MaandMoves: juli 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Juli

Juli was absoluut een rollercoastermaand. Een van mijn grootste wensen is in vervulling gegaan: andere woonruimte. De sleutels heb ik al en er wordt nu druk geklust. In augustus verhuis ik definitief naar een andere huurwoning die bijna 2x zo groot is als mijn huidige krot (dat gesloopt gaat worden), een hoger energielabel heeft en op een locatie staat met veel minder geluidsoverlast. Ik blijf overigens wel gewoon in Oisterwijk wonen, alleen dan een kleine twee kilometer verderop.

Verder was er natuurlijk de vreselijke hittegolfdag en ik was heel blij dat het maar om één dag ging; ik kan echt niet tegen deze extreme hitte.

Wandelen, geocaching en Munzee

Nu tijdens de klus- en verhuisperiode staan deze zaken allemaal op een zeer laag pitje. Maar in de eerste weken van juli heb ik de nieuwste NS-wandeling gedaan van Schin op Geul via Valkenburg naar Maastricht. 17 kilometer en het ging mij ondanks de hoogteverschillen goed af. Mooie wandeling, sommige stukken waren mij bekend van een vakantie in Valkenburg. Maar het stuk rondom de Curfsgroeve kende ik nog niet en was zeker de moeite waard. Onderweg ook nog twee caches kunnen meepakken en aan het einde op de groene loper van Maastricht nog een labcache. Verder waren er ook veel Munzees te scoren, zowel onderweg als tijdens de treinreis.

Er werden deze maand 53 caches gevonden. De eerste helft van de maand door mij en daarna nam Anke het over, omdat die op vakantie is. We staan nu op het grappige getal van 11444 founds.

Ook Munzee staat nu op een laag pitje: alleen die in Oisterwijk hebben momenteel mijn aandacht. Maar in de eerst weken van juli wel veel gevangen tijdens mijn Weekend Vrij treinreizen; toevallig twee weken achter elkaar naar Limburg. Nu staat mijn Weekend Vrij natuurlijk even uit; dat kan omdat ik een NS Flex abonnement heb.

Spelletjes

Werden er nog best vaak spelletjes gespeeld; 62 potjes maar liefst en 31 verschillende spellen. Een gedeelte van mijn spellencollectie verblijft in het huis van mijn ouders, omdat ik vaak speel met mijn moeder. Van het gedeelte wat in mijn eigen huis verblijft is nu alles ingepakt en ik heb ook heel veel spellen verkocht deze maand. Dat zijn spellen die ik niet leuk vond of die ik toch nooit ga spelen. Scheelt toch weer een paar verhuisdozen en in het nieuwe huis kastruimte. Omdat ik dus nog een stapel ongespeelde spellen heb, mag ik voorlopig niets nieuws kopen van mezelf. Hoogstens een klein spelletje, maar geen grote spellen. Eens kijken of ik dat vol kan houden tot de december-cadeautjes-maand.

Kijken

Ehm, ik denk dat ik werkelijk geen seconde tv heb gekeken deze maand. Ook geen films gezien.

Verder

Bezocht ik El Mundo Fantasia in de wereldtuinen van Mondo Verde in Landgraaf. Ik hoop dat ik nog de tijd vind om er een blog over te schrijven. Ik kocht er wel een paar leuke dingen die ingepakt en wel in een verhuisdoos zijn beland en pas uitgepakt zullen worden in mijn nieuwe woning.

Kun je toch ongelooflijk veel spullen verzamelen op 35 vierkante meter. En dan heb ik echt ook een hoop weggegooid, verkocht of weggegeven; nog nooit zoveel pakketten verstuurd als de afgelopen maand en ook nog veel Marktplaats-mensen aan de deur gehad.

Deed ik mee aan twee verschillende swaps en die waren allebei leuk (in het verleden ook een paar keer vervelende ervaringen gehad met swaps, maar dit jaar weer een paar keer geprobeerd en tot nu toe gelukkig met succes).

Werd het langverwachte kindje geboren van mijn vriendinnen. Ze liet lang op zich wachten, maar nu is ze er dan eindelijk. Ze is zelfs al op bezoek geweest in mijn nieuwe woning (niet dat ze er veel van gezien heeft, want ze sliep ;>)

Natuurlijk gaan mijn cavia’s Fenno en Frido ook mee naar het nieuwe huis en nu we meer ruimte hebben kan een lang gekoesterde wens van mij in vervulling gaan en zullen er ergens in de komende maanden twee konijntjes aan mijn huisdieren worden toegevoegd.

Kreeg ik een mail van Air Miles waarom ik al zolang geen punten had gespaard. Ondertussen loop ik de deur plat bij de P.raxis en zijn mijn Air Miles punten ruim verdubbeld. Zou ik daar nu een juichmail over krijgen?

MaandMoves: juni 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Juni

Qua weersomstandigheden ging het op en neer van kurkdroog naar zeiknat met flinke plensbuien. Het was verder geen heel bijzondere maand.

Wandelen, geocaching en Munzee

Er werden 88 geocaches gevonden deze maand. Eentje door Anke (wel op een datumdag) en de rest door mij. Er waren nog vier data voor het Geocaching Datum Project in juni en die zijn allemaal opgelost; de laatste pas vanmorgen in alle vroegte; ik had er speciaal een labcache in Oisterwijk voor bewaard en vanwege de weersvoorspelling (het ging ’s avonds keihard regenen) besloot ik al voor mijn werk te gaan. Dat pakte best wel goed uit eigenlijk; ik had een miracle morning bij de Oisterwijkse bossen en vennen. De data voor het GDP zitten nu onder de tien! Nog maar acht data te gaan; vijf komen er dit jaar nog voorbij en drie volgend jaar. Juni is daarmee de zesde maand die helemaal opgelost is na juli, augustus, oktober, januari en mei. Voorlopig dus even pauze van het GDP, want de volgende data zijn pas in september.

De wandelingen van deze maand waren bijna allemaal gerelateerd aan geocaching. Daarvoor wandelde ik over Landgoed de Velder bij Best en langs het enige Nederlandse stuwmeer de Cranenweyer bij Kerkrade. Verder weer veel gewandeld in de Oisterwijkse bossen en vennen en over de Kampina.

Verder ving ik ook een heleboel Munzees. Bij de Cranenweyer bleek een Munzee Garden te liggen; dat is een heel groot veld van virtuele Munzees die er op de kaart meestal uitzien als een mooi patroon. Ik ving de accu van mijn telefoon en mijn extra voeding leeg en toen moest ik ermee ophouden. Daarom heb ik nu een powerbank met veel meer mAh gekocht, want als ik de Munzee-app, de geocaching-app en de labcache adventure-app afwisselend draai, is mijn accu relatief snel leeg. Ook kreeg ik het advies om mij bij een zogenaamde Munzee Clan aan te sluiten. Dit is een groep van maximaal tien Munzeejagers die samen naar een bepaald doel toe werken. Als dat doel gehaald wordt krijg je bijvoorbeeld Munzees die je zelf kan plaatsen of punten om Munzees te kopen in de Munzeeshop. Na een tijdje zoeken kon ik mij aansluiten bij een internationale clan met mensen van over de hele wereld. Ik ben de enige Nederlander en volgens mij ook de enige vrouw, maar whatever, ik ga ze hoogstwaarschijnlijk toch nooit in levende lijve ontmoeten. In ieder geval is het doel van juni gehaald, dus nu kan ik weer wat eigen Munzees plaatsen.

Spelletjes

Juni was de beste spelletjesmaand van 2022 tot nu toe. Dankzij de vele regenbuien werden er zowel ’s avonds als soms ook ’s middags spellen gespeeld. Dus speelde ik maar liefst 89 potjes van 43 verschillende spellen. Het vaakst gespeelde spel is Elixer Mixer; een kaarspelletjes waarbij je verschillende toverdrankjes moet mengen. Het kost maar een paar euro en we hebben er al veel plezier van gehad.

Op dit moment zijn Maracaibo en Everdell mijn lievelingsspellen (maar dat kan morgen weer anders zijn). Die eerste is een tactisch piratenspel met heel veel opties (waarin verschillende speltechnieken worden gecombineerd) en duurt wel een paar uur, maar hebben we toch 2x gespeeld deze maand. Everdell is een spel met bosdieren (door mij nog steeds critters genoemd, omdat ik het eerst in het Engels heb gespeeld) en iets minder moeilijk dan Maracaibo, maar wel ook heel leuk en met veel mogelijkheden. We spelen meestal met de rivieruitbreiding Pearlbrook erbij.

Kijken

Whaha, veel tv gekeken heb ik niet deze maand. Wel 1x naar de bioscoop geweest, naar Lightyear. Prima film voor een keertje, maar was wel anders dan wat ik ervan had verwacht. Vond het niet echt een kinderfilm en ik miste het Toy Story sfeertje. Robotkat Sox is wel een leuk karakter. En helaas ook geen 3-Oog Aliens in deze film. Dat was al wel voorspeld (ze zijn merchandise van Pizza Planet en niet van Lightyear, maar toch jammer). En die sombere toekomstige wereld waarin alle planten vijanden zijn…hoeft zeker ook niet van mij.

Verder

Wil ik nog steeds dolgraag een andere woning – en moet ik hier ook weg omdat het over een kleine 1,5 jaar gesloopt gaat worden – maar de sociale huurwoningen zijn dun gezaaid in Oisterwijk (ik zou ook nog wel naar Berkel-Enschot willen verhuizen, maar daar hetzelfde verhaal). Veel woningen zijn alleen voor 55-plussers of vallen in de duurste categorie of zijn alleen voor gezinnen. Er was de afgelopen maand één woning die in aanmerking kwam – iets groter dan deze woning en mét een tuintje – en helaas eindigde ik als tweede en zei de eerste ja. Dus balen voor mij, want in gedachten had ik woning en tuin al zo’n beetje ingericht.

Ook wilde ik bij een schrijfgroepje via de bibliotheek om een stok achter de deur te hebben om eindelijk dat boek eens (af) te schrijven. Maar dat schrijfgroepje bleek nogal populair en zat dus al vol. Nu sta ik op de wachtlijst voor een groepje dat hopelijk later dit jaar van start gaat.

Bezocht ik eindelijk het Ouwehands Dierenpark. Daar wilde ik al heen sinds de reuzenpanda’s er zijn en al helemaal sinds de babypanda Fan Xing is geboren. Toen kwam corona en ondertussen is Fan Xing al twee jaar en gaat hij bijna naar China (de twee volwassen panda’s zijn in bruikleen en alle jongen vervallen weer aan China). Gelukkig was hij er nu nog wel en heb ik hem zelfs kunnen bewonderen toen hij buiten aan het spelen was. Dat was een actief moment, want panda’s zijn heel luie beesten. De vaderpanda is de hele dag (ik ben 3x gaan kijken) niet van zijn plek afgekomen en de moederpanda werd alleen actief toen ze bamboe kreeg.

MaandMoves: februari 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Februari

Februari was een rare maand. In januari had ik best wel last van een kleine winterdepressie, veroorzaakt door o.a. het grauwe winterweer en de geluidsoverlast van de buren. Omdat ik nog veel vrije uren had staan besloot ik om iets te gaan doen wat ik eigenlijk al drie jaar wilde doen. De eerste twee jaar kwam het er niet van vanwege mijn studie. Vorig jaar was ik net afgestudeerd, maar kwam de koudegolf also known as De Verschrikkelijke IJssneeuwweek. Wat ik wilde was op geocaching-vakantie gaan om alle data van de Vreselijke Datum Week weg te werken, waarbij ik zeven data had in tien dagen. Het werd een last-minute booking, omdat ik de weersomstandigheden af wilde wachten. Maar het werd – ondanks de regenbuien – een leuke vakantie in Limburg waarbij zes van de tien data opgelost werden. Nummer 7 volgde de zondag daarna en daarmee bestaat de Vreselijke Datum Week nu niet meer. Ook werd de 11.000ste cache tijdens deze week gevonden.

Helaas nam ik een vervelend souvenir mee naar huis, namelijk een corona-besmetting. Vermoedelijk heb ik die opgelopen in de trein naar huis, maar het kan evengoed de plaatselijke supermarkt zijn geweest of op straat tijdens mijn werk. In ieder geval was ik nog geen week terug van vakantie of ik lag ziek op de bank. Ik ben bijna een week ziek geweest (koorts, snotverkouden en keelpijn) en hoewel ik weer aan het werk ben, ben ik nu eigenlijk nog steeds moe. Langdurige vermoeidheid schijnt een bijwerking van corona te zijn. Tenminste, ik hoor er iedereen over klagen die het heeft gehad.

Verder waren er natuurlijk de vele stormen deze maand. Daar werd ik ook niet echt blij van (maar tijdens de drielingstorm zat ik dus in quarantaine), maar gelukkig bleef een koudegolf met sneeuw en ijs ons deze maand bespaard. Als groot sneeuwhater ben ik daar opnieuw erg blij om.

Wandelen, geocaching en Munzee

De vakantie was dus een echte geocaching-vakantie en ik heb dat dan ook alle dagen gedaan. Er werden 173 caches tijdens de vakantie gevonden, daar zaten wel heel veel labcaches bij, die een snelle puntentelling hebben. Daarmee werden alle data ruimschoots boven de 10 founds uitgetrokken, volgens mij zitten ze nu allemaal zelfs boven de 20. Ook werd de 11.000ste cache gevonden op 9 februari onder toezicht van de Draak van Beesel; de cache heette dan ook Drakenzicht. Ik ging geocachen in Roermond, Maastricht, Reuver, het Leudal, Swalmen/Beesel, Herkenbosch en Nationaal Park De Meinweg, Belfeld/Steyl/Tegelen en de Steilrand. Ook de laatste twee bergsouvenirs werden binnen gehaald, de berg van deze maand was de Mount Everest. Omdat ik alle bergen van de serie heb “beklommen” en dit de laatste maand was, kreeg ik ook het overkoepelende Seven Mountains Souvenir.

Uiteindelijk vonden we deze maand 198 caches en daarmee eindigt februari 2022 op de zevende plaats in de maand-top-10 allertijden. Alle februarimaanden bij elkaar opgeteld stonden altijd onderaan in de statistieken, maar nu heeft februari zowel januari als december ingehaald.

Ik wandelde dus ook in de bovengenoemde gebieden, maar geocaching had prioriteit boven wandelen. Ik zou best nog een keer terug willen met de focus op wandelen, want ik kwam een paar interessante wandelingen tegen. Wel deed ik de Groene Wissel Maas/Swalmdal van station Swalmen naar station Reuver, goed voor ruim 17 kilometer. En in Maastricht heb ik bijna 25 kilometer gewandeld, dat was eigenlijk een beetje te veel van het goede.

Helaas sloopte corona heel mijn conditie, dus voorlopig gaan dat soort afstanden niet lukken. Ben nu al blij als ik 5-7 kilometer kan wandelen, hopelijk heb ik dat eind maart weer opgebouwd naar 10-12 kilometer of meer.

Er waren niet zoveel Munzees in Limburg, wel in de steden Roermond en Maastricht, maar rondom Reuver kostte het mij wel moeite om mijn streak (elke dag een Munzee) vol te houden. Het is gelukt, maar op sommige dagen had ik echt maar 1 Munzee. Pas toen ik weer terug in Oisterwijk was behaalde ik het volgende level, level 117. Met een capture op mijn eigen Skyland Munzee, dus dat is dan wel weer een grappige bijkomstigheid. Die Skyland kan ik vangen vanuit mijn bed, dus daardoor kon ik de streak ook behouden toen ik in quarantaine zat.

Spelletjes

Helaas niet zoveel spelletjes kunnen spelen deze maand. Ik was alleen op vakantie, dus had niemand om tegen te spelen. En daarna zat ik in quarantaine en mocht ik dus ook geen bezoekers ontvangen. Wel een keer online spellen gespeeld op Boardgame Arena. En een handvol spellen live.

Wel maakte ik een puzzel met het thema history (met een twist) van 950 stukjes. Ze verkochten namelijk hele toffe puzzels bij de Kruidvat deze maand.

Kijken

Wie is de Mol? is nog steeds in volle gang. Ik denk dat Fresia de Mol is. Of eigenlijk hoop ik dat vooral, omdat niemand op haar zit en ik benieuwd ben wat er dan gaat gebeuren. Qua rare acties zou het evengoed Everon of Kim-Lian zijn. Volgende week zullen we het weten.

Het nieuwe seizoen van het Belgische De Mol is ook aangekondigd, maar zonder startdatum (vandaag werd bekend gemaakt dat het op 20 maart gaat starten). Dat wordt weer genieten.

Verder een paar keer naar The Tribute gekeken en ik vind de Queen-coverband wel een terechte winnaar. Als ik dichterbij Amsterdam woonde zou ik best naar het winnaarsconcert in de ZiggoDome willen. Maar met alle reiskosten erbij is het mij toch te duur. Heb me wel kapot geërgerd aan de 100.000 reclameblokken in dit programma. Superirritant, commerciële zenders.

Verder

Over drie weken is het eindelijk lente! Owh, wat verheug ik mij daar op, vooral op langer licht, betere weersomstandigheden en dat ik dan ’s avonds nog naar het bos kan. Hopelijk is het tegen die tijd ook weer wat beter gesteld met mijn conditie, want aftercorona sucks. Naast een slechte conditie kan ik ineens ook niet meer hoofdrekenen als het boven groep 3 niveau gaat.

MaandMoves: januari 2022

Net als vorig jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven.

Januari

Ik begon het jaar met drie dagen vrij; dat kwam zo roostertechnisch uit en was lekker na het vele werken in december. Het was toen ook heel lekker, bijna lente-achtig weer. Helaas sloeg de “winterdepressie” daarna weer hard toe. Ik vind januari altijd al een grauwe snauwmaand en dat leek dit jaar nog erger te zijn dan anders. De K-ziekte van mijn vader en het C-virus plus alle bijbehorende maatregelen droegen daar niet echt positief aan bij. Verder woon ik in een slecht onderhouden sociale huur duplexbovenwoning met energielabel G en zeer slechte isolatie en af en toe vlieg ik bijna tegen de muur omhoog vanwege de geluidsoverlast van de buren. En daar komt de verkeersoverlast dan nog eens bij en de trein. Maar de buren zijn met stip het ergste.

In de eerste week van het jaar ging mijn telefoon onherstelbaar kapot en moest ik een nieuwe kopen. Ondanks dat het om een refurbished exemplaar ging, was dat evengoed een rib uit mijn lijf. Maar ja, je gebruikt je telefoon voor zoveel dingen, het is een noodzakelijk gebruiksvoorwerp. Mijn fiets moest eigenlijk al wekenlang naar de fietsenmaker en ook dat was een forse rekening. Maar ook dit was wel echt nodig. Voor de rest van de maand heb ik toen maar een buy nothing-regeling ingesteld en die loopt ook nog door in februari en maart.

Of er ook nog leuke dingen waren deze maand? Jawel, een paar. Het ging gelukkig niet sneeuwen, dat vind ik als groot sneeuwhater heel erg positief. Ik kreeg leuke kaartjes voor mijn eigen Blue Monday Bingo en had ook nog eens bingo. Wie is de Mol? begon weer. Het is alweer een beetje langer licht. En geocaching ging geweldig:

Wandelen, geocaching en Munzee

Het geocachen ging heel lekker deze maand. Op 1 januari ging ik voor mijn plezier en het nieuwjaarssouvenir geocachen in de Loonse- en Drunense Duinen en zag ik meteen een buizerd en een ree. Januari telde nog zes data voor het Geocaching Datum Project en die heb ik allemaal weten op te hogen tot 10 founds of hoger. De eerste drie data waren er drie achter elkaar en omdat ik nog heel veel overuren had staan, besloot ik twee dagen (de derde was zondag) vrij te nemen om die probleemdata weg te werken. De eerste dag ging mijn mede-Heideroosje Anke gezellig mee op pad en wandelden we een trail in de bossen rondom het Groot- en Kleinmeer in Vessem. Toen ik in Hilvarenbeek woonde (2010-2012) kwam ik hier vaker. Nu was het al jaren geleden. Helaas is de waterstand in de meren niet al te best.

De tweede en derde dag ging ik geocachen per fiets in respectievelijk Loon op Zand en Hilvarenbeek, maar toen ging het wat minder voorspoedig dan op de eerste dag. Vooral Hilvarenbeek was een zeer modderige wandeling, met hagelbuien en lastige caches. Uiteindelijk vond ik slechts 8 van de 12 caches op mijn lijstje.

Er waren nog twee zondagen waarop ik bezig was voor het Geocaching Datum Project. 1x per fiets rondom Oirschot inclusief korte wandeling over Landgoed Baest en 1x per fiets rondom Liempde. Vooral dat laatste was een erg succesvolle dag.

De zesde datum was een doordeweekse werkdag en ik had niet verwacht dat ik die dit jaar op zou kunnen lossen, tot er een nieuwe labcache online kwam met het startpunt 350 meter van mijn voordeur. Die kon ik dus mooi nog in de schemering lopen na mijn werk. En zo werd ook die zesde datum opgelost.

De bergsouvenirs van januari werden al op 7 januari allebei binnen gehaald. De berg van deze maand heette Aconcagua. Nog 1 maand te gaan en dan is deze serie afgelopen.

Qua wandelen was het verder alleen Oisterwijkse bossen- en vennen. Had het veel te druk met geocaching, haha. Ik verheug me nu al op de lente en dat de klok vooruit wordt gezet en het weer langer licht is, zodat ik ’s avonds nog naar het bos kan.

Ook niet speciaal op Munzeejacht geweest, maar natuurlijk wel de Munzees onderweg tijdens het geocachen meegepakt. De Munzee-app was zo’n beetje de eerste app die ik installeerde op mijn nieuwe telefoon, je moet tenslotte prioriteiten stellen… Dat waren er niet zo heel veel, dus geen volgend level bereikt.

Spelletjes

Er werden zowel in reallife als online spelletjes gespeeld. Zelfs twee potjes Catan die ik beiden heb gewonnen. S. heeft de houten editie van Zeevaarders tweedehands op de kop getikt voor een normale prijs. Dat zou ik ook wel willen, gezien ik ook het basisspel en Steden & Ridders met de houten speelstukken heb. Dus mocht iemand nog een Zeevaarders met de houten speelstukken in de kast hebben liggen en er vanaf willen voor een normale prijs, dan neem ik die graag over! Catan is nog altijd één van mijn lievelingsspellen. Nu nog de ultieme spelcombinatie van Steden & Ridders en Zeevaarders tegelijkertijd. Twee andere spellen die ik al een tijdje niet gespeeld had, maar die deze maand voorbij kwamen zijn Terra Mystica en Machiavelli. Ook mijn sinterklaascadeau, Sagrada, is een schot in de roos en kwam vaak voorbij.

Kijken

Ik heb geen enkele film gezien deze maand. Gewoon geen zin in gehad. Op nieuwjaarsdag begon meteen het nieuwe seizoen van Wie is de Mol? Dat blijft mijn favoriete tv-programma, alleen nog overtroffen door de Belgische versie De Mol. Geen idee wie de Mol is trouwens, in deze seconde denk ik Fresia, maar dat kan over een uur weer ander zijn, haha.

Verder

Tja, ik had dus in de eerste week van januari al zwaar genoeg van de winter en toen duurde die nog bijna drie maanden. Nu zijn we in ieder geval een maand dichter bij de lente en het licht. Want wat is het toch een hoop grauw, duister en koud weer bij elkaar.

Zou ik graag een sloopdatum voor het complex waar ik woon willen hebben, zodat ik een richtlijn heb. Dat het gesloopt gaat worden is al bijna een jaar bekend, maar er komt maar geen verdere informatie en daar raak ik erg geïrriteerd van. Overigens ben ik helemaal voor sloop hoor, nog liever gisteren dan vandaag! Geef mij een week de tijd om mijn spullen eruit te halen en gooi het maar plat.

Ben ik begonnen met opruimen. Ik heb de meubels in mijn slaapkamer (die ook dienst doet als opslagruimte/rommelkamer) anders geschoven en er kwamen veel dingen tevoorschijn die wel weg kunnen. Het gaat in kleine stapjes, maar ieder ding weg is er eentje. Aan het einde van het jaar wil ik minstens 100 items (van enige grootte, ik ga dingen als lege pennen niet meetellen) het huis uithebben.

Getallen van 2021

Deze maand geen Day Zero Project 2.0. Update, omdat er heel weinig op het gebied van DZP is gebeurd. Eigenlijk alleen weer wat aan de geocachingdoelen gedaan (en langlopende doelen zoals het boekendoel) en die bespreek ik deels hier ook bij de getallen. Veel doelen van mijn DZP zijn nu niet haalbaar, omdat we weer in een strenge lockdown zitten en ook omdat het winter is. Daarom dit keer wat getallen over het jaar 2021.

Geocaching

Laten we dan maar meteen met geocaching beginnen. Het is ondertussen ruim 17 jaar geleden dat ik mijn eerste geocache vond en ik vind het nog steeds een leuke hobby. In 2021 vonden we 842 caches. We starten het jaar met 9975 founds en eindigden dus met 10817 founds. Dat betekent dat we in 2022 in ieder geval voor de 11000 zullen gaan. 2021 eindigt hiermee op de vijfde plaats qua jaarfounds en is het beste jaar sinds 2017, dat nog altijd op nummer 1 staat.

De beste geocachingmaand van dit jaar was zonder meer de maand mei. We vonden toen maar liefst 222 geocaches wat dus een kwart van het jaartotaal is en mei 2021 eindigt hiermee op plek 4 in de maand-top-5. We verbeterden de dagenstreak van 18 dagen achter elkaar een cache vinden (sinds de zomer van 2016) naar 21 dagen achter elkaar een cache vinden. De dag met de meeste founds zat ook in mei, dat was 2 mei 2021 en we vonden toen maar liefst 50 caches op een dag. We waren allebei op vakantie, maar niet samen. Anke en Guy vonden dus 4 caches, mijn moeder en ik logden er 46. Verder ging het maandtotaal van mei over de 1000 founds heen (van alle maanden mei bij elkaar opgeteld dus). April was een maand eerder al over de 1000 founds heen gegaan en later dat jaar volgde ook augustus nog. Voor 2022 staat maart in de planning.

2021 startte met nog 44 probleemdata voor het Geocaching Data Project (alle data op minstens 10 founds krijgen). Dit jaar werden er 14 data opgelost, waarvan vijf 5-cache-data. Er blijven dus nog 30 data over voor 2022. Mijn persoonlijke doel is om er minstens 10 op te lossen. Er vallen er veel op zondag dit jaar, dus als het weer een beetje meewerkt moet dat lukken.

Na het vinden van de 10000ste cache nam ik mij voor om meer multi-caches te gaan doen, maar met 27 multi’s in 2021 valt dat nog tegen. Daarom nam ik een doel op in mijn DZP2.0. dat ik 50 multi’s wil vinden tijdens de looptijd van mijn DZP. Omdat DZP2.0. pas halverwege het jaar startte, tellen er maar 13 multi’s van die 27 jaarfounds mee voor het doel.

Met de labcaches ging het beter. Bijna de helft van de jaarfounds zijn labcaches. Het is nog een relatief nieuw soort caches (pas onstaan in 2020), daarom hebben we er dit jaar zoveel gedaan. Labcaches tellen sneller door, omdat welk waypoint telt als een found (dat vind ik eigenlijk niet eerlijk, maar het is wel makkelijk bij het oplossen van probleemdata). Het komt dus deels door de labcaches dat we dit jaar zoveel founds hebben.

We scoorden ook nog 23 geocaching-souvenirs.

Boeken

Ik las in 2021 maar liefst 120 boeken. Mijn leesdoel op lezerscommunity Hebban stond op 100 boeken, maar dat bereikte ik al begin november. Het is een gemiddelde van 10 boeken per maand. Behoorlijk veel boeken. Het overgrote deel van deze boeken leende ik van de bibliotheek, een enkeling is van mezelf en dan zijn er nog een paar geleend van familie of kennissen. Ook mocht ik een paar keer een boek recenseren. Boeken kopen doe ik nog maar heel weinig, ze zijn veel te duur en de meeste boeken lees ik toch maar 1x. Toch wil ik volgend jaar wat minder lezen en wat meer gaan schrijven. Kijken of dat gaat lukken, want dat is moeilijk voor iemand met zware bibliobibuli ;>) Overigens lees ik al mijn hele leven heel veel, alleen op de middelbare school heb ik even een leesdip gehad vanwege die afschuwelijke verplichte literatuurlijst met al die saaie, ouderwetse boeken.

Van deze 120 boeken zijn er maar 10 geschreven door een mannelijke auteur en eentje door een man en vrouw samen. Blijkbaar houd ik meer van vrouwelijke auteurs, haha. De meest populaire auteurs (drie boeken of meer) dit jaar waren Corina Bomann, Anne Jacobs/Marie Lamballe (is dezelfde auteur), Lucinda Riley (helaas is ze er niet meer), Sarah Lark, Kristin Hannah, Jenny Colgan, Sofia Caspari en Leigh Bardugo. Op de young adults van Bardugo na (Grisha en Kraaien) weet je dan meteen wat mijn favoriete genre is: (historische) romans.

Spelletjes

Deze getallen zijn niet helemaal eerlijk, want ik ben pas begonnen met de gespeelde spellen bijhouden via een app (Board Game Stats – kost eenmalig een paar euro) eind augustus. Deze getallen zijn dus alleen over de laatste vier maanden van het jaar. In die vier maanden speelde ik 183 spelletjes met 13 verschillende tegenstanders. Dat waren 43 unieke spellen. De top-5 van meest gespeelde spellen in deze maanden is:

  1. Qwixx
  2. Keer op Keer
  3. CuBirds
  4. Meadow
  5. Qwirkle cards

Op Meadow na zijn dit allemaal korte, snelle spelletjes die je dus makkelijk erbij pakt en waarvan je snel meerdere potjes speelt. Van Qwixx hebben we diverse soorten, maar die kun je niet apart in de app zetten. Van Keer op Keer hebben we ondertussen ook versie 2. CuBirds is een geweldig spelletje met kubustische vogels, heel verslavend. Meadow is een spel met heel mooi artwork en is niet moeilijk maar wel heel tactisch. Qwirkle cards is ook een snel spelletjes, wat niet moeilijk is, maar wel ook vrij tactisch. Ik ben heel benieuwd hoe volgend jaar de statistieken er over een heel jaar uitzien.

Munzee

De Munzee-app heeft geen mooie jaaroverzichten. Ze doen ook niet aan verschillen tussen landen, zoals bij geocaching, waar je dan meteen een landsouvenir kan scoren. Munzee werd er niet warm of koud van toen ik in het buitenland ging cappen. Ik weet dus eerlijk gezegd niet meer met welke getallen ik in 2021 gestart ben. Wel dat ik eindig in level 116 met 26520 captured Munzees en 864676 punten. Dan kan ik het in 2022 beter bijhouden.

Waymarking

Waymarking is net als geocaching van de organisatie Groundspeak en draait dus via dezelfde server. Qua statistieken lijken de websites dan ook heel erg op elkaar. Qua gebruikersgemak blijft waymarking toch erg achter. Ik heb dit jaar niet zoveel waymarks aangemaakt – slechts 11 – eigenlijk precies genoeg voor de virtuele 500 medaille. Die wilde ik al heel lang bereiken, het was zelfs een doel bij mijn eerste Day Zero Project, wat dus pas in december 2021 is geslaagd. De volgende virtuele medaille is pas bij 1000 aangebrachte waymarks. Omdat ik al zolang over deze 500 heb gedaan is de motivatie om door te gaan niet zo heel groot meer. Ik weet niet of ik helemaal kan loslaten, ik vrees dat ik altijd een obsessie voor fietspaddestoelen van de ANWB (mijn meest gewaymarkte object) zal behouden. Dus het zou zomaar kunnen dat ik af en toe nog een waymark aan zal brengen. Maar qua hobby heb ik veel meer plezier van geocaching en Munzee en waymarking zal dus steeds verder naar de achtergrond zakken.

Wandelen

Ik zou het dus tof vinden om hier te vermelden hoeveel kilometer ik dit jaar heb gewandeld, maar ik heb dit dus niet bijgehouden. Ben eigenlijk nog steeds op zoek naar een gratis of heel goedkope app waarin ik dit makkelijk kan bijhouden. Mocht iemand nog tips daarvoor hebben: graag.

MaandMoves: december 2021

Dit jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven. Ik heb dit eerder geprobeerd met weekoverzichten, maar dat heb ik algauw opgegeven; te veel moeite. Een maand is een wat langere periode en ik hoef dan ook wat minder gedetailleerd op zaken in te gaan.

December

Op de zondagen en de kerstdagen na, heb ik verder alle andere dagen van deze maand gewerkt. Naast werk wordt het leven ook nog beheerst door de K-ziekte van een close familielid en het C-virus. Wat betreft corona vraag ik me af wat we er nu precies mee opgeschoten zijn, want een jaar geleden was het precies hetzelfde met de strenge lockdown en de grens van code zwart en weer een nieuwe variant. Op de vaccinaties na dan. Maar als je de rest van je leven om de zoveel maanden een vaccinatie zou moeten halen, begin ik (wel gevaccineerd) toch ook te twijfelen aan de werking. Toch mag ik nog niet klagen. Zelf nog geen corona gehad, zelfs nog nooit officieel getest (alleen zelftesten). Mijn werk gaat gewoon door. Ik heb geen kinderen die ik thuis moet onderwijzen. Dus zolang die stomme avondklok niet terug komt, zal ik deze zoveelste lockdown ook wel weer doorkomen.

Wandelen, geocaching en Munzee

Met zo weinig vrije dagen bleven er dus niet zoveel dagen over om te wandelen of te geocachen. Ik heb dus maar drie dagen aan geocaching gedaan, waarbij ik 32 caches vond. Omdat er dit jaar twee van de drie probleemdata van december op een zondag vielen, kon ik twee 5-cache-data wegwerken voor mijn Geocaching Datum Project. Eén van die data was 5 december en omdat we toen in de middag ook Sinterklaas deden met de family was ik al heel vroeg op pad om de datum te redden. De avond ervoor had ik twee mysteries opgelost. Tijdens een wandeling over het Elfenpad (tussen Tilburg Universiteit en de Reeshof) deed ik een labcache en daarna vond ik twee opgeloste mysteries.

Bij de tweede datum trok ik mijn plan van november uit de kast: geocaching per fiets rondom Gilze. Omdat ik geen uitsluitsel van de NS kreeg of de storing bij de OV-fietsen op station Gilze-Rijen al opgelost was, besloot ik op safe te spelen en voor een OV-fiets van station Tilburg Reeshof te gaan. Daar waren geen problemen en per fiets vond ik maar liefst 23 geocaches – meer dan ik van tevoren had verwacht – dus de datum 19 december werd ruimschoots gesaved.

Met Kerstmis vond ik ook nog een paar caches in de woonplaats van mijn broertje voor de family-kerst-meeting.

De derde probleemdatum viel op een doordeweekse werkdag en ik wist dus al van tevoren dat die zou blijven staan. Maar twee data weggewerkt is al heel mooi. Het leverde ook nog genoeg punten op voor de twee bergsouvenirs van december. De berg van deze maand is Denali. Ook kreeg ik het oudejaarssouvenir van 2021 (de laatste jaren is het gebruikelijk dat je in de laatste week van het jaar een oudejaarssouvenir kan verdienen en in de eerste week van het jaar een nieuwjaarssouvenir).

Qua Munzees ging het ook beter dan verwacht. Er blijkt een MunzeeGarden te zijn aangelegd rondom de universiteit van Tilburg. Blijkbaar zitten daar een aantal studenten die aan Munzee doen. Dit is nog een vrij nieuwe MunzeeGarden (ontstaan in september van dit jaar) en het leverde mij dus heel veel punten op, genoeg om naar level 116 te gaan. Ik heb nog steeds niet heel de Garden leeggecapt, dus volgend jaar ook nog wat.

Echt een noemenswaardige afstand (meer dan 10 kilometer) wandelen deed ik eigenlijk met Kerstmis. Beide dagen gewoon hier in de omgeving, want het was ijskoud.

Spelletjes

Er werden alweer meer spelletjes gespeeld dan in november en vooral mijn tegenstanders waren erg gevarieerd deze maand, want ik had maar liefst 11 verschillende medespelers (niet allemaal tegelijkertijd natuurlijk). Met Kerstmis werd er alle drie de avonden gespeeld, ik had een spelmiddag/avond met vriendinnen en ik speel ook vaak tegen mijn moeder. Met Sinterklaas kreeg ik het spel Sagrada, dus dat is deze maand een paar keer gespeeld. Ook maakte ik eindelijk Arnak open, want al een tijdje klaar lag. Ik won mijn eerste potje meteen. In Terraforming Mars (een geleend spel) was ik dan bij mijn eerste poging zwaar waardeloos. Keer op Keer 2 is wel helemaal mijn spel: bij mijn eerste potje bereikte ik meteen de hoogste rang. Met Kerstmis mocht het kerst-envelopje (er zitten een paar envelopjes met extra kaartjes in die je open mag maken bij bepaalde gelegenheden) van Meadow open. Kortom, ik ben nog altijd niet uitgespeeld.

Kijken

Eigenlijk was het idee om met Kerstmis naar de bioscoop te gaan voor de nieuwste Matrix. Maar ja, toen kwam die lockdown, dus de bioscoop moest weer dicht. Wel zag ik op Netflix de kerstfilm A boy called Christmas, wat ik wel een aardige film vond, leuk kerstsprookje. De film stond in de top-10 van meest gestreamde films die dag, dus denk dat heel veel mensen hem gezien hebben. Misschien moet ik mijn cavia’s ook leren praten, want de muis had zonder meer de beste uitspraken.

Verder

Was het fijn om Sinterklaas en Kerstmis te kunnen vieren met mijn family. Had ik een heleboel Adventkalenders. Mijn moeder en ik wisselden Adventcadeautjes uit, die we het hele jaar daar verzameld hadden, dus eigenlijk het hele jaar plezier van gehad. Ik had een adventkalender met thee, maar die viel een tikje tegen omdat de smaken vier keer herhaald werden en ik 1 smaak (rooibos natuurlijk) heel vies vond. De andere drie smaken waren wel prima. Dan was er nog een Adventkalender met chocolaatjes en de kraskalenders van de staatsloterij, het enige lot dat ik koop (en de tweede kreeg ik cadeau). Heel veel cadeautjes dus deze maand, zowel gegeven als gekregen. Allebei leuk. Zelfs mijn cavia’s kregen cadeautjes, maar ze wilden absoluut geen kerstmutsjes op voor een kerstfoto. Eten is veel belangrijker!

Ook las ik weer een aantal boeken uit, maar ik haalde mijn jaardoel (100 boeken) al in november, dus dit zijn allemaal bonusboeken. Omdat ik bang was dat de bibliotheek weer dicht zou moeten, leende ik een extra grote stapel boeken, maar de bibliotheek mag dit keer open blijven, dus dat is een meevaller. Gelukkig heb ik een onbeperkt abonnement en mag ik boeken zes weken lenen en vaak verlengen (zolang ze niet gereserveerd zijn).

MaandMoves: november 2021

Dit jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven. Ik heb dit eerder geprobeerd met weekoverzichten, maar dat heb ik algauw opgegeven; te veel moeite. Een maand is een wat langere periode en ik hoef dan ook wat minder gedetailleerd op zaken in te gaan.

November

Tja, de maand stond vooral in het teken van de ziekte met de grote K die zijn intrede deed bij een zeer close familielid. Ziekenhuisopnames, onderzoeken, het vonnis, chemo; de hele shitzooi kwam deze maand voorbij en zal de komende maanden aanhouden. En dat alles onder de grauwe sluier van corona die ook nooit meer lijkt op te trekken. We zullen er mee moeten dealen, zowel met de K als met de C.

Het weer was heel wisselvallig; van prachtig zonnig herfstweer tot hevige regen en zelfs winterse temperaturen van rond het 0-punt. De hoeveelheid post en brievenbuspakketten nam naar het einde van de maand explosief toe. Dus laat de winkels alsjeblieft openblijven, want anders krijgen we ook nog een postinfarct.

Waren er ook nog leuke dingen deze maand? Jawel, want je moet tenslotte de lichtpuntjes blijven zien.

Wandelen, geocaching en Munzee

Er werd slechts twee dagen aan geocaching gedaan deze maand, maar dit leverde wel 22 founds op. Allemaal echte geocaches, want deze maand geen labcaches gedaan. De eerste dag ging ik voor de verandering weer eens met mijn mede-Heideroosje Anke op pad en we wandelden over de Landschotse Heide bij Middelbeers en door het Beerzedal daar vlakbij. De andere dag ging ik alleen op pad om de 5-cache-datum te saven. Ik had een heel plan opgezet rondom Gilze-Rijen, maar dat was wel afhankelijk van een OV-fiets. En helaas was er een niet op afstand oplosbare storing bij de OV-fietsen, dus moest ik overgaan op Plan B en dat was te voet caches doen vanaf station Gilze-Rijen. Ik vond er uiteindelijk toch nog 10 en dat was dus genoeg om de datum te redden, want ik wil 10 founds op een datum en nu had ik er in totaal zelfs 15. Helaas bleven er ook nog twee data in november open staan, want die vielen dit jaar weer op een doordeweekse werkdag en nu we in de vroeg-donker-periode zitten is het dan onmogelijk om nog geocaches te vinden.

Met de Munzees ging het ook lekker, want in Rijen wonen een aantal Munzeejagers, dus ligt er een ware Munzee Garden. Daar heb ik lekker veel van kunnen vangen tijdens mijn geocachingwandeling en ging ik weer een level verder; ik zit nu in level 115. Ook besloot ik om een soort van Advent-Munzee aan te schaffen met de welluidende naam Sir Prize Santa. Je kunt hem van 1 t/m 24 december elke dag een keer cappen en dan krijg je elke dag een prijs. Ben benieuwd.

Verder wandelde ik alleen maar in de Oisterwijkse bossen en vennen en over de Kampina. Het kan nu alleen nog maar overdag en niet meer ’s avonds op werkdagen. Dat vind ik toch wel jammer aan de vroeg-donker-periode.

Spelletjes

November was een dieptepunt op het gebied van spellen spelen, want volgens mijn spellen-app slechts drie avonden gespeeld. Vanwege de nieuwe corona-maatregelen mocht de spelavond van spellenvereniging de Spelcarrousel niet doorgaan. Wel was er een online-bingo-avond, waar ik aan meedeed in gezelschap van S&A. Het was even heel spannend, maar helaas niets gewonnen. Het was gezellig, maar toch hoop ik dat de fysieke spellenavonden snel weer door mogen gaan.

Wel kwam eindelijk de Nederlandstalige uitbreiding van Everdell Spirecrest uit en die heb ik al wel een keer gespeeld. Met Reuzencritters! (ondanks dat ze in het Nederlands dus bosdieren heten, blijf ik hardnekkig critters zeggen, omdat S. het spel in het Engels heeft en het een leuker woord is).

Kijken

Weinig tv gekeken deze maand, maar wel 2x naar de bioscoop geweest. Op de laatste avond dat we nog na 17 uur ergens binnen mochten naar de nieuwste (60e) Disneyfilm: Encanto. Het is aan de animatie van de karakters en de opbouw van de liedjes duidelijk te zien en te horen dat het van dezelfde makers is als Frozen. Het verhaal is wel heel anders en ik vond het een mooie film, hoewel misschien iets te veel karakters. De andere film was House of Gucci, iets totaal anders dus. Een op waarheid gebaseerd familiedrama over de Italiaanse modefamilie Gucci, dat uiteindelijk eindigt met een moord. De film is een beetje langdradig, maar prima voor een regenachtige zondagmiddag.

Verder

Was ik veel bezig met sinterklaascadeautjes. Vorig jaar moest ik mijn eindscriptie inleveren op 4 december en ging de sinterklaasperiode volledig langs mij heen (en werd er uiteindelijk geen sinterklaas gevierd vanwege corona). Dus dat wilde ik dit jaar een beetje inhalen. Tja, ook dit jaar dus weer veel grauwe K- en C-sluiers over het sinterklaasfeest, maar we gaan het nu wel proberen te vieren.

Heb ik heel veel boeken gelezen. Ik had ook willen schrijven (NaNoWriMo), maar dat ging niet. En lezen ging wel, dus dat dan maar als uitvlucht.

OV-stapper Texel: dag 1

Texels imaginaire spoorlijn

In oktober verbleef ik met familie een week op Texel en het lopen van de tweedaagse OV-stapper op het eiland stond hoog op mijn Texel Bucket List. Volgens de weersvoorspelling zou het prachtig wandelweer worden op onze eerste volle dag op het eiland, dus mijn moeder en ik besloten ervoor te gaan. Mijn vader is niet zo van het wandelen, dus die kon mooi voor taxi spelen. Want tja, deze OV-stapper begint en eindigt natuurlijk niet op een station, zoals bij normale OV-stappers/NS-wandelingen (OV-stappers zijn de oude NS-wandelingen). Jah, ik vind het dus vrij hilarisch dat Texel een tweedaagse NS-wandeling heeft, want er is geen spoorrails en daaruit volgend ook geen treinstation of trein. Er zijn wel bushaltes, maar er rijden geen grote bussen zoals bij ons in Brabant, meer een soort van taxibusjes.

Prachtige wandeling

Een prachtige wandeling, vooral ook omdat hij vrijwel helemaal onverhard is. Je steekt een paar keer een verharde weg of fietspad over en moet soms een klein stukje daaroverheen, maar het zijn hoofdzakelijk paadjes door natuurgebieden. Je gaat van duinen, naar het strand en door de bossen en dan weer door de duinen. Onderweg kom je dus genoeg horeca tegen en je eindigt natuurlijk in De Koog, het meest bruisende dorpje van Texel met veel terrassen en souvenirwinkeltjes. Deze wandeling is absoluut een aanrader, met onderweg de meest prachtige uitzichten. Onderweg zie je met een beetje geluk een heleboel vogels, koeien en schapen. De wandeling is trouwens ook terug te vinden als de eerste Texel-etappe van het streekpad Waddenwandelen (dat loopt over zes waddeneilanden, de vijf Nederlandse en het Duitse Borkum). Ik had daar een boekje van geleend bij de bibliotheek, maar alleen gebruikt voor de info. De bordjes van Waddenwandelen vind je wel overal op de route als wegwijzers. Ik gebruikte echter een gpx-track die ik in mijn gps had geladen, want ik ben nou eenmaal een ontzettende gps-addict. Die gps-track downloadde ik op Wandelnet (je betaald ongeveer 15 euro per jaar en kan dan onbeperkt gps-tracks downloaden).

Mistige Mokweg, Munzee, geocaching en Adventure labcache

Officieel start de wandeling bij de haven van de veerboot; ’t Horntje. Maar dan moet je eerst een stuk over een asfaltweg lopen om bij de ingang van natuurgebied de Geul te komen, dus ik besloot dat we dan net zo goed konden starten bij die ingang. Dus navigeerde ik mijn vader daarheen (hij heeft echter niet zoveel vertrouwen in mijn gps, misschien omdat ik die Smaug heb genoemd, naar de draak uit The Hobbit). Als ik ergens goed in ben is het echter wel navigeren, dus natuurlijk reden we gewoon goed. Het was nog amper 10 uur toen mijn moeder en ik uit de auto stapten. De waas van de zonsopkomst hing nog boven de inham aan de zeekant, maar de veerboot was al enkele uren aan het varen. De hele wandeling konden we de veerboot nog zien varen, eerst van dichtbij, later steeds meer in de verte.

Nadat mijn vader vertrokken was, moesten wij eerst op zoek naar het infobord van De Geul. Op Texel ligt namelijk een Adventure labcache met punten verspreid over vijf natuurgebieden aan de westzijde van het eiland: De Geul, de Bollekamer, de Dennen, de Muy en de Slufter. Dat bord bleek nog een parkeerinhammetje verderop te staan, dus we moesten alsnog een stukje over de asfaltweg. En we konden het antwoord op de vraag niet vinden op dit bord. Wel bleek er een Munzee-sticker op het bord te zitten die al vijf jaar niet meer gescand was, maar die het nog prima deed. Als de sticker nu maar van de schok is bekomen om 2x binnen een minuut gescand te worden, haha. Wij googleden het antwoord op de vraag en liepen naar het uitkijkpunt een paar meter verderop. En daar stond dus nog een bord en daar stond het antwoord op de vraag groot op. Altijd verder kijken dan je neus lang is…

Gebrek aan vogelaarskills

We begonnen nu echt aan de wandeling en gingen al snel de Geul in, tussen de Horsmeertjes door. We liepen al snel een paadje in dat naar een uitkijkpunt over de Horsmeertjes ging, want hier was een cache te vinden met de welluidende naam Link 3. Wij zochten veel te moeilijk; ik hing al op mijn kop onder het infobord te gluren, toen de cache gewoon achter het muurtje van houten paaltjes bleek te staan. Was nog best een grote bak ook. Helaas zaten ook hier geen trackables in (uiteindelijk geen enkele trackable gevonden gedurende de hele week). We keken nog even naar de vogels verderop op het meertje, maar bij gebrek aan verrekijker en echte vogelaarskills, besloten we toch maar verder te lopen. Het pad werd steeds smaller en liep van de Geul de duinen in. Hier was het wel even door het zand ploeteren. Andere mensen kwamen ons met een knalrood hoofd tegemoet, maar zo moe waren wij nog niet, zo vlak na de start. Ik krijg op de waddeneilanden altijd een sterk Lord of the Rings-gevoel, alsof ik Aragorn ben die daar met de Fellowship of the Ring door het land trekt.

Het eindeloze strand en belachelijk dure consumpties

Na de ploetertocht door de duinen bereikten we het strand. De eerste blik op de zee voelde erg goed. Gisteren hadden we de zee natuurlijk al gezien, toen we overgingen met de veerboot en vanmorgen ook al bij de start van de wandeling, maar nu we echt op het strand aan kwamen, voelde het pas echt. We mochten een paar kilometer over het strand wandelen en dat was heerlijk. Het was niet te warm, niet te koud, er stond geen harde wind, het was gewoon echt fijn strandwandelweer. De zee was zich terug aan het trekken, dus het natte zand liep lekker door. Er hing ook een prachtige wolkenlucht boven de zee, dus er werden veel foto’s gemaakt. Ook waren we op zoek naar mooie stenen om mee te nemen. En er waren schelpen en kwallen (ik vind dat zulke vieze beesten).

Bij Paal 9 gingen we de duinovergang over en lieten we ons verleiden om koffie/thee met appeltaart te eten. Waar we een absurd hoog bedrag voor af mochten rekenen, maar ja ze kunnen hier op Texel vragen wat ze willen, de mensen kopen toch wel.

De Dennen, Ecomare en Munzees vangen is heel gevaarlijk

Wij weken een stukje van de route af om een punt van de labcache Mooi Texel te kunnen loggen bij het bord van de Bollekamer. Deze vraag was wel goed te beantwoorden en hier gingen we meteen het natuurgebied weer in. Eerst door de duinen, later liepen we het grootste bos van Texel binnen: De Dennen. Hoewel ik duinen en strand ook mooi vind, ben ik toch vooral een bos en heidemeisje. Het bos was nog mooi in herfsttooi, dus heerlijk wandelen. We kwamen langs het Bospaviljoen en mijn moeder streek vast neer op het terras terwijl ik nog naar het uitzichtpunt liep. Dat was verder lopen dan ik dacht, maar het uitzicht was wel de moeite waard.

De lunch was lekker en na het vangen van de Munzees rondom het Bospaviljoen ging de wandeling verder. De paden werden nu wat breder en het gebied weer meer duinachtig. We liepen in de richting van Ecomare en mijn moeder begon er genoeg van te krijgen. Daarom sloegen we het labcache-punt in de Dennen ook over: dat lag te ver uit de richting. Mijn moeder wilde stoppen bij Ecomare, ik wilde nog doorlopen tot aan het eindpunt in De Koog. Ik liep mee naar Ecomare om de Munzees daar te vangen en nog een cache te loggen. Bij een Munzee bleef mijn enkel hangen achter een ijzerdraadje dat vlak boven de grond was gespannen in hoog gras, waardoor ik het niet gezien had. Ging ik lekker op mijn neus en had ik de rest van de week een reusachtige blauwe plek op mijn been. Gelukkig kon ik nog wel lopen. Mijn ouders gingen per auto richting De Koog, ik ging de laatste drie kilometer nog wandelen.

Het laastste stuk van de wandeling liep weer door duingebied en er zat nog wat hoogteverschil in. Aan de ene kant een camping die nu bijna verlaten was, aan de andere kant stukken bos. Binnen het uur kwam ik aan in het centrum van De Koog, waar ik mijn ouders aantrof op een terras.

En achter mij vaarde nog steeds de veerboot heen en weer in de verte.

Day Zero Project 2.0.: doel 38

Deze wandeling stond ook op mijn Wandel Bucket lijst en daarmee heb ik een doel van mijn Day Zero Project 2.0. vervuld.

MaandMoves: oktober 2021

Dit jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven. Ik heb dit eerder geprobeerd met weekoverzichten, maar dat heb ik algauw opgegeven; te veel moeite. Een maand is een wat langere periode en ik hoef dan ook wat minder gedetailleerd op zaken in te gaan.

Oktober

Het weer in oktober was heel erg wisselvallig: het ging van dagen vol herfststormen en regen naar heerlijk zonnige herfstdagen. In de laatste week van oktober had ik 1,5 week vakantie en daarvan bracht ik een week door op Texel, wat heerlijk was.

Wandelen

Ik had een complete Texel Bucket List opgesteld en daar stond op dat ik heel graag de tweedaagse NS-wandeling op Texel wilde doen. Die wandelingen staan ook op mijn Wandel Bucket List en vormen daarmee ook een doel voor mijn Day Zero Project 2.0. Overigens is het vrij hilarisch dat het NS-wandeling heet, want op Texel is geen spoorlijn en dus ook geen station. Wel heel mooie wandelingen, waarvan in november verslagen zullen verschijnen op dit blog.

Verder wandelde ik hoofdzakelijk in Oisterwijk zelf en maakte ik ter ere van International Earthcache Day een wandeling over de Stratumse Heide tussen Eindhoven en Heeze.

Geocaching, Munzee en Waymarking

In oktober vond ik 45 caches, waarvan 43 op Texel al dan niet in gezelschap van team HaJaMaToJo. Die twee overige caches vond ik ter ere van International Geocaching Day, dat was op 9 en 10 oktober (het is tegenwoordig een heel weekend, maar heet nog steeds day). Het was het zesde jaar op een rij dat het mij is gelukt om een earthcache te loggen op deze dag. Er zijn in verhouding niet zoveel earthcaches, dus het is altijd even zoeken naar een bereikbaar exemplaar. Dit jaar was dat dus de earthcache Stratumse Hei in combinatie met de multi-wandeling De Schat van Gijzenrooi. Dat leverde dus een souvenir op en verder scoorde ik ook de twee bergsouvenirs van de maand oktober.

Op Texel eindelijk de frustratie-multi-cache de Mythe van Texel kunnen loggen (ik denk dat ik daar nog een apart blog over ga schrijven) en ook de labcache Mooi Texel kostte de nodige moeite, omdat de punten over het hele eiland verspreid lagen. Verder vond ik de multiwandeling Oude Land van Tessel ook de moeite waard. Ook is het altijd fijn om de mysteries in het veld te vinden, die je thuis hebt opgelost, dat waren er in dit geval drie en ik heb ze gelukkig allemaal kunnen vinden. Op vier caches (er was een cache geript, een hengelcache waar ik geen hengel voor bij had en twee strandpalenmulti’s die lastig zijn omdat ze niet in een ronde lopen) na is het eiland nu weer helemaal leeggecachet.

Met de Munzees ging het ook heel lekker. Ik ging van level 111 naar level 114. Tja, ik hoefde niet te rijden en kon dus tijdens de heen- en terugrit naar Texel een heleboel Munzees pakken. Ook op Texel zelf waren er een heleboel Munzees te cappen, opvallend veel fysieke Munzee-stickers die nog in goede staat waren. Zelfs nog een paar nieuwe soorten kunnen vangen.

Op Texel stikt het van de fietspaddestoelen en ik hoef nog maar vijf waymarks voor een virtuele medaille. Ik hoop dus dat er nog vijf objecten voor mij bijzitten. Ik ben nog niet aan het loggen van mijn waymarks toegekomen, dus het antwoord op deze vraag kan ik nog niet geven.

In ieder geval heb ik het heerlijk druk gehad met het combineren van deze drie hobby’s op Texel.

Spelletjes

Natuurlijk was er een berg spelletjes mee naar Texel en is er elke avond gespeeld. Ook in Oisterwijk werd er minstens een avond per week gespeeld. Helaas kon ik deze maand niet naar de spelavond van de Spelcarrousel, omdat ik toen dus op Texel zat. Verder verkocht ik een aantal spellen die ik nauwelijks speelde om ruimte te maken in de spellenkast. En ik zit met smart te wachten op de Nederlandse vertaling van de uitbreiding voor Everdell: Spirecrest. Die ik dus gekocht heb van de opbrengst van de verkochte spellen.

Kijken

Qua tv af en toe een aflevering van Beste Zangers, Dit was het nieuws en Ik vertrek. Slechts twee films gekeken: The last letter from your lover, de verfilming van het boek De laatste liefdesbrief van Jojo Moyes. Ik heb het boek ooit gelezen, maar kon mij niet meer alles herinneren. Het is wel echt een vrouwenfilm, schat ik zo in. De tweede film was The Greatest Showman; die heb ik al eens eerder gezien, maar mijn moeder nog niet, dus keken we hem nadat ze een lied uit deze film deden bij de duet-aflevering van Beste Zangers. Een typische musicalfilm.

Over musicals gesproken: voor het eerst in jaren (corona enzo) naar een musical geweest en dat was Amélie. De film nog nooit gezien (staat niet op Netflix of Disney+ helaas) en ik vond de musical dan ook apart. Niet goed, niet slecht, iets ertussenin. Wel leuk om weer eens in een theater te zijn (Theaters Tilburg, lekker dichtbij) en het werd betaald met gekregen theaterbonnen, dus was bijna gratis.

Verder

Deed ik mee aan iets teveel kaartenbingo’s; het is een verslaving, maar de postzegels zijn helaas zo ontzettend duur. Ik organiseerde ook zelf een kaartenbingo met het thema Halloween. Maar liefst drie (van de zes) hadden bingo, een absoluut record. Beetje jammer dat ik zelf geen bingo had, maar helaas. Bij mijn vorige eigen bingo, de Huisdierenbingo had ik trouwens wel bingo. Wat huisdieren betreft was het 4 oktober natuurlijk Dierendag en schreef ik een blog over cavia’s. Mijn eigen cavia’s kregen een eetbare tunnel en daar hebben ze al een flinke hap uit genomen. Een week later – op 11 oktober – werd mijn oudste cavia Fenno 2 jaar oud. Toen ik op Texel zat, bleven de cavia’s thuis en had ik een compleet Cavia Verzorging Team aangesteld die hen bij toerbeurt kwamen verzorgen. De laatste handeling die ik verrichte voor ik vertrok was hun hok verschonen en dat mocht ik bij thuiskomst ook meteen weer doen. Ik ben van mening dat als je voor huisdieren kiest je er ook goed voor moet zorgen. En ja, dan regel je dus goede oppassers als je op vakantie gaat, want ze kunnen niet een week zonder eten en drinken. Er moeten genoeg lekker groentehapjes in huis zijn. Sleep ik grootverpakkingen bodembedekking en hooi de trap op, omdat die goedkoper zijn. En daar hoort ook bij dat ik elke week van mijn leven (sinds ik op 8-jarige leeftijd mijn eerste cavia kreeg) minstens één caviahok verschoond heb. In het begin zal mijn moeder daar nog bij geholpen hebben, maar ik deed dat ook als jong kind al zelfstandig. En mag ik de komende maand zorgen voor een jaarvoorraad caviakorrels. Maar het zijn zo’n gezellige huisgenoten en ik ben een #crazyguineapiglady voor altijd.

NS-wandeling Gein en Vecht (DZP2.0. doel 37)

Station Abcoude

Wandelen met de Meeples

De reden waarom ik deze NS-wandeling ging maken was de Carcassonne Fotowedstrijd van spellenuitgeverij 999Games ter ere van het 20-jarig bestaan van het spel Carcassonne. De opdracht was om foto’s te maken met Meeples (de poppetjes uit het spel Carcassonne) en er waren veertien categorieën gebaseerd op thema’s uit het spel Carcassonne.

De echte stad Carcassonne ligt ergens in Zuid-Frankrijk en omdat het een middeleeuwse stad is, is het werelderfgoed. Daarom was één van de categorieën “werelderfgoed” en ik vond dat een lastige categorie. Want mijn eigen provincie Noord-Brabant heeft geen werelderfgoed, dat ligt bijna allemaal rondom Amsterdam. Zo is de grachtengordel van Amsterdam werelderfgoed, maar daar was ik net geweest (om eindelijk mijn diploma op te halen) voor ik wist van deze fotowedstrijd. En dan is er de Stelling van Amsterdam, onderdeel van de Hollandse Waterlinie. Dat is ook allemaal werelderfgoed.

Uitzicht onderweg

NS-wandeling Gein en Vecht

Dus besloot ik uiteindelijk om dan maar eens de NS-wandeling van Abcoude naar Weesp te gaan maken. Het is een NS-wandeling van 14 kilometer die ik nog nooit eerder heb gedaan. Het trok mij eerst niet zo, omdat het een onhandige, lange treinreis is met veel overstappen. Daarnaast ben ik in Weesp al een paar keer geweest, dus dat was ook niet meer nieuw. Maar die wandeling gaat dus wel langs een aantal forten van de Stelling van Amsterdam. Vandaag dus afgereisd naar Abcoude. Een nieuw station voor mijn lijstje, ook al heb ik die opdracht dit keer niet meer op mijn Day Zero Project-lijst staan, omdat ik al zoveel stations gehad heb en bang ben dat het niet meer zal lukken.

Molen in de polder

Slecht weer en Munzees

Helaas was de weersvoorspelling niet al te best, maar ik had ook geen zin om de hele dag binnen te zitten en dit was de laatste zondag die binnen de wedstrijdtermijn valt en waarop ik Weekend Vrij kon reizen. Nadat ik onderweg in de trein al wel een heleboel Munzees had gevangen, kwam ik aan in Abcoude in een flinke regenbui. Het plaatsje zag er dus maar troosteloos uit. Omdat er in Abcoude een rondje Munzees lag, had ik mij voorgenomen om eerst wat Munzees te gaan vangen. Nu het zo hard regende heb ik overwogen om het Munzee vangen te skippen en meteen aan de wandeling te gaan beginnen, maar er waren twee special Munzees, waarvan eentje van een type wat ik nog nooit eerder gevangen had. En er waren ook nog “echte” geocaches. Dus regenbroek aan en gaan. Er waren inderdaad Munzees, zowel virtuele als fysieke stickers. Ondanks dat de stickers al lange tijd niet meer gescand waren, waren de meeste nog wel heel.

Volg de rivier

Omdat ik tegenwoordig bijna alleen nog maar labcaches doe, worden normale geocaches een beetje speciaal. De Schat van Abcoude was een echte cache en lag verstopt in een parkje in Abcoude. Een grappige cache waarvan het deurtje open moest “pinnen” met een pasje. Ik gebruikte overigens niet mijn pinpas, maar mijn identiteitskaart, omdat die in het hoesje van mijn telefoon gestoken zat. Er zat een travelbug in, dus meteen wat geruild. Ik was te lui geweest om een query met geocaches te maken voor in mijn gps, maar daar kreeg ik spijt van, want het is superirritant om op de telefoon de hele tijd te moeten schakelen tussen de geocaching-app en de Munzee-app, vooral als het regent en de touchscreen het niet goed doet. En dan slurpen die apps ook nog batterijen. Ik vrees dat ik een externe accu met meer vermogen aan moet schaffen, want nu is het iedere keer net aan.

Maartjes Koeienfoto’s

Het onzichtbare Fort bij Abcoude

Ik wandelde door naar het Fort bij Abcoude. Helaas kon je hier helemaal niets van zien vanaf het wandelpad. Vrijwel al die forten liggen op een eiland omringd door water en dit eiland was helemaal begroeid en je zag nog geen glimp van het fort. Dus alleen een gesloten toegangspoort en een kanon gezien en geen foto kunnen maken. Ondertussen had ik zoveel Munzees gevangen, dat ik door was naar een volgend level, nummer 109. Ik schiet dit jaar snel door de levels heen, maar ik ben dan ook wel extreem veel met Munzee bezig geweest.

Het was nu tijd om de wandeling weer op te pakken, gelukkig was dat niet al te ver van het Fort van Abcoude af. De wandeling liep zoals de naam – Gein en Vecht – al zegt voor het grootste gedeelte langs het riviertje de Vecht. In de beschrijving werd gewaarschuwd voor de vele fietsers, maar die waren binnen gebleven op deze regenachtige dag. Alleen een aantal wielrenners gezien. Auto’s waren er ook niet zoveel. Het landschap zag er maar troosteloos uit in de regen. Grijze luchten, zwaar van de regen. Weilanden, koeien en af toe een gebouw. Omdat het wel 21 graden was, kreeg ik het op een bepaald moment benauwd in mijn regenbroek, dus heb ik die uitgetrokken. Dat liep toch lekkerder, het was op dat moment ook even droog. Bij de molen die al op informatieborden in Abcoude stond, kon ik nog een heel oud Munzee-hotel scannen, wat mij veel punten opleverde.

Fort Nigtevecht

Het tegenvallende Fort Nigtevecht

Ik kwam nu in de buurt van Fort Nigtevecht, ik hoopte dat ik hier wel iets van kon zien en een foto kon maken met de Munzees. Het officiële wandelpad richting het Fort Nigtevecht was afgezet vanwege begrazing. Jammer, want dat pad zag er wel leuk uit, met bunkers en een roestig kunstwerk. Nu moest ik omlopen. Je kon wel wat zien van Fort Nigtevecht en je mocht er zelfs binnen omdat er een café in zat. Ik ging er stiekem even naar het toilet, maar dat leek wel vijftig jaar oud, haha. Eerlijk gezegd vond ik het Fort nogal tegenvallen. Voor al die moeite die ik ervoor had gedaan om er te komen, had ik er meer van verwacht en op de foto met de Meeples zie je amper om welke bunker het gaat. Het zou net zo goed een bunker hier in de buurt kunnen zijn. Helaas verwacht ik ook niet om binnen de looptijd van de fotowedstrijd nog iets beters tegen te komen, dus de Meeples zullen het met Fort Nigtevecht moeten doen.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_4800.jpg

Ik moest over een hek heen klimmen om verder te kunnen wandelen, want het oorspronkelijke pad was afgezet vanwege de dreiging van vallende boomtakken. Leuk hoor, dat Fort bezoeken aan elke kant versperringen of moeilijkheden. Of het zijn de moderne verdedigingstactieken…

Ik vond in de koeienweide nog wel een echte cache. Van het GeoToer-project nog wel, daar ben ik jaren geleden ooit vol goede moed aan begonnen, maar ik was nooit verder gekomen dan vier caches ofzo. Nu dus vijf. Het stond ook in mijn vorige DZP-lijst, maar vanwege het lastige bereik heb ik dat nu niet gedaan. Toch kriebelt het nu wel weer om de hele tocht eens te gaan fietsen. Het hele project van de GeoToer is wel weer nieuw leven ingeblazen, het stond zelfs in de Kampioen, dus misschien toch nog wel leuk. Braaf het codewoord opgeschreven, maar geen idee waar die overige codewoorden zijn.

Fiets- en voetgangersbrug over het Amsterdam-Rijn kanaal

Amsterdam-Rijn kanaal

Tussen de koeien en de paarden die hier gezamenlijk stonden te grazen bereikte ik het fietspad langs het Amsterdam-Rijn kanaal. Ook hier amper een fiets te bekennen. Wel was er nog een echte cache, de vierde van vandaag alweer. En eigenlijk allemaal leuke caches die droog waren en op leuke plekjes lagen enzo. Over het Amsterdam-Rijn kanaal ligt een brug die alleen toegankelijk is voor fietsers en voetgangers. Het is een waar kunstwerk en aan elke kant zou er een cache op de brug verstopt liggen. Helaas begon het alweer te regenen en kon ik de beide caches niet vinden. Vooral omdat ik geen idee had wat ik aan het zoeken was. Een nano? Een micro? En de zestiende bout, van onder, van boven, van opzij, van de leuning, van het brugdek? Geen idee. Ik werd zeiknat en had er na een tijdje gewoon geen zin meer in, dus ben ik maar doorgelopen. Toch baalde ik er wel een beetje van, je weet gewoon dat je rakelings langs twee caches bent gelopen en dat je hier niet meer zo snel terug zal komen. Dat steekt dan toch even. Ook omdat ik graag zeven caches had willen vinden, omdat ik dan meteen op de eerste dag van augustus over de 1000 maandfounds voor de maand augustus door de jaren heen was gegaan. Dat is nu dus – mede door deze twee not-founds – niet gelukt.

Laatste stukje

Aetveldsche polder

Het bleef maar regenen, dus mijn wandelmotivatie nam sterk af. Alles zag er hier hetzelfde uit. Ik moest een stuk door het plaatsje Nigtevecht lopen, in het zonnetje vast een enorm gezellig plaatsje met oude huisjes enzo, nu was het erg troosteloos en uitgestorven. Het stuk daarna was nog saaier, eindeloos het riviertje volgen tussen Hollandse landschappen door. Af en toe nog een aardig landhuis en ergens was nog een stukje met mooie bomenlaan, maar ik had er vooral genoeg van. Uiteindelijk kwam ik dan weer uit bij de Aetveldsche polder. Het grappige is dat ik hier al 2x eerder heb gewandeld en dat was in 2017 en 2019. En nu dus weer in 2021, dus ik kom hier om de twee jaar. Ik kon hier een Munzee vangen die het nog deed, maar die voor het laatst was gevangen in 2014. Deze sticker zat er dus ook al tijdens mijn eerste twee bezoeken aan Weesp, maar toen deed ik nog niet aan Munzee. Ik besloot om mijn regenbroek maar weer aan te trekken, want het gras stond hoog in de polder. Ik was bang dat het pad erg modderig zou zijn, maar dat ging wel. Op sommige plekken wel, maar ik werd vooral nat van het hoge gras. Voor zover ze dat nog niet waren van alle regen, raakten mijn sokken en schoenen nu dus echt doorweekt. Ik kon niet echt meer genieten van het weidse landschap om mij heen en van de koeien. Eigenlijk wilde ik gewoon naar de lekker warme en vooral droge trein.

Ik had mij eerst nog voorgenomen om de enige labcache van Weesp te gaan doen. Maar die had een verplichte volgorde en de punten lagen best ver uit elkaar. Uiteindelijk het eerste punt nog meegepakt, maar vanaf daar moest ik dan weer meer dan 600 meter terug naar het tweede punt en vanaf daar waarschijnlijk meer dan een kilometer de andere kant op voor punt drie. Daar had ik geen zin meer in. Het was dan wel weer droog geworden, maar mijn zeiknatte voeten waren in protest en het was ook al half 5 geweest. Dus besloot ik de labcache en het idee van zeven caches te laten gaan en naar het station te lopen. Daar hoefde ik niet zo lang te wachten op de trein en rondom het station kon ik nog een aantal virtuele Munzees vangen. Ook in de trein richting Utrecht kon ik nog een aantal Munzees vangen, dus de terugreis was wel lang, maar niet zo heel erg vervelend. Toch was ik blij toen ik na bijna twee uur reizen weer terug in Oisterwijk was. Toen scheen trouwens de zon…

Ondanks de treinsafari en het rotweer was het toch wel een aardige wandeling met in ieder geval een paar mooie geocaches, heel erg veel Munzees en natuurlijk de Meeple-foto’s waar het allemaal om begonnen was.

Day Zero Project 2.0. Doel 37

Doel 37 tot en met doel 46 zijn tien wandelingen van mijn Wandel Bucket List. Daarop staan ook alle NS-wandelingen die ik nooit eerder deed. Dat zijn er niet zo heel veel, want voor mijn vorige Day Zero Project liep ik er meer dan twintig. Daar zat de NS-wandeling Gein en Vecht niet bij, dus daarmee is de eerste van deze tien wandelingen volbracht.

MaandMoves: augustus 2021

Dit jaar ga ik proberen om elke maand op de laatste dag een soort van maandoverzicht te geven. Ik heb dit eerder geprobeerd met weekoverzichten, maar dat heb ik algauw opgegeven; te veel moeite. Een maand is een wat langere periode en ik hoef dan ook wat minder gedetailleerd op zaken in te gaan.

Augustus

In augustus had ik veel meer het zomer- en vakantiegevoel dan in juli. Hoewel ik het overgrote deel van de maand gewoon gewerkt heb, ben ik wel 2x een paar dagen weg geweest. Aan het begin van de maand drie dagen naar Beekbergen (Veluwe) en aan het einde van de maand dan eindelijk, EINDELIJK naar Disneyland Parijs. Hier wacht ik al mijn hele leven op en dankzij corona werd het geplande weekend maar liefst 1,5 jaar uitgesteld.

De hittegolf bleef ook deze maand gelukkig uit. Qua temperatuur is het voor mij zo prima, iets minder regen was wel fijn geweest, maar de natuur is er vast heel blij mee na al die droge zomers.

Wandelen

Op de eerste dag van augustus ging ik voor de NS-wandeling Gein en Vecht van Abcoude naar Weesp. Een vrij lange treinreis (ik had op dat moment een Weekend Vrij abonnement op de trein) en helaas werd ik geteisterd door regenbuien. Dat was een beetje jammer.

Tijdens de korte vakantie in Beekbergen wandelde ik met mijn moeder de Deelerwoudroute van Natuurmonumenten. Mooie route en hier was het wel stralend weer.

Ik deed nog een NS-wandeling, de Utrechtse Heuvelrug-wandeling van Driebergen-Zeist naar Maarn. Deze heb ik een paar jaar geleden ook al eens gedaan. Het ging nu naast het wandelen vooral ook om de Munzee Garden bij de Pyramide van Austerlitz.

Ook maakte ik nog een rondwandeling vanaf station Best, dit was geen bestaande wandeling, maar eentje die ik zelf samenstelde tussen labcaches en geocaches.

Ook in Dongen werd er een wandeling gemaakt door de Natuurtuin en een stadswandeling langs labcaches.

Verder werd er vooral veel rond geslenterd in Disneyland en van- en naar de bushalte. Volgens mijn stappenteller legden we op beide dagen zo’n 15 kilometer af, dus dat was niet slecht.

En natuurlijk nog een paar keer ’s avonds gewandeld in mijn “achtertuin”, de Oisterwijkse bossen en vennen.

Geocaching en Munzee

In augustus vonden we 132 geocaches. De meeste hiervan vond ik tijdens de drie dagen in Beekbergen. Ook Anke vond caches tijdens haar vakantie. En aan het einde van de maand dan drie Franse caches. Ik aasde eigenlijk op meer, maar helaas bleken de caches bij het vakantiepark heel moeilijk te bereiken te zijn vanwege dichte, hoge hekken (een coronamaatregel). In Disneyland zelf liggen dus twee geocaches (een derde is offline), een earthcache en een virtual, je vindt dus geen fysiek logboek. Maar de earthcache vond ik oprecht leuk bedacht, het gaat over de rotsformaties van de achtbaan Big Thunder Mountain. De virtual ging over het zwaard in de steen bij het Disney-kasteel (wat helaas in de steigers stond). De derde Franse cache werd een toevalstreffer op de terugweg. De auto had dorst en toevallig bleek er bij dat tankstation een cache te liggen. Had ik toch nog een extra Franse cache ;>)

Op 22 augustus deed ik alweer 17 jaar (!) aan geocaching en dat viel toevallig ook nog samen met het International Geocaching Day-weekend, dus dat was extra feestelijk.

Met de Munzees ging het nog beter dan met geocaching. Ik ving ontzettend veel Munzees en ben twee levels gestegen deze maand, ik zit nu in level 111. De Munzee Garden bij de Pyramide van Austerlitz telde lekker door, maar er waren ook veel (virtuele) Munzees in Disneyland en onderweg kon ik natuurlijk Munzees vangen langs de snelwegen in België en Frankrijk. Daarbij viel het op dat er in Frankrijk nauwelijks Munzees langs de snelwegen zijn en in België vooral rondom de grotere steden, met de ring van Antwerpen als Munzee-topper (en file-topper).

Spelletjes

Natuurlijk werden er ook weer veel avonden spelletjes gespeeld, tot in Frankrijk met de hele family aan toe. Ik besloot eindelijk eens de BGG-app te kopen waarin ik de statistieken van spellen bij kan houden. Op dit moment zijn Meadow en Everdell mijn persoonlijke favorieten, maar ik heb ook absoluut een zwak voor dobbelspelletjes als Keer op Keer en Qwixx.

Ook deed ik mee aan de 20 Jaar Carcassonne Fotowedstrijd van 999Games. Je moest foto’s maken met de beroemde Meeple-poppetjes uit dit spel. Mijn Meeples – onder leiding van Big Meep – en ik hebben heel erg ons best gedaan (we schakelden zelfs de hulp in van mijn cavia Frido en huisdraak Sitara), maar helaas hebben we niet gewonnen. Wel hoorden we bij de de beste tien van Nederland (het is een internationale wedstrijd) en maken we nog kans op een reisje naar de stad Carcassonne, maar met zoveel deelnemers acht ik mijn winkans niet echt groot. Het lijkt mij wel een heel gave stad om te bezoeken. Zoveel historie.

Kijken

Volgens mij heb ik deze maand nog geen seconde tv gekeken en ook geen films gezien. Veel te druk gehad met andere dingen.

Verder

Er werden dus weer een aantal doelen van mijn Day Zero Project 2.0. vervuld, maar daarover meer in de DZP-Update.

Mocht ik twee keer een boek recenseren als vooruitlezer, te weten Het Koetshuis van Karin Quint en Zonnebloemzussen van Martha Hall Kelly.

Kocht ik nieuwe wandelschoenen.

Verkocht ik eindelijk de eerste boeken via mijn Boekwinkeltje. Dus als je graag de iets oudere fantasy leest, neem een kijkje. Ik verkoop mijn halve collectie, omdat ik de boeken toch niet voor een tweede keer ga lezen en het jammer is als ze ongelezen in de kast staan en straks (mijn huurwoning wordt over een paar jaar gesloopt) weer onnodig verhuisd moeten worden. De opbrengst gaat naar de spelletjespot, want ik zou heel, heel erg graag Everdell Spirecrest willen hebben als die straks verschijnt in de Nederlandse vertaling en die is duur.

Day Zero Project 2.0. : Geocaching en Munzee

Op 5 juli 2021 start ik met mijn tweede Day Zero Project (DZP 2.0.). Het doel van een DZP is om zoveel mogelijk af te kunnen vinken van een lijst met 101 doelen in 1000 dagen. Daarmee eindigt mijn tweede DZP op 31 maart 2024, dat is mijn verjaardag. 

Het lijkt mij leuk om de eerste maand (juli 2021) uitleg te geven over de doelen die ik voor mezelf gesteld heb. Vandaag begin ik met de uitleg over de doelen in de categorie Geocaching en Munzee.

De doelen:

4. Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen
5. Nog drie maanden over de 1000 geocaching maandfounds heen krijgen 
6. 50 multicaches vinden
7. De 750 gevonden labcaches bereiken
8. Geocoins uitzoeken/beschrijven/verkopen
9. Level 120 bereiken bij Munzee
10. Een eigen cache maken (mag ook een lab-cache zijn)
11. Geocachingverslagen bijhouden en die uit het verleden bijwerken, vooral de “gaps” in het verleden
12. De multicache in de duinen lopen: De Schat der Eindeloze Verte
13. De Bels Lijntje Trail fietsen
14. De frustratie multi-cache in Moergestel
15. 10x met mijn mede-Heideroosje gaan geocachen 
16. 12.500 geocachingfounds bereiken

Statistieken

Veel doelen hebben te maken met de statistieken op ons geocachingprofiel. Het gaat om dit blokje:

De statistieken van de Heideroosjes op 5 juli 2021

4. Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen

Over het Geocaching Datum Project schreef ik al eerder een stukje. Het komt er op neer dat ik op alle data van het jaar graag 10 founds of meer zou hebben. Het gaat dus om alle founds die ooit op een bepaalde datum zijn gevonden, dat kan dus over meerdere jaartallen zijn geweest. Bij de start van DZP 2.0. zijn er nog 35 data over. In 2021 komen er nog 10 data voorbij, de overige 25 data vallen allemaal in de eerste zes maanden van het jaar. Alle 35 data vervullen is best een ambitieus doel, want vooral op werkdagen in de winter is het moeilijk vanwege de weersomstandigheden en omdat het heel vroeg donker is. Maar ik heb er nu twee jaar en negen maanden de kans voor, waarbij de lastigste maanden (januari, februari en maart) 3x voorbijkomen. Dus het is niet onmogelijk.


5. Nog drie maanden over de 1000 geocaching maandfounds heen krijgen 

In de laatste kolom van het statistiekenschema vind je de totale maandfounds. Ook hier gaat het weer om de aantallen gevonden geocaches van alle bijv. januari’s bij elkaar opgeteld. Vier maanden zijn al over de 1000 maandfounds heen. Juli is dat al vele jaren lang, die zit zelfs al over de 1500 maandfounds heen. Oktober is over de 1000 heen sinds 2020 en april en mei zijn achter elkaar vervuld eerder dit jaar, 2021 dus. Ik zou het leuk vinden om nog drie andere maanden ook over de 1000 maandfounds heen te krijgen. Zoals je ziet zal dat bij augustus geen probleem zijn, die heeft nog maar 7 founds te gaan en zal misschien al wel op 1 augustus a.s. vervuld worden, omdat dat meteen een zondag is. Ook maart maakt een kans, met 941 founds. November, juni en september zitten allemaal op 700+ founds, dus daar zou het bij kunnen lukken over de meerdere jaren van het DZP 2.0. verspreid.


6. 50 multicaches vinden

Ik heb altijd geroepen dat ik na het vinden van de 10.000ste cache – wat altijd ons droomdoel was – minder op de puntjes zou gaan letten en meer multi’s zou gaan doen. In de praktijk valt dit toch tegen; in januari 2021 werd de 10.000ste cache gevonden en daarna volgden slechts 12 multicaches (waarvan Anke er 4 vond), de meesten waren ook nog eens korte ofsetmulti’s (1 waypoint en dan naar de cache). De puntjes doen mij inderdaad minder, maar omdat er een nieuw soort caches bij is gekomen, de labcaches, ben ik daar erg op gefocust en dat gaat ten koste van de multicaches. Daarnaast combineer ik geocaching graag met wandelen en dan is een traditional makkelijker meegepakt dan een lange multicache. Daarom dus dit doel om minstens 50 multicaches te loggen tijdens de looptijd van DZP 2.0. Bij aanvang van het DZP 2.0. is de stand 1186 multicaches, dus de eindstand zal minstens 1236 moeten worden.


7. De 750 gevonden labcaches bereiken

De labcaches zijn een nog relatief nieuwe cachesoort; ik vond mijn eerste pas in augustus 2020. Ze worden ook wel Adventure Lab caches genoemd. Je loopt ze niet met je gps, maar via een app op je telefoon; de Geocaching Adventure Lab-app, voor iedereen gratis te downloaden in de appstore. Mocht je al een account op geocaching.com hebben (ook dat is gratis) dan kun je het meteen koppelen, dat hebben wij natuurlijk gedaan. Bij Adventure Labcaches beleef je dus een virtueel “avontuur” en vind je geen fysiek logboek. Het voordeel hiervan is dat het ook op plaatsen kan waar het lastig is om een fysieke logrol te verstoppen of waar dat verboden is. Zelf vind ik het ook fijn dat er nog veel labcaches relatief dicht in de buurt zijn, terwijl we veel gewone geocaches al gevonden hebben. Bij de start van het DZP 2.0. staan we op 372 gevonden labcaches. Nog 378 te gaan dus.


8. Geocoins uitzoeken/beschrijven/verkopen

Er is een tijd geweest dat ik het leuk vond om geocoins te verzamelen. Hoewel ik geen erg grote verzameling heb (ik gok een stuk of 50 coins), vond ik het toch een te dure hobby. Een paar geocoins zullen er ook zeker blijven vanwege het mooie ontwerp of omdat er een bepaalde herinnering achter zit, maar ik heb er ook best veel waar ik niets meer mee doe. Misschien dat ik die nog kan verkopen aan andere geocachers die nog wel verzamelen.


9. Level 120 bereiken bij Munzee

Een Munzee-doel midden tussen de geocachingdoelen. In deze blog leg ik uit wat Munzee is. Toen ik dat blog schreef dacht ik nog dat Munzee mij na een tijdje zou gaan vervelen, maar dat is niet waar; ik vind het nog steeds leuk om te doen. Ondertussen zit ik qua punten halverwege Level 107 en heb ik 14.370 Munzees gevangen die mij 431.975 punten opleverden. Op dit moment ga ik na 50.000 punten naar een hoger level, maar ik vrees dat het na Level 110 meer punten gaan worden. Level 120 bereiken is daarmee best een hoge inzet, maar ik vind het vooral leuk om ook een Munzee-doel in de lijst te hebben.


10. Een eigen cache maken (mag ook een lab-cache zijn)

Dit doel stond ook al in mijn vorige DZP-lijst. Een eigen cacheroute maken dus. Misschien gaat het wel een labcache worden, als ik daarvoor “uitverkoren” word (je moet daarvoor op een soort van wachtlijst).


11. Geocachingverslagen bijhouden en die uit het verleden bijwerken, vooral de “gaps” in het verleden

Al zolang als ik aan geocaching doe, houd ik geocachingverslagen bij. Elke donderdag verschijnt er op deze blog een geocachingverslag uit het verleden. Ik probeer het altijd goed bij te houden, maar toch zijn er in het verleden een aantal periodes waarin ik het minder goed bij heb gehouden; de gaps in de geocachingverslagen. Dit is jammer, omdat het lastig is om gedetailleerde herinneringen van tien jaar geleden terug te halen. Ik wil dus toch nog eens (ook deze stond al op de eerste DZP-lijst) proberen om alle gaps te dichten en de geocachingverslagen compleet te maken.


12. De multicache in de duinen lopen: De Schat der Eindeloze Verte
13. De Bels Lijntje Trail fietsen
14. De frustratie multi-cache in Moergestel

Dit zijn alledrie geocaches of geocachingroutes die al lang op mijn verlanglijstje staan. De Schat der Eindeloze Verte is een multicache van 16 kilometer dwars door de Loonse- en Drunense Duinen. Die zijn hier niet zover vandaan, maar het schijnt een lastige cache te zijn, die veel mensen niet in 1 dag af weten te ronden, dus eigenlijk zoek ik geocachers die met mij mee willen doen en Dreuzels die ons eventueel ergens op kunnen halen als we stranden.


15. 10x met mijn mede-Heideroosje gaan geocachen 

De Heideroosjes is onze nickname op geocaching.com en de naam waarmee we loggen als we een cache vinden. Officieel bestaan de Heideroosjes uit twee personen: ik dus en Anke. Maar de laatste jaren geocachen we maar heel soms samen. In 2021 zijn we tot nu toe pas 2x samen op pad geweest; de eerste keer was om de 10.000ste cache te vinden, want die moesten we natuurlijk wel samen vinden. Verder geocachen we vooral afzonderlijk van elkaar. 10x samen als Heideroosjes op pad leek mij dus wel een functioneel doel ;>) Dus Anke, mocht je dit lezen…wanneer gaan we?


16. 12.500 geocachingfounds bereiken

Tijdens het vorige DZP stond het droomdoel van 10.000 geocaches bereiken op de lijst. Dat lukte uiteindelijk pas ruim na afloop van de looptijd, om precies te zijn op 4 januari 2021. Ik vind de punten nu iets minder belangrijk, maar omdat ik zoveel geocachingdoelen heb, wilde ik er toch een getal aanhangen en dat is dus 12.500 fonds bereiken gevonden. We starten met 10.445 founds, dus 2005 geocaches te gaan. Daarbij moet opgemerkt worden dat labcaches extra hard doortellen en dat op dit moment de meest door ons gelogde cachesoort is, dus daarom deze inzet.