Meatless Monday: SoFine

Vorige week kwam dan eindelijk de mededeling: Oisterwijk krijgt een Jumbo. Waarschijnlijk nog dit jaar. Ik geloof het pas op de dag dat die Jumbo daadwerkelijk wordt geopend, maar tot die tijd kan ik me vast verheugen op het idee.

Het tot de gemeente Oisterwijk behorende buurdorp Moergestel heeft al wel een Jumbo. Als ik in Moergestel kom (bijvoorbeeld om voor de oppasschildpadden te zorgen), ga ik altijd even boodschappen doen bij de Jumbo.

Jumbo verkoopt diverse merken vleesvervangers, waaronder die van SoFine. Dit bedrijf begon ooit met het produceren van tofu, maar experimenteert de laatste jaren ook met andere producten.

De afgelopen periode probeerde ik van SoFine de boerenkoolburger en de broccoliburger.

De boerenkoolburger won een innovatieprijs van het Jumbo Innovatielab, want hij is gezond en duurzaam. Toch vond ik hem niet superlekker (ook niet supervies). Waarschijnlijk omdat ik niet echt bijzonder van boerenkool houd. Ik lust het wel, maar het is nooit mijn eerste keuze als ik een groente uit ga kiezen.

De broccoliburger vond ik daarentegen dan weer heel lekker. Maar ja, broccoli is dan ook één van mijn lievelingsgroenten. Deze wil ik zeker nog vaker eten.

Op de website van SoFine zie ik dat er nog veel meer varianten zijn. Hopelijk zijn die straks allemaal verkrijgbaar bij de Jumbo Oisterwijk! Ben vooral benieuwd naar de pastinaakburger, dus dat gaat mijn eerste aankoop zijn.

 

Weekly Highlights #10

Week 10 – maart 2017

  • Het weer ging behoorlijk op en neer
  • Woensdag regende het non-stop en was mijn postronde dus zeiknat
  • Zaterdag was het dan weer heerlijk post bezorgen
  • Zondag was het geweldig lente-weer en dat vierden we met 32 caches in een wandeltrail
  • Ik klom zelfs in een boom
  • Lente betekent ook hooikoorts, maar ja dan moet je ook niet gaan wandelen in een gebied vol grassen…(eigen schuld, dikke bult?)
  • Dat gebied was Gorp en Roovert, op de grens van Nederland en België, vlakbij Hilvarenbeek
  • Toen ik in Hilvarenbeek woonde, ging hier vaak fietsen, dus ik herkende wel wat punten
  • Ik heb het geocachen nu weer helemaal te pakken en heb een heleboel tochten op het oog
  • Reed ik auto (dat doe ik niet zo vaak he, dus dat is een hoogtepunt ;>)
  • Bleek MaartjeMaartje beter dan TomTom
  • Deze week hadden we les in het Stadsarchief Amsterdam
  • En haalde ik een voldoende voor Onderzoek in Archieven: dat is vijf studiepunten erbij. Ik zit nu op 1/4 deel van de punten voor leerjaar 2. En door dus.
  • Bleek ik te oud voor een ideale vacature. Stevig balen.
  • De ontmaskering van de Mol: Thomas! Dus ik had gelijk, als enige in een kijkerskring vol mensen die Jochem verdachten. Maar goed, ik zat heel lang op Diederik, net als de kandidaten
  • Avondwandeling alike

Ik wens jullie een fijne week! Tot de volgende keer!

Throwback Thursday: 9 maart 2011

Over Throwback Thursday

#throwbackthursday is een bekende hashtag in de wereld van de sociale media. De bedoeling is om een foto van vroeger te posten en eventueel herinneringen op te halen. Ik wil graag een paar vaste rubrieken op deze blog introduceren en ik heb het volgende idee met Throwback Thursday: ik schrijf al jarenlang Geocachingverslagen, een verslag van elke geocachingdag. De Heideroosjes vonden hun eerste cache in 2004, dus reken maar uit hoeveel herinneringen ik heb aan bijna 12 jaar geocaching. Ook maak ik vrij veel foto’s. Maar eigenlijk doe ik daar verder niets mee. “Cacheverslagen” is een enorm Word-bestand van 1480 pagina’s. Fotobestanden zijn overal en nergens te vinden in mijn laptop of op de externe harde schijf. Daarom lijkt het me leuk om elke donderdag een oud verslag plus bijbehorende foto’s te plaatsen, wat op die datum heeft plaats gevonden, maar dan een of meerdere jaren terug in de tijd. Wij hebben caches op elke datum van het jaar gevonden, dus ik zou met deze rubriek in principe nog jarenlang vooruit kunnen.

Vandaag gaan we terug naar 9 maart 2011:

Mijn moeder en ik waren een midweek op vakantie in Eerde.

Het verslag:

  1. Compleanno
  • Maker: Team-Alkie
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 9 maart 2011
  • Plaats: Doesburg
  1. Viking 04
  2. Viking 01
  3. Viking
  4. Viking 02
  5. Viking 08 Multi Doesburg
  6. Viking 03
  7. Viking 06 Mosterd
  8. Viking 05
  9. Viking 09 Rain
  • Maker: Petertaai
  • Type: 1x multi, 2x mysterie, 6x traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 9 maart 2011
  • Plaats: Doesburg

Deze dag zou het weer slechter zijn met kans op regen. Dus besloot ik dat we vandaag een bezoekje zouden brengen aan het pittoreske vestingstadje Doesburg, een van de Hanzesteden van weleer. De plaats waar Abraham de mosterd haalt, want Doesburg staat bekend om z’n mosterd. Om het stadsbezoek te veraangenamen lagen er 9 caches op ons te wachten. Op de heenweg naar Doesburg toe deden we alvast al opwarmertje een traditional, namelijk Compleanno, een oppikkertje in de polder, om precies te zijn de Havikerwaard.

We lieten Reno achter op de grote en gratis parkeerplaats aan de rand van de IJssel. Vlakbij de parkeerplaats was een grote, ijzeren brug over de rivier en daarop moesten we onze eerste cache van de Viking-serie gaan vinden, een nano. We waaiden bijna weg op de brug en het was er ijskoud. Ik was bang dat het een heel lange zoektocht zou gaan worden, maar gelukkig werd het kleinood binnen de vijf minuten gevonden, ik weet niet meer door wie. We gingen vlug de brug af om met de multi te beginnen. Die liet ons alle uithoeken van Doesburg zien en ging eerst langs de rivier. Het was er koud door de wind, maar er stond wel een grappig kunstwerk van 3 grote mannetjes. Op een uithoek van basaltblokken lag nog een oppikker van de serie.

Vanwege de koude wind, waren we blij dat we het stadje zelf in mochten. Bij de multi raakten we af en toe het spoor behoorlijk bijster, dus we hebben wat bij elkaar gegokt. Onderweg nog een regular gelogd in de tuin van de maker (hierin zat een vrij grote TB-knuffel van een insect. Die heeft de rest van de week op de hotelkamer gelegen en we grapten erover dat de schoonmaakmeisje ons vast hele, rare mensen vonden) en nog een andere oppikker van de viking-serie. Er vielen steeds regenbuien, dus hebben we de tocht een paar keer onderbroken om in een winkel te gaan kijken en om warme drankjes te drinken. Ook nog een bezoekje gebracht aan het gratis mosterdmuseum. Na een heleboel aannames slaagden we er toch in om de eindcache van de multi te vinden, in een parkje van Doesburg. Daarna volgde nog nummertje 3 van de serie.

Ik had thuis de mysteries opgelost, maar ik was mijn puzzelboek vergeten mee te nemen en had de oplossingen ook niet in mijn GPS gezet. Shit, dan zouden we twee caches missen! Gelukkig had ik de caches wel ingeladen en met behulp van de cache-beschrijvingen lepelde ik zo’n beetje alle antwoorden uit mijn hoofd op, zodat we toch twee coörds hadden. De cache van Mosterd bleek te kloppen, die vonden we vlotjes.

Het bereiken van Viking 5 had heel wat voeten in de aarde. Eerst stonden we aan de verkeerde kant van de rivier en moesten we een heel eind teruglopen voor we over een brug konden. Daarna ben ik langs het steile pad naar omlaag gegaan en vond ik in een moerassige omgeving dan eindelijk Viking 5. Mijn moeder was blijven wachten op de brug en was blij toen ik weer terug was. We deden de hele tocht langs het kanaal nog een keertje en keerden terug naar Doesburg zelf. Voor Rain, de tweede mysterie moesten we helemaal naar de andere kant van het stadje en dan nog aan een weggetje in het buitengebied. Ik twijfelde aan deze antwoorden veel meer dan aan die van Mosterd en de weg ernaartoe was ook niet heel veelbelovend. Ook was het gewoon heel koud die dag, met allemaal wind en regen. De troost was dat de cache wel op het door mij berekende 0-punt lag. Hij zat aan een paraplu die ons deed denken aan die van Mary Poppins. Dat was wel grappig.

Met deze hadden we de Viking-serie voltooid. Er is ook nog een nummer 7, maar die ligt niet in Doesburg, maar helemaal in Durbuy in de Ardennen. Viking is trouwens een outdoor-bedrijf, vandaar die ene cache in de Ardennen.

Wat ik hier op 9 maart 2017 nog aan toe te voegen heb:

Heb hier eigenlijk verder niets meer aan toe te voegen. Weet nog wel dat we ’s avonds bij een leuk restaurant hebben gegeten in Doesburg. De nummer 7 in de Ardennen nooit meer gevonden. Weet niet of de serie nog steeds bestaat.

 

Meatless Monday: curry (DZP-recept #4)

Eén van de doelen van mijn Day Zero Project is het uitproberen van tien nieuwe vegetarische recepten. Dit is nummertje 4.

Als basisschoolkind was ik best een moeilijke eter. Naast dat ik dus vlees niet zo lekker vond, waren er nog talloze andere gerechten die ik eigenlijk niet zo graag at.

Zo kon de hele Aziatische keuken me gestolen worden. Als mijn moeder bami of nasi maakte, vroeg ik altijd of ik alsjeblieft een boterham mocht eten. En waar er in andere gezinnen gejuicht werd als er Chinees werd gehaald, had ik dan eerder de neiging om te gaan huilen.

Overigens geef ik nog steeds niets om eten van de afhaal-Chinees. Het is het voor mij gewoon allemaal net niet: Te veel vlees, te veel zoetzure sauzen, te veel ei. Ook om bami geef ik nog steeds niets, ik vind het gewoon papperige deegslierten. En dat heb ik bij pasta nooit, dus dat is toch wel apart.

Wat ik door de jaren heen wel ben gaan waarderen zijn rijst en noedels. Ik ben nog steeds geen groot fan van “klassieke” nasi-gerechten, maar eet ondertussen wel vaak recepten met rijst.

Vandaag gaat het over curry. Dat is dus iets uit de Aziatische keuken, dat ik de afgelopen jaren pas echt ben gaan waarderen. Probleem is dat de meeste van die kant-en-klare curry’s uit de supermarkt vis- en of vlees bevatten. En dat wil ik dus niet. Ik heb ook nog geprobeerd om zelf iets samen te stellen, maar dit werd ook niets: te zout, te pittig, enz. En ook wel veel werk: ik ben best een beetje een luie kok.

De Fair Trade curry-mixen boden mij de ideale uitkomst:

 

Ze zijn vegetarisch, dus zonder vlees- en of vistoevoegingen. Ze zijn licht pittig, voor mij persoonlijk precies de goede verhouding. Je hebt ook nog eens drie smaken, zoals je ziet voor gele, groene of rode curry. En je hoeft er alleen nog maar kokosmelk aan toe te voegen en te roeren. Op elk doosje staat ook nog een recept-suggestie, maar ik vind het altijd leuk om zelf een combinatie van groenten en een vleesvervanger uit te kiezen.

Enige nadeel is dat ze niet bij alle supermarkten verkrijgbaar zijn. De AH heeft ze wel. De Ekoplaza ook. En het merk wordt ook verkocht bij Wereldwinkels.

Mijn laatste curry-creatie was gebaseerd op een recept uit een supermarktblaadje (volgens mij de Hallo Jumbo) en smaakte prima.

Ingrediënten (voor 4 personen)

  • Een half pak zilvervliesrijst
  • een bakje tofu-stukjes
  • 1 stronk broccoli (500 gram)
  • zoete aardappelen (500 gram)
  • 1 rode ui
  • 2 teentjes knoflook
  • 1 pakje Fair Trade gele curry
  • kokosmelk (500 ml)
  • olie

Hoe maak je het?

  • Kook de zilvervliesrijst volgens de aanwijzingen op de verpakking
  • Snijd de ui en de knoflook in stukjes en bak in een beetje olie tot ze glazig zien
  • Snijd de broccoli met stronk en al in stukjes en voeg toe aan het ui/knoflookmengsel
  • Schil de zoete aardappelen, snijd ze in blokjes en voeg ook toe in de pan
  • Voeg nu de kokosmelk en de gele curry toe, roer alles goed door elkaar en breng aan de kook
  • Laat het vervolgens op een halfhoog vuur nog zo’n 10-15 doorpruttelen tot de zoete aardappel en de broccoli gaar zijn
  • Bak ondertussen de tofustukjes in een apart pannetje en voeg vlak voor je gaat eten toe aan de rest (je kunt ze ook bij de rest bakken, maar ik vind dat ze dan zompig worden en dat vind ik niet lekker)
  • Voeg de rijst toe en dien op

Je kunt er ook voor kiezen om er geen rijst bij te eten, maar de curry op pitabroodjes te eten. Of met een salade erbij.

Eet smakelijk!

 

Weekly Highlights #9

Week 9 – februari/maart 2017

  • Ik had deze week een lastige, persoonlijke keuze met evenveel voors als tegens en ik ben er nu nog niet over uit of ik wel de goede beslissing heb genomen :<(
  • Mijn wandelende takken hebben eitjes gelegd! Als die uit komen, komt er dus een nieuwe rondje takjes.
  • Ze heten Tic, Tac, Toe, maar zo heten ze altijd, ongeacht de hoeveelheid.
  • Ik begon met avondwandelingen, eens kijken hoe lang ik dat vol ga houden. Het levert wel mooie zonsondergang foto’s op: zie hier en hier.
  • Maakte ik wolkenfoto’s:
  • Tegenwoordig schijn ik te twitteren in het Zweeds?
  • De minors voor schooljaar 2017/2018 kwamen deze week online
  • En problem, problem mijn absolute nummer 1 is een voltijdsminor…(wist ik al wel, maar toch)
  • Ben er dus nu al mee bezig hoe ik dat aan moet gaan pakken
  • Het weer was vooral stormachtig deze week. Dus ik moest mijn post goed vasthouden.
  • Het regenpakgehalte viel me nog alles mee
  • Ik had weer een les van mijn cursus Oud Schrift en leerde van alles over het beroep van scherpregter (de beul dus).

 

dsc07416
In Kasteel Hoensbroek was ook veel Oud Schrift te vinden

 

  • Bezocht ik Kasteel Hoensbroek in Limburg:
  • Daar ben ik ook ooit geweest als kind, maar daar kon ik me maar weinig van herinneren.
  • Ik vond ook nog zes geocaches tussen Hoensbroek en Nuth. Het werd wel weer eens tijd.
  • Hoensbroek heeft gewoon een station! En Nuth ook. Over of all places gesproken:
  • En Wie is de Mol? OWH was het maar vast 11 maart voor de ontknoping!!!! Ik ga nu voor Thomas. Hij heeft zijn “lieve, fantastische maatje” Diederik gewoon keihard misbruikt.
  • We zullen volgende week zien of ik gelijk heb. Maar ik zeg: Thomas Mol, Sanne Winnaar en Jochem (de kluns) Verliezer! En dan heeft Sanne haar winst mooi verdubbeld.
  • Werkte ik heel hard aan mijn 100 mooiste woordenlijst (nee, nog niet af)
  • Tikte ik eindelijk Dichtbij ver van hier op de kop, het laatste (prenten)boek van Tonke Dragt dat nog ontbrak in mijn verzameling
  • Tonke Dragt behoort absoluut tot mijn favoriete Nederlandse jeugdboekenauteurs:

    Bovenstaande foto’s zijn gemaakt in het Kinderboekenmuseum, Den Haag

Ik wens jullie een fijne week! Tot de volgende keer!

 

dsc07398
Kasteel Hoensbroek, Limburg

 

Boekenmuur

Tja en toen had ik al een boekenblog over de boeken van februari geschreven en las ik in het laatste weekend van die maand toch nog drie boeken uit. Daarom vandaag een extra boekenblog over deze boeken.

Het huis aan de Gouden Bocht van Jessie Burton kreeg heel goede recensies en werd vergeleken met de Schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafon, wat ik een mooi boek vond. Het huis aan de Gouden Bocht is geschreven door een Engelse schrijfster, maar het speelt zich af in Nederland, in Amsterdam om precies te zijn. Hoewel het boek wel een bepaalde spanningsboog heeft, had ik er toch meer van verwacht. De meeste personages pakten me niet echt. Het boek is op sommige punten ook heel chaotisch geschreven. Daarnaast heeft het een heel erg open einde, ik ben toch best nieuwsgierig hoe de overgebleven personages het verder allemaal gaan redden. Wat dat betreft waren een paar hoofdstukken meer best welkom geweest.

Morten van Anna Levander (blijkbaar is dit het pseudoniem van twee personen) is een thriller over een fictieve politicus, middenin de verkiezingsstrijd. Dit boekje kreeg je afgelopen november gratis bij de bibliotheek, ter ere van de maand van de democratie. Morten is echt een vreselijk onsympatiek karakter. Hij is echter zo’n arrogante betweter die zichzelf helemaal geweldig vind. Zijn partij is ook een fictieve partij (net als de andere partijen in het boek, maar je kunt makkelijk raden op welke bestaande partijen ze gebaseerd zijn). Tja, ik vond het boek best vermakelijk, maar ga de vervolgen niet meer lezen. Daarvoor vond ik sommige gebeurtenissen echt veel te ver gezocht. Wel grappig om het ook echt in verkiezingstijd te lezen, maar ik hoop niet dat “Morten” aan de macht komt in dit land…

Kenau van Tessa de Loo wilde ik al een tijdje lezen – zeker nadat ik in Haarlem ben geweest en tijdens het geocaching een groot standbeeld van “Kenau” tegen kwam-, maar het is zo’n boek dat altijd uitgeleend is. Nu had ik het dan eindelijk te pakken. Ik heb al wel vaker boeken van Tessa de Loo gelezen, haar schrijfstijl leest prima weg. Ik kon me best wel vinden in Kenau, die vindt dat vrouwen net zoveel waard zijn als mannen, bij de verdediging van de stad Haarlem. Toch is het een trieste geschiedenis, met veel doden. Het boek is gebaseerd op de gelijknamige film, maar die heb ik (nog) niet gezien.

De Boekenmuur op de foto staat in het Kinderboekenmuseum in Den Haag. De kaften van de boeken komen van Hebban.

Weekend Vrij: Februari 2017

Sinds eind juni 2016 heb ik een Weekend Vrij abonnement. Vrij reizen in het weekend en op feestdagen. Het weekend van de NS begint al op vrijdag om 18.30 uur, dus ook de reizen op vrijdagvond tellen mee. De rest van de week krijg ik 40% korting buiten de spitsuren, net als bij het Voordeelurenabonnement, wat ik eerst had. Het Weekend Vrij abonnement kost 32 euro per maand. Ik ga een jaar lang bijhouden hoeveel besparing me het heeft opgeleverd.

Best veel in de trein gezeten in februari, dus dat abonnement heb ik er wel uit.

In februari reisde ik van of naar de volgende plaatsen:

Geen nieuwe bordjes dus. Den Haag Centraal ben ik al heel vaak geweest, dus die telt officieel niet mee als nieuw station. En ja in januari kwam ik voor het eerst op station Weesp en in februari ben ik er weer geweest. Tja, zo kom je er nooit, zo kom je er ineens heel vaak.

De gratis reizen:

2x retour Oisterwijk-Den Haag Centraal, besparing van 41,60 euro

1x retour Oisterwijk-Weesp, besparing van 20,80 euro

1x Amsterdam Centraal-Oisterwijk, besparing van 10,70 euro

1x Amsterdam Amstel-Oisterwijk, besparing van 10,40 euro


Totaal is dat een besparing van 83,50 – 32 = 51,50 euro besparing. Dat ging dus wel lekker, deze maand.

Wat de NS wel aan mij verdiende (dit is wel allemaal met 40% korting, behalve het enkeltje naar Tilburg)

2x Oisterwijk-Amsterdam Amstel, 20,80 euro

1x Oisterwijk-Tilburg (vol tarief), 2,30 euro


Totaal verdiende de NS dus nog 23,10 euro aan mij

Verder waren de conducteurs iets actiever met controles dan vorige maand. En ging ik 1x met de bus en 1x met de tram. Owh en ik heb een OV-fiets gehuurd. Gevarieerd OV hoor, deze maand.

En overvolle treinen, zelfs op zondag. Vooral het traject Den Bosch-Utrecht is nog steeds een ramp, ondanks beloofde verbeteringen.

Throwback Thursday: 2 maart 2016

Over Throwback Thursday

#throwbackthursday is een bekende hashtag in de wereld van de sociale media. De bedoeling is om een foto van vroeger te posten en eventueel herinneringen op te halen. Ik wil graag een paar vaste rubrieken op deze blog introduceren en ik heb het volgende idee met Throwback Thursday: ik schrijf al jarenlang Geocachingverslagen, een verslag van elke geocachingdag. De Heideroosjes vonden hun eerste cache in 2004, dus reken maar uit hoeveel herinneringen ik heb aan bijna 12 jaar geocaching. Ook maak ik vrij veel foto’s. Maar eigenlijk doe ik daar verder niets mee. “Cacheverslagen” is een enorm Word-bestand van 1480 pagina’s. Fotobestanden zijn overal en nergens te vinden in mijn laptop of op de externe harde schijf. Daarom lijkt het me leuk om elke donderdag een oud verslag plus bijbehorende foto’s te plaatsen, wat op die datum heeft plaats gevonden, maar dan een of meerdere jaren terug in de tijd. Wij hebben caches op elke datum van het jaar gevonden, dus ik zou met deze rubriek in principe nog jarenlang vooruit kunnen.

Vandaag gaan we terug naar 2 maart 2016:

Dit is pas een jaar geleden, maar het was wel een cache-to-remember.

Het verslag:

  1. Poppels Puzzeltocht
  • Maker: ThePoppels
  • Type: Mysterie
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 2 maart 2016
  • Plaats: Oisterwijk

De nieuwe mysterie in Oisterwijk kwam binnen op plaats 3 in de nearbiest lijst en werd vervolgens een bijna 24 uur durende obsessie. Sommige mysteries zijn best leuk om op te lossen en als je dan de oplossing hebt is dat echt zo’n euforisch moment en zo eentje werd deze dus ook. Je moest 10 puzzels oplossen om het coördinaat te verkrijgen. Ik wilde even snel zien hoe ver ik kwam. Puzzel 2 was zo’n stereogram, zo’n 3D plaatje waar je dan iets moet zien in de diepte. Daar was ik dus nooit goed in. Ik plaatste de afbeelding op facebook en kreeg meteen hulp uit onverwachte hoek: van mijn nichten, zij zagen er wel een woord in. Zo kon ik weer verder, tot aan puzzel 8, een raadsel met een knikkerbaan waar ik de oplossing niet van zag. Ook op facebook gezet, Guy boog zich erover, maar kwam er ook niet uit. De volgende ochtend kwam Noortje met de oplossing: volgens haar stond het raadsel in het rekenboek van groep 6…toen voelde ik me wel een beetje dom, haha.

Hiermee kon ik verder en puzzel 9 en 10 waren goed te doen. Ondanks het slechte weer wilde ik die cache meteen hebben, dus na mijn postronde nog naar het bos gefietst en de cache gevonden. Hilarisch was dat je hem met een pasje moest open drukken (pinnen). Gelukkig had ik mijn portemonnee vol pasjes bij, omdat ik daarna boodschappen ging doen. Dus mijn AH-bonuskaart is multifunctioneel gebruikt om de cache te openen en hij is een half uur later ook weer doodleuk gescand bij de AH.

Wat ik hier op 2 maart 2017 nog aan toe te voegen heb:

Tja, mysteries. Het zal nooit mijn favoriete cachetype worden. Er staan nu weer allemaal mysteries bovenaan in de nearbiest-lijst, maar die hebben we vooralsnog niet opgelost.

Boekenplank: Wat las ik in februari 2017?

Het lezen schiet niet zo op. Ik denk dat ik mijn Challenge bij moet gaan stellen. Of ik moet dunnere boeken gaan lezen. De drie boeken die ik deze maand las, waren allemaal nogal dikke pillen. Allemaal Diana Gabaldons, de laatste drie (of twee, die laatste is eigenlijk een gesplitst achtste deel) delen van de Reiziger-serie.

De eerste zes delen heeft mijn moeder in eigen bezit, maar ze is zelf nog niet zover met lezen. Zelf denk ik niet dat ik het ooit nog eens ga herlezen (misschien alleen deel 1), dus daarom het besluit genomen om deze laatste drie delen van de bibliotheek te lenen.

Uiteindelijk heb ik ruim 1,5 jaar over het lezen van de serie gedaan. Afgewisseld met andere boeken, dat dan weer wel. Want teveel Gabaldon achter elkaar is te veel van het goede. Bij vlagen is het enorm langdradig. Werd ik moe van de eindeloze gevechtshandelingen. En van de zoveelste gedetailleerde medische behandeling door Claire. En als Claire en Jamie elkaar voor de zeshonderdzesentachtigste keer de liefde gingen verklaren, haakte ik ook af.

Maar alles bij elkaar leest het best lekker weg en is het een leuke mix tussen geschiedenis met een vleugje fantasie (het tijdreizen). Ik vond het stuk over Brianna en Roger in de moderne tijd wel wat ongeloofwaardig. Maar ja, alle personages zijn ondertussen één of meerdere keren (half)dood geweest, dus wat dat betreft is het net goede tijden, slechte tijden.

Eigenlijk dacht ik dat de serie nu ten einde was, maar volgens de website van Diana Gabaldon is ze nog een negende deel aan het schrijven. Op zich zijn er ook nog genoeg verhaallijnen om op door te gaan. Tegen de tijd dat dat negende deel uit is en vertaald is, zal ik dat ook wel weer eens bij de bibliotheek gaan lenen. Dat dan weer wel.

Afbeeldingen van de kaften heb ik van Hebban.

 

Meatless Monday: Pasta gemelli (DZP-recept #3)

Eén van de doelen van mijn Day Zero Project is het uitproberen van tien nieuwe vegetarische recepten. Dit is nummertje 3.

Gemelli is een bepaald type pasta, het zijn eigenlijk twee spiralen die om elkaar heen gedraaid zijn. Het betekend dan ook “tweeling” in het Italiaans.

pastagemelliBij de Jumbo – die echt dringend een vestiging in Oisterwijk moet openen! (edit: in de zomer van 2017 kreeg Oisterwijk dan eindelijk een Jumbo)  – vond ik 4-kleuren-gemelli. Ik vind kleurtjespasta dus geweldig, ik houd ook van 3-kleuren-fussili. Maar 4-kleuren is natuurlijk nog leuker, dus die gemelli ging onmiddellijk in mijn boodschappenmandje.

Het is van de Thuis uit Eten lijn van de Jumbo, die producten bevat die lijken op wat je in een restaurant te eten krijgt.

Ik maakte er een makkelijk en snel gerecht mee, met heel veel groenten, dat heel goed te eten was.

Ingrediënten (voor 4 personen)

  • een halve zak gemelli (250 gram)
  • 1 fles tomatenpassata (700 ml)
  • 2 zakken roerbakgroenten “winter” (met oudhollandse groenten) (ook van de Jumbo)
  • 1 bakje champignons (250 gram)
  • Italiaanse kruiden

Hoe maak je het?

  • Kook de gemelli volgens de aanwijzingen op de verpakking
  • Roerbak ondertussen de wintergroenten
  • Snijd de champignons in stukjes en voeg toe
  • Voeg de Italiaanse kruiden
  • Doe de tomatenpassata erbij
  • Laat alles even pruttelen op een laag vuur, tot de saus warm is
  • Voeg op het laatste moment de gemelli toe

Lekker met een salade

(Natuurlijk kun je dit met alle soorten roerbakgroenten maken)

Eet smakelijk!

gemelli

 

Weekly Highlights #8

Week 8 – februari 2017

  • Ik verzorgde de nieuwe, kleinere schildpadden van mijn oom en tante, met de welluidende namen 36 en 37.
  • 37 houdt een soort van winterslaap
  • Maar 36 is wel heel erg stoer.
  • Toch vond ik hun grotere voorgangers, Mr. de Rooy en Mr. de Bruin leuker, die waren een stuk actiever (maar vanwege de grootte van het verblijf, zijn de grote schildpadden terug naar de kweker (fokker? hoe heet dat bij schildpadden?) en geruild voor een kleinere schildpaddensoort).
  • Dus fietste ik deze week diverse keren naar Moergestel
  • De schildpadden wonen in Moergestel en daar is een Jumbo!
  • Die Jumbo is net verbouwd, dus ik ging er eens een kijkje nemen
  • Goed vegetarisch assortiment!
  • Zoals de broccoliburger
  • En de 4-kleuren pasta gemelli van de Thuis uit Eten-lijn, viel ook erg in de smaak
  • Dus ik wil heel graag een Jumbo in Oisterwijk
  • Ik maakte ook nog een milde curry met zoete aardappel en paprika
  • Verder heb ik ook een Kamergotchi. Ik heb Mark en het is best wel een zeurkous.
  • En nee, ik stem niet op zijn partij ;>) (dat heb ik natuurlijk niet aan Mark verteld)
  • Vogelde ik eindelijk eens uit hoe dat moest met die widgets op WordPress en het resultaat zie je hier rechts:
  • Vervloekte ik wederom alles wat met filmpjes maken te maken heeft: ik heb er echt helemaal niets mee
  • Was ik vrij van school omdat het noorden des lands voorjaarsreces heeft. In Brabant is dat pas komende week, vanwege carnaval
  • De komende dagen woon ik dus in Döllekesgat
  • Ik was zaterdag als postbode verkleed tijdens de optocht in Knollevretersgat (grapje, ik moest gewoon werken)
  • Ben ook niet zo’n carnavalsvierder: vreselijke muziek en vies slootwaterbier

Tot volgende week!

Throwback Thurday: 23 februari 2009

Over Throwback Thursday

#throwbackthursday is een bekende hashtag in de wereld van de sociale media. De bedoeling is om een foto van vroeger te posten en eventueel herinneringen op te halen. Ik wil graag een paar vaste rubrieken op deze blog introduceren en ik heb het volgende idee met Throwback Thursday: ik schrijf al jarenlang Geocachingverslagen, een verslag van elke geocachingdag. De Heideroosjes vonden hun eerste cache in 2004, dus reken maar uit hoeveel herinneringen ik heb aan bijna 12 jaar geocaching. Ook maak ik vrij veel foto’s. Maar eigenlijk doe ik daar verder niets mee. “Cacheverslagen” is een enorm Word-bestand van 1480 pagina’s. Fotobestanden zijn overal en nergens te vinden in mijn laptop of op de externe harde schijf. Daarom lijkt het me leuk om elke donderdag een oud verslag plus bijbehorende foto’s te plaatsen, wat op die datum heeft plaats gevonden, maar dan een of meerdere jaren terug in de tijd. Wij hebben caches op elke datum van het jaar gevonden, dus ik zou met deze rubriek in principe nog jarenlang vooruit kunnen.

Vandaag gaan we terug naar 23 februari 2009:

Anke, Stephanie en ik waren een week op vakantie in Luxemburg, in een spotgoedkoop huisje. We hebben een week lang alleen maar aan geocaching gedaan en ’s avonds gingen we dan spelletjes doen. Was een prima vakantie.

  1. Echternach See
  • Maker: Wenzer
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. Trooskneppchen
  • Maker: Iechternacher
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. Night over Echternach
  • Maker: Wenzer
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. Gottesheizer zu Letzebuerg: Chapelle Sainte-Croix
  • Maker: Wenzer
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. LCE
  • Maker: B@n
  • Type: regular
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach, Luxemburg
  1. Ingos Eifelcache nr. 14
  • Maker: Smutjes
  • Type: regular
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach, Duitsland
  1. In the garden
  • Maker: Georges and Windsor
  • Type: regular
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach, Duitsland
  1. Erdzeitschnecke
  • Maker: Long Tom Silver
  • Type: Earthcache
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Duitsland

We besloten om vandaag naar Echternach te gaan, omdat dat een leuk plaatsje zou zijn en omdat er veel caches lagen. En we moesten ook boodschappen doen en er zou daar een Delhaize zijn. De eerste cache startte meteen zo’n beetje vanaf de parkeerplaats van de Delhaize, dus dat kwam goed uit. Echternach See was een simpele cache langs een recreatie-meertje dat erg deed denken aan het Staalbergven. Je moest het noord en het oostcoördinaat zoeken in een boom en onder een bruggetje.

Nadat we boodschappen hadden gedaan bij de Delhaize, verplaatsten we de auto naar het kerkhof van Echternach. Een kerkhof in lagen tegen een berghelling aan, het is jammer dat je niet meer van het uitzicht kan genieten als je dood bent. Hier startte de cache Trooskneppchen, over weer een andere berg rondom Echternach. Wij begonnen meteen goed, door de verkeerde kant op te lopen. Daardoor moesten we het eerste stukje berg twee keer beklimmen, omdat het eerste waypoint gewoon onder aan de berg lag. De cache-route stuurde ons de hele berg over. Het was een prima cache-route, maar wel lekker klimmen. Mooi uitzicht over Echternach ook. We werden voor al het klimmen beloond met een coin.

Ons volgende project was Night over Echternach. Dit was een nachtcache, die je ook overdag kon doen. Hij zou boven op een berg liggen, dus wij waren alweer voorbereid op de volgende klim. Maar de TomTom gaf aan dat we helemaal naar boven konden rijden over een geasfalteerde weg, dus mocht Reno dit keer het klimwerk doen. Deze berg lag in het midden van Echternach en van hieraf konden we alle andere bergen zien, die we allemaal nog zouden beklimmen deze dag of al beklommen hadden.

Een nachtcache vinden overdag valt nog niet mee. Uiteindelijk vonden we dan toch een fireneedle en daarna nog eentje en toen vond Stephanie de cache. Het was een multi-cache, maar eigenlijk was het dus meer een traditional.

Na een leuk draairondje in de modder met Reno, konden we weer van de berg afrijden. Onder aan de berg lag een kapel en daar lag de volgende cache. Voor de cache stond een apart beeld. Later op de dag leerden we meer over deze beelden. Ze waren gemaakt met Japanse invloed, waardoor ze een beetje op manga-poppetjes leken. Echternach is sowieso een stad met heel veel invloeden. Van de Japanners dus, maar ook van de Middeleeuwen, van allerlei aparte volken zoals de Merovingians en een heleboel verschillende bouwstijlen. Die vonden we allemaal terug in de kathedraal van Echternach. Best wel een mooie kerk, we zijn er zelfs binnen geweest. Heerlijk schijnheilig, in Nederland komen we nooit in een kerk. Ze deden hier niet alleen mis in de kathedraal zelf, maar ook onder in de catacomben van de kerk. Dat zag er wel creep uit. Vlakbij de kathedraal lag de cache LCE, die stelde niet zoveel voor, een snelle oppikker, bij de plaatselijke middelbare school.

Na het heilige rondje, gingen we de grens over om in Duitsland verder te cachen. Na verschillende mislukte pogingen om de Eifelcache met de auto te bereiken (inc. achteruit rijden van een steile helling) besloten we het toch maar te voet te gaan doen.

Boven aan de achtbaanhelling, begon een trap. Bij het begin van de trap stond een bordje met een pijl erop naar een kapel. Dus wij dachten dat de cache wel bij de kapel zou liggen. Deze trap was nog niet zo hoog en we kwamen uit op een pad, dus we dachten mooi, dit is wel goed om over te lopen. Maar al snel werd het pad erg steil en uiteindelijk kwamen we uit bij nog veel meer trappen. Ik moest aan Gollem denken, als hij Frodo en Sam over de “many stairs” laat klimmen om ze uit te laten komen in het hol van die enge spin.

Het was een hele klim, maar het was wel een overwinning toen we boven stonden. De cache lag trouwens niet bij de kapel, maar we hebben hem wel gevonden. Ik keek op mijn GPS hoe ver we van de auto afwaren en toen bleek er nog een cadeautje te zijn: een andere cache op 150 meter afstand. Dat was wel aardig, waren we niet heel dat eind omhoog geklommen, voor 1 micro-cache.

De kapel was trouwens hermetisch afgesloten, maar vlakbij ontdekten we iets veel gavers: de oude voorraadkamers van het klooster, waar we eerder die dag op bezoek waren geweest. Het was erg leuk om hier doorheen te lopen. We hadden medelijden met de monniken die vroeger steeds van het klooster naar de voorraadkamers moesten lopen. Je zou maar steeds die klim moeten maken…

De cache heette “in the garden”. Ja, dat is wel leuk ja, als je dit gebied je achtertuin mag noemen. Een steil trapje leidde ons naar de cache. Dit was wel een grote cache-bak en we werden beloond met een coin. Daarna begon de terugtocht naar de auto. Nu mochten we naar beneden en dat scheelde een heleboel. Onderweg kwamen we nog mensen tegen die op weg waren naar de kapel. Ze waren al halverwege en vroegen aan ons of de kapel wel open was. Nou, niet dus. Ik geloof dat ze wel baalden, want ze zagen er vermoeid uit van de klim.

Onder aan de berg aangekomen besloten we om de dag af te sluiten met de earthcache. Stephanie had nog nooit een earthcache gedaan en ik wilde dan eindelijk wel eens die bronzen earthcache-master pin verdienen (die kreeg je toen nog als je in drie landen een earthcache had gevonden).

We kwamen aan bij een beetje een vaag museum-achtig parkje over de verschillende aardlagen van de aarde. We moesten een foto maken van een steen bij een grote slak. Ondertussen was het gaan regenen. Dit was trouwens de enige regen die overdag is gevallen tijdens deze vakantie. We moesten ook nog vragen beantwoorden, maar een technisch Duitse tekst over het ontstaan van de aarde is moeilijk te begrijpen, dus voor de zekerheid ook nog een foto gemaakt van het bordje. De maker van de cache heeft later alles goedgekeurd. Nu is het voor ons nog wachten op de bronzen earthcache pin, ik heb hem wel aangevraagd.

Wat ik hier op 23 februari 2017 nog aan toe te voegen heb:

Luxemburg, ja dat was echt leuk (op dat achteruit die steile helling afrijden na). En die bronzen earthcache pin heb ik nog echt opgestuurd gekregen, vanuit het hoofdkwartier van Geocaching (Groundspeak) in Amerika. Moet alleen eerlijk bekennen dat ik geen idee heb waar het ding is gebleven…