365 Vragen: februari 2022

365 Vragen

Ik kwam dit tegen op andere blogs, maar weet niet waar de vragen oorspronkelijk vandaan komen. Het idee is om elke maand een aantal vragen te beantwoorden, een voor elke dag van het jaar. Elk jaar komen dezelfde vragen terug en dan kun je kijken of er iets veranderd is.

1. Waar voel je je het best?

De meeste mensen zullen hier thuis zeggen. Probleem is dat ik mij vaak niet heel erg thuis voel in mijn huidige woning. Sociale huurwoning uit 1948 met energielabel G, nauwelijks geïsoleerd, zeer slecht onderhouden door de huurdersvereniging en ontzettend gehorig. Alles wat de buren doen kan ik horen en dat is echt supervervelend. Daar komt dan nog de verkeersoverlast en de hinder van de spoorlijn (100 meter verderop) bij.

Dus ik voel mij het beste als ik buiten ben, in de natuur. Meestal dus de Oisterwijkse bossen en vennen, want die zijn dichtbij. Daar is het tenminste rustig.

2. Van welk moment van de dag geniet je het meest?

Ik ben in ieder geval geen ochtendmens. Op werkdagen vind ik de avond het fijnste, dat het werk gedaan is, het eten gekookt is, de boel opgeruimd is en je de rest van de avond kan doen en laten wat je wil. Op vrije dagen kunnen middagen ook al prima zijn, ligt een beetje aan de activiteit van de dag.

3. Welke plannen heb je voor vanavond?

Nou, het is nu al vrij laat. Maar ik heb deze avond blogs geschreven en wat dingetjes terug gekeken op Uitzending Gemist en YouTube.

4. Hoe voelde je je het grootste gedeelte van de dag?

Goed. Het was een vrije dag, dus ik kon lekker gaan wandelen. Mijn conditie lijkt weer beter te worden, die was heel slecht nadat ik een paar weken geleden corona had gehad.

5. Waar heb je de laatste tijd erg van genoten?

Dat het eindelijk weer eens lekker weer is en dat de lente op gang aan het komen is, dat het weer langer licht is. Ik was die grauwe, donkere, stormachtige winter echt helemaal beu.

6. Hoe vaak heb je contact met je familie?

Met mijn moeder het meeste, daar app ik zo’n beetje dagelijks mee. Mijn ouders wonen praktisch bij mij om de hoek, dus ik zie hen vrij vaak. Ook mijn broeders en hun partners zie ik wel regelmatig, maar minder vaak dan de ouders.

7. Wat heb je vandaag gedaan? 

Zoals gezegd gewandeld. Maar ook wat dingen opgehaald en weggebracht. Beetje huishouden. Weekboodschappen. Naar de bibliotheek om boeken te ruilen. Kaarten geschreven en gepost. Geblogd dus. En “tv” gekeken op mijn laptop.

8. Als je een extra dag vrij had elke maand, wat zou je dan doen?

Waarschijnlijk wandelen of geocaching of een combinatie van beide.

9. Waar ben je vandaag dankbaar voor?

Voor het mooie weer en het langere licht.

10. Wat heb je vandaag in je vrije tijd gedaan?

Zie hierboven. (vragen vallen in herhaling?)

11. Wanneer gaf je iemand voor het laatst een cadeau?

Echte grote cadeaus met Sinterklaas. Geen verjaardagen de laatste tijd.

12. Wat zou je missen als je in het buitenland zou wonen?

Vrienden, familie en kennissen. Sociale contacten dus. En ik denk dat ik het het ook lastig zou vinden om steeds een andere taal te spreken. Natuurlijk kan ik wel Engels, maar gewoon kletsen is veel fijner in je eigen taal.

13. Hoe tevreden ben je tegenwoordig?

Haha, dat ligt erg aan op welk vlak. Over bepaalde dingen ben ik zeer tevreden en over andere zaken is tevredenheid ver te zoeken. En dan gaat dat nog over persoonlijke dingen. Als we de wereldzaken erbij gaan betrekken is het helemaal hopeloos.

14. Ben je financieel onafhankelijk?

Ja, maar het is wel ronddraaien rondom de armoedegrens, dus lang niet alle dingen kunnen zomaar. Gelukkig kan er ook veel wel.

15. Hoe zag je Valentijn er uit?

Nou, ik heb geen partner, dus op dat gebied was er niets. Maar ik deed wel mee aan een Valentijnswap en een Valentijnkaartenbingo, dus ik had wel veel gezellige post op de mat.

16. Waar moest je vandaag door lachen?

Om mijn cavia’s die vol enthousiasme aanvielen op de zak andijvie die ik voor hen had gescoord uit de voedselverspillingsbak in de supermarkt.

17. Wat is het lekkerste dat je vandaag at?

Pitabroodje met hummus, groenteburger en aardappeltjes met (vegan) pesto. Ja, ik eet aardappel op brood; guilty pleasure.

18. Wanneer heb je voor het laatst je haar gewassen?

Gisterenavond.

19. Hoe was je dag vandaag?

Goed dus. Weer een herhalingsvraag.

20. Heb je vandaag bewogen?

Ja dus. Gewandeld en gefietst. Ik ben geen auto, dus alles moet per fiets.

21. Wat doe je heel graag maar doe je te weinig?

Schrijven. Zowel bloggen als creatief schrijven.

22. Wanneer ging je laatst winkelen?

Echt winkelen voor de lol is al wel even geleden. Over het algemeen winkel ik alleen functioneel of ik ga alleen naar een paar winkels die ik echt heel erg leuk vind (boekhandel, spellenwinkels en winkels zoals Sostrene Grene of Dille en Kamille). Zeker tijdens de lockdowns vond ik dat funwinkelen echt vreselijk, met die mondkapjes en niet op een terras mogen zitten en aantallen mensen in winkels en drukte in de winkelstraten.

23. Hoeveel tijd bracht je vandaag alleen door?

De hele dag. Dat heb je als je single bent en dus alleen woont (ok, er wonen hier ook twee cavia’s, dus wel iets van gezelschap). Natuurlijk wel mensen gezien in de supermarkt en onderweg enzo.

24. Draag je thuis ‘normale’ kleren of comfy kleding zoals een legging of jogging?

Eigenlijk altijd normale kleding. Soms trek ik een warmere trui of een andere broek aan, meestal in de winter als het koud is. En sloffen of slippers, dat wel. Maar ik heb geen joggingbroek ofzoiets, want dat vind ik afschuwelijke kledingstukken.

25. Wat is verwennerij voor jou?

Dat heeft over het algemeen wel te maken met lekker vegetarisch eten.

26. Wat heb je deze maand puur voor jezelf gedaan?

Dit zijn eigenlijk de vragen van februari en vorige maand ging ik last minute een week op vakantie met mezelf en als hoofdactiviteit geocaching.

27. Wanneer ging je voor het laatst uiteten?

Avondeten is al lang geleden, dat was in augustus vorig jaar met de family. Daarna moest de horeca weer dicht, dus kon het ook niet. Lunchen is minder lang geleden, dat is pas een paar weken geleden.

28. Als je van deze maand iets meeneemt naar volgende maand, wat is het dan?

Nou van februari wil ik wel het gevoel van vrijheid. Maar de coronafeelings die daarna kwamen hoef ik dan weer niet.

Last day of the year 2021

2021 was een jaar met mooie hoogtepunten, maar er waren ook flinke dieptepunten. Tijdens de jaarwisseling 2020/2021 zaten we in een strenge lockdown en had ik moeite met de nieuwjaarswens gelukkig nieuwjaar. Ik besloot om voor op een beter jaar te gaan. Die kan ik deze jaarwisseling opnieuw gebruiken en misschien is het nu zelfs nog wel meer toepasselijk. Want tja, op het gebied van corona zijn we weinig opgeschoten gedurende 2021. Het zou mooi zijn als dat in 2022 dan wel gaat gebeuren, maar nu heb ik daar nog niet al te veel verwachtingen bij. Toch blijft het leven wel doorgaan, dus daarom mijn traditionele terugblik op het jaar in de vorm van een vragenlijstje.

Dat deed ik eerder in 2016201720182019 en 2020.

Wat heb je in 2021 gedaan wat je nog nooit eerder had gedaan?

Naar Disneyland Parijs geweest. En daarmee een lang weekend weg met de family. En in Disneyland moest je doorlopend een mondkapje op: ook buiten en in de attracties. Best maf, met mondkapje op in de Space Mountain.

Welke landen heb je bezocht?

Frankrijk dus, om Disneyland Parijs te bezoeken. Daarmee reden we ook door België, maar verder niet bij de zuiderburen geweest dit jaar. Overigens hebben we wel een paar Belgische geocachingfounds, maar die zijn te danken aan mede-Heideroosje Anke. Zelf zorgde ik voor een paar Franse founds. Ik ben niet in Duitsland geweest dit jaar, zelfs niet een klein stukje de grens over. Ik was dus hoofdzakelijk in ons eigen Nederland.

Wat zijn je favoriete momenten van 2021?

  • Eindelijk mijn hbo-diploma Media, Informatie & Communicatie gehaald
  • Het vinden van de 10.000ste geocache in gezelschap van mijn mede-Heideroosje Anke
  • Voor het eerst van mijn leven naar Disneyland
  • Vakantie op Texel
  • Weekenden weg naar de Veluwe

Wat is je grootste prestatie van het afgelopen jaar?

Het afmaken van mijn deeltijdstudie hbo Media, Informatie & Communicatie. Op de eindpresentatie en de diploma-uitreiking na, ligt de prestatie zelf natuurlijk niet in 2021, maar in de jaren daarvoor. Een deeltijdstudie is voor niemand makkelijk en dat was het voor mij ook zeker niet. Dat moeilijke zat hem niet voor mij niet op het vlak van intelligentie, met een ruime 7 gemiddeld op mijn eindlijst heb ik het aardig gedaan en mijn zeventjesmentaliteit (grapje tijdens mijn studiejaren) bevestigd. Het zat hem vooral in alles eromheen.

De studie kon alleen in deeltijd gevolgd worden aan de Hogeschool van Amsterdam. Voor mij – woonachtig in Noord-Brabant – betekende dat een reistijd van bijna 2 uur enkele reis. Vier uur reistijd om een schooldag dus. Omdat je als deeltijdstudent geen recht hebt op het gratis studentenreisproduct, moest ik al mijn reiskosten (gedurende mijn studie gemiddeld 1000 euro per collegejaar) zelf betalen. Ik heb door de studiejaren dus diverse kortingsabonnementen gehad, maar die hebben allemaal een gemeenschappelijke deler: niet geldig in de spits. Er is een ochtendspits en een avondspits en het was elke week weer goochelen met de treintijden. Ik moest vaak al heel erg vroeg opstaan en ook vaak tot 18.30 uur in Amsterdam blijven hangen omdat ik dan pas weer met korting kon reizen. Dat waren met name in de eerste drie studiejaren vaak heel lange dagen.

Gedurende mijn studiejaren werd de studie zelf omgevormd naar een nieuwe studie genaamd Creative Business. Dat betekent dat de deeltijdstudenten van mijn jaar afwisselend proefkonijn waren voor nieuwe vakken of juist nog blootgesteld werden aan verouderde vakken van de oude studie. Docenten leken het af en toe ook niet meer te weten en dat zorgde soms voor een gebrekkige begeleiding. Het motto was vooral: zoek het lekker zelf maar uit.

Ik heb een unieke studietrack gevolgd, die enig in zijn soort zal zijn. Zo deed ik mijn tweede jaar de specialisatie Archivistiek, samen met maar één andere klasgenoot (en mensen van een andere studie). Ik deed als extraatje ook nog vakken van de andere specialisatie, maar niet alles. Het was dus het laatste jaar dat die specialisatie er was, daarna werd het een minor. Toen ik in mijn vierde jaar een minor moest doen, kon ik dus iets anders kiezen. Ik wist al vanaf het tweede jaar welke minor ik per se wilde doen, namelijk Schrijven in Opdracht. Enig nadeel was dat die alleen als voltijdminor te doen was. Dus heb ik als enige deeltijdstudent (voor zover ik weet) een voltijdminor gevolgd. Hoewel ik de minor zelf echt geweldig vond – het beste onderdeel van mijn studie – was het wel aanpassen om voor 1 of 2 colleges naar school te moeten afreizen en tussen de gemiddeld 10 jaar jongere voltijdstudenten te zitten. Ik vond oprecht dat zij veel meer gepamperd werden dan deeltijdstudenten. En dan heb ik het vooral over de begeleiding. Ik was niet gewend om zoveel begeleiding te krijgen en was er zelfs verbaasd over dat dat tijdens de minor ineens wel gebeurde.

Dan was er nog mijn stage. De stage zelf was leuk en ook leuke collega’s. Maar ook hier brak de lange reistijd mij op en dan heb ik het nog niet over de combinatie van werken, stage, studie en dus nooit meer vrij hebben. Dat ik toen zo’n beetje overspannen was interesseerde werkelijk niemand.

Zo waren er nog een aantal dingen, de weg naar het diploma toe was echt heel lang en kronkelig. Af en toe was mijn motivatie echt heel ver te zoeken en dat was vooral in het derde studiejaar. In dat jaar heb ik een paar keer op het punt gestaan om te stoppen, maar ik wilde die minor nog wel heel graag doen en daarvoor moest ik toch echt door jaar drie heen. Ook mijn scriptie ging bepaald niet over rozen en ook toen heb ik wel willen stoppen, maar dat zou zonde zijn omdat dat het laatste was. En dan heb ik het nog niet eens gehad over dat nare eindassessment. Wie heeft dat bedacht?!

Maar uiteindelijk heb ik doorgezet en heb ik het gehaald. Dat hbo-diploma neemt niemand mij meer af.

Natuurlijk is de 10.000ste geocache ook een mooie prestatie en heeft dat 16,5 jaar geduurd, maar geocaching is iets wat ik voor mijn plezier doe, dus dat is niet te vergelijken met de studie. Daarnaast is geocaching een gezamelijke prestatie, terwijl de studie een persoonlijke prestatie is.

Wat is je grootste fout van het afgelopen jaar?

Ik heb dit jaar geen levensbedreigende fouten gemaakt.

Waar heb je het meeste geld aan uitgegeven?

Hetzelfde als het vorige jaar: huur en andere vasten lasten slorpen het grootste gedeelte van mijn inkomsten op.

Verder verviel het collegegeld natuurlijk na het behalen van mijn diploma en kreeg ik vanwege corona zelfs nog een klein gedeelte terug.

Ook gaf ik veel minder uit aan reiskosten, mede omdat ik niet meer naar Amsterdam hoefde te reizen voor school, maar ook omdat ik maar een twee maanden Weekend Vrij voor de trein heb gehad.

Waar werd je heel erg blij van?

  • Het vinden van de 10.000ste cache was toch wel een mooi hoogtepunt. Het was al op 4 januari en het was koud en grauw weer, maar we wilden het per se op die dag, omdat we dan samen konden gaan. Het was nog een gevecht tegen het donker en met not-founds, maar het is wel gelukt en dat was toch wel heel mooi, omdat de 10.000 altijd het droomdoel is geweest.
  • Opnieuw het behalen van mijn hbo-diploma. En dan vooral de vrijheid die het opleverde: geen druk meer van een studie op de achtergrond. En ook financieel: geen collegegeld meer hoeven betalen en geen reiskosten meer op het gebied van studie.
  • Dat weekend Disneyland Parijs, dat wilde ik al mijn halve leven en nu was het dan eindelijk zover (het was al heel vaak uitgesteld vanwege corona).
  • Vakantie en weekenden weg

En dan nog de kleinere dingen:

  • Ik word eigenlijk altijd blij van spelletjes spelen
  • Van data wegwerken voor het Geocaching Datum Project
  • Het lezen van een goed boek
  • En dit jaar echt heel erg genoten van Belgische het Belgische De Mol, veel meer nog dan van het Nederlandse Wie is de Mol?

Waar heb je om moeten huilen?

Ik ben niet zo’n huiler, maar de minst leuke momenten van het jaar:

  • De diagnose K-ziekte bij een close family-lid
  • Mijn cavia Freek lag dood in het hok op de eerste dag van de lente. Hoewel het niet geheel onverwachts was, vind ik het nooit leuk als er een huisdier sterft.
  • Sollicitatie-perikelen (ooit ga ik daar nog over bloggen, maar owh…)
  • De verschrikkelijke koudegolf in februari toen het land een week onder een spekgladde sneeuwijslaag lag en ik gewoon buiten moest werken.
  • Steeds weer opnieuw coronamaatregelen en dan met stip op 1 de avondklok. Voor mij als alleenstaande was dat het ultieme recept voor eenzaamheid. Ik heb echt staan juichen toen de avondklok afgeschaft werd.

Ben je in vergelijking met twaalf maanden geleden:

Dikker of dunner? Ik heb geen weegschaal in huis, dus ik denk gelijk. Zelfde verhaal als vorig jaar: mijn werk is heel lichamelijk met veel fietsen en lopen. Verder wandel ik veel. Ik heb geen auto, dus mijn vervoersmiddel is in de eerste plaats de fiets. Daarnaast eet ik over het algemeen vrij gezond en sowieso altijd vegetarisch.

Blijer of somberder? Dat is bij mij heel wisselend. In die zin ben ik ook van uitersten: ik kan van dingen die andere mensen niet boeien heel blij worden, zoals van het vinden van de 10.000ste cache, het oplossen van een datum voor het Geocaching Datum Project, het bereiken van een nieuw level bij Munzee, de virtuele waymarking-medaille of het winnen van een potje Kolonisten van Catan. Over het algemeen probeer ik wel positief te zijn, maar soms zie ik alles heel erg somber in. Met name de K-ziekte en het C-virus helpen daar aan mee natuurlijk. Maar het is soms ook wel een gevoel van eenzaamheid of minderwaardigheid.

Rijker of armer? Op financieel gebied rijker. Door mijn afstuderen viel het collegegeld weg en dat scheelt een hoop. Ik kon dat geld nu grotendeels sparen. Ook relatief weinig reiskosten gemaakt. Energiekosten net op tijd vastgezet en ik ben heel zuinig als ik de grafiekjes van de energieleverancier moet geloven.

Wat had je vaker of meer willen doen?

Schrijven. Ik roep nu al jaren dat ik een boek ga schrijven, maar toch heb ik er dit jaar weinig aan gedaan. Mijn scriptie ging overigens ook over het schrijven van een boek. Of ik dat boek ooit ga schrijven is de vraag, ik denk dat ik daar te veel scriptie-gerelateerd mee bezig ben geweest, waardoor het plezier in het schrijven van dat verhaal is verdwenen. Er zijn ook nog andere boeken en verhalen in mijn hoofd, die harder roepen om op papier gezet te worden dan het scriptie-boek Vogelvrouw. Wel heb ik voor het eerst in jaren aan een verhalenwedstrijd meegedaan en daar heb ik dus ook een verhaal voor geschreven. Helaas niet in de prijzen gevallen, maar het was een genre waarin ik nog nooit iets geschreven had, namelijk feelgood. Dus de oefening was al goed.

Wat had je minder willen doen?

Somber zijn. Zie daarvoor het stukje hierboven.

Wat was je favoriete TV-programma?

Het Belgische programma De Mol. Dat was dit jaar echt geweldig met superleuke wendingen (de jacht aan het begin, dat spel met die ontploffing, de toevoeging van de teckel Isidoor, een geweldige Mol) en superspannend tot het einde aan toe. Aan de Belgen hebben we dan ook Wie is de Mol? te danken, maar zij hebben het format van dit spelprogramma bedacht.

Wat is het beste boek dat je in 2021 heb gelezen?

Ik heb 118 boeken gelezen in verschillende genres, dus vergelijken is moeilijk. Net als vorig jaar zal ik proberen om een top-5 te maken.

Kristin Hannah – De Nachtegaal

Pas dit jaar ontdekte ik de schrijfster Kristin Hannah. De Nachtegaal staat heel vaak in favorietenlijstjes van mensen en is een mooi maar ook verdrietig boek over het leven van twee zussen tijdens de tweede wereldoorlog in Frankrijk. Toch was dat niet in het eerste boek dat ik van haar hand las, dat was de Wintertuin, ook erg mooi, maar dat speelt deels in Rusland. Ook de Vier Windstreken was mooi, over de dustbowl in Amerika, maar sprak mij net iets minder aan dan de andere twee boeken. Twee Zusjes vond ik dan weer een heel matig boek, het is maar goed dat ik die niet al eerste heb gelezen, want dat had mijn mening over de auteur zeer negatief beïnvloedt.

De bibliotheek van Parijs – Janet Skeslien – Charles

Dit boek mocht ik als vooruitlezer recenseren. De recensie lees je hier: De bibliotheek van Parijs – Janet Skeslien – Charles

Het boek is daarna nog maandenlang uitgeleend geweest aan diverse mensen. Dus het boek over een bibliotheek werd zelf een soort van bibliotheekboek.

Een zomer vol herinneringen – Liz Fenwick

Ik lees de boeken van Liz Fenwick sowieso graag, maar deze vond ik wel bijzonder mooi geschreven. Het gaat over dementie, maar de vrouw in het boek is bezeten van een bepaalde historische figuur en zijn verhaal en haar verhaal lopen steeds door elkaar heen en in elkaar over. Wel een boek waar je je gedachten bij moet houden dus, want in het begin is het steeds even zoeken hoe alles in elkaar past met al die wisselende tijden en personages.

De Grisha-trilogie – Leigh Bardugo

Schim & Schaduw, Dreiging & Duisternis, Val & verlossing vormen samen een Young Adult-trilogie in het genre fantasy. In de YA-wereld is Leigh Bardugo waanzinnig populair en ik ben nogal late to the party. Ik ben de boeken namelijk pas gaan lezen nadat ik de eerste afleveringen had gezien van de Netflix-serie die er van gemaakt is: Shadow & Bone. In de serie wordt het verhaal uit Schim & Schaduw wel gemixt met dat van de Kraaien, een andere serie van Bardugo die in dezelfde wereld speelt. Na het afkijken van de serie heb ik boeken van de Kraaien ook gelezen. Die vond ik een stuk minder dan de Grisha-trilogie, meer schelmenromans. Hoewel de meeste karakters van de Kraaien zijn behouden, is hun verhaallijn veel meer veranderd in de serie. In werkelijkheid spelen de boeken van de Kraaien namelijk pas na het verhaal van Alina uit de Grisha-trilogie. Wat ik vooral interessant vind aan de Grisha-trilogie is de setting (een soort van fantasyland gebaseerd op het oude Rusland), de Grisha zelf en dat er veel grijze personages inzitten (die dus zowel goed als slecht kunnen zijn).

Wild – Cheryl Strayed

Wild is een waargebeurd – dus autobiografisch – verhaal over hoe de 26-jarige Cheryl in haar eentje een loodzware wandeltocht gaat maken. Als wandelaar vond ik het allemaal heel interessant, ook de terugblikken naar haar verleden, de ontberingen onderweg, de andere wandelaars die ze ontmoet, de verhalen over de boeken die ze onderweg leest, de prachtige natuur. Het boek is ook verfilmd en dus na het lezen ook de film gekeken. Qua beelden natuurlijk mooi om het in het echt te zien, maar het lijkt toch allemaal makkelijker te gaan in de film (logisch natuurlijk omdat de actrice niet echt de wandeling gedaan heeft). Het boek is rauwer dan de film.

In de categorie wandelenboeken vond ik Het zoutpad van Raynor Winn ook mooi en dat is eveneens waargebeurd, maar dit boek is ook wel heel zwaar op de hand. Ik wil niet zeggen dat Strayed het makkelijk heeft gehad, maar zij weet het positiever te brengen dan Winn.

De honderd jaar van Lenni en Margot – Marianne Cronin

Als dit je debuurt is: wow! Lenni is 17 en Margot is 83, dus samen zijn ze 100 jaar oud. Ze ontmoeten elkaar op de creatieve afdeling van het ziekenhuis waar ze beiden verblijven in de laatste fase van hun levens. Ze besluiten om voor elk jaar van hun levens een schilderij te maken. Gaat het ze lukken om dit project af te krijgen? En wat voor levensverhalen hebben ze elkaar te vertellen? Het is een mooi boek, er zitten zelfs spanningsbogen in. Het is ook heel erg verdrietig. Maar vooral mooi.

Dan ga ik ook nog een paar eervolle vermeldingen doen, zonder uitleg (die lees je maar terug in de maandelijkse recensies):

Zoals het leven komt – Michelle Visser

Dochters van de Dordogne – Dinah Jefferies

Alle sterren aan de hemel – Sarah Lark

De Cliffehaven-serie van Ellie Dean

Het boek van verloren namen – Kristin Harmel
Het boek van gevonden voorwerpen – Lucy Foley

Noem geen namen – Astrid Sy

De Schemering en de Dageraad – Ken Follett

En geniet ik ook altijd van de boeken van Lucinda Riley (vond het bericht van haar jonge overlijden dan ook behoorlijk shockerend), Corina Bomann en Anne Jacobs/Marie Lamballe (is dezelfde schrijfster).

Wat is de beste (nieuwe) film die je dit jaar heb gezien?

Vanwege corona slechts 3x naar de bioscoop geweest. Dune en de Disney-film Incanto zijn niet echt vergelijkbaar en vond ik allebei goed in hun genre. En dan nog House of Gucci gezien, maar dat vond ik zeker niet de beste film ooit. Was wel onderhoudend voor een sombere zondagmiddag, dat dan weer wel.

Wat deed je op je verjaardag?

Ik ben jarig op 31 maart en had dus mijn tweede lockdownverjaardag. Omdat er toch niets leuks mocht, ging ik maar gewoon werken. Het was extreem mooi weer op mijn verjaardag, 25 graden, waarmee de dag vermoedelijk in de top-10 van warmste dagen van het jaar staat, want de zomer was flut. Na mijn werk heb ik in de namiddag/avond een boswandeling gemaakt, wat heel lekker was in je T-shirt in maart. Daarna kwam mijn moeder eten en spellen spelen, maar omdat er toen nog steeds avondklok was (zij het een uur langer) moest ze om kwart voor 22 alweer naar huis. Ook deed ik een verjaardagsswap met een meisje dat op 30 maart jarig is; dat was leuk. Het was dus geen superfeestelijke verjaardag, maar wel beter dan de verjaardag een jaar eerder toen ik rondliep met een bult op mijn hoofd na een fietsongeluk tijdens mijn werk. Het zou leuk zijn om in 2022 weer eens iets leuks op mijn verjaardag te kunnen doen, maar ik vrees erg voor lockdownverjaardag numero 3.

Heb je iemand gemist?

Jah, tijdens de lockdownperiode met avondklok voelde ik mij behoorlijk eenzaam, omdat je dus niet ’s avonds af kon spreken met vrienden. Omdat ik op zaterdag moet werken, bleef alleen de zondag nog over voor sociale contacten. Toen heb ik wel mensen om mij heen gemist gewoon om leuke dingen mee te doen, zoals spelletjes spelen. Dus alsjeblieft nooit meer die vreselijke avondklok!

Wat is het belangrijkste dat je in 2021 geleerd hebt?

Het zijn geen wijsheden van 2021, ze zijn allemaal al ouder, maar wel toepasbaar op dit jaar:

Niets komt vanzelf aanwaaien, je zal er altijd keihard voor moeten werken.

Verder is vrijheid in allerlei vormen een heel groot goed.

En hoewel iedereen altijd om het hardste roept van niet: genoeg geld hebben maakt wel degelijk gelukkig.

Last day of the year 2020

En daar zijn we dan aangekomen op de laatste dag van het jaar 2020. Aan het begin van het jaar dacht ik dat de magische dubbele 20 zou zorgen voor een jaar vol hoogtepunten. Nou, we weten allemaal dat daar niet veel van terecht is gekomen. Corona en de daarbij behorende maatregelen gooiden nogal wat roet in het eten. Veel mensen vinden dat we dit jaar daarom maar uit de geschiedenisboekjes moeten schrappen, maar daar ben ik niet mee eens, het zijn evengoed 366 (want we kregen ook nog een dagje extra) dagen van mijn leven. Dus daarom toch een terugblik. Dat deed ik eerder in 2016, 2017, 2018 en 2019.

Wat heb je in 2020 gedaan wat je nog nooit eerder had gedaan?

Tja, daarmee zijn we meteen aanbeland bij een gevolg van corona, want ik had nog nooit eerder een mondkapje gedragen. Ik droeg het voor het eerst toen ik afgelopen zomer tijdens de versoepelingen een aantal keer met de trein heb gereisd. En later werd het natuurlijk zo’n beetje overal verplicht, dus nu zit er standaard eentje in mijn jaszak, in mijn rugzak en in het tasje dat ik meeneem naar mijn werk.

Welke landen heb je bezocht?

Ook reizen bleef natuurlijk erg beperkt dankzij de coronamaatregelen, dus mijn enige voet op buitenlandse grond dit jaar was tijdens de wandeling rondom het Drielandenpunt en op dat punt zelf. Tijdens die wandeling liep ik dus stukken door Duitsland en België. Verder bleef ik in Nederland en ook nog eens vooral in midden-Brabant.

Wat zijn je favoriete momenten van 2020?

In januari – toen dat nog mocht – bezocht ik twee avonden achter elkaar een concert. Het eerste was dat van Floor Jansen in 013, het tweede dat van coverband Best of Britain. Nu ik dus al 11 maanden niet naar een concert of theater ben geweest, begin ik het aardig te missen.

In de zomer ging ik twee keer drie dagen weg met mijn moeder. Beide keren propten we die drie dagen helemaal vol met wandelingen, geocaches en munzees. En toen mocht je ook nog op een terras zitten. We vonden een van de oudste caches van Nederland, midden in de bloedhete Soesterduinen: First Dutch (tijdens de hittegolf in augustus). Verder wandelde ik eindelijk door de Kaapse Bossen bij Doorn, dat stond al jaren op mijn bucketlist. Net als het Drielandenpunt.

In de herfst was er ook nog een weekje vakantie op de Sallandse Heuvelrug. Ook daar een paar heel mooie wandelingen gemaakt, maar de absolute topper was de hoogtepuntenwandeling over de Lemeler- en Archemerberg, een natuurgebied waar ik tot oktober dit jaar nog nooit van gehoord had, maar het was echt een prachtige wandeling, ondanks het sombere weer. Ik zou heel graag nog een keer terug willen, maar het is nogal ver van huis en lastig te bereiken met het openbaar vervoer.

Vooral wandelhoogtepunten dus, dit jaar. Want gelukkig mag wandelen nog wel.

Wat is je grootste prestatie van het afgelopen jaar?

Het punt is dat de uitslagen van twee grote prestaties beiden pas in januari 2021 zullen vallen. Dus daarmee heeft 2020 zelf geen grootse prestatie, maar is het vooral een aanloopjaar naar grootse prestaties toe geweest. In ieder geval ben ik een doorzetter op meerdere vlakken in het leven en dat is zeker een prestatie om trots op te zijn.

Wat is je grootste fout van het afgelopen jaar?

Een gebrek aan motivatie, maar die vond ik later wel weer terug.

Waar heb je het meeste geld aan uitgegeven?

  • Huur en andere vasten lasten slorpen toch erg veel van mijn geld op.

Verder viel het allemaal wel mee. Geen vreselijk grote uitgaven gedaan dit jaar. Veel minder geld aan de trein uitgegeven dan vorig jaar, omdat reizen met de trein werd afgeraden en ik maar een paar keer op school ben geweest (afstuderen doe je vooral thuis). Ik heb wel af en toe wat leuks gekocht voor mezelf, zoals spellen, (tweedehands) boeken en puzzels. Maar ik heb evengoed ook weer dingen verkocht via Marktplaats, dus dat heft elkaar aardig op.

Waar werd je heel erg blij van?

Vooral van wandelingen dit jaar, zie de hoogtepunten. Verder ben ik blij dat ikzelf het hele jaar gezond ben gebleven en geen corona heb gehad. Ook mijn family en vrienden hebben het gelukkig niet gehad. De kennissen die het wel hebben gehad, zijn gelukkig allemaal weer genezen. Gezondheid was een belangrijk item dit jaar en dat zal het in 2021 zeker ook nog blijven.

Ook ben ik blij dat de beide cavia’s nog leven. Vorig najaar verloor ik binnen zes weken twee cavia’s en ik ben heel lang bang geweest dat Fenno het ook niet zou redden (want hij bleef heel erg klein voor een beertje, dat is hij nog steeds, maar Freek is dan weer heel groot), hoewel het beestje harstikke levendig en gezond is. Gelukkig zijn Freek (juni 2017) en Fenno (oktober 2019) allebei alive en kicking en gaan ze gezellig mee 2021 in.

Waar heb je om moeten huilen?

Ik ben niet zo’n huiler. Net als iedereen zal hebben gehad, heb ik ook wel een paar mindere momenten gehad dit jaar. Het absolute dieptepunt lag ergens in maart. Nederland was net in lockdown en ik kreeg tijdens mijn werk een ongeluk. Iemand fietste (nogal hard) tegen mij aan en ik viel dus van mijn postfiets af; op mijn hoofd. Dat leverde een gigantische bult op, een blauwe plek die pas na twee weken een beetje weg begon te trekken en een hoop hoofdpijn. Omdat ze bang waren dat ik een hersenschudding had (dat bleek niet zo te zijn), logeerde ik een paar dagen bij mijn ouders en daar stond de hele tijd het coronanieuws op. Nou, dat was genoeg om depressief van te worden.

Ben je in vergelijking met twaalf maanden geleden:

Dikker of dunner? Ik denk dat dat nog hetzelfde is als vorig jaar. Geen coronakilo’s voor mij, omdat mijn werk gewoon doorging en dat nogal lichamelijk is. Ik pas nog prima in al mijn kleding en had bij sommige items zelfs een maatje kleiner nodig, dus misschien toch iets afgevallen. Ik heb geen weegschaal in huis, dus kan het niet controleren.

Blijer of somberder? Dit vind ik een lastige. Over het algemeen probeer ik wel positief te zijn, maar soms zie ik alles heel erg somber in. En daar helpt die hele coronacrisis natuurlijk niet echt bij. Dus het ligt een beetje aan het moment.

Rijker of armer? Rijker, maar dat komt simpelweg omdat ik dit jaar veel meer uren heb kunnen werken dan vorig jaar (toen ik een voltijdminor deed en een paar maanden lang heel vaak naar school moest) en daaruitvolgend dus ook meer verdiende. Daarnaast kon ik het aan minder dingen uitgeven. Dankzij corona was er een explosieve toename van brievenbuspakketten, dus aan werk voorlopig geen gebrek.

Wat had je vaker of meer willen doen?

Bloggen: De vaste lezers zullen het wel gemerkt hebben: ergens in augustus stopte ik min of meer met bloggen en kwamen er alleen nog Throwback Thursday-verhalen online, omdat ik die al ingepland had. Er waren meerdere reden voor deze blogpauze. Mijn thema was verouderd en ik moest halsoverkop over op een nieuw thema, wat niet deed wat ik wilde en ik had de tijd niet om het uit te zoeken. Daarnaast leek het mij verstandiger om mijn tijd in afstuderen te steken en niet in het schrijven van blogjes die amper gelezen worden. Toch heb ik het bloggen wel heel erg gemist, dus ik ga het vanaf nu weer oppakken.

Nieuwe spellen spelen: Ja, dat doe ik wel veel, maar ik bedoel eigenlijk spellen spelen van de To Be Played-stapel. Ik merk dat je toch vaak naar spellen grijpt die je al kent of die makkelijk weg spelen. En daardoor liggen er nog steeds nieuwe spellen in het plastic in de kast en dat is erg jammer. In 2021 wil ik dus elke maand een nieuw spel gaan spelen.

Wat had je minder willen doen?

Mijn studie zorgde opnieuw voor veel momenten van stress en vertwijfeling.

Wat was je favoriete TV-programma?

Zoals altijd Wie is de Mol. Dit jaar maar liefst twee seizoenen: het gewone seizoen en het extra seizoen met oud-deelnemers. Had ik de goede Mol? Nee…ik heb altijd een finalist, maar niet de goede Mol. Gelukkig begint het nieuwe seizoen deze week, dus ik ga nu beter mijn best doen. Ik keek overigens ook naar de Belgische variant en ook daar zat ik op een finalist.

Verder heb ik veel afleveringen van Floortje naar het einde van de wereld gekeken en ook het nieuwe programma Floortje blijft hier. Ik houd van de vaak excentrieke mensen in dit programma.

Af en toe kijk ik ook een aflevering van Ik Vertrek, ik denk vooral omdat ik het avontuurlijk vind dat mensen dat durven.

Ook heb ik Beste Zangers gekeken en dat programma met die camping van Nick en Simon.

Al met al heb ik dus veel meer “TV” (vooral uitzending gemist op mijn laptop) gekeken dan andere jaren. En dat heeft dan toch weer te maken met corona.

Wat is het beste boek dat je in 2020 heb gelezen?

Ik vind het altijd heel lastig om boeken uit zoveel verschillende genres en leeftijdsgroepen met elkaar te vergelijken. Maar ik zal een poging doen voor een top-5:

De sterrengever – Jojo Moyes: Over vrouwen die ergens in een afgelegen omgeving een bibliotheek opzetten, waarbij ze de boeken te paard rondbrengen. Superavontuurlijk, echte girlpower en bibliobibuli ten top.

Dor – Neal en Jarrod Shusterman: Over de totale chaos die uitbreekt als een staat in Amerika in een hittegolf wordt afgesloten van het water. Water is een primaire levensbehoefte en de aanklacht tegen het klimaatprobleem is duidelijk. In de zomer zaten we overigens aardig dicht tegen het scenario van dit boek aan, toen er werd gewaarschuwd dat we toch echt teveel water gebruikten.

Drakendal-trilogie – Scarlett Thomas: Ik moet eerlijk bekennen dat dit C-boeken zijn en erg fantasierijk, maar ik vond ze heel erg leuk en ik hoop stiekem dat er nog een deel komt…

Sarah Lark: Ik las een heleboel dikke pillen van Sarah Lark. Het zijn historische romans en de meesten spelen zich af in Nieuw-Zeeland in de negentiende en begin twintigste eeuw. Lark heeft een prettige schrijfstijl en omdat ik weinig wist over de geschiedenis van Nieuw-Zeeland vond ik het ook erg interessant. En het zal mij veel boze blikken opleveren, maar ik vind Lark een betere schrijfster dan Lucinda – Zeven Zussen – Riley, hoewel ik die boeken ook graag lees hoor.

Christopher Paolini – Slapen in een zee van sterren: Paolini schreef op zeer jeugdige leeftijd vier boeken over Eragon en zijn draak Saphira en die behoren tot mijn alltime favorieten. Ik was dus een beetje huiverig of ik zijn nieuwe science fiction ook leuk zou vinden. Met 800+ pagina’s is het een dikke pil, maar het las lekker weg en ik vond het ook best interessant. Ik weet niet of er nog een vervolg komt en ook niet of ik het ooit nog eens ga lezen, maar het is wel de beste sf die ik ooit gelezen heb.

Wat is de beste (nieuwe) film die je dit jaar heb gezien?

Nou, dat is makkelijk, want ik ben dit jaar maar 1x naar de bioscoop geweest en wel naar Onward de nieuwe Disney/Pixar-film. En ja, ik vond dat een goede film.

Wat deed je op je verjaardag?

Toen werkte ik mijn ass off. Ik ben jarig op 31 maart, dus Nederland was keihard in lockdown en je mocht niets leuks doen. Dus ging ik maar gewoon werken en als “cadeautje” kreeg ik heel veel post; een van de drukste dagen van het jaar. Ik liep toen ook nog met een grote blauwe plek op mijn hoofd rond, ten gevolge van het fietsongeluk een week eerder. Daarnaast had ik heel veel last van hooikoorts, omdat het al lenteweer was geweest en daardoor alle bomen waar ik allergisch voor ben gezellig in bloei stonden. Op de dag zelf was het trouwens heel koud. Toen ik eindelijk alle post rond had gebracht ging ik naar huis om mijn lievelingseten te koken. Mijn moeder kwam eten en ze bracht een cadeau mee. Daarna maakten we foto’s van mijn cavia’s met feesthoedjes en deden we spelletjes. Een rustige verjaardag dus, maar dat zal zo voor de meeste mensen zijn geweest, dit jaar.

Heb je iemand gemist?

Tja, door corona en socialdistancing heb ik bepaalde mensen niet of nauwelijks gezien dit jaar.

Wat is het belangrijkste dat je in 2020 geleerd hebt?

Dat ik mezelf ook prima in en rondom huis kan vermaken.

Dat de mentaliteit van mensen heel moeilijk te veranderen is.

En dat dingen niet vanzelf gebeuren; je zult er zelf keihard voor moeten werken, want anders lukt het niet.

Dagobert Duck

Nee, ik heb helaas geen zwembad vol met geld. Ik leef eerder zo rond de armoedegrens, net als nog een kleine 1 miljoen andere Nederlanders (volgens gegevens van het Sociaal en Cultureel Planbureau). Gelukkig ben ik wel heel goed in staat om mijn weinige geld zelfstandig te beheren; ik heb geen schulden en heb nog nooit in het rood gestaan. Ik vind het prettig om inzicht in mijn saldo te hebben en daarom installeerde ik tijden geleden de app van de bank op mijn telefoon. Overigens zit ik bij ING, puur omdat daar een rekening voor mij werd afgesloten bij mijn geboorte.

Geblokkeerd

Vorige week wilde ik met mijn vermoeide hoofd nog snel even iets online bestellen, toen ik al in bed lag. Waarschijnlijk sliep ik al half, want ik kreeg het voor elkaar om 3x een foute toegangscode in te toetsen voor de betaal-app. En dan wordt de toegang tot de app dus geblokkeerd. De volgende ochtend dacht ik de app even snel opnieuw te activeren. Mooi niet dus, want je krijgt dan een activatiecode per sms. En toen bleek dat ik mijn oude telefoonnummer nooit gewijzigd heb…

Ik dacht dat wel te kunnen veranderen via internet, maar die vlieger ging niet op: ook daar moest ik eerst die toegangscode per sms intoetsen en die kon ik dus niet ontvangen. Ik zocht de oude simcard op, maar die was ondertussen geblokkeerd, omdat ik het nummer te lang niet had gebruikt.

Hoe moest ik het dan oplossen? Volgens de website van ING moest ik langskomen op hun kantoor om mijn telefoonnummer te wijzigen. Haha, ik geloof niet dat ik ooit eerder voet in dat kantoor heb gezet, maar goed, prima. Ik fietste naar het kantoor in mijn woonplaats en tot mijn grote verbazing was het daar donker en waren de deuren gesloten. Het kantoor blijkt al maandenlang dicht te zijn vanwege de corona-crisis. Ik vind dat best raar; geldzaken gaan tenslotte altijd door. Zorg er dan voor dat het in ieder geval een paar uur in de week open is en communiceer dat via je website en je social media. Nu stond overal op dat het kantoor in Oisterwijk gewoon fulltime open zou zijn, terwijl het dus al bijna drie maanden gesloten is.

Klantenservice

Ondertussen begon ik het vrij vervelend te vinden dat ik geen toegang had tot mijn bankgegevens en ook niets online kon betalen. Omdat ik geen idee had hoeveel geld er nog op mijn rekening stond, durfde ik ook niets te pinnen. Stel dat ik dan in de supermarkt stond met mijn weekboodschappen en dat mijn saldo ontoereikend was en ik dus niet kon betalen. Dat vind ik een nachtmerrie-achtig idee. Blijkbaar kun je bij de pinautomaat ook je saldo checken, maar ook de pinautomaten bleken afgesloten te zijn. Die van de Rabobank was wel open (het kantoor ook en dat zit letterlijk 300 meter van dat van ING af), maar daar kun je dan weer geen saldo aflezen van een andere bank. Zucht.

Ik besloot maar eens met de klantenservice te bellen. Eerst kreeg ik een dreigende computerstem die het had over een vreselijke lange wachttijd en of ik mijn problemen niet online kon oplossen. Nee dus, stelletje idioten. En natuurlijk gaat iedereen bellen als jullie driekwart van je kantoren volledig afsluiten voor een maandenlange periode. Dat kan iedere idioot bedenken. Overigens hoefde ik nog geen minuut te wachten, ik was praktisch meteen aan de beurt. De onsympathieke man kon mij niet helpen, ik moest echt langs een kantoor. Ja, het kantoor in mijn woonplaats was gesloten voor de veiligheid… Alsof je in een dorp sneller corona zou oplopen dan in een stad. Wat een bullshit, het is waarschijnlijker goedkoper voor hun om die kantoren gesloten te houden. Goed, hij ging opzoeken welk kantoor in mijn buurt dan wel open was. Boxtel? Ja, daag dat is echt een pokke-eind fietsen. Dan maar naar Tilburg. Ik moest wel meteen op mijn fiets springen, want ook dat is toch een kilometer of acht fietsen en de rest van de week moest ik werken en dan zou het ook niet kunnen. Een auto heb ik niet en hoewel het een functionele reis zou zijn, liet ik de trein ook maar even achterwege. Onderweg twijfelde ik erg of dat kantoor in Tilburg wel open zou zijn.

Ik heb maar één voornaam, dus ik ben een potentiële crimineel

Toen ik bezweet en wel kwam aanfietsen zag ik al van een afstandje dat het kantoor in Tilburg wel open was; er stond namelijk een lange rij. Wat een drukte! Ik vroeg me af of ze die nog voor sluitingstijd weggewerkt zouden krijgen. Bij de ingang bleek echter dat bijna al die mensen in de rij stonden voor de pinautomaat. Want vanwege de veiligheid mocht je alleen binnen pinnen en waren de automaten buiten afgesloten…tja, nu was er dus maar één open en ik vermoed dat die ook nog de hele tijd gedesinfecteerd moest worden, dus het schoot voor geen meter op. Gelukkig zag ik toen dat je door mocht lopen als je een adviseur wilde spreken. Tja, ik had dringend advies nodig om mijn telefoonnummer te wijzigen – zucht – dus ik liep door. Al de pinners staarden mij aan alsof ik iets vreselijks deed, maar omdat zij allemaal in de deuropening/hal stonden, was 1,5 meter afstand houden daar onmogelijk, dus ok, ik was in overtreding. De gastvrouw was echter wel aardig en ja, nadat ik mijn blijkbaar zeer ingewikkelde achternaam had gespeld (ik doe het meestal automatisch), bleek dat ze mij hier zowaar konden helpen bij mijn probleem. Hoera. Was ik in ieder geval niet voor niets naar Tilburg gefietst.

Na een kwartier wachten ofzo was ik aan de beurt. “Nee,” legde de adviseur uit, “dat telefoonnummer kon niet telefonisch gewijzigd worden, want ik moest mij legitimeren.” Dus ging ze mijn ID-kaart in een scanner stoppen, want stel dat het een vervalsing was. Natuurlijk is hij echt, ik vind het nog altijd een ding dat je zoveel geld voor een stukje plastic betaald wat dan ineens jouw identiteit bevestigd. Ook mijn bankpas moest getest worden met pincode en alles. Ook die bleek echt, dus ik transformeerde ineens van potentiële crimineel, naar een gewone klant. Mevrouw wilde ook – volgens de nieuwe regels – mijn voornamen goed invoeren in het systeem, want er stond alleen een roepnaam. Ze raakte bijna in shock toen ik zei dat ik maar één voornaam heb en dat die ook nog eens precies hetzelfde is als mijn roepnaam! Ze keek er erg afkeurend bij, waarschijnlijk sloeg het vakje waar standaard het meervoud “voornamen” voor staat helemaal op tilt. Mijn goede bedoelingen werden ineens weer betwijfeld en met argusogen controleerde ze nog eens mijn ID-kaart en bankpas, maar ook daar kon ze slechts een enkele letter ontwaren. Ze keek mij aan met een blik alsof ze niet kon geloven dat ik al zolang door het leven ging met slechts één naam! Nadat alle nummers van de pasjes zorgvuldig waren ingetoetst en mijn eenzame naam door het systeem verwerkt was (ik verdenk haar ervan dat ze Maar Tje heeft ingetikt), kon dan eindelijk het vervloekte telefoonnummer gewijzigd worden! Ik mocht het zowaar zelf intypen op het klantentoetsenbord, want dan ging het zeker goed. Wat een eer! Ik kreeg meteen een bericht ter bevestiging. Problem solved.

Wat een gedoe

Mevrouw de adviseur was vast een beetje teleurgesteld dat die vrouw met die ene naam alleen voor het telefoonnummer kwam. Ze probeerde mij nog een hypotheek aan te smeren, een lening voor een verbouwing en enkele verzekeringen. Aangezien ik in een sociale huurwoning woon en met mijn zielige loontje hoogstens een hypotheek krijg ter hoogte van de vraagprijs voor een garagebox, moest ik mijn lach inhouden. Toen ik dat allemaal afgewezen had, vroeg ze nog of ze dan moest helpen met de installatie van de bank-app. Nou, mevrouw ondanks mijn ontoereikende hoeveelheid namen kan ik dat heel goed zelf. Ik ben van digitale generatie, you know. Besteed u tijd maar liever aan al die oude mensjes die daar wel moeite mee hebben. En die nu ook allemaal van heinde en ver naar dit kantoor moeten komen, omdat van hogerhand is besloten dat het kantoor in hun woonplaats dicht moet blijven. Voor onze eigen veiligheid.

Toch een beetje jammer dat ING dus niet van de digitale generatie blijkt te zijn. Het simpele wijzigen van een telefoonnummer heeft mij nu heel wat uurtjes gekost. Tijdens de fietstocht terug naar huis zag ik reclame van de ASN Bank. Ik overwoog om meteen over te stappen. Tot ik las dat ze maar één kantoor hebben en dat zit helemaal in Den Haag. Dan wordt het helemaal een duur grapje om mijn mijn telefoonnummer te wijzigen…

Happy Social Distancing Birthday To Me!

Het is alweer de laatste dag van de maand maart en dat betekent dat ik jarig ben! Tja en net als bij alle andere mensen die in deze periode jarig zijn, zal het dit jaar geen groot feest worden vanwege de #socialdistancing en #coronavirusnl . Niet dat ik het anders heel groots had gevierd, maar ik had dit jaar wel een idee voor een klein feestje en dat gaat hem nu niet worden. In mijn kleine woning is het lastig om 1,5 meter afstand van elkaar te houden en met vriendinnen die bij verschillende zorginstellingen werken, lijkt een uitwisseling mij (ons) geen goed idee.

Dus ga ik maar weer eens een Tuesday TAG doen, dat is alweer even geleden. En laat mijn verjaardag dit jaar nou heel toevallig op een dinsdag vallen.

Welke dag is het nu?

Dinsdag 31 maart 2020

Op welke dag ben je geboren?

Op een maandag, maar omdat het tweede paasdag was, noemen sommige mensen het een zondag.

Wat staat er bovenaan je verlanglijstje dit jaar?

Tja, het liefst natuurlijk een einde aan de Corona-pandemie, maar dat is niet te realiseren.

Dus op mijn persoonlijke verlanglijstje staan spelletjes (Crown of Emara – Tiny Towns – Point Salad – Similo Sprookjes), planten (een mini Yucca en een Klauw Cactus), een plantenspuit en plantenpotten en een beeld van een draak in een vikingboot.

Vector Illustration of a Happy Birthday Greeting Card

Hoe vier jij je verjaardag en heb je tradities?

Normaal gesproken vind ik leuk om vrij te zijn op mijn verjaardag en iets leuks te gaan doen. Zo ben ik een paar keer op mijn verjaardag naar de Efteling geweest, een keer naar een dierentuin, naar een concert en een keer naar een musical. ’s Avonds vind ik het dan leuk om met wat mensen gezellig te eten, bijvoorbeeld gourmet. En daarna spelletjes doen.

Helaas is nu alles gesloten, dus ga ik maar gewoon werken. Van de geplande spelletjesavond met eten komt nu ook niets terecht, dus het wordt een beetje een sneue verjaardag, waarop alleen mijn moeder even langs zal komen. Misschien krijg ik Freek en Fenno (mijn cavia’s) wel zover dat ze een feesthoedje op willen zetten…

Dat met de cavia’s en de feesthoedjes is gelukt. Links Freek en rechts Fenno.

Proosten met wijn zit er ook nog niet in, want ik durf nog geen alcohol te drinken, nadat ik vorige week op mijn hoofd viel, toen ik in botsing kwam met een andere fietser tijdens mijn werk (zijn schuld, hij keek niet en ik had voorrang).

Wat is je lievelingstaart en maak je hem zelf?

Zelfgemaakte appeltaart. Helaas heb ik hier geen oven waar je taarten in kan bakken, dus dat gaat hem niet worden. Ik kan wel bij mijn ouders gaan bakken, maar gezien het feit er toch niemand op bezoek mag komen en ik geen hele taart in mijn eentje op eet, heeft dat ook niet zoveel zin. Ik haal waarschijnlijk een klein appeltaartje bij de supermarkt.

Blijf je op tot 12 uur ’s nachts om je extra jarig te voelen?

Nou, dat heb ik vroeger wel gedaan, maar ik denk dat ik dit jaar gewoon naar bed ga. En eigenlijk ben je pas officieel jarig vanaf het tijdstip dat je bent geboren, vind ik. Volgens mij moeder ben ik rond 6.15 uur in de ochtend geboren, dus ik was een vroege vogel. Die trend heeft zich niet voortgezet, want nu heb ik een hekel aan vroeg opstaan.

IMG_0500 (1)
Sitara had mijn cadeau afgepakt!

 

 

Happy New Year!

Hoewel 2019 geen slecht jaar was, heb ik heel veel zin in 2020. Naast dat ik die dubbele 20 magisch vind klinken, hoop ik in dit jaar een paar belangrijke levensdoelen af te vinken. In de eerste plaats is dat het eindelijk behalen van mijn hbo-diploma. Dat en de andere doelen zijn te bekijken op de pagina de 20 van 2020, die in de plaats is gekomen van mijn afgesloten Day Zero Project.

 

2020

Dan wil ik al mijn lezers een super 2020 toe wensen! Dat je al je doelen mag bereiken en dat je dromen uit mogen komen!

 

Last day of the year 2019

Het is alweer de laatste dag van het jaar 2019.

365 dagen, tijd voor een terugblik. Dit deed ik ook al in 2016 en 2017 en 2018.

Wat heb je in 2019 gedaan wat je nog nooit eerder had gedaan?

Munzee! Ik schreef al eerder over mijn nieuwe hobby: het telefoonspelletje Munzee.

Welke landen heb je bezocht?

Dat zijn er slechts twee: Nederland en Duitsland. Ik kwam tot de conclusie dat er dit jaar geen enkele cache in België is gevonden en dat ik zelfs helemaal niet bij de Zuiderburen op bezoek ben geweest.  In Duitsland ben ik wel geweest om te wandelen en te geocachen. En in Nederland heb ik dit jaar weer een heleboel provincies bezocht per trein om er te NS-wandelen en/of te geocachen. Daarnaast ben ik nog steeds student aan de Hogeschool van Amsterdam.

Wat zijn je favoriete momenten van 2019?

Het vinden van de 9000ste cache, dat was al in januari. Ondanks de vreselijke regenval die dag, heb ik er toch van genoten, loste ik meteen een 4-cache-datum op voor het Geocaching Datum Project en vond ik in de bloemenwinkel van het station ook nog een reuzencactus als beloning.

De publicatie van mijn column over de nadelen van deeltijdstuderen in de Metro. Dat was in mei. Heel veel mensen vonden daar wat van, vooral mensen van de Hogeschool van Amsterdam natuurlijk. Dat was niet allemaal positief. Maar ik kan elk woord uit die column motiveren en er is geen woord van gelogen. Daarnaast was de hele column geschreven voor een vak van de minor Schrijven in Opdracht.

Mijn enige vakantie van dit jaar was een weekje Drenthe in gezelschap van mijn moeder en toen hebben we ons prima vermaakt met wandelen, geocachen, spelletjes, lekker eten, Wildlands Zoo bezoeken en nog wat cultuur snuiven.

Verder waren er nog een heleboel leuke kleinere momenten, zoals het Spellenspektakel, het reünie-concert van Krezip in de ZiggoDome, Ayreon in 013, spelletjesavonden, NS-wandelingen, de Efteling, Biesboschweekend en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Wat is je grootste prestatie van het afgelopen jaar?

Dat is hetzelfde als vorig jaar: Dat ik niet gestopt ben met mijn studie. Daar heb ik wel vaak dicht tegenaan gezeten. Maar ik had besloten dat ik in ieder geval nog wel graag de minor wilde doen en dat heb ik dan ook gedaan, in de eerste helft van dit jaar. Ik vond de minor Schrijven in Opdracht uiteindelijk misschien wel het leukste onderdeel van mijn studie. Ik volgde die minor als enige deeltijdstudent tussen de jongere voltijdstudenten. En die minor heeft er voor gezorgd dat ik besloot om over een andere richting af te studeren en daar ben ik nu dus mee bezig, ondertussen in fase drie van de vier fases, dus ook dat begint op te schieten.

Wat is je grootste fout van het afgelopen jaar?

Ik had dus eigenlijk al afgestudeerd moeten zijn en ik heb heel erg gebaald van dat extra studiejaar. Ondertussen heb ik me er wel bij neergelegd maar het was nooit mijn bedoeling om zo’n studievertraging op te lopen.

Waar heb je het meeste geld aan uitgegeven?

  • Huur en andere vasten lasten slorpen toch erg veel van mijn geld op.
  • NS: Ik had het grootste gedeelte van het jaar een Dal Vrij-abonnement op de trein, omdat dat de goedkoopste manier is om op school in Amsterdam te komen en vanwege mijn voorliefde voor NS-wandelingen. Ondertussen ben ik, een beetje gedwongen door de NS, overgestapt op NS-Flex. Het is nog even afwachten wat ik daar van vind, maar daar ga ik binnenkort nog over schrijven op deze blog.
  • Mijn postfiets. Laten we zeggen dat post bezorgen niet echt bevorderlijk is voor de gezondheid van je fiets. Mijn arme Bat heeft heel wat reparaties gekost dit jaar en uiteindelijk was hij zo versleten dat reparatie ongeveer net zo duur zou zijn als een nieuwe fiets. Dus nu is er een “nieuwe” (tweedehandse) Bat.
  • Daarna komen ongetwijfeld de spelletjes. Ik ben al jarenlang gek op spellen, maar dit jaar is de collectie weer flink uitgebreid en ben ik ook weer naar het Spellenspektakel geweest (we waren er van opening tot sluit en hebben daarna ook nog thuis spelletjes gespeeld).

Waar werd je heel erg blij van?

  • Wandelen, met als hoogtepunten twee keer een tweedaagse NS-wandeling, te weten Vechtdal (Overijssel) en Mookerheide (Gelderland/Limburg).
  • Het reünie-concert van Krezip in de ZiggoDome. Ik was altijd een superfan van deze band en heb altijd gehoopt dat ze nog eens bij elkaar zouden komen. Dat dat ook echt gebeurd is en dat ze nog steeds goed zijn, is natuurlijk superleuk.
  • Ayreon, die het complete album Into the Electric Castle live opvoerden in poppodium 013. Er waren fans (Ayreonauts) uit 64 landen en ik hoefde maar 20 minuten te fietsen en had ook nog eens een gratis kaartje, omdat mijn broertje bij 013 werkt.
  • Geocaching, met als hoogtepunt het vinden van de 9000ste cache op een 4-cache-datum.
  • Spellen spelen, met als hoogtepunt de spelletjesbeurzen Zuiderspel en het Spellenspektakel.
  • Het behalen van alle studiepunten voor de minor Schrijven in Opdracht
  • Eindelijk een goedgekeurd afstudeervoorstel
  • Dat mijn column in de Metro gepubliceerd werd
  • Dat ik eindelijk mijn bibliotheekabonnement een upgrade heb gegeven naar onbeperkt boeken lenen en dat ik nu boeken kan reserveren, die ze dan ook nog eens naar Oisterwijk komen brengen.
  • Ik heb een paar heel gave cactussen gekocht dit jaar en laat ik mijn kamerden niet vergeten.

Waar heb je om moeten huilen?

Om de dood van mijn cavia’s Frinn en Fjord. Allebei onverwachts, vlak achter elkaar (zes weken) en allebei veel te jong voor een cavia. Frinn was twee jaar en vier maanden. Hij stierf op dierendag; ’s morgens was hij nog springlevend en toen ik terug kwam van mijn werk was hij morsdood. Doodsoorzaak onbekend. Er kwam een opvolger in de vorm van babybeertje Fjord. Het ging prima samen met Freek en ik zag het helemaal zitten, maar na 19 dagen vond ik hem dood in het huisje. Het beestje was die dag precies zeven weken oud. Hij moet een ziekte onder de leden heb gehad, want waarom gaat een ogenschijnlijk gezonde babycavia anders zomaar ineens dood? Ook hij was ’s ochtends nog gewoon hooi aan het eten en ook hij was morsdood toen ik thuis kwam van mijn werk. Onbegrijpelijk. En hoewel ik het voor mijzelf jammer vond, vond ik het vooral heel zielig voor mijn overgebleven cavia Freek, die dus twee keer vlak achter elkaar een vriendje verloor en steeds eenzaam en alleen achterbleef (hij heeft nu weer een nieuwe vriendje: Fenno, die kwam zelfs al 2 dagen na de dood van Fjord, omdat ik dacht dat Freek anders zou sterven van eenzaamheid).

Ben je in vergelijking met twaalf maanden geleden:

Dikker of dunner? Ik denk dat dat nog hetzelfde is als vorig jaar. Misschien een kilo minder, want ik merk dat mijn broeken steeds afzakken. Ik heb geen weegschaal in huis, dus kan het niet controleren.

Blijer of somberder? Ik denk een klein beetje blijer dan vorig jaar rond deze tijd. Het einde van mijn studie komt eindelijk in zicht en eerlijk is eerlijk: ik verheug me er erg op om dat hbo-diploma in handen te hebben, om nooit meer Amsterdam te hoeven reizen voor school en dat vrije tijd echt vrije tijd is en dat die voortdurende studiedruk weg valt.

Rijker of armer? Armer. Alles is duurder geworden door de btw-verhoging en dan het gedoe met de stijgende energieprijzen. Veel dingen (abonnementen, boodschappen, energie bijv.) worden steeds een paar euro duurder, maar ik heb niet het idee dat mijn loon evenredig stijgt. Als ik afgestudeerd ben hoop ik een baan te vinden die beter betaald en met meer uren.

Wat had je vaker of meer willen doen?

Spellen spelen: Ok, gemiddeld heb ik één avond per week spellen gespeeld, dus je zou zeggen dat dat genoeg is. Maar ik zou best twee of zelfs drie avonden per week spellen willen spelen. Verder merk ik dat je vaak naar de spellen grijpt die je al kent en dat nieuwe spellen die wat ingewikkelder zijn dan blijven liggen. Als ik afgestudeerd ben wil ik graag lid worden van een spellenvereniging of er zelf eentje oprichten hier in Oisterwijk.

Schrijven: Ik heb mezelf voorgenomen om een boek te schrijven en dat op de een of andere manier uitgegeven te krijgen. Mijn afstudeerproject gaat hier ook over. Maar hoewel er genoeg verhalen in mijn hoofd zitten om meerdere boeken te vullen, is het uitschrijven van die verhalen nog een dingetje. Daar zou ik echt tijd voor moeten inplannen en ook dat is iets waar ik mij op wil focussen als ik afgestudeerd ben. Een boek publiceren is natuurlijk wel een heel gaaf levensdoel.

Bloggen. Ik heb deze blog en ondanks dat ik slechts een handjevol lezers heb, vind ik het schrijven wel heel leuk en zou ik best meer tijd willen hebben om inhoudelijke betere stukken te schrijven en al mijn ideeën uit te werken, waardoor de blog zelf wellicht ook naar een hoger niveau zou gaan. (Dit is precies hetzelfde als wat ik vorig jaar schreef. Zo zou ik bijvoorbeeld graag meer informatieve blogs willen schrijven, zoals deze. Maar dit soort stukken kosten veel tijd, vanwege de research die je ervoor moet doen.)

Wandelen: Ja, ik heb dit jaar heel veel gewandeld, maar ik bedoel hier eigenlijk het wandelen van een Lange Afstand Wandeling (LAW) mee. Er staan een heleboel LAW’s op mijn verlanglijstje en de Top 3 in willekeurige volgorde zijn het Brabantse Vennenpad, de Romeinse Limes en het Pieterpad. Die eerste is het makkelijkste te vervullen, want de kortste totaalafstand en het start- en eindpunt ligt zelfs in mijn eigen woonplaats Oisterwijk. Mijn moeder wil graag meewandelen, dus het is zaak dat we het in 2020 ook echt in gaan plannen. Verder wil ik heel graag weer mee doen aan de Apeldoornse Vierdaagse, het liefst de 4×30 km, maar ik denk dat het vanwege het afstuderen toch nog een keertje 4×20 km gaat worden.

Geocaching: Stiekem wil ik toch graag die 10.000ste cache vinden in 2020. Ook zou ik het heel leuk vinden om alle data op minstens 5 founds te krijgen en weer wat souvenirs te scoren. International Geocaching Day en International Earthcache Day zouden in 2020 voor het vijfde jaar op een rij gescoord kunnen worden.

Wat had je minder willen doen?

Cavia’s begraven.

In de stress zitten over met name de studie.

Verder kan ik me enorm ergeren aan mijn onderbuurman (ik heb de bovenwoning, hij de onderwoning). De woningen zijn enorm gehorig en hij heeft TV en/of radio altijd heel hard staan. Er iets over zeggen helpt altijd maar even, want ik denk dat de man half doof is en een zeer laag IQ heeft.

Wat was je favoriete TV-programma?

Zoals altijd: Wie is de Mol? Ik vind dat echt een geweldig programma. Na drie mannelijke mollen was ik er van overtuigd dat het dit jaar een vrouw moest zijn. Eerst zat ik op Merel, maar ik ging over op Sarah en dat was stom, want het bleek dus Merel te zijn. Vond het wel een leuk seizoen. Ook heb ik voor het eerst naar de Belgische Mol gekeken, hetzelfde concept maar wel iets anders uitgevoerd. Het is wat trager en ik vond dat er wel erg veel opdrachten in zaten waarbij de kandidaten in kleine groepjes werden opgesplitst. Het lijkt mij dan heel moeilijk om de molacties eruit te halen als kandidaat. En ook hier zat ik glansrijk verkeerd. Want, niets is wat het lijkt…

Verder kijk ik dus niet zo veel TV. Ik heb het eerste seizoen van de historische serie Poldark gekeken en de helft van seizoen twee. De rest van seizoen twee en seizoen drie staan nog opgenomen klaar. De serie is een beetje traag, maar heeft wel mooie beelden van Cornwall en hoofdrolspeler Aidan Turner is prettig om naar te kijken ;>) (ja, dat vond ik ook al in The Hobbit waar hij als Kili  met stip de meest aantrekkelijke dwerg van het stel is.) Soms kijk ik ook wel naar programma’s als Ik Vertrek en Floortje naar het einde van de wereld. Maar ik heb niet altijd de tijd en het geduld om alles terug te kijken op uitzending gemist.

Wat is het beste boek dat je in 2019 heb gelezen?

Pfft, dit vind ik altijd een moeilijke vraag, omdat ik niet kan kiezen. Ik heb dit jaar bijna 100 boeken gelezen van veel verschillende genres. Ik vond de Verhalenvertelster van Jodi Picoult heel heftig, maar wel mooi hoe ze de verschillende verhaallijnen uit het heden en verleden met elkaar had verbonden. Haar boeken bevatten vaak een twist aan het einde, maar dit keer had ik die al wel eerder door.

Net als vele andere vrouwen las ik de Zeven Zussen-serie van Lucinda Riley, plus al haar andere boeken. Ja, die ZZ lazen natuurlijk heerlijk weg (vond de andere boeken niet allemaal even goed met Meisje op de Rots als ongeloofwaardig dieptepunt) en ik houd sowieso van boeken met twee verhaallijnen, waarvan er eentje in het verleden en eentje in het heden speelt. Ik ben er wel van overtuigd dat Pa Salt nog leeft. In vrijwel al haar boeken zitten wat ongeloofwaardige dingetjes, maar omdat het zo lekker weg leest vergeef ik haar dat maar. En bijna iedereen in haar boeken is stinkend rijk. Die zeven zussen gebruiken vliegtuigen zoals wij de trein gebruiken. Door al die rijkdom voel ik me vaak wel ver van haar personages af staan.

Verder ontdekte ik de boeken van Sarah Lark, dikke historische pillen die wel heel fijn weglezen en ook interessant zijn. Ik heb ze nog lang niet allemaal gelezen en wacht daar ook even mee tot ik afgestudeerd ben, want ik laat me helemaal meeslepen door die dikke pillen en vergeet dan de tijd.

Ook heb ik heel veel Young Adult-boeken gelezen, omdat mijn afstudeerproject daar over gaat. Hier zitten ook echt wel heel goede boeken tussen. Zo vond ik Als ik blijf van Gayle Forman mooi en meer in het urban-fantasy thema: Rebel in de Woestijn-serie van Alwyn Hamilton.

Wat is de beste (nieuwe) film die je dit jaar heb gezien?

Oef, ook dit vind ik een moeilijke vraag. In januari en februari had ik nog een abonnement op de bioscoop en toen ben ik heel vaak geweest, naar heel uiteenlopende films. Van animatiefilms naar romantische komedies, naar historische drama’s en ik zag zelfs vijf films op een dag bij het PAC festival (waaronder Green Book die de Oscar voor beste film won). Ik kan dat eigenlijk niet met elkaar vergelijken. Zo vond ik de live-action film van Aladdin stiekem best wel leuk, met een fijne powersong voor Jasmine. De tekenfilm van de Leeuwenkoning was ooit de allereerste film die ik in de bioscoop zag, dus het was leuk om nu de nieuwe editie te zien. Dus ik blijf het antwoord hier schuldig. Ik ging wel heel vaak naar PAC-films, waarvan Shoplifters en Werk ohne Autor mij het meeste zijn bijgebleven. Ook The Hate You Give is een film met heftige discriminatie-problemen. Verder zag ik eindelijk Schindler’s List helemaal, die kwam in de bioscoop vanwege het 25-jarig bestaan. Ik had op de middelbare school wel stukjes van die film gezien, maar de docent raakte helemaal in paniek toen het een 16+ film bleek te zijn en driekwart van de klas was dat toen nog niet, dus toen hield het op. Het is een heftige film, maar ik vind dat je dit wel een keer gezien moet hebben.

Wat deed je op je verjaardag?

Ik was toen op kampeerweekend in de Biesbosch met mensen van de kanovereniging. We vonden zelfs nog een geocache midden in de Biesbosch en de avond van tevoren had ik al een cadeautje gehad. Het was wel een lekker gekke manier om mijn nieuwe levensjaar te beginnen.

Heb je iemand gemist?

Niet speciaal.

Wat is het belangrijkste dat je in 2019 geleerd hebt?

Dit komt eigenlijk neer op wat ik hier voorgaande jaren ook al schreef: je bent zelf verantwoordelijk om wat van je leven te maken. De weg naar succes is niet gratis en ook niet altijd leuk. Soms gaat het me allemaal veel te langzaam en andere keren weer te snel. Maar: dromen mag. En wie weet komen ze ook nog wel eens uit.

Follow me?

Hoera! Vandaag bestaat Maartjes Moves drie jaar. Ja, het webadres is nog steeds maartjesmovingcastle, maar ik overweeg om een eigen domeinnaam te gaan kopen en dan gaat de naam definitief veranderen in Maartjes Moves. 

Waarom?

Dat klinkt een stuk toegankelijker dan Maartjes Moving Castle. Verder zit er een alliteratie in, met het M, M. Daarnaast begrijpt vrijwel niemand de associatie met de Studio Ghibli animatiefilm Howl’s Moving Castle. Ik koos die naam destijds omdat ik het magisch vond klinken, ik van kastelen houd en omdat ik helemaal voor mij zag hoe het kasteel langs allerlei onderwerpen vloog.

Ik schrijf nog steeds over verschillende onderwerpen die mij bezighouden en dat wil ik ook blijven doen. Het beste advies dat ik het laatste jaar heb gelezen is dat je het beste kunt bloggen over wat je zelf leuk vind, waar je veel van weet en waar je belangstelling voor hebt. Dat dat in mijn geval een vreemde niche, zoals geocaching is, is dan maar zo.

Dat ik door deze “vreemde onderwerpen” nooit een professionele blog zal hebben, waar ik duizenden lezers mee trek of geld mee verdien; dat is nooit het doel geweest. Ik houd gewoon van schrijven en zocht een manier om mijn schrijfsels te delen. De minor Schrijven in Opdracht heeft mijn schrijflust alleen maar aangewakkerd. Ik heb nog heel veel ideeën, maar die zullen pas medio 2020 uitgevoerd worden. Eerst de minor afmaken en afstuderen. Dat gaat nu even voor alle andere dingen.

Maar ondanks mijn aparte combinatie van onderwerpen zou ik het best leuk vinden om meer volgers te krijgen. Volgens mijn statistieken heb ik best veel bezoekers en die bezoeken gemiddeld ook wel meerdere pagina’s. Maar vrijwel niemand neemt de moeite om mij te volgen. Volgen kan door de knop hier rechts aan te klikken; je krijgt dan elke keer een mailtje als er een nieuwe blog verschijnt. Ik vind dat volgen een blijk van waardering is voor de tijd en moeite die een blogger in zijn of haar blog steekt. Zeker als je hier vaak leest, zou het best leuk zijn als je een volger wordt. En als je misschien een keer de moeite neemt om een reactie te typen.

En stel dat je het nou vreselijk vind om volger te worden, dan zet je het over een maand weer uit. Want de komende maand kan ik namelijk best een aantal volgers gebruiken om een punt voor mijn minor Schrijven in Opdracht te verdienen. Dus je helpt mij weer een stukje verder op mijn hobbelige weg naar een hbo-diploma, je toont je waardering voor mijn schrijfsels en hopelijk krijg je in ruil daarvoor leuke stukjes te lezen, waar ik de nodige tijd en moeite in heb gestoken. Win-win-win!

Alvast bedankt voor het aanklikken van die volgknop!

Nu ga ik taart eten en proosten op mijn blog.

driejaarkaart

Day Zero Project: Done: Doel 93/ Tuesday TAG: Waar jouw huis woont

Doel 93 van mijn Day Zero Project is eigenlijk al ruim 1,5 jaar geleden vervuld, maar ik heb er nog nooit over geschreven. Ik verhuisde namelijk in de week waarin ook de school (derde studiejaar) en mijn stage bij het Gelders Archief begonnen en dat was best wel eh…druk.

Het doel was om eigen woonruimte 2.0. te vinden. Toen ik met het Day Zero Project begon, woonde ik tijdelijk terug bij mijn ouders. Daarvoor had ik al jarenlang zelfstandig gewoond, vandaar dus die 2.0.

Het leek mij leuk om dit doel te verantwoorden aan de hand van de Waar jouw huis woont tag.

Waar woon je en ben je hier geboren en getogen?

Ik woon in Oisterwijk, een dorp met stadsrechten in de provincie Noord-Brabant. Geografisch gezien ligt het tussen Tilburg en Den Bosch in. Ik ben hier ook opgegroeid. Maar ik ben hier niet geboren, omdat mijn moeder verplicht in het ziekenhuis moest bevallen. Oisterwijk heeft geen ziekenhuis, dus werd dat een ziekenhuis in Tilburg. Ik vind het best vreemd dat er altijd zoveel waarde wordt gehecht aan je geboorteplaats. De plaats waar je bent opgegroeid zegt eigenlijk veel meer, in mijn ogen.

Ik heb mijn hele leven in Oisterwijk gewoond, op twee jaar in Hilvarenbeek na. De woningcorporatie waar ik ingeschreven stond (sta), verhuurde ook huizen in Hilvarenbeek en omdat ik toen bij de Beekse Bergen werkte, was mijn eerste eigen huurhuisje een appartement in Hilvarenbeek. Helaas werd het pand na twee jaar gesloopt (dat wist ik wel van tevoren), dus toen ben ik naar een andere huurhuis in Oisterwijk verhuisd. Daar heb ik drie jaar gewoond en toen kreeg ik problemen, die ertoe leidde dat ik tijdelijk terug ben gaan wonen bij mijn ouders. Hoewel ik het prima met mijn ouders kan vinden, was dat op mijn leeftijd natuurlijk niet ideaal.

Terwijl ik mijn levensproblemen oploste, wilde ik algauw weer een eigen huurwoning. Maar de wachtlijsten zijn lang en de vraag is groot. Na eindeloos wachten heb ik dan nu sinds ruim 1,5 jaar weer een kleine huurwoning: een appartement of eigenlijk een bovenwoning.

Voel jij je hier thuis? En waarom woon je hier (niet) graag?

Ik ben een echte Brabander en zou voor geen goud in de hoofdstad willen wonen (iets wat ze op de Hogeschool van Amsterdam absoluut niet kunnen begrijpen), hoewel andere delen van het land ook mooi zijn. Het fijnste aan Oisterwijk vind ik de grote hoeveelheid natuur; de Oisterwijkse bossen en -vennen zijn landelijk bekend en voor mij is dat dus gewoon mijn achtertuin. Je kunt hier zo’n beetje wandelen en fietsen tot in het oneindige, wat ik beide dan ook graag doe.

Het nadeel aan Oisterwijk is dat er twee soorten mensen wonen: de gewone mensen, waar ik zelf toe behoor en de semi-rijke mensen in de villa’s in de bossen, die zich graag decadent gedragen.

Wil je hier blijven wonen?

Ja, het liefste wel. Mijn familieleden wonen in de buurt, mijn vrienden wonen hier, de kanovereniging is hier. Oisterwijk heeft een station, dus je kunt er ook makkelijk weg. Het nadeel is dat er veel te weinig betaalbare, sociale huurwoningen zijn. Ook de koopwoningen zijn aan de dure kant. Dus als ik iets betaalbaars in een omringende plaats zou vinden, dan kan dat ook nog een optie zijn. Als ik in een stad zou moeten wonen (bijvoorbeeld voor een toekomstige baan), dan zou ik waarschijnlijk voor Den Bosch kiezen.

In wat voor een soort huis woon je?

Een sociale huurwoning in de slechte buurt van Oisterwijk. Het is een duplexwoning, dat houdt in dat het pand gesplitst is in een onder- en een bovenwoning. Ik heb dus de bovenwoning. Er staat hier een heel rijtje van dit soort woningen en volgens het kadaster zijn ze gebouwd in 1949. Zeventig jaar oud dus en dat is aan sommige zaken wel te merken. Zo is het hier heel erg gehorig. En helaas heeft mijn onderbuurman een voorkeur voor radio 100% NL, wat absoluut niet mijn muzieksmaak is. Of hij kijkt tv. Ik vermoed dat hij half doof is, want het geluid staat altijd heel erg hard. Verder is de woning slecht geïsoleerd en heb ik slechts enkel glas. Ik heb wel alles van mijzelf, dus als ik het vergelijk met een studentenkamer, dan mag ik absoluut niet klagen. Ik woon aan een toegangsweg van Oisterwijk en vanuit mijn woonkamer zie ik de treinen voorbij rijden. Geluid genoeg, dus.

Maar denken aan een droomhuisje-met-tuintje in de toekomst is niet verboden, toch?

Wat vind je het allerleukst en het allerstomste van jouw woonplaats?

Deze vraag heb ik al beantwoord: ik ben blij dat er een station is in Oisterwijk. Verder ben ik dus erg tevreden met de grote hoeveelheid natuur in mijn “achtertuin”. Het nadeel is dat wij (mijn ouders komen allebei uit Tilburg) eigenlijk nog steeds niet worden gezien als echte Oisterwijkers, ondanks dat ik hier dus praktisch mijn hele leven heb doorgebracht.

Als je mocht kiezen, in wat voor huis en in welke plaats zou je dan wonen?

Het liefste in Oisterwijk, in een koophuisje met een stukje tuin. Omdat ik alleen woon (nou ja, met twee cavia’s), hoeft het huis niet eens supergroot te zijn, maar een eigen stukje tuin zou ik wel heel fijn vinden, zodat ik buiten kan zitten en een grote konijnenren in de tuin kan bouwen. Want meer huisdieren zou ik erg leuk vinden. Voor nu houd ik het bij Freek en Frinn. Een huis in een omliggende plaats is ook nog een optie, als dat betaalbaarder zou zijn.

Wat is op dit moment dé hotspot in jouw woonplaats?

Er zijn hier heel veel eetcafés in het centrum, maar ik kom daar niet zo vaak, want ik ben momenteel een arme student. Het liefste ga ik eigenlijk naar Groot Speijck in de bossen. Hier zitten de kantoren van Natuurmonumenten en een eetcafé met een groot buitenterras. Van hieruit starten diverse wandelingen door de bossen, waaronder de beroemde 14-vennenwandeling.

Hiermee is dit doel dus ook online officieel vervuld.

DSC04761_LI (37)

Day Zero Project: Done: Doel 83

Doel 83 van mijn Day Zero Project is er eentje uit de categorie Funny Things: Meedoen met een Photography Scavenger Hunt op Instagram.

Scavenger 

Het Engelse woord scavenger betekent letterlijk “aaseter”. Wanneer mensen spullen op straat zetten om meegenomen te worden door een vuilnisbedrijf en iemand kijkt of daar nog wat bruikbaars tussen zit, wordt zo’n persoon ook wel een scavenger genoemd. En dat is eigenlijk wat je ook bij een Scavenger Hunt doet: gaan zoeken naar iets bruikbaars om je opdracht te vervullen.

Scavenger Hunt

Een Scavenger Hunt is een spelvorm waarbij de organisatie een lijst met items opstelt, waar de deelnemers naar op zoek moeten. Het wordt bijvoorbeeld gebruikt als teambuildingsactiviteit.

IMG_20190131_190051

Photography Scavenger Hunt

Als bewijs moet je de verzamelde items vaak fotograferen.  Wil je alleen aan de slag met een Scavenger Hunt, dan staan er een heleboel ideeën op internet. Veel lijsten zijn wel gebaseerd op een bepaald thema of seizoen en op alfabetische volgorde. Ook ik besloot om een Alphabet Photography Scavenger Hunt te doen met items die belangrijk voor mij zijn. Zesentwintig dagen lang (in februari 2019) plaatste ik elke dag een foto op instagram. Sommige letters waren best lastig en voor andere had ik wel vijf opties. Mijn grootste angst was dat ik een dag zou vergeten, maar het is allemaal gelukt. Bij deze is het doel dus geslaagd.

De foto’s:

 

De J van Jeans en de Q van Question ontbreken, omdat ik die foto’s alweer gewist heb. Nog wel te zien op mijn instagram –> link staat hier rechts.

Doel 83 is hiermee vervuld:

DSC04761_LI (36)

 

 

 

Day Zero Project: Done: Doel 91

Doel 91 is er eentje uit de categorie Serious Things, namelijk mezelf uit laten schrijven bij de katholieke kerk en een motivatie daarvoor schrijven.

Officieel atheïst

Ik zat daar al jarenlang tegenaan te hikken en begin dit jaar heb ik eindelijk eens dat formulier voor uitschrijving gemaild. Aanvankelijk kreeg ik daarop geen enkele reactie, maar eind februari viel er ineens een brief op de mat dat de uitschrijving geregeld is. Vanaf nu ben ik dus officieel atheïst:

DSC02602

Waarom wilde ik zo graag weg bij de kerk?

Ik woon al mijn hele leven in Midden-Brabant en mijn familie is van oudsher rooms-katholiek.

In de provincie Noord-Brabant was dit de gebruikelijke te volgen godsdienst: Tussen ca. 1850 en 1960 was ruim negentig procent van de Brabanders praktiserend rooms-katholiek. De Kerk had daardoor een enorme invloed op het dagelijks leven van de Brabanders (Het Rijke Roomse Leven in Brabant, Historiek.net).

Mijn ouders zijn allebei (nog net) in deze periode geboren, mijn vader als negende kind in een gezin wat uiteindelijk tien kinderen zou tellen en mijn moeder als jongste in een gezin met acht kinderen. Toen ik nog heel jong was, dacht ik dat alle ouders uit zo’n groot gezin afkomstig waren, later kwam ik erachter dat dit toch niet per se zo hoefde te zijn.

“Dat religieuze Nederlanders gemiddeld meer kinderen voortbrachten dan niet-religieuze, zal geen verrassing zijn. De kerk, van welke ‘kleur’ dan ook, heeft er eeuwenlang een strikte seksuele moraal op na gehouden. Kort gezegd hield die in dat seks buiten het huwelijk taboe en binnen het huwelijk verplicht was. Het Godswoord ‘Gaat heen en vermenigvuldigt u’ (Genesis 1:28) werd zeer serieus genomen, evenals de oudtestamentische verzen waarin anticonceptie (voor het zingen de kerk uit) en afwijkend seksueel gedrag werden veroordeeld.” (De grote gezinnen van de katholieken, Historische Nieuwsblad)

In datzelfde artikel wordt gezegd dat katholieke gezinnen gemiddeld 5,4 kinderen per gezin kregen, daar zaten de gezinnen van mijn ouders dus beiden ruim overheen. Helaas heb ik mijn (overleden) oma’s nooit kunnen vragen wat zij daar nu eigenlijk van vonden, want daar ben ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar.

Kerk in mijn vroegere leven

Mijn vele ooms en tantes besloten om het leuk te houden, alle gezinnen binnen mijn familie tellen dus maximaal drie kinderen. Ook ik ben de oudste van drie kinderen.

Maar ik werd nog wel gedoopt. Eigenlijk vind ik dat je een baby van amper twee maanden nog geen geloof op kan dringen, maar het was toen nog gebruikelijk. Ik ging ook naar een rooms-katholieke basisschool: daar werd nog elke ochtend begonnen met een gebed (hoewel zowel het Onze Vader als Wees gegroet Maria toch behoorlijk onbegrijpelijk zijn voor het gemiddelde basisschoolkind), er werd voorgelezen uit de bijbel en alle kerkelijke feesten werden gevierd. En ja, ik ging ook wel eens naar de kerk op zondag, hoewel dat meer kwam omdat mijn ouders bij een kerkkoor waren. Ik heb ook nog mijn communie gedaan, want ja, dat deed zeker driekwart van de klas. Ook dat was eigenlijk iets idioots: moesten we als 8-jarigen ukkies kleurplaten kleuren van Jezus aan het kruis. Alsof je daar dan iets van begrijpt. Toen ik in groep 8 zat, volgde er ook nog vormsel (of hoe dat mocht heten), toen twijfelde ik al of ik dat nog wel wilde, maar de halve klas deed het en we gingen met een bus op excursie naar de Sint Jan in Den Bosch en dat vond ik dus wel interessant: meer vanwege de historie van het gebouw, dan omdat ik zo ontzettend gelovig was.

Twijfels

Na de basisschool ging het gauw bergafwaarts met mijn zogenaamde geloof. Ik kwam alleen nog maar in kerken als ik het een mooi gebouw vond en later als er een cache bij lag. Daarnaast ging ik door allerlei invloeden steeds meer twijfelen of ik nog wel deel uit wilde maken van de katholieke kerk.

Een paar voorbeelden:

  • Godsdienstoorlogen. Ik kan me niet voorstellen dat welke “god” dan ook zou willen dat mensen elkaar vermoorden omwille van hun geloof. En dat is toch wat er in de wereldgeschiedenis behoorlijk vaak is gebeurd.
  • Het gedoe tussen katholieken en protestanten (beiden stromingen van de christelijke kerk) in de Middeleeuwen. Dat ze elkaar gewoon verbrandden… Ik lees veel historische boeken en de gebeurtenissen in Het Eeuwige Vuur van Ken Follett zijn hier een goed voorbeeld van. Een bepaalde verhaallijn uit dit boek komt ook terug in een film die nu in de bioscopen draait: Mary Queen of Scots. 
  • Het misbruik van jonge kinderen binnen instellingen van de katholieke kerk, wat veelvuldig is voorgekomen in het Brabant van de twintigste eeuw (en wellicht ook daarvoor)
  • Het feit dat ergens in deze omgeving een pastoor openlijk samenwoonde met zijn huishoudster (en hey: ik vind dat prima), maar dat hij ondertussen wel hel en verdoemenis preekte tegen mensen die samen woonden voor hun (kerkelijke) huwelijk
  • Dat de katholieke kerk nog altijd afwijzend staat tegen homoseksualiteit, terwijl ik toch best wat hele leuke mensen in mijn vrienden-, familie- en kennissenkring heb, die dat wel zijn.
  • Het belerende en vaak ook onbegrijpelijke van de katholieke kerk
  • Ik geloof in de evolutietheorie van Darwin en niet in een vaag scheppingsverhaal
  • Ik geloof gewoon niet in bovennatuurlijke dingen die ik niet kan zien, zoals zogenaamde onzichtbare goden, een hemel of een hel (die blijkbaar ook verzonnen is, door de kerk, trouwens)
  • Ik wil geen aantekening bij mijn naam in de gemeentelijke basisadministratie dat ik een geloof aanhang, waar ik helemaal niets meer mee heb

Atheïst 

Ik wil dus graag bekend staan als een ongelovige, die geen enkele godsdienst aanhangt. Dat betekent niet dat ik tegen godsdienst ben: als mensen daar steun uitputten: prima. Elk geloof heeft ongetwijfeld ook goede ingrediënten, maar het is mij als ongelovige niet verboden om af en toe iets wat mij wel aanstaat mee te pakken. En dat hoeft dan dus niet per se iets katholieks te zijn. Ik kan kerken of kapellen nog steeds mooie gebouwen vinden, maar dat heeft nooit iets te maken gehad met “geloof”, maar meer met architectuur of historie.

En natuurlijk ben ik heel nieuwsgierig: waarom ben jij wel of niet lid van een kerkgemeenschap?

DSC04761_LI (35)

 

 

1 januari 2019

Een nieuw jaar met nieuwe kansen en nieuwe prijzen. 365 dagen liggen als een blanco boek voor ons uitgestrekt. Wat zal het nieuwe jaar mij brengen?

Om te beginnen wil ik mijn lezers een heel goed 2019 wensen! Dat al je dromen uit mogen komen dit jaar.

2019

Dromen voor 2019 heb ik ook wel een paar. Of zal ik het toch maar gewoon goede voornemens noemen? Of dingen waar ik mij dit jaar hoofdzakelijk mee bezig zal gaan houden.

Afstuderen

Dit staat met grote letters in mijn agenda. Drieënhalf jaar geleden begon ik aan het grote hbo-deeltijd-studie-avontuur. Ik wilde in ieder geval een propedeuse behalen. Dat lukte, maar ik ging door. En nu is de eindstreep in zicht, maar er moet nog wel een hoop gebeuren: een afstudeeronderzoek en de minor Schrijven in Opdracht. Eigenlijk heel jaar 4, dus. En dat valt dus uiteindelijk gelijktijdig. Moet op zich lukken, maar ik geloof het allemaal pas als ik die diploma’s (als alles goed gaat krijg ik er twee) in mijn handen heb.

graduatedalien1
Dit is een “Toy Story Alien Graduation Plush” en die mag dus pas bij mijn Toy Story Alien verzameling als ik afgestudeerd ben.

Day Zero Project

Op 1 januari 2016 begon ik met mijn Day Zero Project. Het idee is dat je 101 doelen voor jezelf bedenkt en daar zoveel mogelijk van probeert te behalen in 1001 dagen.  De laatste dag van mijn Day Zero Project is 29 september 2019. De tijd begint dus te dringen en ik wil nog wel een aantal doelen behalen. Alle 101 de doelen gaat nooit meer lukken, omdat ik mezelf behoorlijke pittige en grote doelen heb gesteld (in vergelijking met andere mensen met een DZP-lijst) en ook omdat afstuderen de eerste helft van 2019 op gaat slokken. Gelukkig is het behalen van mijn hbo-diploma ook een doel op de lijst. En ik hoop heel erg dat dat doel in ieder geval gaat lukken.
101-in-1001

De keuze: Master of Werken?

In een ideale wereld, waarin er geen beperkingen waren, zou ik nog een master gaan doen. En wel de master Kunst, Cultuur & Erfgoed aan Maastricht University. Helaas leef ik niet in een droomwereld, maar is er een keiharde realiteit. En die stelt de volgende beperkingen:

  • Mijn leeftijd: ik ben pas op latere leeftijd een deeltijdstudie gaan doen en nog twee jaar studeren maakt mij er niet jonger op voor de arbeidsmarkt.
  • De master zelf duurt maar een jaar, maar ik moet eerst een schakeljaar doen, omdat ik niet rechtstreeks toelaatbaar ben. Dus duurt het alles bij elkaar nog twee jaar.
  • Het is een voltijdstudie, dus werk zoeken wordt weer op de lange baan geschoven, wat niet gunstig is voor mijn financiële situatie en mijn positie op de arbeidsmarkt.
  • Het financiële plaatje. Dan heb ik het niet eens over collegegeld (ik zit nog niet aan instellingstarief, want dan hield het meteen op), dat is nog te doen. Maar over hoe ik de rest van mijn leven moet betalen, als in huur en andere vaste lasten, verzekeringen, reiskosten en zoiets als eten.

Als je dat zo hierboven ziet, klinkt het allemaal heel negatief. Toch ga ik nog wel de mogelijkheden onderzoeken. Het grootste positieve punt is dat ik Maastricht een veel leukere stad vind dan Amsterdam. Ook ben ik veel meer fan van Limburg, dan van de Randstad. Wellicht omdat Limburgers en Brabanders, als zogenaamde “nep-Nederlanders” van onder de rivieren meer aan elkaar verwant zijn ;>)