Geocachingverhalen uit het verleden: Zierikzee

Vandaag gaan we terug naar 17 juni 2011:

Anke en ik kampeerden een paar dagen in Zeeland voor Concert at Sea, maar omdat dat pas in de middag begon, gingen we eerst een paar geocaches doen.

Het verhaal:

Na een stormachtige nacht waarin ik niet al te best geslapen had, kropen we al vroeg uit onze tentjes. Omdat CAS pas in de middag begon, besloten we om in de ochtend nog te gaan geocachen.

Ik had mijn zinnen gezet op de multi-cache in Zierikzee: Betje Does. Die stond al drie jaar lang op mijn verlanglijstje en nu moest hij er maar eens aan geloven. Betje Does schijnt een of andere bekende Zierikzeeër te zijn geweest. Zierikzee is een historisch plaatsje en ondanks dat het vrij veel op borden langs de weg in Zeeland voorkomt, is het maar heel klein. We waren er vorig jaar al even geweest voor de twee molen-caches, maar nu kregen we een uitgebreide stadswandeling. Ondanks dat ik niet zo van stadscaches houdt, vind ik ze in historische dorpjes wel weer leuk.

De waypoints waren niet heel nauwkeurig uitgemeten, dus af en toe was het ter plekke even zoeken geblazen. We vonden de kerk wel grappig, hij was zo scheef als ik weet niet wat (hoewel die van Gorinchem nog schever is) en hij had eigenlijk nog 2x zo hoog moeten zijn! Het is maar goed dat ze dat niet gedaan hebben, dan was de kerk vast ingestort. Ook de vragen die we ‘ergens onderweg’ zouden moeten beantwoorden vonden we niet zo leuk. Uiteindelijk wel allemaal gevonden, maar de vraagstelling was een beetje vaag.

Er waren ook nog leuke winkels in Zierikzee, maar wij gunden onszelf de tijd niet echt om daar naar binnen te gaan. Wel hebben we onderweg een kleine omweg gemaakt om de traditional op het Slingerpad te loggen.

De cache zelf viel een beetje tegen, dat was maar een micro. Dit werd overigs netjes in de cache-beschrijving aangegeven. Hij zat ook niet op een bijzondere plek verstopt, gewoon het elektriciteitshuisje, waar we vorig jaar ook al langs waren gekomen onderweg naar de molens. De wandeling maakte dat dan weer goed.

Hierna met Reno (mijn voormalige auto) naar een oppikker in het buitengebied van Zierikzee gegaan. De landweggetjes werden steeds vager en smaller, maar uiteindelijk kwamen we bijna drive-in bij de cache uit, die aan het begin van een afgelegen natuurgebied lag.

We hadden geen tijd meer voor de andere trad in het buitengebied, want daar moest je een half uur voor lopen. Dus stelde ik voor om nog een keertje naar de pick-nickplaats te gaan. Daar waren we op dinsdag ook al geweest, maar toen konden we de cache niet vinden en dit was dus de grote frustratie van de vakantie.

Het pick-nickhuisje was al bekend van een cache van twee jaar geleden, genaamd Renesse – Helleweg. Die is in het archief en dit was ervoor in de plaats gekomen. Ik zei tegen Anke dat ik in het huisje m’n broodje op ging eten en dan ondertussen ging rondkijken naar de cache. Anke vond dat een goed plan, dus zo gezegd zo gedaan. Ik had de eerste hap van mijn broodje nog niet eens doorgeslikt, of ik zag de cache al zitten op een plek waarvan ik zweer dat ik er die dinsdag ook al gekeken had. Het was het zelfde gevoel als toen in Zweden, bij Den Gamla Sagmojangen, het kunstwerk op het station van Mora. Alsof de cache er dinsdag niet was geweest. Maar goed, we hadden hem gevonden en hij kon van de lijst. Het werd nog druk op de Helleweg, want het weiland tegenover het pick-nickhuisje werd gebruikt als parkeerplaats voor CAS.

Voor ons was het nu tijd om terug naar de camping te gaan om per bus naar CAS te vertrekken; hier hadden we een leuke avond, ondanks de regenbuien.

Wat ik hier op 17 juni 2021 nog aan toe te voegen heb:

Tja, we zouden er op dit moment heel wat voor geven om naar een festival te mogen, maar helaas is CAS net als vele andere festivals alweer voor het tweede jaar achter elkaar afgelast. Soms vraag ik me af of we ooit weer met zulke grote groepen mensen samen mogen komen…

Geocachingverhalen uit het verleden: 2 juli 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 2 juli 2012

Anke, Guy en ik zaten op een camping in Zeeland vanwege Concert at Sea. Op zondag was het festival voorbij en gingen we nog geocachen voor we terug naar Noord-Brabant reden.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. Gadrabos 1
  2. Gadrabos 2
  • Maker: Ivanboven
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje, Anke en Guy
  • Gevonden op: 2 juli 2012
  • Plaats: Renesse
  1. Rondje Schouwen #9: De Ringwalburg
  2. Rondje Schouwen #8: ’t Groene duin
  3. Rondje Schouwen #5: Juttershut
  4. Rondje Schouwen #6: Prachtig plekje
  5. Rondje Schouwen #7: Home sweet home
  6. Rondje Schouwen #4: Inlaag
  7. Rondje Schouwen #3: Jachthaven Burgsluis
  8. Rondje Schouwen #2: de Plompe Toren
  9. Rondje Schouwen #1: Mooi uitzicht
  10. Rondje Schouwen #10: Door de polder
  • Maker: De Duintoppers
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje, Anke en Guy
  • Gevonden op: 2 juli 2012
  • Plaats: rondom Burgh-Haamstede

De zondag was om te cachen op Schouwen-Duiveland en ik had daar eigenlijk wel zin in. Na twee nachten op een lek luchtbed was ik al vroeg wakker. Mijn tent was al afgebroken, mijn spullen ingepakt en mijn boek al uitgelezen toen Anke en Guy eindelijk eens hun tent uitkwamen. Gelukkig waren die wel bereid om mee te gaan cachen, dus toen we het ontbijt op hadden en hun spullen ook allemaal ingepakt waren gingen we op cache-jacht.

Eerst een rondje door het Gadrabos, dat waren de twee caches die het dichtste bij de camping lagen. Het was deze dag erg mooi weer, zonnig en droog, dus het was geen straf om een rondje in het bos te lopen. Het was een rommelig bos, maar de caches waren er wel. Ook grappig was de vrouw in rode kleding aan de picknicktafel en haar grijze hond die tussen de bomen lag. Het was net Roodkapje en de wolf.

Na het Gadrabos begonnen we aan de caches van het Rondje Schouwen. Er waren twee series die we deze dag konden doen. Een powertrail van 25 caches of een serie van 10 caches. Mijn ouders hebben allebei de series gedaan toen ze in de meivakantie in Burgh-Haamstede waren. Volgens mijn moeder was de serie van 10 eigenlijk leuker om te doen en ook mooiere locaties dan die van 25. Anke en Guy interesseerde het niet echt welke serie we zouden gaan doen, dus koos ik voor die van 10, genaamd Rondje Schouwen.

Het is eigenlijk een rondje om te fietsen (dat had mij best leuk geleken zo door dit gebied), maar die hadden wij natuurlijk niet bij.  Het betekende wel dat sommige caches niet bereikbaar waren met de auto. Daarnaast deed de TomTom van Anke het voor geen meter, dus moest ik navigeren met mijn gps.

De Ringwalburg lag achter de parkeerplaats van de AH van Burgh-Haamstede, waar we vorig jaar een paar keer boodschappen hebben gedaan, toen we ook naar CAS waren. De cache was vlot gevonden.

Ook ’t Groene Duin herkende we nog van een gelijknamige cache die daar verstopt zat in de uitkijktoren en die we al gedaan hadden in het CAS-weekend van 2010 (die cache is trouwens ook nog online, dat heb ik later nog gecheckt). Nu moesten we een klein stukje het gebied in wandelen. Mooi gebied, zijn we ook geweest voor de multi door de Zeepeduinen.

Juttershut, Prachtig Plekje en Home Sweet Home hebben we gedaan in een wandeling over het fietspad. De Juttershut vonden we alle drie leuk, omdat het leek op een grote cache. Het is ook weer zoiets waar je anders niet zo snel zou komen. Het idee was dat je hier spullen kon achterlaten die je had gevonden. Prachtig Plekje was een bankje bij een vennetje in de duinen, maar ik moet eerlijk zeggen dat we mooiere uitzichten hebben gezien. Home Sweet Home zat in een piepklein vogelhuisje waar volgens mij geen vogel in zou passen, maar wel een cache. Vanaf daar kon je nog verder lopen voor een bonus-cache, extraatje 2, maar onze parkeertijd dreigde op te raken en het was te ver en over een kronkelig fietspad. Dus zijn we omgedraaid en terug gelopen naar de auto.

De Inlaag-cache stelde niet zo veel voor, cacherspaadje langs uitgestorven viaduct op en af. Bij de cache bij de kleine jachthaven kwamen we nog een andere cacher tegen, uit België. Hier vonden we ook de aanwijzing voor extraatje 1, die lag aan de andere kant van de haven en we zijn er voor terug gereden, maar we konden hem niet vinden. Ook die bleek achteraf geript te zijn, dus pech voor ons.

De Plompe Toren blijf ik een geweldig gebouw vinden, de toren is het enige overblijfsel van het middeleeuwse dorp Westerschouwen dat volledig door de zee is opgeslokt, op de toren na. In de toren ligt ook een cache, die hebben Anke en ik vorig jaar al gedaan, was echt superleuk. Nu was de toren gesloten en moesten we een paar honderd meter verderop gaan zoeken naar de cache. Anke en Guy bleven in de auto zitten en ik logde de cache.

Voor Mooi Uitzicht moesten we weer een stukje lopen, dit keer mocht Vliegtuig (zo noemde ik de auto van Anke) voor het eerst die dag gratis parkeren. De cache lag in een caisson, die ijzeren gevaartes herkenden wij ook nog van eerdere cachetochten tijdens CAS-weekenden. Stiekem is het wel grappig dat wij zoveel smilies hebben verzameld op Schouwen-Duiveland. Ik denk dat het na Midden-Brabant de hoogste found-radius heeft.

We besloten de dag met Door de polders. Die konden we eerst niet vinden, dus belde ik mijn moeder, die het natuurlijk erg grappig vond dat ze mij nu eens een keer moest helpen. Gelukkig wist ze nog precies te vertellen waar de cache zat.

We hadden nu alle tien de caches van de serie gevonden en wilden nog voor de bonus gaan, maar de som klopte niet, want ik kreeg allemaal getallen in de min. Nog een keer met mijn moeder gebeld, maar die zei dat ze de bonus ook niet gedaan had. Dus besloten we te stoppen en naar huis te gaan, wat nog een lange rit was, omdat we file hadden en er ergens een brug langdurig open stond. In Brabant had het heel hard geregend, want alles was er zeiknat. Wij hadden het  gelukkig de hele dag zonnig en droog gehouden.

Wat ik hier op 2 juli 2020 nog aan toe te voegen heb:

We zijn een paar keer naar Concert at Sea geweest en hebben tijdens die weekenden ook veel caches gedaan aldaar. Nu ben ik al heel lang niet meer in Zeeland geweest.

Geocachingverhalen uit het verleden: 27 juni 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verhaal online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 27 juni 2009:

Anke, Stephanie en ik kampeerden in Zeeland voor een weekend Concert at Sea. Op zaterdag begon het festival pas in de middag, dus daarom deden we ’s morgens nog een paar caches.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. Havenzicht
  • Maker: Winnewup
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 27 juni 2009
  • Plaats: Brouwershaven
  1. Molen “De Lelie”
  • Maker: De Duintoppers
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 27 juni 2009
  • Plaats: Elkerzee
  1. R.I.P. II
  • Maker: De Uitjes
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 27 juni 2009
  • Plaats: Looperskapelle

Slapen doe je niet veel tijdens zo’n weekend, dus waren we allemaal alweer vroeg wakker. We wilden contant geld hebben voor op het festival en gingen op zoek naar een pinautomaat. De TommyT. stuurde ons naar Brouwershaven. Toen we uitstapten bleken we zowat op de hier aanwezige cache geparkeerd te staan, dus die hebben we vlug even gelogd. Hij lag in de haven en op een bankje zaten drie jongens die erg nieuwsgierig waren naar geocaching. Ze zaten op dezelfde camping als wij, op hetzelfde veldje zelfs en waren hier ook voor CaS. Dus hebben we ze even proberen uit te leggen wat geocachen was.

Daarna gingen wij weer verder. Het was nog steeds vroeg en we vonden het leuker om te geocachen dan om op de camping te zitten. Een aantal wegen – die naar de dam leidden – waren afgezet, dus het was even uitproberen welke caches wel konden. Op het kruispunt bij de wegafzetting stond een molen. Volgens mijn gps lag daar ook een cache. Dus gingen we die maar doen. Hij was snel gevonden, toen we eenmaal het goede groene paaltje te pakken hadden.

Hierna gingen we door naar een Zeeuws plaatsje met de aparte naam Looperskapelle. We hadden al zo’n vermoeden over de verstopplaats van een cache met de naam R.I.P. en jawel hoor, hij lag op een kerkhof. Wel een heel oud kerkhof. Toen we aan het loggen waren, kwam de eigenaresse van de cache naar buiten om een praatje met ons te maken. Ze woonde in het huis tegenover de cache.

Vervolgens begonnen we nog aan de multi-cache De Schelphoek, maar dat liep niet echt over rolletjes en we werden een beetje chagrijnig door het vele fout lopen. Dus hebben we maar opgegeven omdat we liever op tijd naar Concert at Sea wilden. Daar hadden we nog een erg leuke dag.

Wat ik hier op 27 juni 2019 nog aan toe te voegen heb:

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik kan nooit zo goed slapen op een luchtbed.

We zijn een paar keer naar Concert at Sea geweest, wat altijd wel leuk was, maar op den duur had ik het wel gezien, omdat er vaak dezelfde artiesten komen. Verder vind ik de locatie niet zo heel fijn, want je (toen, misschien is dat nu beter) kan nergens echt lekker  gaan zitten, omdat er geen gras is en ook heel weinig schaduw.

De Schelphoek hebben we de volgende dag trouwens alsnog gevonden.

Throwback Thursday: 28 juni 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 28 juni 2009:

Stephanie, Anke en ik kampeerden een weekend in Zeeland om Concert at Sea te bezoeken. Het festival was op vrijdag en zaterdag en we hadden daarom de zondag over voor geocaching.

Het verslag:

1360. Kabbelaarsbank
Maker: De Duintoppers
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Brouwersdam, Zeeland

1361. Ouddorp – Port Zelande
1362. Ouddorp – Brouwersdam
Maker: De Duintoppers
Type: Traditionals
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Brouwersdam, Zeeland

1363. Met de kano…
Maker: De Duintoppers
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Serooskerke

1364. De Schelphoek
Maker: De Duintoppers
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Serooskerke

1365. Het caisson
1366. Plan Tureluur
Maker: De Duintoppers
Type: Traditionals
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Serooskerke

1367. Renesse – Helleweg
Maker: De Duintoppers
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Renesse

1368. De reunisten
Maker: De Uitjes
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Renesse

1369. Starfighter
Maker: Victorvix
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 28 juni 2009
Plaats: Oosterland

In tegenstelling tot Stephanie en Anke, heb ik als kind nooit gekampeerd, omdat mijn ouders daar een hekel aan hadden. Waarschijnlijk slaap ik daarom in een tent minder goed dan hun. Ik was dus al vrij vroeg wakker en had al een half boek uitgelezen voor zij uit de andere tent kropen. Na het ontbijt en het afbreken van de tenten, konden we gaan geocachen.

Omdat we even wakker moesten worden, werd de eerste cache een multi, voor een wandeling in de buitenlucht. Deze lag in een natuurgebiedje dat grensde aan het midden van de Brouwersdam. Vandaag mocht je namelijk wel weer over de festivaldam rijden. Bij het eerste waypoint dreigde even een rolberoerte, omdat er heel veel stenen lagen en de vraag daarover ging, maar gelukkig viel het wel mee. Ondanks dat deze cache van dezelfde makers was als De Schelphoek, onze mislukking van de vorige dag, verliep deze heel wat beter. We hadden de cache dan ook snel in handen.
We gingen op naar de volgende: een oppikkertje op de Brouwersdam. Na een kort wandelingetje vonden we de cache. We werden wel een beetje vreemd aangestaard door de aanwezige campermensen. Daarna gingen we naar een ander oppikkertje op de dam. Deze heette ook Brouwersdam en we wilden graag een cache met deze naam als herinnering aan Concert at Sea. Deze lag wel op een leuke locatie, bij een klein vuurtorentje op een piertje van basaltblokken. Het was even zoeken, maar we hebben hem wel gevonden.
Hierna hadden we een paar teleurstelling. ROB bleek op het festivalterrein te liggen en daar mochten we nog niet op, omdat ze nog aan het afbouwen waren. Toen ik later thuis op internet keek, bleek hij zelfs achter het podium te liggen, dus daar hadden we never nooit kunnen komen dit weekend. Ook de cache die we daarna probeerden was onvindbaar. Deze lag midden in de duinen en de hint was enkel “bij een boom”. Die waren daar heel veel en er waren heel erg veel zoeksporen. Na een half uur met drie man zoeken toch maar opgegeven.

De volgende cache heette Met de kano… en een cache met zo’n naam mag natuurlijk niet in onze lijstje ontbreken, want we zijn alle drie lid van Kanovereniging Oisterwijk. Er stond niet bij dat hij alleen maar met een kano bereikbaar was, dus durfden we het aan. Toen we de auto parkeerden zagen we al een bord met kanoroutes staan. We zagen alleen niet echt water. Nadat we een trapje af waren gegaan kwamen we aan op een half overwoekerde steiger aan een soort van sloot. Het water stonk en zag er erg vies uit. Verder groeide overal riet. Het leek ons niet echt prettig kanoën hier. Gelukkig was de cache er wel. In onze log konden we het toch niet laten om kritiek te geven op de “geweldige kanoroute”.

Eigenlijk wilden we alle drie graag gaan afrekenen met De Schelphoek, onze frustratie-cache van de ochtend ervoor. We dachten onze fout ontdekt te hebben en gingen terug naar dat waypoint. Het ging over de letters van een plaatsnaam en jawel, we vonden een andere plaatsnaam. Dit bleek wel de goede te zijn en zo hadden we even later de cache in handen. Het gebied dat de Schelphoek heette, hadden we ondertussen uitgebreid gezien. We waren vaak fout gelopen, want er waren erg veel paden en ook veel water. Maar we hadden de cache gelukkig wel en werden beloond met een coin en met twee travelbugs. We waren nu ook in een veel betere stemming dan gisteren, haha.

Van hieruit doorgelopen naar de traditional het caisson. Een caisson is een soort van heel groot betonnen blok dat bedoeld is om iets af te sluiten. Bij deze cache was een ontsnapt schaap. We vroegen ons af hoe dat beest ontsnapt was, maar dat demonstreerde hij zelf even. Het beest nam een run en sprong tussen de ijzeren stangen van het hek door terug in de wei. Erg vreemd. Bij de cache ontmoetten we andere cachers. Ze heetten De Schapen (toevallig) en kwamen uit Zeeland. We zochten samen naar de cache en ik vond hem. Natuurlijk later ook op het profiel van deze mensen gekeken. Ze hadden zo’n 100 caches gevonden, vooral in Zeeland zelf. En het bleek maar weer eens dat wij helemaal niet in de doelgroep van het geocachen passen: het wordt vooral door oudere mensen, gezinnen met kleine kinderen gedaan en nerdige mannen gedaan. Over het algemeen niet door vrouwen van onze leeftijd. Niet dat we ons daar iets van aantrekken: we vinden het nog steeds een geweldige hobby.

We reden langs Plan Tureluur, een snelle oppikker aan een Zeeuwse dijk. En daarna door naar Renesse. Hier lag een korte offset-multi. Eerst een paar vragen beantwoorden bij een vaag kunstwerk vermomd als uitkijktoren en daarna de cache vinden die aan een draadje in een paaltje zat. Gelukkig was hier geen magneetklauw voor nodig.
Daarna door naar de andere cache van de Uitjes en gelukkig konden we de Reunisten wel vinden. Hij was van die mevrouw die we zaterdag hadden ontmoet bij R.I.P. Dit plekje was niet echt bijzonder. Ik dacht dat het onze 1000ste Nederlandse found was, maar na een herberekening vandaag zat ik er eentje naast en werd Starfighter onze 1000ste.
Dat was de laatste cache die we deze dag deden, dat was toen we al onderweg naar huis waren. Hij lag bij een monument van een vliegtuigje en het was een snelle oppikker.

We hadden echt een top-weekend gehad. Concert at Sea was supergezellig en dan ook nog 15 caches en mooi weer, het kan bijna niet beter.

Wat ik hier op 28 juni 2018 nog aan toe te voegen heb:

Pfft, wat een energie hadden we dit weekend zeg. Weinig geslapen, denk ik zo. Maar het was wel erg leuk en gezellig.

Foto van de Brouwersdam is afkomstig van mergus.be