Day Zero Project: Done: Bezoeken van het Drielandenpunt

Natuurlijk is mijn Day Zero Project allang verlopen (het liep van 1 januari 2017 tot en met 29 september 2019), maar toch heb ik in 2020 nog een doel van de lijst vervuld en wel eentje uit de categorie “Vakantieprikkels”, de categorie waarvan ik geen enkel doel vervulde…

Maar nu is doel 76 dan toch nog gelukt; het bezoeken van het Drielandenpunt in Vaals. Op dit punt komen de grenslijnen van Nederland, Duitsland en België samen.

In juli 2020 verbleven mijn moeder en ik drie dagen in Kerkrade en toen zaten we vlakbij het Drielandenpunt, dus maakten we een wandeling met flink wat hoogteverschillen door drie landen, waarbij we halverwege het Drielandenpunt passeerden. Dit is vanwege corona meteen de enige keer dat ik in 2020 in het buitenland ben geweest.

Wandeling nummer 416

Om de een of andere reden leek het mij altijd interessant om het Drielandenpunt eens te bezoeken en daarom kwam het ook als doel in mijn Day Zero Project terecht. Tijdens de looptijd van het DZP kwam het er echter nooit van. 1,5 jaar geleden zaten we in Valkenburg heel dichtbij, maar toen waren we daar met de trein en met het openbaar vervoer is het bijna ondoenlijk. Dit keer zaten we echter in Kerkrade en dat is nog een stuk dichter bij Vaals, het zou zelfs te fietsen zijn. Maar wandelen vind ik een interessantere optie (ik ben veel meer een wandelaar dan een fietser), dus ging ik op zoek naar een wandeling rondom en over het Drielandenpunt. Die zijn er verschillende en ik koos uiteindelijk voor een wandeling van 12 kilometer met de saaie naam “nummer 416”. Ik vond deze wandeling op een website over Zuid-Limburg, maar hij komt blijkbaar uit een (oude) wandelgids. In ieder geval is hij nu gewoon te downloaden als gpx-file voor in de gps. Deze rondwandeling gaat dus door de drie landen Nederland, Duitsland en België en start officieel op het Drielandenpunt. Het leek ons echter leuker om vanuit Vaals te gaan wandelen, zodat het Drielandenpunt ongeveer halverwege de route zou liggen. Dus reden we met de auto naar Vaals en zochten een parkeerplaats. In tegenstelling tot Kerkrade moest je hier wel betalen, maar 5 euro voor een hele dag is op zich nog goedkoop als je het vergelijkt met parkeren in de grote steden.

Vaalser Quartier

Grensgebied

De caches voor vandaag had ik wel in mijn gps staan (er was een grote storing bij Garmin, waardoor ik maar een gedeelte van mijn query met caches in had kunnen laden in mijn gps) en dat werkt in het veld toch wel een stuk fijner: als je de caches op de kaart van je gps meteen op je route ziet liggen. We gingen op pad, de straat steeg meteen en al na een klein stukje door Vaals gingen we het heuvelland in en de grens naar Duitsland over. Daar konden we meteen een cache loggen, die Vaalser Quartier heette en dat was meteen ons eerste blik vanuit de hoogte over het Nederlandse Vaals en het Duitse Aachen. We konden nog lang genieten van dit uitzicht, terwijl we door het bos over de heuvels liepen. We vonden nog een paar caches op Duits grondgebied in dit thema.

Weg zum Dreiländerpunkt

Eentje met de naam Gute Aussicht en eentje met de zeer toepasselijke naam Weg zum Dreiländerpunkt. Ook leuk was dat er twee (bronstige?) herten (of zijn dit ook reeën?) het pad overstaken, ze zaten elkaar achterna en we konden ze nog een tijdje nakijken voor ze in de bossen op de hoger gelegen helling verdwenen. Helaas waren ze te snel voor een foto, maar wel heel leuk om gezien te hebben.

Klimmen en dalen

Het was een pittige wandeling met veel klimmen en dalen. Hier waren we in de wandelbeschrijving al voor gewaarschuwd. In de bossen was het niet heel erg druk, een enkele andere wandelaar en een paar mountainbikers die de mountainbikeroute deden. We liepen een klein stukje door een Duits dorpje en hier waren wel wat mensen, maar wij gingen al snel weer de bossen in, nadat we via een spoorbrug de Montzenlinie overgestoken waren, een spoorlijn.

Montzenlinie

Vanaf de spoorbrug kon je een tunneltje inkijken, het leek ons leuk om de trein hieruit te zien komen, maar helaas was er op dat moment geen trein te zien. Wel vonden we hier nog een cache, die ook Montzenlinie heette. Via een holle weg gingen we weer een nieuwe heuvel op. Vroeger was dit een smokkelaarsroute en dat konden we ons wel indenken, want het was maar een heel smal en verborgen paadje. Wij smokkelden er alleen nog een puntje op een cache. Daarna kwam de pittigste klim uit de route: een heel steil paadje de heuvel op. Onderweg kwamen we twee oudere Duitse vrouwtjes tegen, die het pad juist afdaalden. Wij vonden dat wel stoer, dat ze dat op die leeftijd nog deden. Ik hoop echt dat ik ook nog kan wandelen als ik 80+ ben.

Boudewijntoren

Drielandenpunt

Het steile pad eindigde bij het beroemde Drielandenpunt. Mijn moeder was er ooit eens geweest, toen ze nog een kind was, dus die had nog vage herinneringen. Ik was er nog nooit geweest. Corona of niet: Het was er enorm druk met mensen uit alle drie de landen, het is een behoorlijk commerciële attractie geworden. Het ging mij niet zozeer om de grenssteen zelf, je moest er in de rij voor een foto en daar hadden wij geen zin in. Ik werd vooral aangetrokken door de twee uitkijktorens die op het terrein stonden; de Boudewijntoren op Belgisch grondgebied en de concurrerende Wilhelminatoren op Nederlands grondgebied. Beiden genoemd naar de toenmalige monarchen.

Boudewijntoren

De Boudewijntoren

De Boudewijntoren stond nu voor onze neus, dus ik ging meteen in de rij staan om er op te mogen. Mijn moeder bleef beneden, want die heeft hoogtevrees. De toren stamt uit 1993 en is 50 meter hoog. Vanwege corona mocht je alleen met de lift omhoog. Je mocht wel via de trap omlaag. Ik vond dit echter de engste uitkijktoren waar ik ooit op geweest ben. Alle trappen bestaan namelijk uit open roosters en ik trilde als een rietje. Vanaf de lift moet je zo’n open roostertrapje op, om op het bovenste uitkijkplateau te komen – wat dus bovenop de liftschaft ligt – en ik moest echt even moed verzamelen voor ik dat durfde. Het plateau is wel dicht en toen ging het wel weer. Het uitzicht is de moeite waard, je kunt heel ver kijken over drie landen. In de verte zag je ook de andere uitkijktoren staan. Na wat foto’s en genieten van het uitzicht daalde ik weer af naar de liftruimte. Ik dacht dat ik nu wel langs de open roostertrap naar beneden durfde te gaan en begon moedig aan het eerst trapje. En nu moet ik bekennen dat ik na het eerste trapje weer ben omgedraaid. Ik vond het echt doodeng en stond helemaal te trillen. Dus ging ik met de lift weer naar beneden. Ik was helemaal misselijk van deze toren, zo’n gevoel heb ik ook wel eens gehad na een achtbaan. Mijn moeder verklaarde mij voor gek dat ik überhaupt die toren op was gegaan.

Uitzicht vanaf de Boudewijntoren

Letterbox

Zij had ondertussen het grootste gedeelte van de letterbox-cache opgelost, maar ze wist niet meer hoe ze moest projecteren. Voor de projectie gingen we even een hapje eten bij Taveerne de Grenssteen. Ook liepen we nog even door de uiterst commerciële souvenirwinkel, waar je miniatuur-drielandenpunt-grenssteentjes (leuk woord voor galgje) kon kopen. Ik kocht niets, maar mijn moeder spaart lelijke magneten van de plaatsen waar ze is geweest, dus die ging voor een magneet. Na het eten gingen we de earthcache over het hoogste punt van Nederland oplossen. Dit is amper 50 meter van de drielandengrenssteen af, maar hier was het minder druk, dus konden we rustig de vragen beantwoorden en een foto maken. Daarna maakten we de letterbox af, de cache hiervan lag dan weer op Belgisch grondgebied, maar toch werd hij geteld als Nederlandse cache. Beetje jammer wel, want ik dacht dus caches in drie landen op deze dag te hebben gevonden en later bleken dat er dus maar twee te zijn.

Hoogste punt van Nederland

Moresnet

Van 1839 tot 1919 was het zelfs het Vierlandenpunt, want toen lag hier ook nog het kleine staatje Neutraal Moresnet waar een waardevolle zinkgroeve lag die alle drie de omliggende landen interessant vonden. Daarom werd het gebied rondom de groeve tot neutraal minilandje benoemd. Na de eerste wereldoorlog ging Moresnet op in België.

Wilhelminatoren

Geflipte Munzees en de Wilhelminatoren

We probeerden ook nog Munzees te vangen, maar onze telefoons flipten helemaal in dit grensgebied en wisten van gekkigheid niet meer van welke provider ze gebruik moesten maken en kregen daardoor internetproblemen. Ik moest later op de dag de Munzee-app zelfs verwijderen en opnieuw installeren, omdat hij vastgelopen was. Het ging beter toen we Nederland inliepen, op weg naar de Wilhelminatoren. Want ja, nu ik hier toch was wilde ik ook in die toren. Waar de Boudewijntoren een beetje pauper aan doet, hij is oud en vies en komt onaangenaam over vanwege het prikkeldraad aan de buitenzijde, is de Wilhelminatoren netter en schoner. Deze toren is in 2011 dan ook herbouwd. Ik vond deze toren lang niet zo eng. De trap rondom is dicht, dus ik ging nu wel naar boven en naar beneden via de trap. Helemaal boven is een plateau van glas en dat heb ik even geskipt, want ik begon weer te trillen. Toch een beetje hoogtevrees van mijn moeder geërfd, denk ik. Het uitzicht is natuurlijk niet heel veel anders dan dat vanuit de andere toren, ik denk dat ze maar een kilometer van elkaar af staan. Overigens is de Belgische toren wel 15 meter hoger, want de Nederlandse toren is maar 35 meter hoog. Maar mocht ik nog eens terug komen op het Drielandenpunt, dan wil ik nog wel een keertje in de Wilhelminatoren, maar sla ik de Boudewijntoren over.

Uitzicht vanaf de Wilhelminatoren

Uitgestorven België

Terug op de grond, was het tijd om de wandelroute weer op te pakken. We konden toch nog een paar Munzees meepakken en gingen via een bospad België in. Bijzonder dat we amper een paar honderd meter van het Drielandenpunt af waren en het alweer heel rustig was. We kwamen vrijwel geen mensen meer tegen. Ook het kleine Belgische dorpje Gemmenich leek compleet uitgestorven. Wel nog een paar andere grenspalen gezien, dus maakten we een foto van onszelf bij een andere grenspaal. We zagen weer een ree, deze was minder druk dan het tweetal van die ochtend, maar het dier was ook weer te snel weg voor een foto. De route steeg en daalde flink, wel hadden we nog mooie uitzichten. Ook was het af en toe onduidelijk waar we heen moesten, omdat we een paar keer dwars door een weiland moesten lopen, dus soms een klein stukje verkeerd gelopen. De kaart in de gps kende niet alle paden. Er waren veel draaihekjes die op heel vreemde plekken stonden. Toch zagen de routepalen er pas geverfd uit, dus misschien dat die draaihekjes nog bij oude doorgangen horen ofzo. Ik vond het ook jammer dat we geen Belgische cache meer tegen kwamen, maar er was alleen nog een lange multi en dat paste niet meer in het programma. Het was ondertussen al laat in de middag en we hadden ook geen fut meer voor extra kilometers.

België

Schattige kalfjes

Tegen de tijd dat we de Nederlandse grens weer overgingen, begon de vermoeidheid toe te slaan. Het was ondertussen ook behoorlijk warm geworden. We werden nog afgeleid door een kleine kudde koeien met heel schattige kalfjes. Daarna begonnen de kilometers echt te tellen. Toch maakten we ook nog het extra lusje bij Vaals, we hebben heel even overwogen om het af te snijden. Dit ging tussen beukhagen door tussen de boomgaarden. Daarna volgde nog het laatste stuk van de route, dwars door Vaals heen. Het einde was een heel lange, stijgende straat. Er stonden nog wel een paar mooie gebouwen, maar echt veel oog hadden we daar niet meer voor. We waren best blij toen we terug waren bij de auto. Het is een prachtige wandeling en heel gaaf dat die door drie landen gaat. Met het bezoek aan het Drielandenpunt en de beklimming van twee uitkijktorens kan ik enkele doelen afstrepen. En stiekem waren we allebei blij dat we nu niet nog terug hoefden te fietsen naar Kerkrade, wat het oorspronkelijke plan was geweest.

Mini haarbalkalfjes

Geocachingverhalen uit het verleden: 23 april 2017

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 23 april 2017

Ik bezocht Kasteel Doorwerth met mijn museumkaart en loste ook nog een 2-cache-datum op voor het Geocaching Datum Project.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. De Slijpbeek
  • Maker: rderksen & jannette-geo
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 23 april 2017
  • Plaats: Arnhem
  1. Paaseieren op de Boersberg 1
  2. Paaseieren op de Boersberg 2
  3. Paaseieren op de Boersberg 3
  4. Paaseieren op de Boersberg 4
  5. Paaseieren op de Boersberg 5
  6. Paaseieren op de Boersberg 6
  • Maker: FransenMarjo & Efzet
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 23 april 2017
  • Plaats: Doorwerth 
  1. De Boersberg
  • Maker: Urban Vlo
  • Type: Earthcache
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 23 april 2017
  • Plaats: Doorwerth
  1. Paaseieren op de Boersberg 8
  2. Paaseieren op de Boersberg 9
  • Maker: FransenMarjo & Efzet
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 23 april 2017
  • Plaats: Doorwerth
  1. Een ridderlijk leven
  • Maker: Team FantasyWalkers
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 23 april 2017
  • Plaats: Doorwerth
  1. De adel van Doorwerth
  • Maker: geospaap & Alice in Wonderland & Team Spaapen
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 23 april 2017
  • Plaats: Doorwerth

23 april was een 2-cache-datum. Er moest dus gecachet worden, liefst met veel founds om de datum in 1x voor altijd te saven (daarmee bedoel ik dat ik de datum naar minstens 10 founds wil “upgraden”). Ik wilde al een paar maanden naar Kasteel Doorwerth, maar daar kun je niet komen met het openbaar vervoer, dus had ik bedacht om vanuit Arnhem te fietsen en dan moest het weer wel een beetje fatsoenlijk zijn. Vandaag leek het zover te zijn, achteraf vielen er een paar regenbuien en was het eigenlijk koud genoeg voor een winterjas, terwijl ik al een maand lang fanatiek mijn zomerjas draag (maar het was dus slechts 8 graden, bewolkt en met wind…). Ik zat al om 8.46 uur in de trein en daarmee was ik iets over 10 op Arnhem Centraal. Hier waren nog plenty off OV-fietsen, dus ik kon zo wegfietsen. Ik vond al vrij snel een cache bij een kunstmatig beekje langs het fietspad: de Slijpbeek. Hiermee had ik de datum in principe al gered, maar ik had wilde plannen voor meer. Ik moest echter eerst gaan schuilen voor een regenbui, gelukkig was er een afdakje in de buurt. Ik baalde wel een beetje, want ik wilde zoveel doen, dat 10 minuten schuilen voor een regenbui niet echt in het plaatje paste. Van de andere kant was ik mijn regenbroek vergeten, dus eigen schuld, dikke bult. Toen de regenbui voorbij was, kon ik weer verder fietsen. Wat een hoogteverschillen zeg, zo tussen Arnhem en Doorwerth. En die OV-fietsen hebben geen versnellingen, dus het was een pittig tochtje. Af en toe ben ik afgestapt en lopend naar boven gegaan, omdat dat sneller ging, dan mezelf helemaal over de kop trappen. Persoonlijk vind ik dat heuvelopwaarts wandelen veel minder vermoeiend is, dan heuvelopwaarts fietsen. Afdalen is dan weer wel leuker met de fiets, net of je vliegt.

Op de Boersberg, vlakbij het kasteel, was een paaseieren-trail weggegelegd. Online gekomen op mijn verjaardag. En ik ben natuurlijk ooit op tweede paasdag geboren, daarom werd ik aangetrokken door deze trail (grapje). Ook de Boersberg kent de nodige hoogteverschillen. Het is er wel erg mooi. En gelukkig ben ik voor de bomen hier een stuk minder allergisch, dan voor de bomen in Berkel-Enschot (stuifmeel, hooikoorts). Ik vond het ene na het andere paasei, maar het lukte me niet om een chocoladepaasei te maken van de bonus. Ook nummertje 7 bleef een mysterie, maar niet alleen voor mij. Er waren meerdere geocachers op pad en niemand heeft hem gevonden. Ik maakte ook nog een uitstapje naar de uitkijktoren op de Boersberg. Omdat ik dol ben op uitkijktorens – en hier had je ook echt een goed uitzicht, ondanks de bewolking. Maar er lag ook een earthcache, dus dat is goed voor mijn Day Zero Project.

Alles bij elkaar kostte het wandelen meer tijd dan ingepland, dus pas rond 14 uur fietste ik de parkeerplaats van het kasteel op. De multi die hier lag, had ik voor het grootste gedeelte online opgelost. Ja, slecht, maar wel heerlijk tijdsbesparend. Ik hoefde nog maar drie vragen ter plekke op te lossen, voor het cijferslot. Dat ging voorspoedig. De cache was heel origineel verstopt. Omdat de cache nog gewoon online is, zal ik niet verraden hoe, maar het is erg leuk gedaan. Deze cache is van dezelfde makers als de caches bij kasteel Hernen en kasteel Ammersoyen. Je begrijpt dat ik nu weer een nieuw doel heb: alle caches van hun hand doen. Zeven in totaal, drie gevonden. Ik voel al een nieuw doel voor een Day Zero Project opkomen, terwijl deze pas krap vier maanden onderweg is.

Alle kastelen van het Geldersch Landschap zijn tegenwoordig te bezichtigen met de museumjaarkaart.  Van buiten vind ik Kasteel Doorwerth best mooi, van binnen was ik er vrij snel doorheen, in vergelijking tot het Muiderslot of Kasteel Hoensbroek. Maar hey, het was gratis en toch wel de moeite waard. Ik vind kastelen gewoon interessant. Dit kasteel is echter vrij modern, op deze plaats staat al wel eeuwenlang een kasteel, maar in de oorlog is het ernstig beschadigd en daarna gerestaureerd in zeventiende-eeuwse stijl. Dat zag je ook wel: het was veel moderner dan de andere kastelen die ik bezocht heb.

Na het kasteelbezoek nog een rondje om het kasteel gewandeld en mooie kasteel- en wolkenfoto’s gemaakt. Hierna nog de cache de adel van Doorwerth gedaan. Ik wilde ook nog de Duivelskolk doen, maar hier was een geocachegezinnetje bezig en ik had geen zin om samen met hun te zoeken en ze schoten niet op. Omdat de NS-wandeling de Hemelse Berg hier ook nog langs gaat, sloeg ik hem nu dus over. Met twaalf caches had ik een zeer aardige score en de datum goed gesaved. En met mijn bezoek aan Kasteel Doorwerth heb ik weer een doel van mijn Day Zero Project-lijst vervuld: het bezoeken van drie kastelen.

Wat ik hier op 23 april 2020 nog aan toe te voegen heb:

Het is altijd fijn als data met weinig caches op een zondag vallen. Als het weer dan meewerkt is het altijd goed te doen om ze op te lossen. En zo’n dag als deze vind ik geweldig: het combineren van verschillende hobbies.

Deze diashow vereist JavaScript.

Day Zero Project: The End – De dingen die overblijven

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de categorie De dingen die overblijven

De dingen die overblijven

95. 150 boeken lezen – GEHAALD

Ik lees snel en veel, dus het lezen van 150 boeken was goed haalbaar voor mij.

96. 10 films kijken die ik gekocht heb, maar nog nooit gezien heb – GEHAALD

Dit doel uiteindelijk ook gehaald, nadat ik mijn televisie had verplaatst. En nee, ik heb geen Netflix, maar kijk nog ouderwets naar dvd’s.

97. 50 dingen verkopen/weggeven als grote opruiming – GEHAALD

Ik ben nog steeds bezig met die grote opruiming, want ik ben een vreselijke verzamelaar. Ondertussen al veel spullen verkocht via Marktplaats en boeken via Bol.com, maar toch heb ik nog steeds het idee dat mijn woning dicht zit gegroeid met spullen. Weggooien vind ik vaak lastig, weggeven gaat soms beter. Maar ik wil niet bij zo’n tv-programma terecht komen en deze woning is amper 40 vierkante meter, dus het is keuzes maken en goed nadenken voor ik iets koop. Dat gaat al beter dan vroeger. Eén van de beste beslissingen die ik hierin genomen is om vrijwel geen boeken meer te kopen, maar lid te worden van de bibliotheek.

98. Iets doen met mijn enorme foto-collectie (foto-album?) – NIET GEHAALD

Ik maak veel foto’s, omdat ik dat leuk vind, maar daarna doe ik er weinig mee. Ik plaats ze hier bij mijn blogs, ze zitten keurig per maand ingedeeld in mapjes op mijn laptop. Maar ik zou er graag meer mee willen doen. Dat is vooralsnog nog niet gebeurd.

99. Een plant kopen en die minstens in leven houden tot het einde van dit project – GEHAALD

Van iemand met het boze plantenoog ben ik de laatste jaren veranderd in iemand met groene vingers. In mijn eerste eigen huurwoning had ik 0 planten, maar nu heb ik een heuse thuisjungle. Ik vind planten tegenwoordig echt geweldig en heb er zoveel als er in deze woning passen. Helaas heb ik geen tuin, maar in de toekomst zou ik bij mijn droomhuis graag ook buiten een leuke plantencollectie willen. Ik heb een plant die ik al in 2014 heb gekocht, dus dit doel is zeker behaald.

100. 10 spellen spelen die in de kast liggen en die ik nog nooit/zelden gespeeld heb
100a. Spellencollectie uitzoeken/verkopen/ordenen – GEHAALD

Spellen spelen. Al jarenlang een hobby van mij, het ene jaar werd er serieuzer gespeeld, dan het andere jaar, maar op dit moment mag je me rustig ’s nachts wakker maken om een goed spel te spelen. Ik probeer minstens één avond in de week spellen te spelen, maar meerdere avonden is ook helemaal niet erg. Als ik afgestudeerd ben, zou ik het heel leuk vinden om een Oisterwijkse Spellenvereniging op te richten, zodat ik nog meer mensen heb om nog vaker spellen mee te spelen.

101. Een serieuze date – NIET GEHAALD

Geen tijd voor gehad.

The End

Zeven doelen, waarvan vijf gehaald. Dat is een goede score.

Day Zero Project: The End – Serious Things

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de serieuze categorie Serious Things

Serious Things

91. Me officieel laten uitschrijven bij de kerk, omdat ik al jaren niet meer gelovig ben – GEHAALD
91a. Schrijven wat hiervoor mijn motivatie is – GEHAALD

Ik ben rooms-katholiek opgevoed, want zo gaat dat nou eenmaal in midden-Brabant. Inclusief doop, communie en vormsel. Maar door de jaren heen ging ik steeds meer twijfelen aan dat geloof en wilde ik liever atheïst zijn en mijn eigen levensbeschouwing inkleuren. Begin dit jaar maakte ik dat eindelijk eens officieel door mij uit te schrijven bij de katholieke kerk.

92. Een andere, betere baan vinden die beter aansluit bij mijn studie (en mijn eigen wensen) – NIET GEHAALD

Ik werk wel – bij PostNL – maar een andere, betere baan laat nog op zich wachten. Redenen? Studie nog niet afgerond, oude starter, weinig tot geen werkervaring. Noem het maar op. Ik hoop heel erg dat het eindelijk gaat lukken als ik dat vervloekte hbo-diploma in handen heb. Ik blijf solliciteren op leuke banen. Ook is het niet zo dat ik als een werkloze nietsnut thuis op de bank zit, ik breng braaf mijn post rond, ook al haat ik het vaak uit de grond van mijn hart.

93. Eigen woonruimte 2.0. – GEHAALD

Toen ik met dit Day Zero Project begon woonde ik tijdelijk terug bij mijn ouders en dat heeft veel te lang geduurd, want de wachtlijst voor sociale huurwoningen in Oisterwijk en omstreken bleek erg lang te zijn. Daarvoor had ik al jarenlang op mijzelf gewoond, dus vandaar die 2.0. In 2017 verhuisde ik naar een eigen sociale huurwoning en daar woon ik nu nog steeds, dus daarmee is dit doel vervuld.

94. Iets (financieel) adopteren (dier of boom) – GEHAALD

Als je bij Landal Green Parks een huisje boekt via Natuurmonumenten sponsor je automatisch de aanplant van een boom in het nieuwe bos bij Haarzuilens. Omdat ik regelmatig op vakantie ga in een huisje van Landal Green Parks, heb ik ondertussen drie bomen. Ik wil nog steeds eens in het nieuwe bos gaan kijken, maar dat is er nog niet van gekomen.

Mijn cavia’s Freek en Frinn zijn ook gedurende dit DZP bij mij komen wonen, maar zij komen van familie en niet uit een asiel, dus daarom tellen ze niet als adoptie-dier. Mijn cavia’s-of-the-past Fabin, Fluff, Farah en Finne kwamen wel uit een cavia-opvang.

The End

Vier doelen, drie gehaald. Dat is een nette score, ook al had ik ook graag die andere, betere baan gehad.

Day Zero Project: The End – Funny Things

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de leuke dingen categorie Funny Things.

Funny Things

83. Meedoen met een Photography Scavenger Hunt op Instagram – GEHAALD

Ik zag steeds van die Scavenger-opdrachten voorbij komen op Instagram en het leek mij leuk ook eens zoiets te doen. Toch duurde het tot 2019 voor ik eindelijk eens echt iets ging doen en dat werd een ABC-opdracht.

84. 10 kaarten versturen met Postcrossing – GEHAALD

Postcrossing kende ik al een paar jaar, maar het duurde heel lang voor ik mijn eerste kaartje verstuurde. Ik vind het principe heel leuk, maar internationale postzegels zijn superduur. Daarom verstuur ik gemiddeld maar één kaartje per maand. Ondertussen wel meer dan tien kaarten verstuurd.

85. Domino D-Day doen met mijn enorme voorraad dominosteentjes van vroeger – NIET GEHAALD

Volgens mij staat er nog een bak met dominosteentjes op de zolder bij mijn ouders. Vroeger heb ik heel veel met de domino gespeeld. Het was best leuk geweest om het nog eens te doen, maar het is er niet van gekomen.

86. Zoek een sidekick in de vorm van een plastic poppetje dat op zoveel mogelijk activiteiten met je meegaat en geef deze sidekick ook ruimte op je blog. – GEHAALD

Ik vind dat ik deze opdracht min of meer heb gehaald, maar niet helemaal zoals ik het bedoeld had. Ik sleep regelmatig mijn drie-oog-alien poppetje mee naar activiteiten, maar niet naar alles. Verder heeft hij ook niet veel eigen blogs gehad, maar deze blog vind ik wel erg geslaagd. Dit was eigenlijk wat ik vaker had willen doen, maar bloggen kost tijd en bloggen voor/over een poppetje nog meer en die had ik niet echt. Wie weet in de toekomst.

87. Gedraag je een dag als toerist in je eigen woonplaats – Oisterwijk – NIET GEHAALD

Het idee was dat ik de Oisterwijkse highlights ging bekijken als een echte toerist. Maar dat heb ik dus niet gedaan. Het is niet dat ik nooit iets doe in mijn eigen woonplaats, maar dit is nooit uitgevoerd zoals ik het bedoelde.

88. Ga een dag ergens op een markt staan om spullen te verkopen – NIET GEHAALD

Ik heb in de loop van mijn Day Zero Project wel heel veel spullen verkocht, weggegooid of weggegeven. Verkopen doe ik vaak via Marktplaats, soms via facebook en ik verkoop boeken via Bol.com. Maar ik heb niet echt op een markt gestaan om spullen te verkopen.

89. Maak een puzzel van 1000 stukjes (puzzel is al uitgezocht) – GEHAALD

Stiekem vind ik puzzelen erg ontspannend en er liggen nog een paar puzzels klaar om gelegd te worden, maar tijd, tijd, tijd. Als ik afgestudeerd ben is een van de eerste dingen die ik ga doen puzzelen. Gedurende DZP maakte ik één puzzel van 1000 stukjes, met kerstmis 2017, dus deze opdracht is wel gehaald.

90. 5 DIY-projecten voltooien (1/5) – NIET GEHAALD

DIY staat voor Do It Yourself, maar ik ben niet echt een heel handige persoon. Het enige wat ik dus creëerde was een kaartenbord met woonketting voor in de keuken. Alle andere DIY-projecten liggen nog onuitgepakt in de kast.

The End

Acht doelen, vier gehaald. De helft dus. Had bij leuke dingen wel een iets hogere score verwacht, maar ja leuke dingen kosten tijd die ten koste gaat van studeren en ik kies toch eerder voor actief buiten bezig zijn (geocaching, wandelen, kanoën) dan voor creatief binnen bezig zijn.

 

Day Zero Project: The end – Vegetarische (Vr)ideeën

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de vega-categorie Vegetarische (Vr)eetideeën.

Vegetarische (Vr)Eetideeën

78. Eten bij een Gastvrij Vegetarisch restaurant – NIET GEHAALD
78a. Daar een recensie over schrijven voor de website van de Vegetariërsbond

Het idee was dat alle onbetaalde medewerkers van de Vegetariërsbond om de beurt bij een restaurant met het Gastvrij Vegetarisch Keurmerk gingen eten (dit keurmerk kon je natuurlijk aanvragen bij de Vegetariërsbond) en daar dan een recensie over schreven voor de website. In de praktijk probeerde iedereen hier om het hardste onderuit te komen. Ook ik heb bij mijn weten nog nooit bij een restaurant met het keurmerk gegeten, dus van dit doel kwam niets terecht. En omdat ik nu niet meer voor de Vegetariërsbond werk, is het het ook niet meer nodig.

79. Eten bij Eethuis Twintig (het restaurant waar Stephanie werkte) – GEHAALD

Nadat Stephanie ergens anders ging werken, had ik niet zo’n behoefte meer om bij haar oude werkgever te gaan eten. Het is dat ik nog een cadeaubon had liggen die bijna verlopen was, anders was ik nooit gegaan.

80. Een week lang veganistisch eten (vegetariër ben ik al lang) – GEHAALD

Tijdens de Nationale Week Zonder Vlees, in maart 2019, at ik een week lang veganistisch. Ik vond dat nog best lastig, omdat er echt in heel veel producten iets kleins dierlijks blijkt te zitten, zoals melkpoeder ofzo. Dat zit zelfs op paprikachips! Ik ga dus niet volledig veganistisch eten, maar gebruik bijvoorbeeld wel plantaardige melk.

81. 10 nieuwe vegetarische gerechten uitproberen (en de recepten publiceren op je blog) – GEHAALD

De nieuwe gerechten uit proberen was niet zo’n probleem, maar het duurde een hele tijd voor ik ook echt alle recepten had gepubliceerd op deze blog. Ik vind het namelijk best leuk om nieuwe vegetarische recepten uit te proberen.

82. Vegetarisch diner/bbq houden voor enkele vrienden – GEHAALD

Dit deed ik al vrij snel, op mijn verjaardag in 2017, hield ik een vegetarische gourmet/wok-avond voor enkele vrienden.

The End

Vijf doelen, vier gehaald. Laten we zeggen dat ik van vegetarisch eten houd.

Day Zero Project: The End – Vakantieprikkels

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de vakantie-categorie Vakantieprikkels

Vakantieprikkels – NIETS GEHAALD

69. Een Duits of Deens waddeneiland bezoeken
70. Naar Disneyland
71. Naar Noorwegen (Bergen/Oslo/spoorlijn)
72. Het Noorderlicht zien
73. Een elandenpark in Zweden bezoeken
74. Interrailen door Europa
75. Een Europese hoofdstad bezoeken in de vorm van een stedentrip
76. Bezoek het drielandenpunt
77. Dierenpark Pairi Daiza in België bezoeken

The End

Nou, hoe goed de categorie Lekker weg in eigen land heeft gescoord, zo slecht heeft deze categorie gescoord. Negen doelen en ik heb er nul van gehaald. Geen eentje. Zero. Nothing.

Waarom dan niet? Tja, buitenlandse doelen. Moeilijker bereikbaar. Vakantie naar het buitenland is duurder en ik ben een arme postbode-student. Voor het geld waarmee je vijf dagen naar Noorwegen kan (zonder eten), kan ik binnen Nederland drie weken, met eten inbegrepen, luxe op vakantie.

Ik vrees wel dat al deze doelen op mijn bucketlist blijven staan. Want ik denk dat ik de enige persoon van mijn leeftijd in Nederland ben die nog nooit in Disneyland is geweest, huil huil.

PS Wat betreft Disneyland gaat het goed komen! In 2020 gaan we met de hele family (ouders, broeders en hun vriendinnen) naar Disneyland Parijs om de 60ste verjaardag van mijn moeder te vieren. Mijn ouders en R. zijn ook nog nooit in Disney geweest, dus ik ben niet de enige.

 

Day Zero Project: The End – Lekker weg in eigen land

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de dagje-uit-categorie Lekker weg in eigen land

Lekker weg in eigen land

59. Prik blind een plaats op de kaart van Nederland en bezoek deze – GEHAALD

Ik prikte bewust een plaats in het midden van Nederland en het werd Doorn. Hier bezocht ik Huis Doorn en de tentoonstelling over de Eerste Wereldoorlog in het paviljoen op het landgoed. Dit met mijn museumkaart. Verder wandelde ik naar Doorn vanaf station Driebergen-Zeist (ze bleken geen OV-fietsen te verhuren op zondag) en onderweg pikte ik een aantal caches op. Ook op het landgoed zelf lag een cache.

60. Bezoek plaatsen in Nederland, waar je nog nooit geweest bent, die beginnen met de letters van je voornaam: MAARTJE. Deze moeten bereikbaar zijn per trein, uitzondering J (want geen stations in J-plaatsen) – GEHAALD

Ik was dus best verbaasd dat er geen enkel station in Nederland ligt in een plaatsnaam die begint met de letter J. De rest van de opdracht was vrij gemakkelijk te vervullen als treinreiziger. De meeste letters haalde ik zelfs dubbel.

61. Naar het witte dorpje Thorn in Limburg (einde van Grenslandpad) – NIET GEHAALD

Het komt vooral omdat Thorn geen station heeft. Lastig te bereiken dus, voor iemand zonder auto.

62. Fietsen langs de Linge en/of kanoën op de Linge – NIET GEHAALD

Nog steeds niet met mijn kano op de Linge gevaren. En ook niet gefietst. Dus helaas niet gehaald.

63. Zomerfolkfestival in Groningen bezoeken – GEHAALD

Ondertussen zelfs al 2x op Zomerfolk geweest. Een dagje in 2017, maar dat bleek toch wel een lange treinreis retour te zijn op een enkele dag. Daarom zijn we in 2018 twee dagen gegaan met een overnachting en dat beviel erg goed. Helaas viel het in 2019 niet handig qua datum, maar in 2020 willen we graag weer gaan. De sfeer is echt geweldig.

64. 3 kastelen bezoeken – GEHAALD
64a. Muiderslot, Muiden
64b. Kasteel Hoensbroek
64c. Kasteel Doorwerth

Ik heb een zwak voor kastelen en gelukkig mag ik met mijn museumkaart ook gratis binnen in veel kastelen. Ondertussen dan ook al meer dan deze drie kastelen bezocht.

65. Iets bezoeken tijdens Open Monumenten Dag in september of de Dag van het Kasteel in mei – GEHAALD

Op de Dag van het Kasteel in mei 2018 bezocht ik Kasteel Doornenburg. Wat nog een hele fietstocht was.

66. 25 foto’s van stationsborden verzamelen, van plaatsen waar ik nog niet “eerder” ben geweest: Project Of All Places – GEHAALD

Dit heb ik zelfs 2x gehaald, want uiteindelijk verzamelde ik meer dan zestig stationsborden van plaatsen waar ik nooit eerder in of uit de trein was gestapt.
67. 10x naar een musical/theatervoorstelling/bioscoop/concert – GEHAALD

Dit doel heb ik dubbel en dwars gehaald. Ik bezoek regelmatig een musical, theatervoorstelling of concert. En de bioscoop bezocht ik extreem vaak in de tijd dat ik een Pathé Unlimited abonnement had. Over de eerste tien bezochte voorstellingen schreef ik een stukje.

68. 10 musea bezoeken – GEHAALD

Ook dit doel was niet al te moeilijk te vervullen met behulp van mijn museumjaarkaart. Ik bezocht dan ook veel meer dan tien musea gedurende de looptijd van mijn Day Zero Project.

The End

Tien doelen waarvan ik er acht gehaald heb. Ik denk dat dit de makkelijkste categorie was om te vervullen. Sommige doelen hingen ook wel met elkaar samen. Maar hey, ik heb het mezelf niet makkelijk gemaakt qua doelen, dus het is leuk dat er in ieder geval één categorie zo goed gelukt is.

Day Zero Project: The End – Kanostuff

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de kano-categorie: Things to do with Wave or Dancer on the water.

Wave en Dancer zijn de namen van mijn kano’s. Ze zijn vernoemd naar de merken. Dancer is een heel oude kano van het merk Perception Dancer. En Wave is een freestylebootje van het merk Wavesport EZG.

Things to do with Wave or Dancer on the water

55. Een rondje kanoën op een ander ven dan ’t Staalbergven – NIET GEHAALD

Er zijn heel veel vennen in Oisterwijk, mijn woonplaats is zelfs bekend vanwege deze vennen. Maar op de meeste vennen mag je niet varen. Op het Kolkven mag het wel, hier liggen ook vissersbootjes. Het is er echter nooit van gekomen om hier eens heen te gaan met mijn kano’s. Ik heb zelf geen vervoer en het is ook een beetje onzinnig om op eenzelfde soort ven te gaan varen als het Staalbergven vlak voor het clubhuis ligt.

56. Nog eens gaan kanocachen met Anke (en/of anderen) – GEHAALD

Het kanocachen vond uiteindelijk niet plaats met Anke, maar met andere leden van de kanovereniging, bijgenaamd de Heren uit Haaren. Kunnen we straks niet meer zeggen, als Haaren bij de gemeente Oisterwijk komt (per 1 januari 2021). Met de Heren van Haaren ging ik kanocachen op de Nete in België, maar we vonden de cache helaas niet.

57. Winterkamperen in de Biesbosch met de kanovereniging – GEHAALD

Dit jaar ging ik dan eindelijk eens mee winterkamperen met de kanovereniging in de Biesbosch. Dat was op mijn verjaardag.

58. Branding en/of wildwatervaren – NIET GEHAALD

Ik heb nog nooit branding gevaren. De branding moet dan precies goed zijn en het is een eind rijden voor ons. Dus het komt er gewoon nooit van. Ik heb ook al heel lang niet echt wildwater gevaren, dat komt vooral omdat ik vaak geen zin heb in de lange tocht naar het wilde water toe.

The End

Vier doelen, twee gehaald en twee niet gehaald. Met mijn wisselende liefde voor kanoën (soms vind ik het geweldig en soms heb ik er helemaal geen zin in, toch ben ik al 22 jaar lid van Kanovereniging Oisterwijk) is dit helemaal geen rare score.

Day Zero Project: The End – Geocaching, it’s a way of life

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de geocaching categorie: Geocaching, it’s a way of life.

It’s a way of life: Geocaching Inspiration

36. Het bereiken van de 10.000 caches – NIET GEHAALD/MEE BEZIG
36a Het bereiken van de 8000 caches in 2017 – GEHAALD
36b Het bereiken van de 9000 caches in 2018 (werd januari 2019) – GEHAALD
36c Het bereiken van de 10.000 caches in 2019 – NIET GEHAALD/MEE BEZIG

De 10.000 caches hebben we niet gehaald. Ik wist al begin dit jaar dat dat nooit zou gaan lukken en heb er vervolgens ook niet echt meer mijn best voor gedaan. 2019 heeft dan ook een erg lage foundradius. Wil ik (we?) in 2020 de 10.000ste cache vinden, dan zal daar nog flink aan gewerkt moeten worden. Op dit moment schommelt het aantal caches van de Heideroosjes rond de 9300 founds. Ik vind het jammer dat ik hier niet gewoon drie losse doelen van heb gemaakt, want 1000 caches vinden is al iets wat behoorlijk veel tijd kost, laat staan 3000 caches. En de 8000 en de 9000 founds werden wel gehaald tijdens de looptijd van mijn Day Zero Project, dus ik vind dat ik dit doel wel half mag rekenen.

37. Tien virtuele caches loggen – GEHAALD

In het begin was dit doel alle virtuele caches van Nederland vinden, maar omdat dat onhaalbaar was, heb ik het terug gezet naar het vinden van tien virtuele caches. Uiteindelijk logde ik zelfs 17 virtuele caches (16 in Nederland en 1 in België) tijdens de looptijd van DZP en in totaal logden de Heideroosjes 36 virtuele caches. Dat betekent dus dat bijna de helft van die virtuele founds tijdens DZP is gevonden. Er kwam ook een boost aan dit doel toen groundspeak besloot om nieuwe virtuals toe te staan, in de vorm van het project Virtual Reward. Daardoor kwamen er ineens een heleboel nieuwe virtuele caches bij.

38. Het loggen van 25 earthcaches – GEHAALD

Hier had ik eerst staan dat ik 100 earthcaches ofzoiets wilde vinden, dat heb ik later verlaagd naar het meer realistische aantal van 25 earthcaches. En dat is prima gelukt, ondertussen heb ik er zelfs al 29 gelogd, gedurende de looptijd van DZP. In totaal hebben de Heideroosjes 141 earthcaches gelogd.

39. Waterfietsen/kanoën in de grachten van Amsterdam om de oudste caches van Nederland te kunnen loggen (die liggen onder een brug) – NIET GEHAALD

Hoewel ik door mijn studie aan de Hogeschool van Amsterdam regelmatig in de hoofdstad kom, is er vaak geen tijd of zin meer over voor een activiteit daar. Bovendien wil ik niet in mijn eentje gaan waterfietsen, dus dan moet ik mensen zo gek krijgen om mee te gaan en met de lange reistijd en zoveel andere caches dichterbij, is dat moeilijk. Per kano is ook lastig, ik heb wel een eigen kano (drie zelfs), maar ik zit altijd met het vervoer.

40. Geocaching in vestingstad Willemstad – NIET GEHAALD

Willemstad is in Noord-Brabant, dus het is niet eens zo heel ver van mij vandaan, maar toch is het er nooit van gekomen om hier te gaan geocachen. De belangrijkste oorzaak is dat Willemstad geen station heeft, dus is het een heel gedoe om er te komen met het openbaar vervoer.

41. 250 caches in een ander land halen dan Nederland of België – GEHAALD

Dat dat “andere land” Duitsland zou worden was aan het begin al duidelijk, daar waren we met 201 founds het hardste op weg. In augustus 2018 werd dan ook de 250ste Duitse cache door mij gelogd en daarmee was dit doel vervuld.

42. Geocaching bij het Fort van Brasschaat – NIET GEHAALD

Ook dit is er nooit van gekomen. Brasschaat is in België en ook hier speelt het gebrek aan openbaar vervoer een rol + dat het in het buitenland is.

43. De Dode Draad-fietsroute van geocaching doen – NIET GEHAALD

Dit doel eveneens niet gehaald vanwege fiets-vervoer-technische redenen.

44. Geocaching op de Beegderheide in Limburg – GEHAALD

Deze heb ik wel gehaald. In november 2017 zat ik een weekje op een vakantiepark in Limburg en ik kwam erachter dat de Beegderheide vanaf daar op fietsafstand was. We zijn er toen dus echt op de fiets naartoe geweest om te geocachen.

45. Een serie geocaching-souvenirs compleet krijgen – GEHAALD

Dit is een vervangend doel. In de zomer van 2018 kon je sparen voor een serie geocaching-souvenirs (virtuele afbeeldingen) van fantasiewezens. Ik ben dol op fantasiewezens en vond het ook echt mooie plaatjes, dus ik wilde de serie heel graag compleet hebben, maar daarvoor moest je 100 caches vinden in drie weken tijd. Dat is uiteindelijk op de allerlaatste dag gelukt en ook met dank aan Anke en Guy, die in die periode op vakantie waren en ook caches hebben gelogd. Alleen was het mij niet gelukt.

46. De Weg van de Snelweg-trail bij Geldermalsen afmaken (met mijn moeder) – GEHAALD

In oktober 2017 wandelden mijn moeder en ik de Weg van de Snelweg-trail bij Geldermalsen. Dit was eigenlijk bedoeld als fietstocht, maar wij hebben het in twee delen gewandeld. Het was een helse tocht van ruim 30 kilometer en we waren pas bij het station toen het al donker was. Maar wel volbracht en prachtige lucht/waterfoto’s gemaakt bij de Waal.

47. Een eigen cacheroute maken en echt uitbrengen – NIET GEHAALD

Ik ben hier gewoon te lui voor. Die route bestaat al, maar ik moet toestemming vragen voor het plaatsen van de cache en het echt online zetten. En dat heb ik dus nog steeds niet gedaan.

48. Een geocaching-begrippenlijst maken voor alle Dreuzels die mijn blog lezen – NIET GEHAALD

Hier ben ik wel aan begonnen, maar nooit afgemaakt zodat het geschikt voor publicatie zou zijn. Ik vind het ook best lastig; voor mij is het allemaal zo duidelijk en ik ben dus geen docent-type.

49. Al mijn geocoins uitzoeken (eventueel verkopen) en activeren op de website met een verhaaltje en een foto erbij – NIET GEHAALD

Dit doel heb ik gewoon niet gedaan, omdat het mij niet echt interesseert, vrees ik. Ik ben wel gestopt met geocoins verzamelen, want die krengen kosten veel te veel geld en ik doe er weinig mee. Een paar liggen er tentoongesteld, maar de rest zit in een kistje. Dus verkopen levert misschien nog wat op.

50. Gardens of Amsterdam GeoTour: (4/24) – NIET GEHAALD

Hier begon ik vol goede moed aan, maar na vier founds hield het dus op. Ondertussen is de serie al half gearchiveerd, geloof ik, dus het gaat nooit meer lukken om het helemaal te voltooien.

51. Op alle data van het jaar minimaal 3 caches hebben gevonden (15/15) (het 2-caches-data-project) – GEHAALD

Als je mijn Geocachingverslagen uit het Verleden leest, dan weet je dat ik een voortdurende obsessie heb voor wat ik het Geocaching Datum Project noem. Dat begon in 2012 met het vinden van minstens één cache op elke datum. Daarna ging het naar twee caches op elke datum en zo werd er steeds een cijfer bij opgeteld. Pas in februari 2019 lukte het mij om alle data op minstens 3 founds te krijgen.

Ondertussen gaat het Geocaching Datum Project door en probeer ik alle data op minstens 5 founds te krijgen. Het gaat best lekker, er zijn nog maar zes 3-cache-data en vijf 4-cache-data over.

52. Geocachingfietstocht langs de forten rondom Naarden – NIET GEHAALD

Ook hier nooit aan toegekomen, vanwege het reisprobleem. Het zou wellicht wel per OV-fiets kunnen, maar dan nog is het ver weg.

53. Biesboschmuseum + de geocachingfietstrail die daar in de buurt ligt – GEHAALD

Dit heb ik wel gedaan, op mijn eigen fiets zelfs, die ik meegesleept heb in de trein naar anti-fiets-station Gorinchem. Ik kon gratis in het Biesboschmuseum met mijn museumjaarkaart.

54. De 500 Waymarking-medaille bereiken, bij beide onderdelen – DEELS GEHAALD

54a Geclaimde waymarks: (440/500)
54b Bezochte waymarks: (659/500)

Zoals je kan zien in het bovenstaande statistiekenblokje heb ik dit doel voor de helft gehaald. Qua bezochte waymarks (visits) zit ik ruim over de 500 heen, namelijk al op 659. Dat telde lekker door, toen ik erachter kwam dat stations ook waymarks waren. En als treinreiziger ben ik op enorm veel stations geweest.

Het claimen van nieuwe waymarks is lastig. Je kunt heel veel dingen waymarken, maar ik wil niet te veel dingen doen, omdat ik dan gek word. Mijn hoofddoel zijn fietspaddestoelen van de ANWB, maar dat schoot niet zo op, dus soms doe ik ook fietsknooppuntborden, pennysmashers, uitkijktorens en kastelen. Af en toe ook nog iets anders, als ik dat een leuke categorie vind. Ik heb zelf ook een paar stations geclaimd, een paar dierentuinen, molens en een McDonald’s. Maar ik kom nog 60 eigen waymarks te kort voor de virtuele medaille die je krijgt bij 500. Dus ik heb dit doel maar voor de helft gehaald.

The End

Maar liefst 19 geocachingdoelen, waarvan ik er maar acht gehaald en twee voor de helft. En dus ook negen niet. Bij een volgende poging ga ik eerst eens kijken wat vervoerstechnisch haalbaar is…

 

Day Zero Project: The End – These boots are made for walking

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de wandelcategorie These boots are made for walking.

These boots are made for walking

23. Dwars door Gelderland voltooien (13/25) – NIET GEHAALD

In 2016 was ik heel fanatiek met de lange afstand wandeling Dwars door Gelderland, dus het leek het ideale doel om het af te maken tijdens mijn Day Zero Project. Maar het kwam er maar niet van. Dat kwam vooral door de lange reistijden van en naar de start- en eindpunten van de route. NS-wandelingen zijn zoveel makkelijker, omdat ze altijd beginnen en eindigen bij een station (heel soms een busstation). Uiteindelijk heb ik geen enkele etappe van DDG gelopen tijdens DZP. Daarmee heb ik dit doel dan ook niet gehaald.

24. Walk of Wisdom (WoW) voltooien (6/6) – GEHAALD

De Walk of Wisdom is een wandeling van 136 kilometer, die in vogelvorm rondom Nijmegen loopt. Ik heb deze wandeling in zes etappes samen met mijn moeder gedaan. Bij het begin van mijn Day Zero Project hoefden we nog maar één etappe te lopen en dat gebeurde dan ook al in mei 2017.

25. Ter afsluiting van de WoW de toren van de Stevenskerk in Nijmegen beklimmen – GEHAALD

De Walk of Wisdom start en eindigt vanuit de Stevenskerk in Nijmegen. Ik vind het altijd leuk om kerktorens te beklimmen, dus ik was graag de WoW geëindigd bovenop de toren. Die toren bleek echter apart van de kerk beheerd te worden en was niet zo heel vaak open. Uiteindelijk stond ik dus pas twee jaar later, in mei 2019 op de toren, maar dat was nog ruim binnen de looptijd van mijn DZP, dus mission accomplished.

26. De Apeldoornse Vierdaagse uitlopen (4×20 km) – GEHAALD

Dit was een vervangend doel voor een doel dat nooit meer ging lukken. In juli 2018 deed ik mee aan de Apeldoornse Vierdaagse, de groenste vierdaagse van Nederland. Ik deed de 4×20 km en heb die zonder al te veel moeite volbracht. In 2020 wil ik heel graag nog een keer meedoen, maar dan wil ik de 4×30 km doen.

27. 20 NS-wandelingen doen die ik nog niet eerder gedaan heb – GEHAALD

Zoals ik al vaker heb geschreven werd dit zo’n beetje mijn lievelingsdoel. Ik wandelde wat af en de teller is ondertussen al ruim over de 30 NS-wandelingen heen. Die twintigste deed ik al in augustus 2018, dus toen had ik nog een heel jaar over. NS-wandelingen zijn een geweldige “uitvinding” voor iemand zonder auto, maar met een NS-abonnement. Voorlopig NS-wandel ik nog lekker door.

28. Meedoen aan een Fjoertoer – NIET GEHAALD

In november 2016 verbleef ik een weekend in Egmond aan Zee en op de zaterdagavond vond de Fjoertoer plaats, een avondwandeling met lichtjes. Wij gingen kijken en liepen een klein stukje mee (wat eigenlijk niet mocht, want we waren niet officieel ingeschreven). Er hing een geweldig sfeertje en het leek mij heel leuk om een keer echt mee te doen aan een Fjoertoer. Er zijn er elk jaar drie, in Egmond aan Zee dus, maar ook op Terschelling en Renesse. Het is er niet van gekomen, blijkbaar zijn de inschrijvingen altijd snel vol en ik vond ook geen medewandelaars.

29. Meedoen aan de Midzomernachtwandeling over de Veluwe (zie punt 30) – NIET GEHAALD
30. Het benodigde sponsorgeld van 250 euro voor de Midzomernachtwandeling bij elkaar zien te krijgen – NIET GEHAALD

Ik wilde dus heel graag een keer meedoen aan de Midzomernacht marathon over de Veluwe, van Natuurmonumenten. Het leek mij een uitdaging om het sponsorgeld van 250 euro bij elkaar te krijgen en om 21 kilometer te wandelen. Nog afgezien van de reis ernaartoe in het donker. Helaas was in 2016 de laatste Midzomernacht marathon en is het niet meer georganiseerd tijdens de looptijd van mijn DZP. Er zijn nog wel kortere wandelingen tijdens de Midzomernacht, maar dat is niet wat ik bedoelde.

31. Boomkroonpad in Drenthe wandelen – GEHAALD

Het lopen van het Boomkroonpad stond al heel erg lang op mijn verlanglijstje. Vrienden, familie en kennissen zeiden ook steeds dat dat echt wat voor mij zou zijn. Het probleem was dan ook niet dat ik niet wilde, maar dat Drenthe nogal een eind van Oisterwijk af is. In april/mei 2019 gingen we echter een weekje naar Drenthe en al op de eerste dag kon ik het Boomkroonpad afstrepen. Ik vond het heel erg leuk om te doen.

32. Wadlopen – NIET GEHAALD

Wadlopen blijft op mijn bucketlist staan, maar het is er tijdens de looptijd van mijn DZP niet van gekomen. Wel een paar keer naar aanbieders van wadloopwandelingen gekeken. Maar die waddeneilanden zijn helemaal aan de andere kant van het land, dus moet dit gekoppeld worden aan een vakantie, anders is het niet haalbaar met mijn afhankelijkheid van het openbaar vervoer.

33. De Sallandse Zandloper wandelen – GEDEELTELIJK GEHAALD

In april/mei 2018 verbleven we een weekje op de Sallandse Heuvelrug en we begonnen aan de Sallandse Zandloper, maar hebben de wandeling niet af kunnen maken. Ook liepen we helemaal verkeerd, dus ik denk dat we uiteindelijk maar een kwart van de daadwerkelijke route hebben gelopen. Ik wil graag nog een keer terug om de hele route te volbrengen in twee of drie dagen.

34. Pontjeswandeling in de kop van Noord-Holland – NIET GEHAALD

De Pontjeswandeling kwam ik tegen op de blog van iemand anders en het leek mij leuk, maar het is helemaal aan de andere kant van het land en ik kon er ook geen officiële website ofzo van vinden, dus misschien had de blogster in kwestie het wel zelf bedacht. In ieder geval is het doel dus nooit volbracht.

35. Nieuwe (lage) wandelschoenen aanschaffen voor al mijn wandelingen – GEHAALD

Ik kocht tijdens de looptijd van mijn DZP zelfs 2x nieuwe lage wandelschoenen, want gemiddeld loop ik mijn wandelschoenen – hoe duur ook – in 1 tot 1,5 jaar volledig aan gort. Van het eerste paar is de zool volledig afgesleten. Het tweede paar heeft ook aardig afgesleten zolen en er komen steeds meer gaten in de naden. Dus ik moet binnenkort weer nieuwe aanschaffen. Zucht, aanslag op mijn bankrekening.

The End

Dertien doelen, slechts zes gehaald. Het waren dan ook best grote doelen, dus ik vind het toch wel goed van mezelf. De Midzomernacht marathon werd mij ook onmogelijk gemaakt, doordat die niet meer georganiseerd wordt. De meeste doelen in dit lijstje blijven op mijn bucketlist staan, dus wie weet gaat het toch nog ooit gebeuren.

 

Day Zero Project: The End – I will study and I will win!

Mijn Day Zero Project is geëindigd op 29 september 2019, dus dit is de laatste keer dat ik ga schrijven over de doelen in de studeer-categorie: I will study and I will win!

I will study and I will win!

15. Afstuderen/mijn hbo-diploma behalen – NOG NIET BEHAALD/MEE BEZIG

Zoals ik al eerder schreef heb ik vertraging opgelopen bij mijn deeltijdstudie Media, Informatie en Communicatie. Ik had heel erg gehoopt om keurig in vier jaar af te studeren, maar soms lopen dingen anders. In ieder geval heb ik wel 150 punten van de bachelorfase binnen en ben ik nu hard bezig met mijn afstudeerproject en eindassessment die samen de resterende 30 studiepunten op moeten gaan leveren. En dan kan ik eindelijk mijn hbo-diploma op gaan halen.

16. 60 studiepunten behalen in het tweede jaar, collegejaar 2016/2017 – GEHAALD
16a. 10 studiepunten behalen met de algemene vakken (10/10)
16b. 30 studiepunten behalen met de specialisatie Archivistiek (30/30)
16c. 20 studiepunten behalen met het onderdeel werkervaring (20/20)

Het tweede studiejaar, het lijkt alweer zo lang geleden. Ik haalde keurig alle 60 studiepunten binnen dit jaar + nog 6 extra studiepunten met extra vakken. Ik had zelfs geen herkansingen dit jaar, omdat ik alles bij de eerste poging al haalde. Ik geloof dat ik alleen een vak een blok later heb ingeleverd.

17. 60 studiepunten behalen in het derde jaar, collegejaar 2017/2018 (60/60) – GEHAALD

Het derde studiejaar vond ik het zwaarste van allemaal. De meeste vakken spraken mij niet of nauwelijks aan, een langdurig groepsproject, vakken zonder inhoud en de combinatie van werken/school/stage bleek toch een beetje te veel te zijn. Dat ik alles zonder herkansingen heb gehaald is een prestatie op zich te noemen.

18. 30 studiepunten behalen met een minor over schrijven om hier meer over te leren (30/30) – GEHAALD

De voltijdsminor die mijn neus naar een totaal andere richting draaide. Ik schreef er recent nog over, dus ik ga het hier niet nog een keer herhalen.

19. 25 studiepunten behalen met mijn afstudeerscriptie – NOG NIET GEHAALD/MEE BEZIG

Ik ben druk bezig met afstuderen.

20. Vrijwilligerswerk volhouden – HALF GEHAALD

Ik werkte 1,5 als onbetaalde communicatiemedewerker voor de Vegetariërsbond en deed vooral social media in de vorm van facebook en twitter. Ook schreef ik een aantal recensies van kookboeken. Ik stopte hiermee om twee redenen. Het kostte enorm veel tijd en ik kreeg er dus niet voor betaald. En ze gingen overstappen naar een nieuw systeem/platform wat ook weer veel tijd ging kosten en toen heb ik besloten om er op dat moment mee te stoppen, omdat het ten koste ging van mijn studie en sociale leven.

21. Een stage vinden die ertoe doet – GEHAALD

Ik liep een aantal maanden stage bij het Gelders Archief in Arnhem. Was een leuke stage met toffe collega’s. Helaas braken de lange reistijd en de combinatie met studie en werken mij op. Daardoor ben ik korter gebleven dan ik eigenlijk had gewild.

22. In het tweede jaar extra vakken van de andere studierichting (= Digitale Media) volgen voor werkervaring – GEHAALD

In het tweede studiejaar heb ik twee extra vakken gevolgd van de andere studierichting/specialisatie Digitale Media. Zelf deed ik de specialisatie Archivistiek. Ik koos zelf voor Social Media en op aanraden van mijn studieloopbaanbegeleider werd het tweede vak Search & Findability. Ik behaalde allebei de vakken met een 8 afgerond, waardoor ik toch behoorlijk ging twijfelen of ik wel de goede richting had gekozen.

The End

Acht doelen in deze categorie, waarvan ik er vijf heb gehaald, met twee bezig ben en eentje half heb gehaald. Omdat alle doelen met elkaar samenhangen is het logisch dat ik niet alles heb gehaald.

Image result for i will study and i will win