Geocachingverhalen uit het verleden: Rondje Tilburg per fiets

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 16 december 2014

In de ochtend had ik een introductie bij een bedrijf waar ik een paar maanden heb gewerkt via een uitzendbureau. Omdat ik toen toch al in Tilburg was, besloot ik om in de middag een paar geocaches mee te pakken.

Het verhaal

De eerste was Op de koffie bij het JEL-team, een cache in een bosje langs het fietspad, die verstopt zit in een thermoskan. Ik had eigenlijk verwacht dat het een voortuincache zou zijn, dus ik vond dit eigenlijk fijner.

Door naar het Meisjes en de Draak, die ik vooral door de draak in de titel van de cache, graag wilde vinden. Hij ligt in het bosgebied de Kaaistoep achter de wijk de Blaak. Helaas waren de Schotse Hooglanders niet te zien, maar op zich vond ik de locatie van  de cache wel ok.

De korte multi Burgemeester van de Mortel stond al heel lang op het to-do-lijstje, maar het sprak me niet zo aan, een multi midden in een woonwijk. In het kader van meer multi’s in de lijst, moest hij er vandaag toch aan geloven. Het viel eigenlijk wel mee, wat vragen beantwoorden op het plein en daarna een liftconstructie aan het balkon van een flat. Gelukkig waren er op dat moment geen mensen, dus voelde ik mij niet zo bekeken. De kleine cache zat tjokvol trackables, dus ik heb er brutaalweg een paar meegenomen. Achteraf bezien had ik ze best allemaal mee kunnen nemen, want toen ik ging loggen bleek de cache die dag nog te zijn gearchiveerd.

De avond ervoor had ik Kittens opgelost, een makkelijke mysterie over de volgorde waarin een nestje kittens was geboren. Zulke puzzels kan ik wel aan en vind ik nog leuk om te doen. Het was een voortuincache in zo’n typische Tilburgse volksbuurt. Gelukkig is het daar vrijwel uitgestorven op een doordeweekse dag. Ik besloot mijn cache-tocht met het loggen van de derde Kerkenroute-cache. Ik vind niet echt dat die caches iets toevoegen, maar ja, ze staan in de nearbiest-lijst, dus moeten gevonden worden. Zo had ik relatief snel vijf caches gescoord.

Later bleek dat dit de laatste caches van 2014 waren; de rest van het jaar moest er gewerkt worden en waren de weersomstandigheden erg slecht.

Wat ik hier op 16 december 2021 nog aan toe te voegen heb:

Pfft, wat maak ik mij hier nog druk om de nearbiest-lijst. Tegenwoordig boeit mij dat niet meer zo; als een cache mij niet leuk lijkt, doe ik hem gewoon niet. Er zijn genoeg andere om uit te kiezen.

Geocachingverhalen uit het verleden: Sluipend door de Reeshof

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 15 juli 2010

Anke en ik gingen ’s avonds nog naar de Reeshof om de nieuwste serie caches daar te loggen.

Het verhaal:

We gingen eerst bij McDonald’s Reeshof eten om daarna op pad te gaan voor de nieuwste serie caches in de Reeshof. De eerste cache lag vlakbij de McDonald’s op de fietsbrug. Zoals alle caches van deze serie was hij creatief verstopt, maar deze hadden we nog vrij snel te pakken.

Op naar de volgende fietsbrug, over het vinden van deze cache deden we wat langer, ook al was hij groter dan die van de andere fietsbrug.

De sluis bij nummertje 3 was ons al bekend van een andere cache. In het bosje renden allemaal vervelende kinderen rond. Er was ook nog een andere geocacher, die ook niet zo blij was met de gillende hangjeugd. Hij stond al op het punt om een hulplijntje te bellen. Terwijl hij belde vond ik de cache. Hij was de serie te voet aan het doen en wij boden hem aan om met ons mee te rijden, maar hij deed het in een andere volgorde en sloeg het aanbod af. Dus namen we weer afscheid.

Wij gingen verder naar de DongeVallei, die ook erg creatief verstopt was, maar behoorlijk snel gevonden was door Anke. Omdat ik de eerste 3 had gevonden, besloten we dat Anke de laatste 3 moest vinden en dat is ook zo gebeurd.

Het Reeshof Park was mij nog heel bekend van een week eerder, toen ik hier de speeltuin-cache heb gezocht en gevonden. Deze cache was nog het makkelijkste verstopt.

Met de zesde van de serie hadden we de meeste moeite. TomTom sloeg geen acht op de spoorlijn en Eragon (de gps) heeft die ook niet op zijn kaart staan (behalve als je heel erg inzoomt). Dus stonden we eerst aan de verkeerde kant. We reden om en kwamen tot de conclusie dat je een stukje moest lopen naar de cache in het Reeshofbos. Het begon al te schemeren en we waren al even aan het zoeken. De dreiging van op te moeten geven was aanwezig, maar opeens plukte Anke de cache uit een boom. Yes!

Op dat moment kwam de andere geocacher weer aanlopen, hij was te voet net zo snel gegaan als wij met de auto, omdat wij het kanaal en de rails als obstakels hadden, terwijl hij over de fietsbrug en door de fietstunnel had kunnen lopen. Hij kon deze cache nu makkelijk loggen en we besloten om samen naar de final te gaan, die weer aan de overkant van het spoor lag. De zes caches van de serie lagen allemaal op keurige plekjes, niets op aan te merken, maar ik vond dat de final op een lompe plek verstopt lag, vlakbij het spoor en dan ook nog aan de verkeerde kant van de muur.

Wij stonden eerst ook aan de verkeerde kant van de muur en het was ondertussen al heel donker. De andere geocacher belde opnieuw met zijn hulplijn. Volgens de hulplijn stonden we aan de verkeerde kant van de muur. Omdat we geen zin hadden om helemaal om te lopen, zochten we een plek waar we over de muur konden klimmen en die hebben we gevonden. In een pikdonker bos vlak langs de spoorlijn vonden we (nou ja, de andere geocacher, zodat niemand onze competitie om de winnende found won) dan uiteindelijk de cache. We logden en wisselden wat coins uit en gingen vlug het bos uit. Op de terugweg naar de auto nog wat gekletst over caches (duh) en daarna zetten we de andere geocacher nog af in de buurt van het station. We hadden ons weer een avond prima vermaakt.

Wat ik hier op 15 juli 2021 nog aan toe te voegen heb:

Avondrondjes geocachen, dat deden we toen best vaak. Nu eigenlijk nooit meer, want andere prioriteiten. Wel jammer dat we het met de auto deden, nu zou ik ook voor de optie te voet gaan. Deze caches zitten trouwens al lang in het archief.

Legenda:

  1. Reeshof 1: Fietsbrug 1 (Poseidonpad)
  2. Reeshof 2: Fietsbrug 2 (Medemblikpad)
  3. Reeshof 3: Sluis II Wilhelminakanaal
  4. Reeshof 4: Dongevallei
  5. Reeshof 5: Reeshof Park
  6. Reeshof 6: Reeshofbos
  7. Reeshof: The Final
    Maker: Nicolenco & Queen Lion
    Type: Traditionals
    Heideroosjes: Maartje en Anke
    Gevonden op: 15 juli 2010
    Plaats: Tilburg

Geocachingverhalen uit het verleden: De gekmakende virtuele kalender

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 22 oktober 2012

Ik vroeg me af waarom ik mij liet leiden door een virtuele kalender…

Het verslag:

4257. Baloe #5 Kloostertuin

Maker: Olmkroontjes

Type: Traditional

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 22 oktober 2012

Plaats: Tilburg

Ja hoor, daar was er weer eentje: een datum die nog moest. Natuurlijk weer op een werkdag. En omdat ik ondertussen behoorlijk geobsedeerd ben door het afmaken van het kalenderplan, ging de gps weer mee naar het werk. Eigenlijk was het idee om de kerkenroute te gaan doen, die lag maar 200 meter van het het laatste park dat ik had gedaan, op de vorige datum, het Oude Dijk park. Ik had hem toen expres laten liggen voor deze datum. Maar op de plaats van bestemming aangekomen zat het daar vol met mensen. Dat zoekt niet heel erg lekker. Ik heb nog wel een snelle poging gedaan, maar het lukte me niet om de cache te spotten.

Shit, volgende optie. Dat werd een cache van de Baloe-serie, die ik heel bewust heb laten liggen om ze te gebruiken als data-cache. De eerste daarvan kon ik ook al niet vinden, die zou in een boom in een straat moeten zitten. Ik begon een beetje ongerust te worden. Ook verklaarde ik mezelf behoorlijk voor gek. Eigenlijk vind ik dit soort oppikkertjes midden in een woonwijk helemaal niet meer leuk om te doen en toch doe ik ze, omdat ik geobsedeerd ben door een virtuele kalendertje met piepkleine vakjes waar nooit iemand naar kijkt, behalve ikzelf dan. Ben je dan gek of ben je dan gek?

Gelukkig kon ik de cache in de kloostertuin wel vinden, dus daarmee had ik de datum gered.

Wat ik hier op 22 oktober 2020 nog aan toe te voegen heb:

Tja, eigenlijk heb ik nu nog steeds dezelfde haat/liefde-verhouding met het Geocaching Datum Project als toen. Soms vind ik het heel leuk en op andere data verklaar ik mezelf voor gek. In ieder geval was ik dit jaar op vakantie (in Nederland) op 22 oktober en vonden we maar liefst 29 caches en een Adventure, dus deze datum is daarmee voorgoed gered.

Geocachingverhalen uit het verleden: Rondje Tilburg

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 17 september 2010

De enige keer in het verleden dat er op deze datum gecachet is.

Het verslag:

2291. Kaaistoep

Maker: Boomkever

Type: Multi

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 17 september 2010

Plaats: Tilburg

2292. Oh gij machtige boom

Maker: MacsTilburg

Type: Multi

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 17 september 2010

Plaats: Tilburg

2293. Goedmakertje

Maker: Hulsker

Type: Traditional

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 17 september 2010

Plaats: Tilburg

2294. Julian

Maker: QueenLion

Type: Mysterie

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 17 september 2010

Plaats: Tilburg

2295. Wilhelminakanaal 7 – Bonus

Maker: Orteeltjes

Type: Mysterie

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 17 september 2010

Plaats: Tilburg

2296. Zoekt en gij zult ook dit vinden

Maker: Patje

Type: Mysterie

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 17 september 2010

Plaats: Tilburg

Omdat mijn moeder jarig was, zouden we die avond met het gezin uit eten gaan, daarom ging ik niet te ver van huis af cachen, maar bleef ik rondom Tilburg. Daar waren weer genoeg caches bijgekomen om een hele dag te vullen. Eerst de multi Kaaistoep, die ligt in het bos bij de wijk De Blaak in Tilburg. De cache was een beetje vaag, maar ik heb hem wel gevonden.

Ik ging verder met de off-set-multi Oh gij machtige boom, een vage cache in een bosje bij de Bredaseweg. Op deze weg wordt behoorlijk hard gereden en je moest je auto aan de overkant parkeren en dan te voet oversteken. Ik vond het allemaal een beetje gevaarlijk. Voor de cache moest je heel veel stapel tellen en dan kwam je een paar bomen verderop uit. Beetje een vage cache dus.

Ik ging verder met Goedmakertje, een traditional in een nieuw en nog erg kaal bosgebied richting Gilze-Rijen dat was aangelegd als compensatie voor de omgehakte bomen om de naastgelegen snelweg aan te leggen. Daarom heette de cache dus ook Goedmakertje. Een parkeerplaats voor Reno vinden, was moeilijker dan het vinden van de cache zelf.

Dus kon ik verder met Julian. Dat was een puzzel over de Juliaanse tijdtelling, die best ingewikkeld was. Ik kreeg hem niet door de checker en heb het coördinaat toen via ons puzzelmaatje te pakken gekregen. De cache zelf was snel gespot, ook hier was parkeren weer de grootste moeilijkheidsgraad. Ik ben toen nog de bonus van de Wilhelmina-kanaal-serie op gaan halen. Die konden we de vorige week niet doen, omdat de GPS niet de volledige cachebeschrijving had ingeladen, het belangrijste deel, de cacheformule ontbrak. Nu had ik het thuis berekend en kon ik hem alsnog oppikken, na een korte wandeling. Hij lag aan het fietspad en je mocht daar niet met de auto komen. De serie was nu compleet.

Ik besloot de dag met de mysterie van Patje. Die heb ik wel zelf opgelost, nadat ik op het MEE-event een aanwijzing had losgepeuterd bij een andere cacher. De cache zelf was snel gevonden. Had ik toch nog zes caches uit de nearbiest-lijst gevonden.

Wat ik hier op 17 september 2020 nog aan toe te voegen heb:

Wha, wat ben ik hier vaak aan het klagen over parkeerproblemen. Daar heb ik in ieder geval geen last meer van sinds ik geen auto meer heb. Dat puzzelmaatje was ook wel handig, maar ik weet niet of hij nog aan geocaching doet.

Geocachingverhalen uit het verleden: 30 juli 2007

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 30 juli 2007

Ik had een mysterie-cache opgelost en wilde die heel graag gaan loggen. Uiteindelijk werd het een avondrondje na mijn werk.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. Echowaaike
  • Maker: tspoorbeijster
  • Type: Mysterie
  • Gevonden op: 30 juli 2007
  • Heideroosjes: Maartje
  • Plaats: Tilburg
  1. Geboortebos – Tilburg
  • Maker: Purk
  • Type: Multi
  • Gevonden op: 30 juli 2007
  • Heideroosjes: Maartje
  • Plaats: Loon op Zand

Nadat ik terugkwam van Landpark Assisië (een multi-cache die ik een week eerder deed) ging ik nog wat mysterie-puzzeltjes bekijken. Dat doe ik wel eens in de hoop dat ik iets tegenkom dat ik snap, zodat ik het op kan lossen. Meestal kom ik niet ver, maar soms zie ik ineens het licht. Die dag gebeurde dat bij Echowaaike. En zoals altijd bij mysteries is het zo heerlijk als je het eindelijk snapt en het coördinaat kan kraken. Het liefste wilde ik meteen op jacht om hem te gaan halen, maar het regende en het begon al donker te worden, dus toch maar niet gedaan. De volgende dag was het weer stralend weer, maar ja, ik moest werken. Na het avondeten was ik niet meer te houden. Ik besloot tot een avondfietstocht. Echowaaike bevind zich in Tilburg-Noord. Ik fietste er als een gek naartoe. De cache lag in een bos en ik begon te merken dat Geko 201 (dat was mijn allereerste gps) kuren had. Hij had enorme afwijkingen en viel de hele tijd weg. Blijkbaar begon hij het toch op te geven na zijn val in Frankrijk. Gelukkig heb ik de cache nog wel gevonden. Met coin en travelbug, dus weer een leuk nieuw logo voor ons account (ik vond het toen geweldig dat elke coinsoort een ander minilogo had).

Daarna was het nog best vroeg en ik had nog wel trek in een andere cache. De print-out van Geboortebos – Tilburg zat al heel lang in mijn rugzak. Ik had alleen geen idee waar dat bos zich bevond. Het bleek maar 2 km van Echowaaike af te zijn en op de fiets ben je daar zo. Geboortebos – Tilburg is dus gewoon een gebied waar we al vaker zijn geweest en eigenlijk het is het meer Loon op Zand dan Tilburg. Ik was heel bang dat ik de cache niet zou vinden omdat vanaf het laatste waypoint naar de cache een projectie was (met de Geko201 kon je niet nauwkeurig projecteren). Maar ik kon het altijd proberen. Het geboortebos zelf is nog niet echt een bos. Het bestaat uit een stuk of 10 magere, jonge boompjes die amper bladeren hebben. Dat duurt nog wel een paar jaar voordat dat de naam bos verdient. Ik heb me ook nog helemaal kapot gezocht naar een of ander infobord, dat uiteindelijk niet bij het ‘bos’ stond, maar aan de overkant van het pad. Vanaf daar moest de projectie plaats vinden. Die zag er toch wel goed uit, helemaal rechtdoor en er was een mooi, breed pad die kant op. Volgens de hint moest ik zoeken naar een dikke boom. En gelukkig was die er ook en lag daar inderdaad de cache. Ik was heel blij en opgelucht dat ik deze cache toch gevonden had. Weer een cache uit de nearbiest-lijst die we konden afstrepen. Het begon ondertussen te schemeren dus fietste ik naar huis. Ik had toch een avondrondje van 20 km fietsen en nog wat kilometers lopen erop zitten.

Wat ik hier op 30 juli 2020 nog aan toe te voegen heb:

De Geko201 was mijn eerste gps (nou ja, eigenlijk was hij gekocht door mijn ouders, maar ik gebruikte hem altijd) en hij was op vakantie in Frankrijk heel hard gevallen en was er iets aan het schermpje. Een paar weken later deed hij het helemaal niet meer. Ik heb toen een nieuwe gps gekocht, die veel nauwkeuriger was. Ondertussen ben ik al aan mijn vierde gps en Smaug is ook alweer vijf jaar oud.

De nearbiest-lijst bestaat tegenwoordig bijna helemaal uit onopgeloste mysteries, maar ik ben nooit een fanatieke puzzelaar geworden, dus dat zal wel altijd zo blijven.

Wandelen rondom huis #3: Duurzaamheidsvallei

Wandelen verder van huis zit er voor mij voorlopig niet in, omdat “funreizen” met het openbaar vervoer wordt afgeraden en ik geen auto heb. Gelukkig valt er in de omgeving waar ik woon ook veel te wandelen, dus de komende tijd ga ik het hebben over routes in de omgeving van mijn woning in Oisterwijk. De regel is dat het startpunt van de wandeling te bereiken moet zijn per fiets of te voet.

Duurzaamheidsvallei

Waar: Heukelom (tussen Oisterwijk en Tilburg)

Start- eindpunt: Dumoulinbrug over de Voorste Stroom (Westend, Oisterwijk)

Afstand: 14 kilometer

Voorste Stroom

Het gebied

Ik noem de Oisterwijke Bossen en Vennen vaak mijn achtertuin, maar er is een gebied wat nog dichterbij is en dat is de Duurzaamheidsvallei. Het startpunt van de wandelingen door dit gebied – de Dumoulinbrug – ligt maar een paar honderd meter van mijn huis af. Deze wandeling kan ik dus echt te voet vanaf mijn voordeur doen. Overigens zijn er verschillende routes mogelijk door het gebied, dus als ik minder tijd heb loop ik vaak een kortere ronde. Maar de officiële route is 14 kilometer en die ga ik hier onder beschrijven.

De Duurzaamheidsvallei is volgens mij niet de echte naam van dit gebied, maar de naam die de Stichting Duurzaamheidsvallei aan het gebied heeft gegeven. Het gaat om (voormalig) agrarisch gebied tussen Oisterwijk en Tilburg in, het boerenbuitengebied van het buurtschap Heukelom. Een deel deze grond is nog steeds in gebruik als landbouwgrond of weiland, maar de rest van de percelen zijn aangekocht door de overheden ten behoeve van natuurontwikkeling. Het gebied is dus nog in ontwikkeling naar natuurgebied en de stichting hoopt alle neuzen van de overheden, natuurbeheerders en grondeigenaren dezelfde kant op te krijgen.

Dwars door het gebied loopt een riviertje, de Voorste Stroom (ook wel de Leij genoemd). Dit riviertje kronkelt vanaf het Wilhelminakanaal in Tilburg door de Duurzaamheidsvallei en daarna dwars door heel Oisterwijk tot de samenkomst met de Esschestroom. Vroeger zat het clubhuis van de Kanovereniging gevestigd aan de Voorste Stroom, dus ik heb er heel wat keren overheen gevaren met mijn kano.

Wandelroute Duurzaamheidsvallei

Tegenwoordig lopen er dus diverse wandelroutes door de Duurzaamheidsvallei en kun je helemaal naar Tilburg wandelen. Een aantal jaar geleden kon dit – als ik het mij goed herinner – nog niet. De rondwandeling door de Duurzaamheidsvallei loopt van de plaats in Oisterwijk waar ooit Kasteel Durendael stond, tot aan de contouren van het voormalig landhuis Moerenburg in Tilburg en weer terug.

Wij startten de wandeling bij de Dumoulinbrug, een brug voor fietsers en voetgangers die sinds 2013 over de Voorste Stroom ligt, in het verlengde van de Willem de Zwijgerlaan. In 2014 werd de brug vernoemd naar de net overleden pastoor Dumoulin. Nieuw voor mij – en dat nog wel als fan van de kunstenaar – is dat de brug oorspronkelijk de Escherbrug heette, omdat de architect het ontwerp van de brug heeft gebaseerd op de bolperspectieven van Escher.

Kom je met de auto, dan kun je die het beste parkeren op het parkeerterrein van sportpark Den Donk, bereikbaar vanaf de Moergestelseweg.

Vanaf de Dumoulinbrug volg je het rode fietspad met de Voorste Stroom aan je rechterzijde. Links lag ooit Kasteel Durendael.

Uitzicht Duurzaamheidsvallei

Kasteel Durendael

Over Kasteel Durendael is niet zoveel bekend, er is geen enkele afbeelding van bekend. Het kasteel komt voor het eerst voor in een beschrijving uit 1477, waarin staat dat Berthout Back, heer van Asten, het verhuurde aan zijn zoon, Jan Back van Asten.

Daarna is er een beschrijving uit 1777 waarin staat dat het om een terrein van 98 bij 56 meter ging, gelegen langs de Voorste Stroom, ongeveer ter hoogte van de locatie waar nu sportpark Den Donk ligt. Volgens de beschrijving waren op het terrein een kasteel, stallen, een koetshuis, een washuis en een hoeve aanwezig.

Waarschijnlijk is het kasteel in de loop van de negentiende eeuw gesloopt. Vervolgens noemt de wandelende dominee Jacobus Craandijk de plaats in het eerste deel van zijn reeks Wandelingen uit 1875. Volgens de dominee waren de gebouwen toen al gesloopt, maar waren de oprijlanen en de grachten nog wel zichtbaar in het landschap.

In 1969 zijn er funderingen van het kasteel gevonden, bij het verleggen van de loop van de Voorste Stroom en er is vastgesteld dat die zo’n zeven eeuwen oud moesten zijn. Of er toen verder nog opgravingen zijn geweest is mij niet bekend.

De plaatselijke middelbare school (ik heb er ook op gezeten) werd vernoemd naar het kasteel: 2College Durendael. Ook heeft Oisterwijk een Durendaaldreef.

De paden op, de lanen in

Landschapselementen

Lopend over het rode fietspad passeer je de stuw in de Voorste Stroom. In de verte zie je de volgende brug over de Voorste Stroom. Vlak voor deze brug ga je linksaf een paadje in en vanaf hier volg je de paaltjes met de groen koppen. Nu ben je in de Duurzaamheidsvallei. Het grondgebied is deels van Natuurmonumenten en deels van Brabants Landschap. Ook zijn er dus nog stukken grond van agrariërs. Het landschap hier is een mengeling van landbouwgrond, weiland, bomenrijen, houtwallen en poelen voor amfibieën.

Vroeger was dit woest en onontgonnen gebied en daar is de benaming de Helleputten nog aan te danken.

Je volgt dit pad tot aan de Laag Heukelomseweg en die steek je over naar het wandelpad dat het Heukelommetje wordt genoemd: een wandelrondje van twee kilometer, dat onderdeel is van de langere route. Aan de Laag Heukelomseweg ligt café Mie Pieters – ook tijdens de corona-crisis kun je hier ijsjes en drankjes afhalen.

Op het Heukelommetje ga je over de Voorste Stroom heen via een houten hangbrug. Daarna gaat de route verder in de richting van Landschapspark Moerenburg.

Puddlegram bij visvijver de Lange Jan

Landschapspark Moerenburg

Op landgoed Moerenburg verrees rond 1310 een van de eerste stenen woningen van Tilburg. “Moer” betekende veengrond of moeras en een “borch” was een versterkte (stenen) woning. In 1384 werd huize Moerenburg verkocht aan de abdij van Tongerlo en was het eeuwenlang het woonhuis voor de pastoors van de parochie Tilburg. In 1648 werd het huis verkocht aan de familie Saint Amant, die het huis verfraaiden en een Franse tuin aanlegden. In 1750 werd het huis echter afgebroken en niet meer opgebouwd.

Sinds 2012 zijn de contouren van het voormalige huis in het landschap zichtbaar gemaakt door middel van een constructie van staal. Ook zijn er informatieborden en tegels met daarop de inventarisatie van het huis. Er bestaat een schilderij van het voormalige huis Moerenburg en daarop is te zien dat er twee stenen leeuwen bij de ingang stonden. Daarom staan er nu ook stenen leeuwen bij de “ingang” van de contouren.

Contouren van Huize Moerenburg

Natuurleerpad Moerenburg

Als je meer wil leren over het gebied, is het een aanrader om de route uit te breiden met het drie kilometer lange natuurleerpad Moerenburg. Je komt dan o.a. langs visvijver de Lange Jan. Wij deden dit ook, omdat er een gelijknamige geocachingroute over dit pad loopt, cachecode GC8BNRK. Je komt dan ook langs de Korvelse Waterloop, een voormalige blauwsloot, die werden aangelegd voor de afvoer van afvalwater van de Tilburgse textielfabrieken. Dit ongezuiverde afvalwater stonk enorm en werd geloosd op de Voorste Stroom, die toen nog de Leij werd genoemd. Het leidde tot ruzies met de gemeente Oisterwijk, die een rechtszaak hierover wonnen, waardoor de gemeente Tilburg vanaf 1915 een schadevergoeding moest gaan betalen.

Pas in 1937 werd er een waterzuivering aangelegd op deze locatie; het was de eerste biologische waterzuivering van Nederland. Het afvalwater werd hier gezuiverd met helofytenfilters. De waterzuivering werd in 2005 gesloten, omdat de nieuwe waterzuivering in Tilburg Noord toen klaar was. Maar de voormalige pompstations en de bakken zijn nog steeds zichtbaar, omdat ze een rijksmonument zijn en er nog geen herbestemming is gevonden. Het terrein wordt nog wel gebruikt als overstort bij overtollig regenwater.

De Leij (Voorste Stroom)

Roze route

Via de paaltjes met roze koppen gaat de route weer terug naar Oisterwijk. Je loopt terug via de andere kant, dus grotendeels over andere paden dan op de heenweg. In het landschap kun je nog bolakkers waarnemen: iets hoger gelegen, bolvormige akkers, ontstaan doordat ze door jaarlijkse bemesting steeds iets hoger kwamen te liggen.

Uiteindelijk kom je weer op het rode fietspad uit, ter hoogte van de fietsbrug. Via het rode fietspad kun je dan terug lopen naar de Dumoulinbrug en de parkeerplaats bij sportpark Den Donk.

Lammetjes

Aanrader?

Ja, ik vind van wel. De natuurwaarde van het gebied is misschien nog niet zo heel hoog, maar ik ben heel benieuwd hoe het zich over 5, 10, 15 of 20 jaar ontwikkeld heeft. Omdat ik zo dichtbij woon, kan ik dat goed volgen. Qua cultuurhistorie kom je niets tekort, hoewel er van Kasteel Durendael vrijwel niets te zien is. Bij Landschapspark Moerenburg is dan juist weer heel veel te zien.

Verder vind ik het ook leuk dat je verschillende routes kan lopen; er sluiten veel paden aan op de route, bijvoorbeeld een pad richting het Galgenven en de Pierenberg (Ter Braakloop) of je wandelt naar het trappistenklooster Koningshoeven voor een hapje en een drankje op hun terras (check wel even of ze alweer open zijn na de coronasluiting!). En je kunt dus ook een halve of een driekwart ronde lopen, omdat je op verschillende plekken kan inkorten.

Een minpuntje is de bewegwijzering, de paaltjes met groene en roze koppen zijn schaars en op een bepaald moment is er een kruising van snelwegen en afritten en er ligt verderop ook nog een kanaal, dus het is voor wandelaars echt even zoeken hoe je hier allemaal langs kan komen. Ik moest er de gps zelfs bij pakken en dan kom ik nog uit de buurt.

Doorkijkje visvijver de Lange Jan

Caches op de route

Voor de geocachers liggen er trouwens nog een aantal caches op de route: Op weg naar ridder Florius (GC82596), Duurzaamheidsvallei 1 (GC824CF), Intents (GC824A3), Duurzaamheidsvallei 2 (GC824D1), De boom der Voorzieningen (GC825A7), Ridder Florius (GC7BTHY) en het eerder genoemde Natuurleerpad Moerenburg (GC8BNRK). Ook leuk is de multi De Schat van de Hoge Dries (GC51X0W), maar die kost wel meer tijd.

Kersenbloesem in mijn straat (helaas alweer uitgebloeid)

Geocachingverhalen uit het verleden: 21 november 2016

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 21 november 2016

21 november is geen populaire datum bij het geocachen: er is vooralsnog slechts 2x op deze datum gecachet en 1x was ik er niet bij, dus koos ik voor het andere, zeer korte verslag.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. RR – Sacramentskerk
  • Maker: Olmkroontjes
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 21 november 2016
  • Plaats: Tilburg

 

Deze vrije maandag besloot ik eindelijk weer eens een bezoek aan de bibliotheek te gaan brengen, in de hoop dat ze een bepaald boek zouden hebben, dat ik nodig had voor school.. Omdat dit een 3-cache-datum was, besloot ik om een paar caches in Tilburg te proberen, zodat ik die datum weg kan werken.

Om heel eerlijk te zijn houd ik niet zo van stadscaches en al helemaal niet in Tilburg. Dat uitte zich dan ook meteen in 2 not-founds. Maar de eerste cache die ik probeerde vond ik wel: een micro bij de kerk zonder toren, die blijkbaar de Sacramentskerk heet. Hier heb ik al wel vaker een cache gedaan, maar deze nieuwste versie lag voor de kerk, in plaats van erachter.

Echt een heel leuke plek om te zoeken, vond ik het niet – ik werd aangestaard door mensen in auto’s vanaf de Ringbaan (De RR in de cachenaam staat voor Rondje Ringbaan).

Vervolgens 2 not-founds op de offset-multi over de bomen en bij de bibliotheekcache, die ik toch heel goed opgelost dacht te hebben. En dat boek bleek uitgeleend te zijn tot Sint Juttemis. Beetje mislukte dag, dus.

Wat ik hier op 21 november 2019 nog aan toe te voegen heb:

Het boek kon ik uiteindelijk lenen van kennissen en daardoor haalde ik het betreffende vak. Met de datum is het nog altijd niet goed gekomen, 21 november staat nog steeds geregistreerd als 4-cache-datum en ik vrees dat het vandaag ook niet gaat lukken om een cache te loggen.

 

Virtuele caches (8)

Voor doel #37 van mijn Day Zero Project moest ik 10 virtuele caches loggen. Dat is ondertussen gelukt, ik heb er zelfs al 12. Maar ik heb best het een en ander over deze bijzondere cachevorm te vertellen, dus daarom krijgen deze caches een korte serie eigen verslagen.

9. Virtual Reward – Sporen uit het verleden – GC7B8JD

Toevallig ontdekte ik zaterdagavond dat er een nieuwe cache uit was in Tilburg, een virtual nog wel! Ik heb een zwak voor de spookjescaches, dus ik wilde deze graag gaan doen. Je was dit keer niet klaar met alleen maar een foto en/of een vraag beantwoorden. Nee, dit leek meer op een multi-cache. Ook prima. Door de Spoorzone dus.

Maandagmorgen (ik ben meestal vrij op maandag, omdat er dan geen briefpost wordt bezorgd) leek me een goed idee, omdat het dan niet zo druk is daar (hoopte ik). Ondanks dat de Spoorzone – zoals de naam al aangeeft – naast het station van Tilburg ligt, ging ik op deze zomerdag met de fiets.

De virtuele multi verliep goed: ik vond het ene na het andere waypoint. Soms wel even inventief moeten doen. Zo blijkt er op de klokkentoren bij de fietsenstalling een bord te hangen, dat het eigenlijk een oorlogsmonument is. Dat wist ik dus niet. Het verklaart wel waarom het klokkenspel regelmatig militaire deuntjes speelt. Omdat er bouwhekken om de klokkentoren heen staan, kon je het bord niet goed lezen. Dus een ingezoomde foto gemaakt vanaf de trap bij de fietsenstalling en toen kon ik het wel lezen.

Onderweg vond ik ook nog de eerste cache van de fietstrail over het Bels Lijntje tussen Tilburg en Turnhout. Deze cache ligt op het Stekelenburgplein, achter het station. Hier was ik dus al heel vaak voorbij gekomen, maar om de een of andere reden heb ik deze cache nooit gelogd. Waarschijnlijk omdat ik meestal een trein moet halen als ik hier ben. Vind dit drukke, Dreuzelrijke plein trouwens best een gewaagde locatie voor een cache. Nu eens kijken of ik nog tijd vind voor de rest van deze serie (dat is niet meer gelukt in 2018).

Goed, verder met de virtual. Je moest een foto maken bij dat café dat in een oud treinstel is gevestigd (deze foto zal ik jullie besparen). Ik grapte bij de verplichte foto dat ik onderweg een trein had gekocht. Deze vraag vond ik het lastigste te vinden. Je moet onder de trein kijken, maar de stoelen en tafels van het terras staan ervoor. Er zaten zowaar mensen op het terras, ondanks het gekke tijdstip en één man keek mij echt heel vreemd aan. Gelukkig vond ik toen de letter die ik nodig had en kon ik verder. Ook bij het laatste waypoint lang gezocht naar een pietepeuterig klein bordje. Gelukkig wel gevonden.

Na de cache ging ik naar de bioscoop en omdat ik aan de vroege kant was (en er maar vijf mensen in de zaal zaten), kon ik nog voor de film begon aan de gang met de gebruikersnaam en de toegangscode. Die bleken keurig te kloppen en daarmee verdiende ik een mooi treintjescertificaat. Tja, ik woon op 100 meter afstand van het spoor – vanuit mijn woonkamer kan ik de treinen voorbij zien rijden -, dus het was raar geweest als deze cache mij niet gelukt was.

Het verdiende treintjescertificaat

 

Throwback Thursday: 13 december 2010

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 13 december 2010:

Ondanks de kou, ging ik “bewapend” naar de Reeshof om wat geocaches op te lossen.

Het verslag:

2622. Potje Kolonisten
Maker: Team Damenweb
Type: Mysterie
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 13 december 2010
Plaats: Tilburg

2623. Potje Pokeren
Maker: Nicolenco
Type: Mysterie
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 13 december 2010
Plaats: Tilburg

2624. Landgoederenzone
Maker: MacsTilburg
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 13 december 2010
Plaats: Tilburg

Het was zowaar droog met een winterzonnetje. Dus dwong ik mezelf om richting de Reeshof te gaan voor wat beweging. Hier lag Landgoederenzone, een multi die al een hele tijd op de to-do-list stond en wat op te halen, cadeau gekregen mysteries. Eerst naar Potje Pokeren, ik reed al voorbij de cache, maar daar mocht je niet parkeren, dus braaf om het gebiedje heen gereden. Hij zat in een schrikhek aan het eind van een soort van doodlopend wandel/fietspad. Ik kreeg hem alleen niet open, hij zat onder een dop in de paal van het schrikhek. Ik had alleen mijn autosleutel bij als wapen, maar ik moest zoveel kracht zetten, dat ik bang was dat die zou breken, dus afgedropen naar Reno zonder found.

Ik reed eerst naar Potje Kolonisten, dat nu gereduceerd was tot een voortuin-cache. Het idee achter deze cache vond ik best leuk, alleen moest het met een uitbreiding van Kolonisten die wij niet hebben. Dus kreeg ik de oplossing uiteindelijk van iemand cadeau.

Ik doorzocht mijn auto op gereedschap om Potje Pokeren open te krijgen en vond in de beruchte verbanddoos een schaartje en een pincet. Hiermee gewapend maakte ik opnieuw de wandeling naar de cache. Gelukkig waren alle Dreuzels met honden , die er een kwartier geleden nog rondliepen, nu allemaal weg. Zo kon ik rustig met m’n “wapens” aan de slag. Het schaartje bleek het ideale gereedschap en zo kreeg ik het dekseltje er toch nog af en kon ik de cache loggen.
Daarna op naar Landgoederenzone. Ik was hier een tijdje terug al mee begonnen, maar toen was het al aan het schemeren en liep ik vast bij waypoint 2. Toen ben ik maar gestopt. Vandaag liep ik weer vast bij wp2, of eigenlijk meer bij wp 3, want dat heb ik nooit gevonden. Gelukkig was dat getal goed te gokken en kon ik verder. Er waren onderweg veel puzzeltjes te doen, dus stiekem was ik blij dat ik de vorige keer gestopt was, want dat had ik toen nooit meer gered voor het donker. Want nu heb ik over 3 kilometer (het leken er veel meer) 2 uur gedaan. Je kon heel veel getallen gokken, maar niet alles.

Het grootste gedeelte van de route was al bekend van andere caches en ik herkende zelfs stukken van de Zes van Tilburg: Reeshof, een frustratie-cache van ons, die we nooit gevonden hebben in onze begintijd en die uiteindelijk gearchiveerd is. Het apartste stukje was dat bij de bosvijver met die vreemde puntige zandberg op het eilandje midden in.

Uiteindelijk kwam ik uit bij de cache, een lekkere grote bak die snel gevonden was en waar ik wat trackables kon dumpen, die ik al veel te lang in mijn bezit had. Op zich was het best een leuke cache, maar ik had bevroren voeten, terwijl ik 2 paar sokken aanhad, waarvan 1 thermopaar en m’n wandelschoenen. Verder had ik het niet koud, maar koude voeten is zo vervelend dat je het door heel je lijf lijkt te voelen.

Hierna nog geprobeerd om Potje Zwarte Pieten te vinden, maar dat lukte niet. Ik had toen zo’n koude voeten en handen dat ik maar naar huis ben gegaan en niet meer naar de nano’s van Heel veel Moeite 1 en 2, wat ik eerst in mijn hoofd had gehaald.

Wat ik hier op 13 december 2018 nog aan toe te voegen heb:

Ik geloof dat dit een beetje een dwangmatige geocaching-dag was. Denk dat ik nu makkelijker zou kiezen om lekker thuis te blijven bij zulk koud weer.

Throwback Thursday: 19 april 2015

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 19 april 2015

Met mijn moeder deed ik een heilige fietscache in Tilburg, die mij toch iets teveel devotie opleverde.

Het verslag:

5607. Met Maria op de fiets – bonus 1
5608. Met Maria op de fiets – bonus 2
5609. Met Maria op de fiets – bonus 3
5610. Met Maria op de fiets
Maker: Jel-Team
Type: Multi + bonus-mysteries
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 19 april 2015
Plaats: Tilburg

Op deze zonnige zondag gingen mijn moeder en ik per fiets devoot doen in Tilburg. Daar is namelijk een nieuwe Maria-route verrezen, genaamd Met Maria op de fiets. We fietsten natuurlijk gewoon die-hard van Oisterwijk naar het startpunt in de buurt van Tilburg Universiteit, dus toen stond er al bijna 10 kilometer op de teller. Onderweg stond er allemaal reclame langs de weg van een lingerie-merk dat ook de naam Maria voerde, dus ik kreeg snode plannen om in mijn log te gaan schrijven over de ‘stoute Maria’. Want de heilige Maria is natuurlijk wel zo’n beetje het toppunt van braafheid, hoewel ik nog altijd vraagtekens zet bij die ‘onbevlekte ontvangenis’…

Nou vind ik een kapelletje meestal best mooi, maar pfft wat zijn er een hoop Maria’s in Tilburg. En ik had gedacht dat de route door het buitengebied zou lopen, meer richting Loon op Zand. Dat was dus niet zo, we gingen kriskras de stad door, voortdurend belaagd door auto’s en scooters die op de meest vreemde plaatsen af wensen te slaan.

Mijn moeder genoot duidelijk meer van de route dan ik. Aan het begin liep de route door de wijk waar zij is opgegroeid, dus ze kon een heleboel familie-geschiedenis ophalen. Omdat ik mijn grootouders nauwelijks heb gekend wist ik lang niet alles daarvan. Dus de herinneringen van mijn moeder vond ik interessanter dan de hele cache-route. We maakten ook nog tot 2x toe een rekenfout, waardoor we nog een eind omgefietst hebben. Tja, shit happens. Uiteindelijk wel alle bonus-caches op de route gevonden.

De mooi gemaakte eindcache was verstopt in de buurt van een café, waar we ons zelf trakteerden op een drankje: dat hadden we wel verdiend. Na een tijd op het terras te hebben gezeten terug naar Oisterwijk gefietst, alles bij elkaar ruim 40 kilometer gefietst.

Wat ik hier op 19 april 2015 nog aan toe te voegen heb:

Haha ja, ik was deze route op een bepaald moment helemaal beu. Alle heiligheid kwam me mijn neus uit. Normaal gesproken vind ik fietscaches leuk, maar dan bij voorkeur door een landelijke omgeving en niet dwars door de stad. De route Met Maria op de fiets is niet alleen een geocaching-route, gewone mensen kunnen hem ook fietsen, zonder de puzzels onderweg.

Throwback Thursday: 4 januari 2017

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 4 januari 2017

Ja, dat is slechts een jaar terug in de tijd. En ik was er zelf helemaal niet bij. Anke en Guy hadden zich eerder al aan het Ringbaan-project (een serie caches langs de Ringbaan in Tilburg) gewaagd en gingen er deze dag spontaan mee verder.

Het verslag:

  1. RR – Leijpark 3/5
  2. RR – genoeg vogeltjes in de buurt
  3. RR – Eigen weg (15)
  4. RR – klimplant
  5. RR – Sport ‘Zwemmen’
  6. RR – Koning Willem II kazerne (voormalig)
  7. RR – Rust op zuid
  8. RR – Zooi
  9. RR – Leijpark 5/5
  • Maker: Olmkroontjes
  • Type: Traditionals + letterbox
  • Heideroosjes: Anke en Guy
  • Gevonden op: 4 januari 2017
  • Plaats: Tilburg

Anke en Guy gingen naar de Sligro en besloten daarna nog verder te gaan met hun Ringbaan-project in Tilburg. Blijkbaar verlopen deze caches niet echt over rozen, want ze waren er allemaal over aan het mopperen op de nieuwjaarsborrel van de Kanovereniging, een paar dagen later. Toch vonden ze er nog negen. Ik heb ze uitgedaagd om het dit jaar wel helemaal af te maken. Ben benieuwd. Hiermee kwam de stand wel op 40 caches, wat op de vierde dag van het jaar een gemiddelde is van 10 caches per dag! Iets wat we natuurlijk nooit het hele jaar vol gaan houden.

Wat ik hier op 4 januari 2018 nog aan toe te voegen heb:

Tja, de Ringbaan-caches trekken mij niet zou, ik houd niet echt van dit soort stadscaches. We hebben dus nog best veel niet gevonden caches in Tilburg liggen.

Plattegrond met Ringbaan van Tilburg is van internet afgeplukt.

Throwback Thursday: 21 september 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 21 september 2012

Deze dag was ik een beetje wanhopig om het Kalenderplan 2012 te kunnen volbrengen. Ik moest een cache vinden op de terugweg van werk (toen nog Safaripark Beekse Bergen) naar huis en wilde ook nog naar de kanotraining. Of het gelukt is lees je hieronder:

Het verslag:

  1. Wilhelminakanaal 7 – brug dr. Deelenlaan
  • Maker: Orteeltjes.nl
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 21 september 2012
  • Plaats: Tilburg

En alweer een datum van het kalenderplan die gevuld moest worden, september had er nog best veel (6 dagen in totaal). Een datum op een dag die niet echt goed uitkwam: een vrijdag. Ik moest werken en Anke moest ook werken en het was mooi weer, dus eigenlijk wilde ik graag naar de kanotraining. Dus moest het een cache worden die ik op de terugweg van werk naar huis kon doen en die niet al teveel moeite of omfietsen zou kosten. Ik bedelde bij mijn moeder de oplossing van de korte multi Brugwachter los, zodat ik al het stapeltellen (je moest een compleet gedicht stapeltellen en ik had toen nog geen tooltjes daarvoor) niet zelf hoefde te doen.

Het was toch nog 1,5 km langs het kanaal af fietsen. En op de plaats van bestemming aangekomen gebeurde mijn nachtmerrie van het datum-cachen: ik kon de cache niet vinden. Ik probeerde mijn moeder te bereiken voor een hint, maar die nam niet op.

De dichtstbijzijnde cache waarvan ik zeker wist dat we die nog niet gevonden hadden lag 2 kilometer verderop. Er was nog een parkje dichterbij, maar ik meende dat Anke en Guy die al gedaan hadden. Dan toch maar die kanalen-cache. In 2010 hebben we al heel die serie langs het Wilhelmina-kanaal gedaan, maar dit jaar was er een nieuwe bij gekomen. Ik wist van 2010 nog wel dat deze caches allemaal makkelijk te vinden zijn. Dat was met deze gelukkig ook het geval, dus de opluchting was groot toen ik onze naam op het logrolletje kon schrijven. Ondertussen was ik een heel eind afgedwaald van mijn route en ik moest nog helemaal terug. En eigenlijk ook nog om 20 uur in mijn kano zitten. Nou, het is me allemaal gelukt. Ik ben naar huis gefietst, heb nog snel iets kunnen eten en ben daarna meteen naar de kanovereniging gegaan. Ik zat op tijd in mijn kano en de kanotraining was nog leuk ook.

Maar dit was wel de datum-found die tot nu toe de meeste moeite heeft gekost. Pfft, nog 12 data te gaan.

Wat ik hier op 21 september 2017 nog aan toe te voegen heb:

Het Kalenderplan 2012 is uiteindelijk gelukt, dus alle moeite was niet voor niets. Ondertussen staan alle data op minstens 2 founds en probeer ik ze op minstens 3 founds te krijgen. Een langdurig project, sommige data zijn gewoon lastig. 21 september hoort daar niet meer bij, want die kreeg in de jaren daarna genoeg founds.