Day Zero Project: Hoe gaat het? – Stories to tell

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie Stories to tell

Deze categorie gaat over doel nummer 4 t/m 14, dit zijn in totaal 11 doelen, die allemaal te maken hebben met schrijven.

Stories to tell

  • Een blog beginnen en hierop schrijven over het verloop van mijn Day Zero Project
  • Aan een schrijfwedstrijd meedoen
  • Iets uitgegeven krijgen: mag een verhaal of een boek zijn
  • Minimaal twee tot drie blogposten per week publiceren op deze blog
  • Blijven schrijven met huidige penvriendin
  • Een lijst opstellen met mijn 100 favoriete woorden en de bijbehorende verantwoording voor de gemaakte keuzes (dit naar aanleiding van een workshop)
  • Alle geocachingverslagen bijwerken, ook die van jaren geleden, inclusief de verantwoording
  • De muziekblogs online zetten (wel bijwerken), die ik ooit al eens geschreven heb
  • De huidige vaste rubrieken op mijn blog handhaven en nog een derde vaste rubriek verzinnen
  • Iets doen met Project Stories to tell
  • Een brief aan mezelf schrijven in januari 2017, die ik pas mag openen in september 2019

Hoe staat het ermee?

Om heel eerlijk te zijn, is er in deze categorie vrijwel niets veranderd, ten opzichte van vorig jaar.

Mijn penvriendin S. en ik zijn heel 2018 met elkaar blijven schrijven. We schrijven elkaar best wel vaak, gemiddeld 1x per maand. Dit jaar waren het vooral kaarten, dit op mijn verzoek, omdat ik niet veel tijd had voor lange brieven. Alleen in de zomer heb ik haar een extra lange brief geschreven, voor haar verjaardag (ze deelt haar verjaardag gewoon met Harry Potter, hoe cool is dat?). Het klikt nog steeds tussen ons, dus we blijven in 2019 lekker doorschrijven. En voor de nieuwsgierige mensen onder ons: nee, ik heb S. nog nooit in real-life ontmoet. In mei hebben we ons 5-jarig penvriendin-jubileum.

Ik ben bezig met de muziekblogs, in de vorm van de 30 Day Music Challenge, maar het kost best veel tijd om 30 blogs hierover in elkaar te draaien.

Ook ben ik nog steeds bezig met geocachingverslagen bijwerken van vroeger. Ik heb heel 2018 best netjes bijgehouden, maar die van langer geleden kosten gewoon tijd, die ik op dit moment niet echt heb. Ik vrees dat dit doel dan ook niet gaat lukken, maar met ruim 8900 caches op de teller, hoef ik me daar ook niet voor te schamen, denk ik.

Tja, de mooie woordenlijst is ook in de maak, maar ook dit is een tijdrovend project. Ik heb de lijst zelf wel, maar ik wil natuurlijk ook per groepje woorden een motivatie erbij schrijven. Dit is wel makkelijker te realiseren dan de geocachingverslagen, dus wie weet gaat het nog lukken voor het einde van DZP.

 

5 december

 

Ik was een beetje aan het rommelen in een map vol oude word-documenten en kwam toen het “anti-sinterklaasgedicht” tegen dat ik schreef in 2004. Het leek me wel leuk om dat gedicht te plaatsen op de verjaardag van de Sint. 

Sinterklaas gaat moderniseren

 

Sinterklaas gaat moderniseren en als hij komt over de zee,

Vaart hij niet meer in de stoomboot, maar brengt hij zijn speedboot mee.

Als Sint met veel te hoge snelheid een Nederlandse haven binnen vaart,

Staan de bleke, Nederlandse kinderen voor even buiten op de straat.

Want kinderen spelen niet meer buiten, dat is erg uit de tijd,

Ze komen alleen nog buiten in de virtuele realiteit.

Sinterklaas rijdt ook niet meer op zijn ouderwetse paard,

Hij zegt: “Het beest zit vol met schimmel en ik hield niet van die staart.”

Nee, Sint verplaatst zich op zijn witte scooter en hij draagt geen helm,

Een agent zei toen hij hem zag: “Daar gaat weer zo’n schelm.”

Sinterkaas stopte zijn oude tabberd en zijn mijter in de zak,

Hij draagt nu een modern, rood met goud leren jack.

Zijn gouden staf is omgesmolten tot een ketting en er is gezien dat de Sint gel van het Kruidvat meenam,

Want ook zijn baard is afgeschoren, men fluistert:

de Sint draagt revolutionair, een hanenkam.

Alle Zwarte Pieten zijn ontslagen, want die kunnen echt niet meer.

Dat de Sint anno 2004 nog altijd slaven had, dat deed hem erg zeer.

De bisschop van Mira bekende schijnheilig te zijn en heeft gebroken met de kerk,

Hij deelt aan alle mensen mee: “Ik ben homoseksueel, een eeuwige vrijgezel, leek jullie dat niet erg sterk?”

“En mijn naam, klinkt die niet ontzettend dwaas?

Nu heet ik Rode Duivel, weg met Sint van Klaas.”

Ook verkondigt hij: “Die liedjes die jullie zingen,

daar kan ik echt niet op swingen.

Herschrijf alles in het Engels, maak de teksten populair,

ik zal erover denken, of ik dan nog eens mee blèr.

Verlanglijstjes kunnen ingediend worden per e-mail of sms,

Getypt natuurlijk, want hiërogliefen kan ik niet lezen en kinderen krijgen tegenwoordig niet meer fatsoenlijk schrijfles.”

Een van de ex-pieten vertelde: “Sint is niet te houden, hij surft de hele dag op het net.

Hij hoopt er te vinden: de allernieuwste gadget.

Want cadeautjes zal hij blijven geven,

dat doet hij tenslotte al bijna zijn hele leven.”