar interessante wandelingen tegen. Wel deed ik de Groene Wissel Maas/Swalmdal van station Swalmen naar station Reuver, goed voor ruim 17 kilometer. En in Maastricht heb ik bijna 25 kilometer gewandeld, dat was eigenlijk een beetje te veel van het goede.

Helaas sloopte corona heel mijn conditie, dus voorlopig gaan dat soort afstanden niet lukken. Ben nu al blij als ik 5-7 kilometer kan wandelen, hopelijk heb ik dat eind maart weer opgebouwd naar 10-12 kilometer of meer.

Er waren niet zoveel Munzees in Limburg, wel in de steden Roermond en Maastricht, maar rondom Reuver kostte het mij wel moeite om mijn streak (elke dag een Munzee) vol te houden. Het is gelukt, maar op sommige dagen had ik echt maar 1 Munzee. Pas toen ik weer terug in Oisterwijk was behaalde ik het volgende level, level 117. Met een capture op mijn eigen Skyland Munzee, dus dat is dan wel weer een grappige bijkomstigheid. Die Skyland kan ik vangen vanuit mijn bed, dus daardoor kon ik de streak ook behouden toen ik in quarantaine zat.

Spelletjes

Helaas niet zoveel spelletjes kunnen spelen deze maand. Ik was alleen op vakantie, dus had niemand om tegen te spelen. En daarna zat ik in quarantaine en mocht ik dus ook geen bezoekers ontvangen. Wel een keer online spellen gespeeld op Boardgame Arena. En een handvol spellen live.

Wel maakte ik een puzzel met het thema history (met een twist) van 950 stukjes. Ze verkochten namelijk hele toffe puzzels bij de Kruidvat deze maand.

Kijken

Wie is de Mol? is nog steeds in volle gang. Ik denk dat Fresia de Mol is. Of eigenlijk hoop ik dat vooral, omdat niemand op haar zit en ik benieuwd ben wat er dan gaat gebeuren. Qua rare acties zou het evengoed Everon of Kim-Lian zijn. Volgende week zullen we het weten.

Het nieuwe seizoen van het Belgische De Mol is ook aangekondigd, maar zonder startdatum (vandaag werd bekend gemaakt dat het op 20 maart gaat starten). Dat wordt weer genieten.

Verder een paar keer naar The Tribute gekeken en ik vind de Queen-coverband wel een terechte winnaar. Als ik dichterbij Amsterdam woonde zou ik best naar het winnaarsconcert in de ZiggoDome willen. Maar met alle reiskosten erbij is het mij toch te duur. Heb me wel kapot geërgerd aan de 100.000 reclameblokken in dit programma. Superirritant, commerciële zenders.

Verder

Over drie weken is het eindelijk lente! Owh, wat verheug ik mij daar op, vooral op langer licht, betere weersomstandigheden en dat ik dan ’s avonds nog naar het bos kan. Hopelijk is het tegen die tijd ook weer wat beter gesteld met mijn conditie, want aftercorona sucks. Naast een slechte conditie kan ik ineens ook niet meer hoofdrekenen als het boven groep 3 niveau gaat.

MaandMoves: januari 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Januari

Ik begon het jaar met drie dagen vrij; dat kwam zo roostertechnisch uit en was lekker na het vele werken in december. Het was toen ook heel lekker, bijna lente-achtig weer. Helaas sloeg de “winterdepressie” daarna weer hard toe. Ik vind januari altijd al een grauwe snauwmaand en dat leek dit jaar nog erger te zijn dan anders. De K-ziekte van mijn vader en het C-virus plus alle bijbehorende maatregelen droegen daar niet echt positief aan bij. Verder woon ik in een slecht onderhouden sociale huur duplexbovenwoning met energielabel G en zeer slechte isolatie en af en toe vlieg ik bijna tegen de muur omhoog vanwege de geluidsoverlast van de buren. En daar komt de verkeersoverlast dan nog eens bij en de trein. Maar de buren zijn met stip het ergste.

In de eerste week van het jaar ging mijn telefoon onherstelbaar kapot en moest ik een nieuwe kopen. Ondanks dat het om een refurbished exemplaar ging, was dat evengoed een rib uit mijn lijf. Maar ja, je gebruikt je telefoon voor zoveel dingen, het is een noodzakelijk gebruiksvoorwerp. Mijn fiets moest eigenlijk al wekenlang naar de fietsenmaker en ook dat was een forse rekening. Maar ook dit was wel echt nodig. Voor de rest van de maand heb ik toen maar een buy nothing-regeling ingesteld en die loopt ook nog door in februari en maart.

Of er ook nog leuke dingen waren deze maand? Jawel, een paar. Het ging gelukkig niet sneeuwen, dat vind ik als groot sneeuwhater heel erg positief. Ik kreeg leuke kaartjes voor mijn eigen Blue Monday Bingo en had ook nog eens bingo. Wie is de Mol? begon weer. Het is alweer een beetje langer licht. En geocaching ging geweldig:

Wandelen, geocaching en Munzee

Het geocachen ging heel lekker deze maand. Op 1 januari ging ik voor mijn plezier en het nieuwjaarssouvenir geocachen in de Loonse- en Drunense Duinen en zag ik meteen een buizerd en een ree. Januari telde nog zes data voor het Geocaching Datum Project en die heb ik allemaal weten op te hogen tot 10 founds of hoger. De eerste drie data waren er drie achter elkaar en omdat ik nog heel veel overuren had staan, besloot ik twee dagen (de derde was zondag) vrij te nemen om die probleemdata weg te werken. De eerste dag ging mijn mede-Heideroosje Anke gezellig mee op pad en wandelden we een trail in de bossen rondom het Groot- en Kleinmeer in Vessem. Toen ik in Hilvarenbeek woonde (2010-2012) kwam ik hier vaker. Nu was het al jaren geleden. Helaas is de waterstand in de meren niet al te best.

De tweede en derde dag ging ik geocachen per fiets in respectievelijk Loon op Zand en Hilvarenbeek, maar toen ging het wat minder voorspoedig dan op de eerste dag. Vooral Hilvarenbeek was een zeer modderige wandeling, met hagelbuien en lastige caches. Uiteindelijk vond ik slechts 8 van de 12 caches op mijn lijstje.

Er waren nog twee zondagen waarop ik bezig was voor het Geocaching Datum Project. 1x per fiets rondom Oirschot inclusief korte wandeling over Landgoed Baest en 1x per fiets rondom Liempde. Vooral dat laatste was een erg succesvolle dag.

De zesde datum was een doordeweekse werkdag en ik had niet verwacht dat ik die dit jaar op zou kunnen lossen, tot er een nieuwe labcache online kwam met het startpunt 350 meter van mijn voordeur. Die kon ik dus mooi nog in de schemering lopen na mijn werk. En zo werd ook die zesde datum opgelost.

De bergsouvenirs van januari werden al op 7 januari allebei binnen gehaald. De berg van deze maand heette Aconcagua. Nog 1 maand te gaan en dan is deze serie afgelopen.

Qua wandelen was het verder alleen Oisterwijkse bossen- en vennen. Had het veel te druk met geocaching, haha. Ik verheug me nu al op de lente en dat de klok vooruit wordt gezet en het weer langer licht is, zodat ik ’s avonds nog naar het bos kan.

Ook niet speciaal op Munzeejacht geweest, maar natuurlijk wel de Munzees onderweg tijdens het geocachen meegepakt. De Munzee-app was zo’n beetje de eerste app die ik installeerde op mijn nieuwe telefoon, je moet tenslotte prioriteiten stellen… Dat waren er niet zo heel veel, dus geen volgend level bereikt.

Spelletjes

Er werden zowel in reallife als online spelletjes gespeeld. Zelfs twee potjes Catan die ik beiden heb gewonnen. S. heeft de houten editie van Zeevaarders tweedehands op de kop getikt voor een normale prijs. Dat zou ik ook wel willen, gezien ik ook het basisspel en Steden & Ridders met de houten speelstukken heb. Dus mocht iemand nog een Zeevaarders met de houten speelstukken in de kast hebben liggen en er vanaf willen voor een normale prijs, dan neem ik die graag over! Catan is nog altijd één van mijn lievelingsspellen. Nu nog de ultieme spelcombinatie van Steden & Ridders en Zeevaarders tegelijkertijd. Twee andere spellen die ik al een tijdje niet gespeeld had, maar die deze maand voorbij kwamen zijn Terra Mystica en Machiavelli. Ook mijn sinterklaascadeau, Sagrada, is een schot in de roos en kwam vaak voorbij.

Kijken

Ik heb geen enkele film gezien deze maand. Gewoon geen zin in gehad. Op nieuwjaarsdag begon meteen het nieuwe seizoen van Wie is de Mol? Dat blijft mijn favoriete tv-programma, alleen nog overtroffen door de Belgische versie De Mol. Geen idee wie de Mol is trouwens, in deze seconde denk ik Fresia, maar dat kan over een uur weer ander zijn, haha.

Verder

Tja, ik had dus in de eerste week van januari al zwaar genoeg van de winter en toen duurde die nog bijna drie maanden. Nu zijn we in ieder geval een maand dichter bij de lente en het licht. Want wat is het toch een hoop grauw, duister en koud weer bij elkaar.

Zou ik graag een sloopdatum voor het complex waar ik woon willen hebben, zodat ik een richtlijn heb. Dat het gesloopt gaat worden is al bijna een jaar bekend, maar er komt maar geen verdere informatie en daar raak ik erg geïrriteerd van. Overigens ben ik helemaal voor sloop hoor, nog liever gisteren dan vandaag! Geef mij een week de tijd om mijn spullen eruit te halen en gooi het maar plat.

Ben ik begonnen met opruimen. Ik heb de meubels in mijn slaapkamer (die ook dienst doet als opslagruimte/rommelkamer) anders geschoven en er kwamen veel dingen tevoorschijn die wel weg kunnen. Het gaat in kleine stapjes, maar ieder ding weg is er eentje. Aan het einde van het jaar wil ik minstens 100 items (van enige grootte, ik ga dingen als lege pennen niet meetellen) het huis uithebben.

Getallen van 2021

Deze maand geen Day Zero Project 2.0. Update, omdat er heel weinig op het gebied van DZP is gebeurd. Eigenlijk alleen weer wat aan de geocachingdoelen gedaan (en langlopende doelen zoals het boekendoel) en die bespreek ik deels hier ook bij de getallen. Veel doelen van mijn DZP zijn nu niet haalbaar, omdat we weer in een strenge lockdown zitten en ook omdat het winter is. Daarom dit keer wat getallen over het jaar 2021.

Geocaching

Laten we dan maar meteen met geocaching beginnen. Het is ondertussen ruim 17 jaar geleden dat ik mijn eerste geocache vond en ik vind het nog steeds een leuke hobby. In 2021 vonden we 842 caches. We starten het jaar met 9975 founds en eindigden dus met 10817 founds. Dat betekent dat we in 2022 in ieder geval voor de 11000 zullen gaan. 2021 eindigt hiermee op de vijfde plaats qua jaarfounds en is het beste jaar sinds 2017, dat nog altijd op nummer 1 staat.

De beste geocachingmaand van dit jaar was zonder meer de maand mei. We vonden toen maar liefst 222 geocaches wat dus een kwart van het jaartotaal is en mei 2021 eindigt hiermee op plek 4 in de maand-top-5. We verbeterden de dagenstreak van 18 dagen achter elkaar een cache vinden (sinds de zomer van 2016) naar 21 dagen achter elkaar een cache vinden. De dag met de meeste founds zat ook in mei, dat was 2 mei 2021 en we vonden toen maar liefst 50 caches op een dag. We waren allebei op vakantie, maar niet samen. Anke en Guy vonden dus 4 caches, mijn moeder en ik logden er 46. Verder ging het maandtotaal van mei over de 1000 founds heen (van alle maanden mei bij elkaar opgeteld dus). April was een maand eerder al over de 1000 founds heen gegaan en later dat jaar volgde ook augustus nog. Voor 2022 staat maart in de planning.

2021 startte met nog 44 probleemdata voor het Geocaching Data Project (alle data op minstens 10 founds krijgen). Dit jaar werden er 14 data opgelost, waarvan vijf 5-cache-data. Er blijven dus nog 30 data over voor 2022. Mijn persoonlijke doel is om er minstens 10 op te lossen. Er vallen er veel op zondag dit jaar, dus als het weer een beetje meewerkt moet dat lukken.

Na het vinden van de 10000ste cache nam ik mij voor om meer multi-caches te gaan doen, maar met 27 multi’s in 2021 valt dat nog tegen. Daarom nam ik een doel op in mijn DZP2.0. dat ik 50 multi’s wil vinden tijdens de looptijd van mijn DZP. Omdat DZP2.0. pas halverwege het jaar startte, tellen er maar 13 multi’s van die 27 jaarfounds mee voor het doel.

Met de labcaches ging het beter. Bijna de helft van de jaarfounds zijn labcaches. Het is nog een relatief nieuw soort caches (pas onstaan in 2020), daarom hebben we er dit jaar zoveel gedaan. Labcaches tellen sneller door, omdat welk waypoint telt als een found (dat vind ik eigenlijk niet eerlijk, maar het is wel makkelijk bij het oplossen van probleemdata). Het komt dus deels door de labcaches dat we dit jaar zoveel founds hebben.

We scoorden ook nog 23 geocaching-souvenirs.

Boeken

Ik las in 2021 maar liefst 120 boeken. Mijn leesdoel op lezerscommunity Hebban stond op 100 boeken, maar dat bereikte ik al begin november. Het is een gemiddelde van 10 boeken per maand. Behoorlijk veel boeken. Het overgrote deel van deze boeken leende ik van de bibliotheek, een enkeling is van mezelf en dan zijn er nog een paar geleend van familie of kennissen. Ook mocht ik een paar keer een boek recenseren. Boeken kopen doe ik nog maar heel weinig, ze zijn veel te duur en de meeste boeken lees ik toch maar 1x. Toch wil ik volgend jaar wat minder lezen en wat meer gaan schrijven. Kijken of dat gaat lukken, want dat is moeilijk voor iemand met zware bibliobibuli ;>) Overigens lees ik al mijn hele leven heel veel, alleen op de middelbare school heb ik even een leesdip gehad vanwege die afschuwelijke verplichte literatuurlijst met al die saaie, ouderwetse boeken.

Van deze 120 boeken zijn er maar 10 geschreven door een mannelijke auteur en eentje door een man en vrouw samen. Blijkbaar houd ik meer van vrouwelijke auteurs, haha. De meest populaire auteurs (drie boeken of meer) dit jaar waren Corina Bomann, Anne Jacobs/Marie Lamballe (is dezelfde auteur), Lucinda Riley (helaas is ze er niet meer), Sarah Lark, Kristin Hannah, Jenny Colgan, Sofia Caspari en Leigh Bardugo. Op de young adults van Bardugo na (Grisha en Kraaien) weet je dan meteen wat mijn favoriete genre is: (historische) romans.

Spelletjes

Deze getallen zijn niet helemaal eerlijk, want ik ben pas begonnen met de gespeelde spellen bijhouden via een app (Board Game Stats – kost eenmalig een paar euro) eind augustus. Deze getallen zijn dus alleen over de laatste vier maanden van het jaar. In die vier maanden speelde ik 183 spelletjes met 13 verschillende tegenstanders. Dat waren 43 unieke spellen. De top-5 van meest gespeelde spellen in deze maanden is:

  1. Qwixx
  2. Keer op Keer
  3. CuBirds
  4. Meadow
  5. Qwirkle cards

Op Meadow na zijn dit allemaal korte, snelle spelletjes die je dus makkelijk erbij pakt en waarvan je snel meerdere potjes speelt. Van Qwixx hebben we diverse soorten, maar die kun je niet apart in de app zetten. Van Keer op Keer hebben we ondertussen ook versie 2. CuBirds is een geweldig spelletje met kubustische vogels, heel verslavend. Meadow is een spel met heel mooi artwork en is niet moeilijk maar wel heel tactisch. Qwirkle cards is ook een snel spelletjes, wat niet moeilijk is, maar wel ook vrij tactisch. Ik ben heel benieuwd hoe volgend jaar de statistieken er over een heel jaar uitzien.

Munzee

De Munzee-app heeft geen mooie jaaroverzichten. Ze doen ook niet aan verschillen tussen landen, zoals bij geocaching, waar je dan meteen een landsouvenir kan scoren. Munzee werd er niet warm of koud van toen ik in het buitenland ging cappen. Ik weet dus eerlijk gezegd niet meer met welke getallen ik in 2021 gestart ben. Wel dat ik eindig in level 116 met 26520 captured Munzees en 864676 punten. Dan kan ik het in 2022 beter bijhouden.

Waymarking

Waymarking is net als geocaching van de organisatie Groundspeak en draait dus via dezelfde server. Qua statistieken lijken de websites dan ook heel erg op elkaar. Qua gebruikersgemak blijft waymarking toch erg achter. Ik heb dit jaar niet zoveel waymarks aangemaakt – slechts 11 – eigenlijk precies genoeg voor de virtuele 500 medaille. Die wilde ik al heel lang bereiken, het was zelfs een doel bij mijn eerste Day Zero Project, wat dus pas in december 2021 is geslaagd. De volgende virtuele medaille is pas bij 1000 aangebrachte waymarks. Omdat ik al zolang over deze 500 heb gedaan is de motivatie om door te gaan niet zo heel groot meer. Ik weet niet of ik helemaal kan loslaten, ik vrees dat ik altijd een obsessie voor fietspaddestoelen van de ANWB (mijn meest gewaymarkte object) zal behouden. Dus het zou zomaar kunnen dat ik af en toe nog een waymark aan zal brengen. Maar qua hobby heb ik veel meer plezier van geocaching en Munzee en waymarking zal dus steeds verder naar de achtergrond zakken.

Wandelen

Ik zou het dus tof vinden om hier te vermelden hoeveel kilometer ik dit jaar heb gewandeld, maar ik heb dit dus niet bijgehouden. Ben eigenlijk nog steeds op zoek naar een gratis of heel goedkope app waarin ik dit makkelijk kan bijhouden. Mocht iemand nog tips daarvoor hebben: graag.

MaandMoves: december 2021

Dit jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven. Ik heb dit eerder geprobeerd met weekoverzichten, maar dat heb ik algauw opgegeven; te veel moeite. Een maand is een wat langere periode en ik hoef dan ook wat minder gedetailleerd op zaken in te gaan.

December

Op de zondagen en de kerstdagen na, heb ik verder alle andere dagen van deze maand gewerkt. Naast werk wordt het leven ook nog beheerst door de K-ziekte van een close familielid en het C-virus. Wat betreft corona vraag ik me af wat we er nu precies mee opgeschoten zijn, want een jaar geleden was het precies hetzelfde met de strenge lockdown en de grens van code zwart en weer een nieuwe variant. Op de vaccinaties na dan. Maar als je de rest van je leven om de zoveel maanden een vaccinatie zou moeten halen, begin ik (wel gevaccineerd) toch ook te twijfelen aan de werking. Toch mag ik nog niet klagen. Zelf nog geen corona gehad, zelfs nog nooit officieel getest (alleen zelftesten). Mijn werk gaat gewoon door. Ik heb geen kinderen die ik thuis moet onderwijzen. Dus zolang die stomme avondklok niet terug komt, zal ik deze zoveelste lockdown ook wel weer doorkomen.

Wandelen, geocaching en Munzee

Met zo weinig vrije dagen bleven er dus niet zoveel dagen over om te wandelen of te geocachen. Ik heb dus maar drie dagen aan geocaching gedaan, waarbij ik 32 caches vond. Omdat er dit jaar twee van de drie probleemdata van december op een zondag vielen, kon ik twee 5-cache-data wegwerken voor mijn Geocaching Datum Project. Eén van die data was 5 december en omdat we toen in de middag ook Sinterklaas deden met de family was ik al heel vroeg op pad om de datum te redden. De avond ervoor had ik twee mysteries opgelost. Tijdens een wandeling over het Elfenpad (tussen Tilburg Universiteit en de Reeshof) deed ik een labcache en daarna vond ik twee opgeloste mysteries.

Bij de tweede datum trok ik mijn plan van november uit de kast: geocaching per fiets rondom Gilze. Omdat ik geen uitsluitsel van de NS kreeg of de storing bij de OV-fietsen op station Gilze-Rijen al opgelost was, besloot ik op safe te spelen en voor een OV-fiets van station Tilburg Reeshof te gaan. Daar waren geen problemen en per fiets vond ik maar liefst 23 geocaches – meer dan ik van tevoren had verwacht – dus de datum 19 december werd ruimschoots gesaved.

Met Kerstmis vond ik ook nog een paar caches in de woonplaats van mijn broertje voor de family-kerst-meeting.

De derde probleemdatum viel op een doordeweekse werkdag en ik wist dus al van tevoren dat die zou blijven staan. Maar twee data weggewerkt is al heel mooi. Het leverde ook nog genoeg punten op voor de twee bergsouvenirs van december. De berg van deze maand is Denali. Ook kreeg ik het oudejaarssouvenir van 2021 (de laatste jaren is het gebruikelijk dat je in de laatste week van het jaar een oudejaarssouvenir kan verdienen en in de eerste week van het jaar een nieuwjaarssouvenir).

Qua Munzees ging het ook beter dan verwacht. Er blijkt een MunzeeGarden te zijn aangelegd rondom de universiteit van Tilburg. Blijkbaar zitten daar een aantal studenten die aan Munzee doen. Dit is nog een vrij nieuwe MunzeeGarden (ontstaan in september van dit jaar) en het leverde mij dus heel veel punten op, genoeg om naar level 116 te gaan. Ik heb nog steeds niet heel de Garden leeggecapt, dus volgend jaar ook nog wat.

Echt een noemenswaardige afstand (meer dan 10 kilometer) wandelen deed ik eigenlijk met Kerstmis. Beide dagen gewoon hier in de omgeving, want het was ijskoud.

Spelletjes

Er werden alweer meer spelletjes gespeeld dan in november en vooral mijn tegenstanders waren erg gevarieerd deze maand, want ik had maar liefst 11 verschillende medespelers (niet allemaal tegelijkertijd natuurlijk). Met Kerstmis werd er alle drie de avonden gespeeld, ik had een spelmiddag/avond met vriendinnen en ik speel ook vaak tegen mijn moeder. Met Sinterklaas kreeg ik het spel Sagrada, dus dat is deze maand een paar keer gespeeld. Ook maakte ik eindelijk Arnak open, want al een tijdje klaar lag. Ik won mijn eerste potje meteen. In Terraforming Mars (een geleend spel) was ik dan bij mijn eerste poging zwaar waardeloos. Keer op Keer 2 is wel helemaal mijn spel: bij mijn eerste potje bereikte ik meteen de hoogste rang. Met Kerstmis mocht het kerst-envelopje (er zitten een paar envelopjes met extra kaartjes in die je open mag maken bij bepaalde gelegenheden) van Meadow open. Kortom, ik ben nog altijd niet uitgespeeld.

Kijken

Eigenlijk was het idee om met Kerstmis naar de bioscoop te gaan voor de nieuwste Matrix. Maar ja, toen kwam die lockdown, dus de bioscoop moest weer dicht. Wel zag ik op Netflix de kerstfilm A boy called Christmas, wat ik wel een aardige film vond, leuk kerstsprookje. De film stond in de top-10 van meest gestreamde films die dag, dus denk dat heel veel mensen hem gezien hebben. Misschien moet ik mijn cavia’s ook leren praten, want de muis had zonder meer de beste uitspraken.

Verder

Was het fijn om Sinterklaas en Kerstmis te kunnen vieren met mijn family. Had ik een heleboel Adventkalenders. Mijn moeder en ik wisselden Adventcadeautjes uit, die we het hele jaar daar verzameld hadden, dus eigenlijk het hele jaar plezier van gehad. Ik had een adventkalender met thee, maar die viel een tikje tegen omdat de smaken vier keer herhaald werden en ik 1 smaak (rooibos natuurlijk) heel vies vond. De andere drie smaken waren wel prima. Dan was er nog een Adventkalender met chocolaatjes en de kraskalenders van de staatsloterij, het enige lot dat ik koop (en de tweede kreeg ik cadeau). Heel veel cadeautjes dus deze maand, zowel gegeven als gekregen. Allebei leuk. Zelfs mijn cavia’s kregen cadeautjes, maar ze wilden absoluut geen kerstmutsjes op voor een kerstfoto. Eten is veel belangrijker!

Ook las ik weer een aantal boeken uit, maar ik haalde mijn jaardoel (100 boeken) al in november, dus dit zijn allemaal bonusboeken. Omdat ik bang was dat de bibliotheek weer dicht zou moeten, leende ik een extra grote stapel boeken, maar de bibliotheek mag dit keer open blijven, dus dat is een meevaller. Gelukkig heb ik een onbeperkt abonnement en mag ik boeken zes weken lenen en vaak verlengen (zolang ze niet gereserveerd zijn).

Geocachingverhalen uit het verleden: Heel veel honden uitlaten.

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 30 december 2016

Ondanks het ijskoude weer gingen Anke en ik heel veel honden uitlaten in Terheijden.

Het verhaal

Er was in 2016 nog maar 1 record te verbreken: dat van de meeste caches in een jaar. Dat staat op naam van het jaar 2011, met 941 founds. Maar…vandaag hebben we wel 2010 van plek 2 afgejaagd. 2010 stond al jarenlang op de tweede plek met 922 founds. Maar daar zijn we vandaag dus overheen gegaan en vanaf nu staat 2016 op de tweede plek met 926 founds.

Vandaag hadden Anke en ik nog een leuke dag met het rondje Who let the dogs out? Bij de naam van deze cacheserie moest ik denken aan dat foute, seksistische hitje van de Baha Men. Deze cacheroute ging gewoon over echte honden. We hebben het tijdens de wandeling dan ook vooral gehad over bekende honden uit het heden en het verleden.

Voor de bonus moest je hondenrassen raden en dat zou alleen voor echte hondenkenners zijn. Maar uiteindelijk viel het wel mee. Van de zes hondenrassen kon ik er vier zo opdreunen. En de andere twee vonden we snel via internet. Daarmee konden we de bonus, genaamd Top Dog, ook vinden. De caches waren allemaal redelijk snel gevonden, naar een enkele wat langer moeten zoeken.

Terheijden is best een mooi dorpje. We moesten door een weg met een verbodsbord, dus ik vroeg twijfelend: “Mogen we hier wel in?” Anke antwoordde heel droog: “Ja, want wij hebben geen wielen.”

Het stukje langs het riviertje de Mark was het mooiste. Daarna loop je langs de Schans, dat is een vestingwerk uit de tijd van de 80-jarige oorlog.

Onderweg pakten we ook I love geocaching in Terheijden mee, die lag mooi op de route. We moesten 18 caches om dit jaar tweede te laten worden. Na de honden-serie stonden we op 15 founds, dus we moesten er nog 3. We besloten dus ook nog het Rondje Put te gaan doen, dat was maar een kort rondje. Onderweg kwamen we nog langs de Carpool Terheijden, maar dat was een zeer vieze locatie; wat een ranzige zooi kunnen mensen er toch van maken.

Rondje Put was een kort maar krachtig rondje: 5 caches. Daarmee haalden we dus de tweede plaats. Het was heel druk rond de put, met mensen en honden, dus ongezien loggen was vrij lastig.

Verder was het vandaag heel erg koud, maar net boven het 0-punt.

We waren ook nog vroeg in de middag thuis, dus kon ik meteen loggen. We gaan het jaar 2016 uit met de teller op 7127 founds. Whoop whoop!

Wat ik hier op 30 december 2021 nog aan toe te voegen heb:

Dit was ondanks de kou best een leuk wandelrondje. Het jaar daarop – in 2017 – verbraken we het jaarrecord, maar 2016 staat nu nog steeds op de derde plek (tenzij we er in 2021 nog overheen gaan, maar ik heb deze blog al ingepland in september, dus dat weet ik nu nog niet).

Geocachingverhalen uit het verleden: Disney/Pixar op de Nieuwe Heide

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 9 december 2013

Ik ging per trein naar Best voor een wandeling over de Nieuwe Heide langs Disney/Pixar caches.

Het verhaal

Het idee was om op pad te gaan om verschillende doelen te vervullen; het verbeteren van de 1-cache-datum, geocachingfound #4700, 400 founds voor 2013 en het totaal voor de maand december over de 200 founds halen (dat is dus voor alle december-maanden van het begin af aan, het was de enige maand met minder dan 200 founds). Al een hele tijd wilde ik de At the movies-serie in Best gaan doen. Ik vond het alleen net iets te ver fietsen. Dus besloot ik om met de trein te gaan en dan vanaf het station te lopen. Het was ongeveer 2,5 kilometer wandelen vanaf het station naar de eerste cache. Gelukkig was er een loop/fietsbrug over de snelweg, waar zelfs flink gebruik van werd gemaakt. En er was ook nog een fietspaddestoel die ik kon waymarken, dus mijn wandeling begon goed.

De At the Movies-caches liggen allemaal in het gebied van de Nieuwe Heide, daar was ik al vaker geweest voor andere caches, in het bijzonder voor Natuurwandeling Nieuwe Heide, de eerste found van 2011. Het was druk in het gebied met wandelaars en honden. Ook waren ze bomen aan het kappen rondom het Langven, dus ik vreesde voor de caches die in dat gebied lagen. Maar de caches waren er allemaal nog, ze lagen er keurig bij, met logrollen in het thema van de film en allemaal schoon en droog. Ook werden er hints gegeven, wat het zoeken nog wat versnelde, ik vind het altijd wel prettig als er een kleine hint wordt gegeven. Ik hield de volgorde aan die werd aangeraden bij de bonus-cache, maar ik was halverwege begonnen. Dat werd dus bij de bonus-cache een probleem, want toen moest ik 750 meter terug lopen, maar dat had ik ervoor over de serie compleet te krijgen.

Goed, ik bereikte de bonus, die aangekleed was met het blikje van een bioscoop-bon en ruilde trackables. Daarna begon ik aan de wandeltocht terug naar het station van Best. Ik had ook mijn dagdoel nog niet bereikt, dus er moesten nog een paar caches gevonden worden. Ik had Met Stip op de kaart…Best al opgelost, een mysterie waarbij je alleen maar een projectie hoefde te maken. Ik vond de cache bij een boom in een parkstrookje.

Vanaf daar liep ik naar de start van de korte multi Speeltuinronde 1. Die liep dus langs de speeltuintjes in de wijk en de route liep ook nog langs de voortuincache Mijn hobby’s. Dus die ook nog meegepikt. De speeltuintjes waren wel leuk, maar werden helaas misbruikt als hondenuitlaat, waardoor ik bij speeltuin 3 met de eerste voet in de stront trapte en bij speeltuin 4 met de andere voet. Ook vond ik dat de cache niet zo heel kindvriendelijk verstopt was in de geluidsdempende muur langs de spoorlijn.

Het was wel fijn dat het station ondertussen al in zicht was. Ik stapte in de trein met mijn stinkende hondenstrontschoenen, dus thuis wachtte nog het vervelende schoonmaakklusje op mij. Gelukkig kon ik mezelf troosten met het feit dat ik wel alle gestelde doelen had vervuld.

Wat ik hier op 9 december 2021 nog aan toe te voegen heb:

Whaha, ook acht jaar geleden was ik dus al bezig met het Geocaching Datum Project en maandaantallen en andere doelen. Wat dat betreft is er nog niet veel veranderd, behalve dan dat er nu geen 1-cache-data meer zijn, de laagste aantallen zijn twee 3-cache-data. Ook heeft december niet meer het laagste aantal founds, dat is nu februari.

Die wandeling vanaf het station naar de Nieuwe Heide heb ik ondertussen zo vaak gemaakt, dat ik hem zo’n beetje kan dromen. Maar het is een mooi gebied om te wandelen en er verschijnen steeds weer nieuwe geocaches. Die At the Movies-serie zit ondertussen al lang in het archief.

MaandMoves: november 2021

Dit jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven. Ik heb dit eerder geprobeerd met weekoverzichten, maar dat heb ik algauw opgegeven; te veel moeite. Een maand is een wat langere periode en ik hoef dan ook wat minder gedetailleerd op zaken in te gaan.

November

Tja, de maand stond vooral in het teken van de ziekte met de grote K die zijn intrede deed bij een zeer close familielid. Ziekenhuisopnames, onderzoeken, het vonnis, chemo; de hele shitzooi kwam deze maand voorbij en zal de komende maanden aanhouden. En dat alles onder de grauwe sluier van corona die ook nooit meer lijkt op te trekken. We zullen er mee moeten dealen, zowel met de K als met de C.

Het weer was heel wisselvallig; van prachtig zonnig herfstweer tot hevige regen en zelfs winterse temperaturen van rond het 0-punt. De hoeveelheid post en brievenbuspakketten nam naar het einde van de maand explosief toe. Dus laat de winkels alsjeblieft openblijven, want anders krijgen we ook nog een postinfarct.

Waren er ook nog leuke dingen deze maand? Jawel, want je moet tenslotte de lichtpuntjes blijven zien.

Wandelen, geocaching en Munzee

Er werd slechts twee dagen aan geocaching gedaan deze maand, maar dit leverde wel 22 founds op. Allemaal echte geocaches, want deze maand geen labcaches gedaan. De eerste dag ging ik voor de verandering weer eens met mijn mede-Heideroosje Anke op pad en we wandelden over de Landschotse Heide bij Middelbeers en door het Beerzedal daar vlakbij. De andere dag ging ik alleen op pad om de 5-cache-datum te saven. Ik had een heel plan opgezet rondom Gilze-Rijen, maar dat was wel afhankelijk van een OV-fiets. En helaas was er een niet op afstand oplosbare storing bij de OV-fietsen, dus moest ik overgaan op Plan B en dat was te voet caches doen vanaf station Gilze-Rijen. Ik vond er uiteindelijk toch nog 10 en dat was dus genoeg om de datum te redden, want ik wil 10 founds op een datum en nu had ik er in totaal zelfs 15. Helaas bleven er ook nog twee data in november open staan, want die vielen dit jaar weer op een doordeweekse werkdag en nu we in de vroeg-donker-periode zitten is het dan onmogelijk om nog geocaches te vinden.

Met de Munzees ging het ook lekker, want in Rijen wonen een aantal Munzeejagers, dus ligt er een ware Munzee Garden. Daar heb ik lekker veel van kunnen vangen tijdens mijn geocachingwandeling en ging ik weer een level verder; ik zit nu in level 115. Ook besloot ik om een soort van Advent-Munzee aan te schaffen met de welluidende naam Sir Prize Santa. Je kunt hem van 1 t/m 24 december elke dag een keer cappen en dan krijg je elke dag een prijs. Ben benieuwd.

Verder wandelde ik alleen maar in de Oisterwijkse bossen en vennen en over de Kampina. Het kan nu alleen nog maar overdag en niet meer ’s avonds op werkdagen. Dat vind ik toch wel jammer aan de vroeg-donker-periode.

Spelletjes

November was een dieptepunt op het gebied van spellen spelen, want volgens mijn spellen-app slechts drie avonden gespeeld. Vanwege de nieuwe corona-maatregelen mocht de spelavond van spellenvereniging de Spelcarrousel niet doorgaan. Wel was er een online-bingo-avond, waar ik aan meedeed in gezelschap van S&A. Het was even heel spannend, maar helaas niets gewonnen. Het was gezellig, maar toch hoop ik dat de fysieke spellenavonden snel weer door mogen gaan.

Wel kwam eindelijk de Nederlandstalige uitbreiding van Everdell Spirecrest uit en die heb ik al wel een keer gespeeld. Met Reuzencritters! (ondanks dat ze in het Nederlands dus bosdieren heten, blijf ik hardnekkig critters zeggen, omdat S. het spel in het Engels heeft en het een leuker woord is).

Kijken

Weinig tv gekeken deze maand, maar wel 2x naar de bioscoop geweest. Op de laatste avond dat we nog na 17 uur ergens binnen mochten naar de nieuwste (60e) Disneyfilm: Encanto. Het is aan de animatie van de karakters en de opbouw van de liedjes duidelijk te zien en te horen dat het van dezelfde makers is als Frozen. Het verhaal is wel heel anders en ik vond het een mooie film, hoewel misschien iets te veel karakters. De andere film was House of Gucci, iets totaal anders dus. Een op waarheid gebaseerd familiedrama over de Italiaanse modefamilie Gucci, dat uiteindelijk eindigt met een moord. De film is een beetje langdradig, maar prima voor een regenachtige zondagmiddag.

Verder

Was ik veel bezig met sinterklaascadeautjes. Vorig jaar moest ik mijn eindscriptie inleveren op 4 december en ging de sinterklaasperiode volledig langs mij heen (en werd er uiteindelijk geen sinterklaas gevierd vanwege corona). Dus dat wilde ik dit jaar een beetje inhalen. Tja, ook dit jaar dus weer veel grauwe K- en C-sluiers over het sinterklaasfeest, maar we gaan het nu wel proberen te vieren.

Heb ik heel veel boeken gelezen. Ik had ook willen schrijven (NaNoWriMo), maar dat ging niet. En lezen ging wel, dus dat dan maar als uitvlucht.