1 januari 2019

Een nieuw jaar met nieuwe kansen en nieuwe prijzen. 365 dagen liggen als een blanco boek voor ons uitgestrekt. Wat zal het nieuwe jaar mij brengen?

Om te beginnen wil ik mijn lezers een heel goed 2019 wensen! Dat al je dromen uit mogen komen dit jaar.

2019

Dromen voor 2019 heb ik ook wel een paar. Of zal ik het toch maar gewoon goede voornemens noemen? Of dingen waar ik mij dit jaar hoofdzakelijk mee bezig zal gaan houden.

Afstuderen

Dit staat met grote letters in mijn agenda. Drieënhalf jaar geleden begon ik aan het grote hbo-deeltijd-studie-avontuur. Ik wilde in ieder geval een propedeuse behalen. Dat lukte, maar ik ging door. En nu is de eindstreep in zicht, maar er moet nog wel een hoop gebeuren: een afstudeeronderzoek en de minor Schrijven in Opdracht. Eigenlijk heel jaar 4, dus. En dat valt dus uiteindelijk gelijktijdig. Moet op zich lukken, maar ik geloof het allemaal pas als ik die diploma’s (als alles goed gaat krijg ik er twee) in mijn handen heb.

graduatedalien1
Dit is een “Toy Story Alien Graduation Plush” en die mag dus pas bij mijn Toy Story Alien verzameling als ik afgestudeerd ben.

Day Zero Project

Op 1 januari 2016 begon ik met mijn Day Zero Project. Het idee is dat je 101 doelen voor jezelf bedenkt en daar zoveel mogelijk van probeert te behalen in 1001 dagen.  De laatste dag van mijn Day Zero Project is 29 september 2019. De tijd begint dus te dringen en ik wil nog wel een aantal doelen behalen. Alle 101 de doelen gaat nooit meer lukken, omdat ik mezelf behoorlijke pittige en grote doelen heb gesteld (in vergelijking met andere mensen met een DZP-lijst) en ook omdat afstuderen de eerste helft van 2019 op gaat slokken. Gelukkig is het behalen van mijn hbo-diploma ook een doel op de lijst. En ik hoop heel erg dat dat doel in ieder geval gaat lukken.
101-in-1001

De keuze: Master of Werken?

In een ideale wereld, waarin er geen beperkingen waren, zou ik nog een master gaan doen. En wel de master Kunst, Cultuur & Erfgoed aan Maastricht University. Helaas leef ik niet in een droomwereld, maar is er een keiharde realiteit. En die stelt de volgende beperkingen:

  • Mijn leeftijd: ik ben pas op latere leeftijd een deeltijdstudie gaan doen en nog twee jaar studeren maakt mij er niet jonger op voor de arbeidsmarkt.
  • De master zelf duurt maar een jaar, maar ik moet eerst een schakeljaar doen, omdat ik niet rechtstreeks toelaatbaar ben. Dus duurt het alles bij elkaar nog twee jaar.
  • Het is een voltijdstudie, dus werk zoeken wordt weer op de lange baan geschoven, wat niet gunstig is voor mijn financiële situatie en mijn positie op de arbeidsmarkt.
  • Het financiële plaatje. Dan heb ik het niet eens over collegegeld (ik zit nog niet aan instellingstarief, want dan hield het meteen op), dat is nog te doen. Maar over hoe ik de rest van mijn leven moet betalen, als in huur en andere vaste lasten, verzekeringen, reiskosten en zoiets als eten.

Als je dat zo hierboven ziet, klinkt het allemaal heel negatief. Toch ga ik nog wel de mogelijkheden onderzoeken. Het grootste positieve punt is dat ik Maastricht een veel leukere stad vind dan Amsterdam. Ook ben ik veel meer fan van Limburg, dan van de Randstad. Wellicht omdat Limburgers en Brabanders, als zogenaamde “nep-Nederlanders” van onder de rivieren meer aan elkaar verwant zijn ;>)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Goede voornemens 2018: wat kwam er van terecht?

Ik begon dit jaar met een blog over mijn goede voornemens voor 2018. Het lijkt me leuk om vandaag eens te kijken wat er van terecht is gekomen.

afval

Afvalkalender

Nou, mijn schuur is niet dicht gegroeid met afval en beide fietsen staan er nu keurig in. Ik printte de afvalkalender voor 2018 en hing die met magneten op mijn koelkast. Zo kon ik voor het hele jaar zien wanneer er wat voor afval opgehaald zou worden.

Daarnaast abonneerde ik mij op de afvalstoffendienstkalender, die mij steeds een reminder mailde op de dag voor er iets van afval opgehaald zou worden. Heel handig, die reminder, behalve dan dat hij pas om 20 uur ’s avonds kwam. Ik zit dan wel eens op de bank, zonder schoenen en in kleding waarmee ik buiten niet gezien wil worden en dan moest ik dus nog, naar beneden, naar mijn schuur om een of andere container naar het containerpunt aan de overzijde van de (drukke) straat gaan slepen. Daar had ik dan dus geen zin in.

Officieel mag het afval pas na 20 uur naar buiten, maar veel mensen houden zich daar niet aan. Die mail zou dus een paar uur eerder moeten komen, dan zou ik er meer aan hebben. Mijn papieren kalender werkte uiteindelijk beter.

Verder heb ik ook nog een hoop spullen verkocht, weggegeven of weggegooid. Maar ja, er zijn ook weer andere dingen voor in de plaats gekomen, dus ik weet niet of dit echt in volume gaat schelen bij een volgende verhuizing, haha.

afstudeerscriptie

Een onderwerp vinden voor mijn afstudeerscriptie

Bloed, zweet, tranen en shitloads aan stress, maar het ziet er naar uit dat ik nu eindelijk een goedgekeurd, archivistisch onderwerp heb. Verder zal ik er geen woorden meer aan vuil maken, maar dit was frustratie-onderwerp numero uno gedurende het grootste gedeelte van 2018.

nieuwe-baan

Een betaalde baan of stage vinden

Ik zal het maar meteen zeggen: dit is niet gelukt. Ik werk nog altijd bij PostNL als postbesteller van de wijken 56A en 56X en ook nog wel eens iets anders (56S staat op plaats drie als het om meeste bezorgrondes gaat).

In het begin van het jaar heb ik nog wel gesolliciteerd en mocht ik zelfs bij een archiefinstelling op gesprek komen. Helaas kozen ze toch weer voor de kandidaat met meer werkervaring (en ik had mijn studie natuurlijk nog niet af, dat speelde ook mee).

Toen wilde ik eigenlijk twee studies tegelijkertijd gaan doen in het schooljaar 2018/2019 en dan zou ik het zo druk hebben met studeren, dat ik er niet meer bij kon werken (ja, een bijbaantje op zaterdag). Dus stopte ik eigenlijk met solliciteren, hoewel ik de vacatures wel in de gaten blijf houden.

De tweede studie ging vooralsnog niet door (blijft een optie voor komende schooljaar, maar eerst MIC maar eens afmaken), maar ja, toen koos ik voor een voltijdminor, daarvoor moet ik twee dagen per week naar school. Met de lange reistijd naar Amsterdam erbij, is daarbij werken ook lastig. Dus besloot ik om dan maar bij PostNL te blijven, tot in ieder geval het einde van mijn studie MIC. Dit omdat ik hier een vast contract heb, het in de buurt is (ik heb geen auto en ben afhankelijk van het OV) en ik er vooralsnog genoeg uren kan maken. Het blijft wel lichamelijk sjouwwerk, het is onderbetaald, ik moet altijd op zaterdag werken en bij slecht weer (regen, extreme kou, extreme hitte en het allerergste: sneeuw) haat ik het uit de grond van mijn hart. Verder is mijn postfiets ontelbaar vaak kapot geweest dit jaar (al die kilo’s post zijn niet echt bevorderlijk voor de gezondheid van je fiets). En dan heb ik nog het geluk dat ik hem steeds bij mijn handige vader kan brengen, want anders was ik ondertussen failliet gegaan aan de fietsenmaker. Ook komt er volgend jaar een nieuwe manier van werken, waarbij wij geacht worden om de post op straat te gaan staan sorteren, met behulp van een maf vest, wat onder de postbestellers “het kangoeroe-vest” wordt genoemd. Ik ben geen fan van Plan Kangoeroe, dus we zullen zien hoe dat weer gaat lopen.

Het is dus afhankelijk van of ik nog een master ga doen hoe fanatiek het solliciteren komend jaar zal zijn, maar ik houd de vacatures wel in de gaten.