1 jaar Day Zero Project 2.0. – Hoe gaat het?

Vandaag loopt mijn tweede Day Zero Project precies een jaar. Ik ben ermee begonnen toen er nog veel onzeker was vanwege de coronamaatregelen. In de winter was er dan ook veel dicht.

Nu heb ik op mijn DZP pagina prachtige kleurtjes in de lijst staan, maar die zijn niet mee gekopieerd helaas. Dus voor de kleurtjes kun je daar gaan kijken.

De groene doelen zijn de doelen die vervuld zijn: dat zijn 21 doelen. Toch mooi 1/5 van het totaal.

De oranje doelen zijn de doelen waar ik mee bezig ben of die deels zijn vervuld. Dat zijn 28 doelen, dus nog eens ruim 1/5 van het totaal.

Er zijn natuurlijk nog een paar doelen waarvan ik pas aan het einde van het project kan zeggen dat ze vervuld zijn, zoals de de Standaard Day Zero Dingen.

En wat betreft het doel “sparen voor elektrische fiets”; dat is allang gelukt, maar ik twijfel nu weer over de aankoop van zo’n fiets. Dus dat doel is een beetje lastig te beoordelen.

De looptijd is nog tot 31 maart 2024, dus ik heb nog ongeveer 1 jaar en 9 maanden om doelen te vervullen. Ben benieuwd hoe de eindstand uiteindelijk zal zijn.

De lijst

Standaard Day Zero Dingen

1. Kies een spaarpot uit
2. Doe voor elk behaald doel 1 euro in die spaarpot
3. Koop aan het einde van dit project iets wat je altijd al hebt willen hebben

Geocaching en Munzee

4. Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen (26/34)
5. Nog drie maanden over de 1000 geocaching maandfounds heen krijgen (2/3)  
6. 50 multicaches vinden (15/50)
7. De 750 gevonden labcaches bereiken (781/750)
8. Geocoins uitzoeken/beschrijven/verkopen
9. Een MunzeeGarden leeg vangen en/of naar een Munzee Event
10. Een eigen cache maken (mag ook een lab-cache zijn)
11. Geocachingverslagen bijhouden en die uit het verleden bijwerken, vooral de “gaps” in het verleden
12. De multicache in de duinen lopen: De Schat der Eindeloze Verte
13. De Bels Lijntje Trail fietsen
14. De frustratie multi-cache in Moergestel
15. 10x met mijn mede-Heideroosje gaan geocachen (4/10)
16. 12.500 geocachingfounds bereiken (11.000 is bereikt op 9 februari 2022)

Schrijven, Lezen en Kijken

17. Een boek schrijven
18. Regelmatig een update over het Day Zero Project op mijn blog
19. Aan een schrijfwedstrijd meedoen
20. In de eerste maand (juli 2021) een brief schrijven aan mijn toekomstige zelf (via FutureMe)
21. Proberen om meer volgers te krijgen op mijn blog
22. Tien keer een boekentip schrijven voor op mijn blog
23. Drie bibliotheken bezoeken van het lijstje de mooiste bibliotheken van Nederland
24. Elke maand een kaartje versturen via de postgroep waar ik lid van ben op facebook
25. Regelmatig een brief of kaart versturen aan mijn penvriendin
26. Alle Harry Potter boeken herlezen en vervolgens de films nog eens kijken
27. Tien Disneyfilms van de classiclijst kijken en er een recensie over schrijven op mijn blog.
28. Tien keer een kaartenbingo organiseren op instagram (4/10)
29. Serieus meedoen aan NaNoWriMo in november
30. De Hobbit en Lotr-films nog eens bekijken

Wandelen

31. Het Brabants Vennenpad aflopen (3/12)
32. De Apeldoornse Vierdaagse uitlopen en dan het liefste de 4x30km
33. Een Lange Afstands Wandeling (LAW) lopen
34. Wadlopen (of een wadexcursie)
35. De Hoge Veluwe wandeling in oktober
36. 25 dagen achter elkaar een Ommetje lopen met de Ommetje-app van de Hersenstichting 
37 t/m 46 Tien wandelingen van de Wandel Bucket List (3/10)

Lekker weg in eigen land

47. Naar forteiland Pampus
48. Het Ouwehands Dierenpark bezoeken om de panda’s te zien
49. De Marker Wadden bezoeken
50 t/m 53. De vier Brabantse topmonumenten bezoeken: Kasteel Heeswijk, Markiezenhof in Bergen op Zoom, Grote Kerk in Breda, Sint-Jan in Den Bosch
54. Het vernieuwde Naturalis bezoeken
55. Naar museum Voorlinden
56. Prik blind een plaats in Nederland op de kaart en bezoek deze
57. Bezoek minstens drie Nationale Parken in Nederland buiten Noord-Brabant (2/3)
58. Naar het Bomenmuseum, Von Gimborn Arboretum bij Doorn
59. Het witte dorpje Thorn bezoeken
60. Tiengemeten
61. Euromast
62. Een kasteel bezoeken waar ik nog nooit ben geweest
63. De Tuinen van Appeltern
64. De stad Delft bezoeken
65. De toren van de Eusebiuskerk in Arnhem beklimmen
66. Kasteel Tongelaar bezoeken in Mill
67. Naar Mondo Verde in Kerkrade
68. Naar Kerkrade of omgeving om te wandelen en Munzees te vangen
69. Naar SeaLife in Scheveningen
70. Naar het Deelerwoud bij Beekbergen

71. Een keer een ander fantasy-evenement bezoeken dan Elfia (bijv. een El Mundo Fantasy of een Mittelalter Phantasium Spektakelum in Duitsland)

Buitenland

72. Pairi Daiza, België 
73. Europapark, Duitsland
74. Naar een wildpark/wandelpark net over de grens in Duitsland (bijv.  Biotoppark Anholter Schweiz)
75. Naar spellenbeurs Spiel, Duitsland
76. Een stedentrip naar een Europese stad
77. Naar Disneyland met mijn family
78. Naar Connecterra (Terhills), België

Vegetariër

79. De rubriek Meatless Monday nieuw leven in blazen op mijn blog
80. Elke maand een nieuw recept uitproberen uit een kookboek en evt. publiceren op mijn blog
81. Een vegetarische kookclub oprichten 

Kanoën

82. Kanotocht in de Malpie bij Valkenswaard
83. (Meerdaagse) Kanotocht door de Weerribben

Serieuze dingen

84. Een andere baan
85. Een andere woning

Overig

86. Lid worden van een spellenvereniging of misschien er zelf eentje oprichten 
87. Tien spellen spelen die tot nu toe ongespeeld in de kast liggen spelen (3/10)
88. Tien keer iets over spellen schrijven op mijn blog 
89. 150 boeken lezen (dat is 1 boek per week, afgerond naar boven) 
90. Een ontrommelmaand (methode nog te bepalen)
91. Een kringloopwinkel bezoeken
92. Domino D-Day doen met mijn oude dominosteentjes
93. Iets schrijven over cavia’s als huisdier: de kosten, wat eten ze, verzorging, over de opvang, enz.
94. Tien keer een Miracle Morning houden 
95. 100 Happy Days-challenge op instagram
96. Een puzzel van 2000 stukjes maken
97. Een boekwinkeltje openen op boekwinkeltjes.nl 
98. Iets doen met mijn enorme collectie foto’s
99. Sparen voor een elektrische fiets

100. Drie torens beklimmen, die ik nog niet eerder heb beklommen. Dit kunnen uitkijktorens, kerktorens, enz. zijn (3/3)

101. De 100 boeken lezen van De Grote Vriendelijke 100 (12/45)

De 100 Happy Days Challenge (DZP2.0. doel 95)

De 100 Happy Days Challenge is een opdracht om honderd dagen lang elke dag een foto te plaatsen op je social media. Op deze website staat het allemaal uitgebreid uitgelegd.

Ik begon op 1 januari 2022 met deze challenge en heb uiteindelijk 100 foto’s gepost op mijn instagram (@maartjesmoves) , maar niet precies 100 dagen achter elkaar. In die zin heb ik het dan niet helemaal volgens de regels gehaald, maar ik vind het wel voldoende voor mijn Day Zero Project 2.0.

Al vrij in het begin had ik de pech dat mijn telefoon kapot ging en er een nieuwe moest komen. Daardoor kon ik ongeveer 1,5 dag niet op mijn social media en miste ik al een dag. Naar het einde toe vergat ik het een paar keer, dus liep mijn challenge een aantal dagen uit.

Winterdepressie

Mocht ik dit nog een keer gaan doen, dan zou ik ook niet kiezen voor het winterseizoen. In de winter heb ik vaak last van een lichte winterdepressie en vind ik het vinden van happy moments lastiger. Elke winter heb ik echt wel een paar offdays; ofwel dagen met een dik Blue Monday-gevoel (maar dan ook op andere dagen). Op zulke dagen zie ik het allemaal niet meer zitten, wegen alle problemen in mijn leven extra zwaar en verlang ik nog harder naar lente en licht (gelukkig blijft dit gevoel meestal niet langer dan een dag hangen en zie ik snel weer oplossingen).

Ook het winterse weer werkte niet echt mee aan vrolijke gevoelens; al die stormen en soms de dreiging van sneeuw (ik ben een echte sneeuwhater; heb een gruwelijke hekel aan de witte ijszooi). In de lente, zomer en herfst lijkt het mij makkelijker. Ik merkte dat ik op een bepaald moment ook in herhaling dreigde te vallen en ik kon moeilijk 100x een foto van een kopje thee, een gelezen boek, de cavia’s of decoratie in huis posten. Ik wilde wel wat variatie in die challenge hebben.

In februari kreeg ik ook nog eens corona, dus zat ik vijf dagen in quarantaine. Ik was er best wel ziek van en voelde me helemaal niet happy, dus toen heb ik even overwogen om te stoppen met die challenge. Uiteindelijk toch doorgegaan.

#happymaartjesmoves

De 100 foto’s voor de challenge blijven gewoon op mijn instagram staan. Ze hebben zelfs een eigen hashtag, te weten #happymaartjesmoves.

Wat ik zoal postte aan happy moments:

  • foto’s van geocaching
  • vakantiefoto’s van mijn geocachingvakantie in februari
  • natuurfoto’s
  • foto’s van mijn huisdieren (ook huisdieren-from-the-past)
  • foto’s van lekker vegetarisch eten
  • foto’s van mijn post (kaartenbingo’s en swaps)
  • foto’s van boeken
  • foto’s van spellen
  • foto’s van draken
  • foto’s van decoratie in mijn krot (eh ik bedoel huurwoning)

Spreuken

Ook postte ik een paar keer een spreuk:

There are some who can live without wild things and some who cannot – Aldo Leopold

Deze spreuk – die ik nog niet kende – las ik in het boek Daar waar de rivierkreeften zingen van Delia Owens. Ik vond het meteen al een heel mooie spreuk en zocht wat informatie op over Aldo Leopold, omdat ik nog nooit van de beste man gehoord had: Leopold (1887 – 1948) was een Amerikaanse bosbeheerder, ecoloog, natuurbeschermer en auteur. Hij was hoogleraar aan de Universiteit van Wisconsin en is bekend als de auteur van A Sand County Almanac (1949). Leopold is een invloedrijk figuur geweest in de ontwikkeling van de moderne milieu-ethiek en in de beweging voor de bescherming van wildernisgebieden. Hij was bedenker van de land ethic, een ecocentrische en holistische visie over de rol van de mens in de natuurlijke omgeving (Bron: Wikipedia).

Als ik in dezelfde tijd en omgeving als Aldo Leopold had geleefd, had ik het ongetwijfeld heel goed met hem kunnen vinden ;>)

Het bos weet altijd precies wat ik nodig heb – Loesje

Al vanaf dat ik een tiener was, ben ik gek op de uitspraken van Loesje. Op de middelbare school heb ik zelfs een paar keer een agenda van Loesje gehad en op mijn slaapkamer heeft lang een poster gehangen met 100 van haar uitspraken (helaas niet de beste). Deze uitspraak slaat ook weer helemaal op mij. Bijna altijd voel ik mij na een wandeling door de bossen weer een stuk beter. Ik word ook altijd blij als het ’s avonds weer lang genoeg licht is om nog naar het bos te kunnen. Wat dat betreft mag ik mij gelukkig prijzen dat ik in Oisterwijk woon, op fietsafstand van de beroemde Oisterwijkse bossen- en vennen.

Life isn’t about waiting for the storm to pass…It’s about learning to dance in the rain – onbekend

Deze spreuk ken al wel heel lang en is één van mijn alltime favorieten. Het is een dubbelzinnige spreuk, want natuurlijk staan storm en regen hier als metafoor voor levensproblemen. Maar ik vind het letterlijk gezien ook een mooie, omdat ik vaak zat wel naar buiten ga (verplicht om te werken of vrijwillig om te wandelen of te geocachen) als het regent.

Keep calm and omicron

Tja, ik was best een beetje kwaad dat ik als souvenir van mijn vakantie corona mee naar huis nam. En dat ik mij tot 3x toe had laten vaccineren en het toch nog kreeg. Maar ja, als snel kwam het besef dat driekwart van de Nederlandse bevolking omicron in meer of mindere mate heeft gehad, dus werd het meer zo’n gevoel van join the club. Daarvoor was ik al sinds de herfst van 2019 niet meer noemenswaardig ziek geweest, dus waarschijnlijk was ik gewoon weer eens aan de beurt.

Zou ik het nog een keer doen?

Om heel eerlijk te zijn: nee. Ik zou dan eerder gaan voor een maandelijkse lichtpuntjesrubriek op mijn blog.

Day Zero Project 2.0.: Update 8

4. Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen (22/34)

Dit jaar heb ik al veel data voor het GDP kunnen vervullen. De meeste data vielen in de eerste drie maanden van het jaar. Veel wist ik er op te lossen, vooral dankzij mijn geocachingvakantie in februari. Januari heeft geen data meer en februari, maart en april hebben er allemaal nog maar eentje. De laatste datum van mei werd wel opgelost. Er staan dus nog 3 data open voor volgend jaar en er komen nog 9 data die ik dit jaar nog kan vervullen. Om precies te zijn 4 in juni, 2 in september, 2 in november en 1 in december. Juni staat nu voor de deur, dus we zullen zien hoeveel er van die 4 weggewerkt kunnen worden. Eentje valt op zondag, dus die zal sowieso wel lukken. De rest is iets lastiger.


5. Nog drie maanden over de 1000 geocaching maandfounds heen krijgen (2/3)  

Vorig jaar lukte het mij al om augustus over de 1000 maandfounds heen te krijgen. Nu is het ook gelukt met maart. Daarvoor moesten er nog zo’n 60 caches in de maand maart gevonden worden en dat is ruimschoots gelukt, want de totalen van maart staan nu op 1026. De derde en laatste maand over de 1000 heen krijgen zal nog het lastigste worden, maar ik heb nog wel twee jaar de tijd daarvoor en de nominatiemaanden juni, september en november komen dus allemaal nog 2x voorbij.

7. De 750 gevonden labcaches bereiken (781/750)

Dit doel is bereikt! Op hemelvaartdag bezocht ik de stad Delft en daar deed ik maar liefst vijf labcaches met elk vijf punten. Eén daarvan was de 750ste labcache van de Heideroosjes.

28. Tien keer een kaartenbingo organiseren op instagram (4/10)

Tijdens de Boekenweek organiseerde ik een Boekenkaart Bingo op instagram. Met vier groepjes was dat mijn populairste kaartenbingo tot nu toe. Het leverde een paar leuke boekentips op en ik bleek ook al een aantal tips gelezen te hebben. Voor herhaling vatbaar, dus waarschijnlijk volgend jaar nog een keertje.

50 t/m 53. De vier Brabantse topmonumenten bezoeken: Kasteel Heeswijk, Markiezenhof in Bergen op Zoom, Grote Kerk in Breda, Sint-Jan in Den Bosch

Vorig jaar bezocht ik al de Sint-Jan in Den Bosch, op Koningsdag bezocht ik Kasteel Heeswijk. Daar komt nog een aparte blog over.

62. Een kasteel bezoeken waar ik nog nooit ben geweest
In principe heb ik met Kasteel Heeswijk ook dit doel afgetikt. Maar ik sluit niet uit dat ik nog een ander kasteel ga bezoeken.


64. Een weekend naar Delft

Ook dit doel is vervuld, hoewel het geen weekend maar een dag Delft is geworden. Delft is een stad waar ik nog nooit was geweest (behalve dan de stationsstops) en ik vond het een erg leuke stad. Over een tijdje wil ik wil er graag nog een keer heen, want ik heb niet alles kunnen doen wat op mijn lijstje stond.

87. Tien spellen spelen die tot nu toe ongespeeld in de kast liggen spelen (3/10)

Gezien de grote hoeveelheid nieuwe spellen die ik dit jaar heb gekocht, denk ik dat ik dit doel al lang vervuld heb. Ik ga er binnenkort een blog over schrijven.

95. 100 Happy Days-challenge op instagram

Dit doel is vervuld en ook hier moet ik nog een blog over schrijven.

100. Drie torens beklimmen, die ik nog niet eerder heb beklommen. Dit kunnen uitkijktorens, kerktorens, enz. zijn (3/3)

En ook dit doel is vervuld! In Delft beklom ik de toren van de Nieuwe Kerk voor een geweldig uitzicht over de stad. Dit was mijn derde “nieuwe” toren. Wel grappig dat ik nu drie totaal verschillende torens heb beklommen voor dit doel.

  • De vuurtoren van Texel
  • De uitkijktoren Nieuwe Herdgang bij Tilburg/Moergestel
  • De kerktoren van de Nieuwe Kerk

101. De 100 boeken lezen van De Grote Vriendelijke 100

Ik moest nog 45 van de 100 boeken lezen. Ondertussen heb ik er 9 gelezen

Te weten:

  • Allemaal willen we de hemel – Els Beerten
  • De gebroeders Leeuwenhart – Astrid Lindgren
  • Levende bezems – Lisa Tetzner
  • Alaska – Anna Woltz
  • Alleen op de wereld – Hector Malot
  • Achtste-groepers huilen niet – Jacques Vriens
  • Momo en de tijdspaarders – Michael Ende
  • Honderd uur nacht – Anna Woltz
  • Jij mag alles zijn – Griet Op de Beeck

Day Zero Project 2.0.: Update 7

Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen (18/34)

De maand februari had de meeste probleemdata van alle maanden, namelijk 8 stuks. Zeven daarvan vielen binnen een periode van tien dagen, ook wel de Vreselijke Datum Week genoemd. Zoals ik al schreef in mijn MaandMoves ging ik speciaal op geocaching vakantie om al deze data weg te werken. Deze geocachingvakantie was een wens die ik al drie jaar had, maar die steeds niet door kon gaan, eerst vanwege mijn studie en vorig jaar vanwege de Verschrikkelijke IJssneeuwweek. Dit jaar kwam het allemaal goed en zijn alle data nu zelfs 20 of hoger. Zes data werden dus in Limburg opgelost. De zevende was samen met mijn mede-Heideroosje Anke en toen gingen we voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar België (wij wonen vlakbij de grens). De achtste en laatste datum is niet gelukt, omdat ik toen thuiszat met corona. Gelukkig is dat een 9-cache-datum en zal die volgend jaar wel vervuld worden. Ik had een ieder geval een goede reden om op die datum niet te kunnen geocachen en wat niet gaat, dat gaat niet.

50 multicaches vinden (15/50)

Tja, er werd dus slechts één multicache gevonden. En dat was nog een gelukje dat ik die mocht loggen, want ik had eigenlijk een paar fouten gemaakt en heb dus niet officieel kunnen loggen in het logboek ter plaatse. Omdat ik wel heel de route had gelopen, mocht ik toch online loggen van de makers. Wel een aanrader, deze cacheroute. Voor de liefhebbers: GC9GTFT Maastricht: Frontenpark en Bassin.

De 750 gevonden labcaches bereiken (690)

Dit doel ging heel lekker deze maand, want tijdens mijn vakantie in Limburg vond ik 20 labcaches die allemaal uit 5 punten bestonden. Daarmee ging dit doel dus in 1x meer dan 100 founds omhoog.

10x met mijn mede-Heideroosje gaan geocachen (5/10)

En zoals al eerder gezegd ging ik ook weer een dag met mijn mede-Heideroosje Anke op pad en we gingen dus naar België, om precies te zijn maakten we een geocachingwandeling in het buitengebied van Ravels over brede boerenzandpaden en door de bossen langs het kanaal. Was een prima wandeling met veel mooie geocachingcreaties. Helaas niet alles kunnen vinden of open kunnen krijgen, maar met 24 founds mochten we zeker niet klagen.

En op de laatste dag van de maand kwam er nog een tweede dag bij in gezelschap van Anke. Het geocachen ging toen niet al te best, maar wel lekker gewandeld.

12.500 geocachingfounds bereiken

Nee, we zijn nog niet bij de 12.500, maar deze maand werd wel de eerste belangrijke milestone onderweg naar dit getal bereikt, want de 11.000ste cache werd gevonden op 9 februari 2022. Ondertussen zijn we zelfs al bij de 11.100!

Bezoek minstens drie Nationale Parken in Nederland buiten Noord-Brabant (2/3)

In Limburg bezocht ik Nationaal Park De Meinweg. Daar ben ik al wel vaker geweest, maar niet tijdens de loopduur van dit DZP. Dus voorlopig laat ik hem meetellen.

Elke maand een nieuw recept uitproberen uit een kookboek en evt. publiceren op mijn blog

Uitgedaagd door iemand op Instagram heb ik dit jaar al diverse nieuwe recepten uit mijn kookboekencollectie uitgeprobeerd. Alleen doe ik daar dus iets mee op Instagram en niet zozeer op mijn blog. Wellicht toch handig om daar binnenkort eens een blog aan te besteden als bewijs voor DZP.

Tien spellen spelen die tot nu toe ongespeeld in de kast liggen spelen (3/10)

Eigenlijk kwamen al deze spellen al in januari uit de kast. Maar we speelden eindelijk Crown of Emara – wat een leuk spel is – en dat kreeg ik bijna twee jaar geleden al voor mijn verjaardag, dus absoluut een Shelf of Shame-spel.

Alles op 1 kaart en de uitbreiding Pearlbrook voor Everdell lagen een stuk korter in de kast. Alles op 1 kaart is een dobbelspelletje, niet moeilijk wel tactisch. Pearlbrook – de waterdierenuitbreiding – vinden wij een leukere uitbreiding dan Spirecrest, dus waarschijnlijk ga ik die verkopen.

Verder heb ik al twee maanden (dit hele jaar dus) geen nieuwe spellen aangeschaft, wat hoort bij mijn voornemen om minstens drie maanden geen nieuwe spellen te kopen en eerst eens alles van de Shelf of Shame te spelen.

100 Happy Days-challenge op instagram

Ik ben ondertussen over de helft, maar soms vind ik het wel moeilijk om iets origineels te bedenken, met name toen ik corona had zag ik weinig “happy” aan de de dagen. Dus ik denk dat ik een paar dagen langer door zal gaan om dat te compenseren.

De 100 boeken lezen van De Grote Vriendelijke 100 (5/45)

Van die 100 boeken moest ik er nog 45 lezen. Afgelopen maand las ik er vier, te weten:

Achtste-groepers huilen niet – Jacques Vriens

Momo en de Tijdspaarders – Michael Ende

Honderd uur nacht – Anna Woltz

Alleen op de wereld – Hector Malot

Wat ik ervan vond lees je in de boekrecensies van februari.

Day Zero Project 2.0.: Update 6

Omdat er in december niet zoveel gebeurde, pak ik de updates van december en januari hier samen in Update nummertje 6.

Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen (11/34)

Dubbel goed nieuws over dit doel. Ik dacht namelijk dat ik sinds de start van DZP2.0. nog 35 data op moest lossen, maar ik had een telfoutje gemaakt in mijn voordeel en het blijken er dus maar 34 te zijn. In december loste ik twee data op, allebei 5-cache-data. Voor december staat er nu nog maar één datum open, te weten 10 december. In januari ging het heel goed en loste ik alle zes de data van die maand op, dat waren vier 5-cache-data en twee 6-cache-data. Dat betekent dat januari nu als eerste wintermaand helemaal Datum Project vrij is! Natuurlijk kostte het wel de nodige moeite (ik heb echt vele kilometers gefietst en ook nog gewandeld), maar het gaf ook veel voldoening om alle data opgelost te krijgen.

50 multicaches vinden (14/50)

Zowel in december als in januari vond ik slechts één multicache. En dan moet ik ook nog eerlijk bekennen dat het in beide gevallen om korte offset-multi’s gaat. Dus met maar twee waypoints. Maar ja, het is wel logisch, want als ik een datum wil oplossen heb ik veel founds nodig en dan kies je niet voor een lange multi. Toch zal ik wel meer multi’s moeten gaan doen als ik dit doel wil halen.

De 750 gevonden labcaches bereiken (587/750)

Met de labcaches ging het wel lekker in december en januari, want ik deed er diverse. Want labcaches hebben een in mijn ogen eigenlijk oneerlijke telling (elk waypoint telt als een aparte found) ten opzichte van multi-caches. Voor het oplossen van probleemdata is dit echter een geweldige uitkomst. Dat dan weer wel.

10x met mijn mede-Heideroosje gaan geocachen (3/10)

In januari ging ik 1x samen met mijn mede-Heideroosjes Anke op pad. De derde keer sinds de start van mijn DZP2.0. Anke weet van dit doel en zit mij er steeds mee te plagen. Het was overigens heel gezellig om samen te geocachen, dus de volgende afspraak staat ook alweer gepland. Als de weersomstandigheden meewerken gaan we dan weer samen een probleemdatum oplossen.

Tien keer een kaartenbingo organiseren op instagram (4/10)

In januari organiseerde ik mijn vierde bingo op instagram met als thema Blue Monday. De kaartjes mochten pas op Blue Monday (dat was 17 januari) open gemaakt worden om die depressieve dag op te vrolijken. Er waren niet zoveel deelnemers, dus twee kleine groepjes van vier. Ik kreeg leuke kaartjes en had eindelijk eens een keer bingo. Altijd leuk bij je eigen bingo. Overigens vond ik Blue Monday niet de meest depressie dag van de maand, ik had op andere dagen veel meer last van “winterdepressie”.

Een puzzel van 2000 stukjes maken

In de eerste week van het nieuwe jaar begon ik met deze puzzel die uiteindelijk bijna heel mijn eettafel in beslag nam. Op mijn instagram (@maartjesmoves) is het bewijs te zien dat hij af is. Het was een puzzel van Ravensburger met een afbeelding met boeken en dieren van Aimee Stewart. Ik heb al eerder 1000-stukjes puzzels van haar gelegd, maar dit was de eerste met 2000 stukjes.

Drie torens beklimmen, die ik nog niet eerder heb beklommen. Dit kunnen uitkijktorens, kerktorens, enz. zijn (2/3)

In de eerste week van januari beklom ik mijn tweede nieuwe uitkijktoren. Op fietsafstand van mijn huis is sinds kort een nieuwe uitkijktoren met de naam De Nieuwe Herdgang. Hij staat langs de snelweg de A58 tussen Moergestel en Tilburg in. Het ontwerp van de toren is heel gaaf, het is een soort van driehoek. Het nadeel is wel dat het hoogste plateau maar heel klein is en het was er vreselijk druk, dus kon ik maar even blijven staan. Ik wil dus nog een keertje terug op een rustigere dag. Overigens is het uitzicht niet heel bijzonder, want je kijkt uit over snelwegen en de skyline van Tilburg. Persoonlijk had ik de uitkijktoren liever op een meer natuurlijke plaats gezien, de Kampina bijvoorbeeld. Hij staat ook op een beetje een raar plekje, wat niet echt aan een wandelroute ligt. Wel kun je er naartoe wandelen vanaf het Trappistenklooster Koningshoeven. Dus wellicht ontstaat er nog een wandelroute, de uitkijktoren is nog niet eens officieel geopend (vermoedelijk vanwege corona). Er omheen is het dan ook nog een grote modderpoel. Voordeel is wel dat je er nu nog gratis op mag. Later gaat het geloof ik 1,50 euro kosten.

De 45 boeken lezen van De Grote Vriendelijke 100 die ik nog niet gelezen heb (1/45)

In januari las ik het eerste boek voor dit doel, te weten Jij mag alles zijn van de Belgische schrijfster Griet Op de Beeck.

Verder

Zijn er natuurlijk de langlopende doelen die gewoon doorgaan, zoals het lezen van boeken. Ook ben ik op 1 januari gestart met de #100happydayschallenge op instagram, dus na januari ben ik ongeveer op 1/3 van de 100 dagen.

Day Zero Project 2.0.: De Grote Vriendelijke 100

Ik ben alweer bijna een half jaar bezig met mijn tweede Day Zero Project, maar er stond nog heel lang een vraagteken bij het laatste doel, nummer 101. Heel lang wist ik hier niets voor te bedenken, maar dankzij lezerscommunity Hebban – waar ik al jaren mijn gelezen boeken bijhoud – kwam ik dan toch op een leuk idee.

In november kwam er een lijst uit met daarop volgens de stemmers de beste 100 kinder- en jeugdboeken. Deze stemming was opgezet door Hebban en De Grote Vriendelijke Podcast (een podcast over kinder- en jeugdboeken). Hebban zette vervolgens een challenge op, waarin je drie jaar de tijd krijgt om al 100 boeken van de lijst te lezen, tot 31 december 2024. Mijn DZP stopt al negen maanden eerder, op 31 maart 2024. Maar ik heb ook al vrij veel boeken van de lijst gelezen, dus dat maakt het iets makkelijker. Ik ga dus proberen om tijdens mijn DZP de lijst compleet te krijgen.

Wat ik leuk vind aan de lijst is dat het van prentenboeken tot young adult-boeken gaat. Van de andere kant vind ik het wel lastig om prentenboeken te meten met young-adult-boeken. En dat er veel klassiekers in staan, maar ook heel nieuwe boeken. En dat bepaalde auteurs er vaker in staan. Owh ja en dat er ook boeken van buitenlandse auteurs in staan. Kunnen ze voor de literatuurlijst op de middelbare scholen nog wat van leren…

Wat ik wel een misser vind is dat sommige boeken als hele serie genoemd worden (De Groene Bloem-trilogie van Floortje Zwigtman), maar dat de Harry Potter apart erin staan. Daar hadden ze dan beter consequent in kunnen zijn.

De meeste boeken heb ik al gelezen (of staan zelfs in mijn boekenkast). De boeken van Tonke Dragt heb ik allemaal zelfs meerdere keren gelezen (Tonke Dragt had wat mij betreft dan ook op 1 mogen staan i.p.v. 2, vooral ook omdat ze vrij tijdloze boeken heeft geschreven). De meeste Thea Beckmans ook. Harry Potter ook. De Roald Dahls ook. De meeste prentenboek en de boeken van Annie M.G. Schmidt zijn mij voorgelezen.

Van sommige boeken weet ik niet zeker of ik ze ooit gelezen heb, dat geldt voor de meeste Paul Biegels en voor de Kinderkaravaan van An Rutgers van der Loeff. Ook Pippi Langkous en Winnie the Poeh heb ik waarschijnlijk niet alles van (voor)gelezen, maar dat is gecompenseerd met de (teken)films.

Van het grootste gedeelte van de boeken en auteurs heb ik op zijn minst ooit gehoord. Toch staan er een paar boeken/auteurs in die geen belletje bij mij doen rinkelen.

En Anna Woltz staat er heel vaak in en daar heb ik nog nooit iets van gelezen (op het boekenweekgeschenk na), dus misschien moet ik daar maar eens mee beginnen ;>) Hoewel ik de nummer 1 – Lampje van Annet Schaap – dus ook nog niet gelezen heb, maar die staat wel bij mijn moeder in de kast.

Ben ik het volledig eens met deze lijst? Natuurlijk niet. Ik mis toch echt wel een aantal goede boeken van uitgeverij Lemniscaat. Waar zijn de historische jeugdboeken van Simone van der Vlugt? Evert Hartman? Per Nilsson? En als Ik geef je de zon van Jandy Nelson er in staat (wat ik overigens een heel goed boek vind), had ik toch zeker ook Een Weeffout in onze Sterren van John Green verwacht. Of een boek van Rainbow Rowell (Eleanor & Park) of Simon van Becky Albertalli.

De groene boeken moet ik nog lezen. Dat zijn er 45 met een stuk of vijf twijfelgevallen waarvan ik het niet meer zeker weet dus.

De Grote Vriendelijke 100:

  1. Lampje – Annet Schaap
  2. De brief voor de koning – Tonke Dragt
  3. Kruistocht in spijkerbroek – Thea Beckman
  4. Pluk van de Petteflet – Annie M.G. Schmidt
  5. Koning van Katoren – Jan Terlouw
  6. De gebroeders Leeuwenhart – Astrid Lindgren
  7. Harry Potter en de Steen der Wijzen – J.K. Rowling
  8. Hier is de boze heks – Hanna Kraan
  9. Matilda – Roald Dahl
  10. Ronja de roversdochter – Astrid Lindgren
  11. Gozert – Pieter Koolwijk
  12. De GVR – Roald Dahl
  13. Meester van de Zwarte Molen – Ottfried Preussler
  14. De Kleine Kapitein – Paul Biegel
  15. Kinderen van Moeder Aarde – Thea Beckman
  16. Sjakie en de Chocoladefabriek – Roald Dahl
  17. Alleen op de wereld – Hector Malot
  18. Het grote boek van Madelief – Guus Kuijer
  19. Het Sleutelkruid – Paul Biegel
  20. Hasse Simonsdochter – Thea Beckman
  21. Oorlogswinter – Jan Terlouw
  22. Het Oneindige Verhaal – Michael Ende
  23. Pippi Langkous – Astrid Lindgren
  24. Harry Potter en de Gevange van Azkaban – J.K. Rowling
  25. De Zevensprong – Tonke Dragt
  26. Harry Potter en de Geheime Kamer – J.K. Rowling
  27. Alfabet – Charlotte Dematons
  28. De Heksen – Roald Dahl
  29. Achtste-groepers huilen niet – Jacques Vriens
  30. De jongen, de mol, de vos en het paard – Charlie Mackesy
  31. De Gruffalo – Julia Donaldson & Axel Scheffler
  32. De Tuinen van Dorr – Paul Biegel
  33. Torenhoog en Mijlenbreed – Tonke Dragt
  34. Lennox en de gouden sikkel – Zindzi Zevenbergen
  35. Briefjes voor Pelle – Marlies Slegers
  36. Ik ben Krik, Krik ben ik – Hanna Kraan
  37. De Gorgels – Jochem Myjer
  38. Blauwe plekken – Anke de Vries
  39. Het verlangen van de prins – Marco Kunst
  40. Geef me de ruimte – Thea Beckman
  41. Heksenkind – Monica Furlong
  42. Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft – Werner Holzwarth
  43. Zonder titel – Erna Sassen
  44. De Geheime Tuin – Frances Hodgson Burnett
  45. Minoes – Annie M.G. Schmidt
  46. De Zweetvoetenman – Annet Huizing
  47. Rupsje Nooitgenoeg – Eric Carle
  48. De Griezels – Roald Dahl
  49. De kinderen van Bolderburen – Astrid Lindgren
  50. De meisjes – Annet Schaap
  51. Otje – Annie M.G. Schmidt
  52. Daantje, de wereldkampioen – Roald Dahl
  53. Luna – Pieter Koolwijk
  54. De Tunnel – Anna Woltz
  55. De Groene Bloem trilogie – Floortje Zwigtman
  56. Ik geef je de zon – Jandy Nelson
  57. Alle verhalen van Kikker & Pad – Arnold Lobel
  58. Wat je moet doen als je over een nijlpaard struikelt – Edward van de Vendel & Martijn van der Linden
  59. Nevermoor – Jessica Townsend
  60. Jij mag alles zijn – Griet op den Beeck
  61. Harry Potter en de Vuurbeker – J.K. Rowling
  62. Levende bezems – Lisa Tetzner
  63. Dromer – Mark Janssen
  64. Geheimen van het Wilde Woud – Tonke Dragt
  65. Spinder – Simon van der Geest
  66. Films die nergens draaien – Yorick Goldewijk
  67. Honderd uur nacht – Anna Woltz
  68. De veger – Jonathan Auxier
  69. Momo en de Tijdspaarders – Michael Ende
  70. De Tillermans – Cynthia Voigt
  71. Negen open armen – Benny Lindelauf
  72. Alaska – Anna Woltz
  73. De Torens van Februari – Tonke Dragt
  74. Wiplala – Annie M.G. Schmidt
  75. Je moet dansen op mijn graf – Aidan Chambers
  76. Lepelsnijder – Marjolijn Hof
  77. Doodgewoon – Bette Westera
  78. Winnie de Poeh – A.A. Milne
  79. De Kinderkaravaan – An Rutgers van der Loeff
  80. Hele verhalen voor een halve soldaat – Benny Lindelauf
  81. Hart van Inkt – Cornelia Funke
  82. Kruimeltje – Chris van Abcoude
  83. Allemaal willen we de hemel – Els Beerten
  84. Het Gulden Vlies van Thule – Thea Beckman
  85. Koningskind – Selma Noort
  86. Nachtverhaal – Paul Biegel
  87. Spijt – Carry Slee
  88. Dit is geen dagboek – Erna Sassen
  89. Kleine Sofie en Lange Wapper – Els Pelgrom & Thé Tjong-Khing
  90. Het Ministerie van Oplossingen – Sanne Rooseboom
  91. Wij gaan op berenjacht – Michael Rosen
  92. Max en de Maximonsters – Maurice Sendak
  93. Avonturen van de Dappere Ridster – Janneke Schotveld
  94. Polleke – Guus Kuijer
  95. Nederland – Charlotte Dematons
  96. Floddertje – Annie M.G. Schmidt
  97. Gips – Anna Woltz
  98. Zeb – Gideon Samson
  99. Wonderbos – Jan Paul Schutten
  100. Monkie – Dieter Schubert

Getallen van 2021

Deze maand geen Day Zero Project 2.0. Update, omdat er heel weinig op het gebied van DZP is gebeurd. Eigenlijk alleen weer wat aan de geocachingdoelen gedaan (en langlopende doelen zoals het boekendoel) en die bespreek ik deels hier ook bij de getallen. Veel doelen van mijn DZP zijn nu niet haalbaar, omdat we weer in een strenge lockdown zitten en ook omdat het winter is. Daarom dit keer wat getallen over het jaar 2021.

Geocaching

Laten we dan maar meteen met geocaching beginnen. Het is ondertussen ruim 17 jaar geleden dat ik mijn eerste geocache vond en ik vind het nog steeds een leuke hobby. In 2021 vonden we 842 caches. We starten het jaar met 9975 founds en eindigden dus met 10817 founds. Dat betekent dat we in 2022 in ieder geval voor de 11000 zullen gaan. 2021 eindigt hiermee op de vijfde plaats qua jaarfounds en is het beste jaar sinds 2017, dat nog altijd op nummer 1 staat.

De beste geocachingmaand van dit jaar was zonder meer de maand mei. We vonden toen maar liefst 222 geocaches wat dus een kwart van het jaartotaal is en mei 2021 eindigt hiermee op plek 4 in de maand-top-5. We verbeterden de dagenstreak van 18 dagen achter elkaar een cache vinden (sinds de zomer van 2016) naar 21 dagen achter elkaar een cache vinden. De dag met de meeste founds zat ook in mei, dat was 2 mei 2021 en we vonden toen maar liefst 50 caches op een dag. We waren allebei op vakantie, maar niet samen. Anke en Guy vonden dus 4 caches, mijn moeder en ik logden er 46. Verder ging het maandtotaal van mei over de 1000 founds heen (van alle maanden mei bij elkaar opgeteld dus). April was een maand eerder al over de 1000 founds heen gegaan en later dat jaar volgde ook augustus nog. Voor 2022 staat maart in de planning.

2021 startte met nog 44 probleemdata voor het Geocaching Data Project (alle data op minstens 10 founds krijgen). Dit jaar werden er 14 data opgelost, waarvan vijf 5-cache-data. Er blijven dus nog 30 data over voor 2022. Mijn persoonlijke doel is om er minstens 10 op te lossen. Er vallen er veel op zondag dit jaar, dus als het weer een beetje meewerkt moet dat lukken.

Na het vinden van de 10000ste cache nam ik mij voor om meer multi-caches te gaan doen, maar met 27 multi’s in 2021 valt dat nog tegen. Daarom nam ik een doel op in mijn DZP2.0. dat ik 50 multi’s wil vinden tijdens de looptijd van mijn DZP. Omdat DZP2.0. pas halverwege het jaar startte, tellen er maar 13 multi’s van die 27 jaarfounds mee voor het doel.

Met de labcaches ging het beter. Bijna de helft van de jaarfounds zijn labcaches. Het is nog een relatief nieuw soort caches (pas onstaan in 2020), daarom hebben we er dit jaar zoveel gedaan. Labcaches tellen sneller door, omdat welk waypoint telt als een found (dat vind ik eigenlijk niet eerlijk, maar het is wel makkelijk bij het oplossen van probleemdata). Het komt dus deels door de labcaches dat we dit jaar zoveel founds hebben.

We scoorden ook nog 23 geocaching-souvenirs.

Boeken

Ik las in 2021 maar liefst 120 boeken. Mijn leesdoel op lezerscommunity Hebban stond op 100 boeken, maar dat bereikte ik al begin november. Het is een gemiddelde van 10 boeken per maand. Behoorlijk veel boeken. Het overgrote deel van deze boeken leende ik van de bibliotheek, een enkeling is van mezelf en dan zijn er nog een paar geleend van familie of kennissen. Ook mocht ik een paar keer een boek recenseren. Boeken kopen doe ik nog maar heel weinig, ze zijn veel te duur en de meeste boeken lees ik toch maar 1x. Toch wil ik volgend jaar wat minder lezen en wat meer gaan schrijven. Kijken of dat gaat lukken, want dat is moeilijk voor iemand met zware bibliobibuli ;>) Overigens lees ik al mijn hele leven heel veel, alleen op de middelbare school heb ik even een leesdip gehad vanwege die afschuwelijke verplichte literatuurlijst met al die saaie, ouderwetse boeken.

Van deze 120 boeken zijn er maar 10 geschreven door een mannelijke auteur en eentje door een man en vrouw samen. Blijkbaar houd ik meer van vrouwelijke auteurs, haha. De meest populaire auteurs (drie boeken of meer) dit jaar waren Corina Bomann, Anne Jacobs/Marie Lamballe (is dezelfde auteur), Lucinda Riley (helaas is ze er niet meer), Sarah Lark, Kristin Hannah, Jenny Colgan, Sofia Caspari en Leigh Bardugo. Op de young adults van Bardugo na (Grisha en Kraaien) weet je dan meteen wat mijn favoriete genre is: (historische) romans.

Spelletjes

Deze getallen zijn niet helemaal eerlijk, want ik ben pas begonnen met de gespeelde spellen bijhouden via een app (Board Game Stats – kost eenmalig een paar euro) eind augustus. Deze getallen zijn dus alleen over de laatste vier maanden van het jaar. In die vier maanden speelde ik 183 spelletjes met 13 verschillende tegenstanders. Dat waren 43 unieke spellen. De top-5 van meest gespeelde spellen in deze maanden is:

  1. Qwixx
  2. Keer op Keer
  3. CuBirds
  4. Meadow
  5. Qwirkle cards

Op Meadow na zijn dit allemaal korte, snelle spelletjes die je dus makkelijk erbij pakt en waarvan je snel meerdere potjes speelt. Van Qwixx hebben we diverse soorten, maar die kun je niet apart in de app zetten. Van Keer op Keer hebben we ondertussen ook versie 2. CuBirds is een geweldig spelletje met kubustische vogels, heel verslavend. Meadow is een spel met heel mooi artwork en is niet moeilijk maar wel heel tactisch. Qwirkle cards is ook een snel spelletjes, wat niet moeilijk is, maar wel ook vrij tactisch. Ik ben heel benieuwd hoe volgend jaar de statistieken er over een heel jaar uitzien.

Munzee

De Munzee-app heeft geen mooie jaaroverzichten. Ze doen ook niet aan verschillen tussen landen, zoals bij geocaching, waar je dan meteen een landsouvenir kan scoren. Munzee werd er niet warm of koud van toen ik in het buitenland ging cappen. Ik weet dus eerlijk gezegd niet meer met welke getallen ik in 2021 gestart ben. Wel dat ik eindig in level 116 met 26520 captured Munzees en 864676 punten. Dan kan ik het in 2022 beter bijhouden.

Waymarking

Waymarking is net als geocaching van de organisatie Groundspeak en draait dus via dezelfde server. Qua statistieken lijken de websites dan ook heel erg op elkaar. Qua gebruikersgemak blijft waymarking toch erg achter. Ik heb dit jaar niet zoveel waymarks aangemaakt – slechts 11 – eigenlijk precies genoeg voor de virtuele 500 medaille. Die wilde ik al heel lang bereiken, het was zelfs een doel bij mijn eerste Day Zero Project, wat dus pas in december 2021 is geslaagd. De volgende virtuele medaille is pas bij 1000 aangebrachte waymarks. Omdat ik al zolang over deze 500 heb gedaan is de motivatie om door te gaan niet zo heel groot meer. Ik weet niet of ik helemaal kan loslaten, ik vrees dat ik altijd een obsessie voor fietspaddestoelen van de ANWB (mijn meest gewaymarkte object) zal behouden. Dus het zou zomaar kunnen dat ik af en toe nog een waymark aan zal brengen. Maar qua hobby heb ik veel meer plezier van geocaching en Munzee en waymarking zal dus steeds verder naar de achtergrond zakken.

Wandelen

Ik zou het dus tof vinden om hier te vermelden hoeveel kilometer ik dit jaar heb gewandeld, maar ik heb dit dus niet bijgehouden. Ben eigenlijk nog steeds op zoek naar een gratis of heel goedkope app waarin ik dit makkelijk kan bijhouden. Mocht iemand nog tips daarvoor hebben: graag.

Day Zero Project 2.0.: Update 5

Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen (3/35)

November telde nog drie data voor het Geocaching Datum Project. Twee 5-cache-data en een 7-cache-data. Helaas vielen er twee op doordeweekse werkdagen (ook nog eens twee dagen achter elkaar), dus die kon ik niet oplossen. De derde – 21 november – viel wel op een zondag en die heb ik uiteindelijk op kunnen lossen, ook al waren er problemen waardoor ik geen OV-fiets kon huren op het station van Gilze-Rijen en moest ik overstappen op Plan B. Daarmee is de derde datum voor het GDP vervuld. Nog 32 data te gaan…

50 multicaches vinden (12/50)

In november vonden we 1 multicache, tijdens een mooie wandeling over de Landschotse Heide bij Middelbeers.

10x met mijn mede-Heideroosje gaan geocachen (2/10)

En dat was dus samen met mijn mede-Heideroosje Anke, dus daarmee zijn we voor de tweede keer samen op pad geweest. Dat beviel goed, dus eigenlijk wilden we nog een keer samen op geocachingjacht, maar toen regende het zo hard, dat we het weer moesten aflassen (de zoveelste keer dit jaar, we hebben last van de regenvloek, denk ik).

Verder

Alleen maar progressie gemaakt op geocachingdoelen deze maand dus (en het boekendoel, maar dat haal ik soweiso wel met twee vingers in mijn neus). Veel doelen staan nu stil vanwege de zoveelste lockdown en vanwege de herfst/winter.

OV-stapper Texel: dag 2

Bertusnol en het verloren labcache-punt

Na een dag fietsen was het weer tijd voor een dag wandelen, etappe 2 van de OV-stapper of ook wel etappe 2 van het streekpad Waddenwandelen. Mijn moeder en ik lieten ons door taxi mijn vader droppen in De Koog, hemelsbreed was dit nog geen 3 kilometer van het vakantiehuisje af, maar vanwege de wegwerkzaamheden aan de weg waar ons huisje was, moesten we omrijden. Ook per fiets hadden we niet dwars door de weilanden gekund, trouwens. We gingen direct via een fietspad het bos in en al snel ging het bos over in de duinen.

We kwamen langs het uitkijkpunt op de Bertusnol en natuurlijk moest ik dat beklimmen. Mijn moeder ging zelfs mee, ondanks haar hoogtevrees. Het was een beetje mistig en bewolkt weer, wat het landschap een mysterieus tintje gaf. Later kwam ik erachter dat het punt van de TV-TAS labcache (op elk waddeneiland een punt) op de Bertusnol lag. Ik had de Slufter in mijn hoofd. Stom natuurlijk, want je moet op dat punt staan om de vraag te kunnen beantwoorden. En de rest van de week is het er niet van gekomen om nog een keer naar de Bertusnol te gaan, dus daarmee ging dit punt verloren.

Galloways in de Muy

De duinen gingen over in het natuurgebied De Muy. De route van deze dag kwam ons meer bekend voor dan die van de eerste etappe. We hebben vroeger (toen kwamen we bijna elk jaar op Texel, omdat familie er een caravan had. Die is allang verkocht en ik was dan ook 7,5 jaar niet op het eiland geweest) ook wel in De Muy en de Slufter gewandeld, terwijl we minder in de Geul kwamen. De Muy was wel veranderd: er liep nu een breed wandelpad, er was meer water en er waren lage bruggen over de waterpartijen. En er waren Galloway-koeien. Persoonlijk ben ik meer van de koeien dan van de schapen, dus de Galloways moesten op de foto: #maartjeskoeienfotos. Bij het infobord van de Muy hielden wij behulpzaam het hekje open voor fietsers en vonden we het antwoord voor het punt van de labcache Mooi Texel. Fietsers moesten hier dus het gebied uit, wandelaars konden verder lopen naar de Slufter.

Regen in de Slufter en de ruigpootbuizerd (wie kent hem niet?)

Helaas kregen we toen een regenbui over ons hoofd heen en was de Slufter niet op z’n mooist. Ook stond er erg veel water op de wandelpaden, omdat er vorige week hoog water was geweest tot ver in het gebied. We hielden droge voeten, maar de regen stopte pas toen we de Slufter alweer bijna uit waren. Het labcachepunt van de Slufter leverde veel problemen op, omdat het infobord was weggehaald. Op deze zelfde plek ontbrak het bankje dat ik nodig had om een punt van de Mythe van Texel (multicache met punten over het hele eiland) te kunnen beantwoorden. We wisten wel dat het antwoord op de vraag een vogel moest zijn, dus begonnen wij allerlei vogels in te typen. Niets was goed. Vogels op Texel gegoogled. Van alles geprobeerd, zonder resultaat. Uiteindelijk ben ik gaan zoeken naar een foto van het infobord. Die vond ik wel, maar de tekst was amper te lezen. Mijn moeder zoemde heel erg in en het moest toch echt een buizerd zijn. Dus ik weer googlen op soorten buizerds. Het was de ruigpootbuizerd. Deze vogelsoort gaan we nooit meer vergeten en de rest van de week was ruigpootbuizerd ons stopwoord. We hebben daar bijna een half uur gestaan denk ik.

De dubbele vuurtoren

Je mag dan niet meer verder wandelen door de Slufter, het grootste gedeelte is ontoegankelijk broedgebied voor vogels. Dus moesten we verder aan de andere kant van de duinovergang. Over het fietspad. Kilometers lang over het slingerende fietspad door de duinen tot aan het Landalpark. We begonnen nu aan de tocht naar de vuurtoren. We gingen een stukje door de duinen en daarna een stuk over het strand, dat was weer een lekker stuk, ook al waaide het nu een stuk harder dan tijdens etappe 1. We hadden de vuurtoren al de hele dag in de verte zien staan en nu kwamen we steeds dichterbij. Ik hoopte dat ik nog op tijd zou zijn om de vuurtoren te kunnen beklimmen, want dat stond op mijn Texel Bucket List. Voor mijn moeder was dit het eindpunt en die hoopte op een lekker hapje in het restaurant bij de vuurtoren. Helaas bleken alle restaurants in die omgeving gesloten te zijn, omdat het maandag was. Dus moesten we het doen met de chocolade uit onze rugzak.

Mijn moeder was klaar met de wandeling en belde mijn vader voor een lift. Ik wilde nog heel graag de knalrode vuurtoren op en reserveerde via internet op mijn telefoon een tijdslot. Dat ging twee minuten later al in, dus liep ik meteen naar de ingang van de vuurtoren. Ik ben in het verleden dus best wel vaak op Texel geweest, maar heb nooit eerder de vuurtoren beklommen. Terwijl ik toch al jarenlang dol ben op allerlei soorten uitkijktorens. De vuurtoren telt verschillende verdiepingen en is meteen ingericht als een museum over de geschiedenis van vuurtorens en deze in het bijzonder. Zo wist ik niet dat de nieuwe, rode vuurtoren om de oude vuurtoren is heen gebouwd. Die liep bomschade op in de tweede wereldoorlog en dus besloot men om een nieuw toren eromheen te bouwen. Op een verdieping kun je tussen de twee vuurtorens heenlopen en de kogelgaten zien zitten.

Ook ging het over de lampen en hingen er overal foto’s van de vuurtoren in alle weersomstandigheden en hoe hij er vroeger en nu uitzag. Ik vond het wel interessant. Op de top was de meldkamer nog precies zo ingericht als in 1989, toen de vuurtoren voor het laatst bemand werd. Compleet met stokoude computers en theepot. Tegenwoordig wordt hij op afstand bediend. Wel zitten er twee reservelampen in die aangaan zodra de hoofdlamp kapot gaat. Want de vuurtoren is nog wel in functie en laat dan ook elke nacht zijn licht over de zeeën schijnen, want de Noordzee en de Waddenzee komen samen zo rond de vuurtoren. Op de top van de vuurtoren waaide het extreem hard, maar ik had wel een superuitzicht. Je kunt as far as your eyes can see over de zee uitkijken. Natuurlijk kon je Vlieland zien liggen, dat is hemelsbreed maar 2,5 kilometer van Texel af. Iemand anders die op de toren stond grapte dat ze best een brug konden slaan tussen Texel en Vlieland. Ik zwaaide ook nog naar mijn moeder, die beneden op mijn vader stond te wachten. Als je onderaan de vuurtoren stond en omhoog keek langs de toren, leek het net of hij bewoog, maar dat kwam vooral door de bewegende wolken. Gezichtsbedrog dus. In de toren zat een winkeltje met allemaal vuurtorenspullen, maar ik heb niets gekocht.

Virtuele picknick zonder eten

De toren werd trouwens druk bezocht, er waren overal mensen. Nou was het natuurlijk wel herfstvakantie en midden op de dag. Na een paar rondjes over de toren ging ik weer naar beneden. De ouders waren ondertussen al doorgereden naar De Cocksdorp, ik ging die drie kilometer nog wandelen, zodat ik de hele wandeling gedaan had. Het eerste stukje ging door een klein duin- en struingebiedje. Daarna moest ik een heel stuk over een verharde dijk tot aan De Cocksdorp lopen. Aan de zeezijde had ik nog wel uitzicht op een vogelgebied en daar kon ik nog de virtuele cache doen. Eigenlijk moest je daarvoor een picknick houden aan een betonnen picknicktafeltje, maar ik had geen eten meer bij (wel honger ondertussen) en het waaide daar best hard, dus alleen maar een foto van mij met het tafeltje gemaakt en de vraag beantwoord. Je kon meteen een mailtje sturen naar zo’n automatisch adres en mijn antwoord werd goedgekeurd. Wel een idyllisch plekje voor vogelaars, er gingen er nog een paar het wad op met gigantische verrekijkers.

Omdat er vrijwel niets open was in De Cocksdorp, verveelden mijn ouders zich, dus op een bepaald moment belde mijn moeder op dat ze mij op kwamen halen, waar ik ook was. Nou was ik toevallig precies op het eindpunt van de etappe, bij het sluisje aan het einde van de hoofdstraat van De Cocksdorp. Dus hoefden ze maar een heel klein stukje te rijden.

Conclusie

Deze etappe is wat minder dan de eerste etappe. Het eerste stuk is wel mooi, langs de Bertusnol, door de Muy en De Slufter. Daarna volgt er echter een vrij saai, verhard stuk. Stukje strand rond de vuurtoren is nog wel leuk (en de beklimming van de vuurtoren is een aanrader), maar daarna is het ook weer veel verharding tot aan het eindpunt in De Cocksdorp. Ook is er nauwelijks horeca onderweg, zeker op maandag is dus alles gesloten.

Wel heb ik tijdens deze dag twee punten van mijn Day Zero Project 2.0. vervuld: een wandeling van de Wandel Bucket List (doel 39) en het beklimmen van een voor mij nieuwe uitkijktoren, de vuurtoren (doel 100).

OV-stapper Texel: dag 1

Texels imaginaire spoorlijn

In oktober verbleef ik met familie een week op Texel en het lopen van de tweedaagse OV-stapper op het eiland stond hoog op mijn Texel Bucket List. Volgens de weersvoorspelling zou het prachtig wandelweer worden op onze eerste volle dag op het eiland, dus mijn moeder en ik besloten ervoor te gaan. Mijn vader is niet zo van het wandelen, dus die kon mooi voor taxi spelen. Want tja, deze OV-stapper begint en eindigt natuurlijk niet op een station, zoals bij normale OV-stappers/NS-wandelingen (OV-stappers zijn de oude NS-wandelingen). Jah, ik vind het dus vrij hilarisch dat Texel een tweedaagse NS-wandeling heeft, want er is geen spoorrails en daaruit volgend ook geen treinstation of trein. Er zijn wel bushaltes, maar er rijden geen grote bussen zoals bij ons in Brabant, meer een soort van taxibusjes.

Prachtige wandeling

Een prachtige wandeling, vooral ook omdat hij vrijwel helemaal onverhard is. Je steekt een paar keer een verharde weg of fietspad over en moet soms een klein stukje daaroverheen, maar het zijn hoofdzakelijk paadjes door natuurgebieden. Je gaat van duinen, naar het strand en door de bossen en dan weer door de duinen. Onderweg kom je dus genoeg horeca tegen en je eindigt natuurlijk in De Koog, het meest bruisende dorpje van Texel met veel terrassen en souvenirwinkeltjes. Deze wandeling is absoluut een aanrader, met onderweg de meest prachtige uitzichten. Onderweg zie je met een beetje geluk een heleboel vogels, koeien en schapen. De wandeling is trouwens ook terug te vinden als de eerste Texel-etappe van het streekpad Waddenwandelen (dat loopt over zes waddeneilanden, de vijf Nederlandse en het Duitse Borkum). Ik had daar een boekje van geleend bij de bibliotheek, maar alleen gebruikt voor de info. De bordjes van Waddenwandelen vind je wel overal op de route als wegwijzers. Ik gebruikte echter een gpx-track die ik in mijn gps had geladen, want ik ben nou eenmaal een ontzettende gps-addict. Die gps-track downloadde ik op Wandelnet (je betaald ongeveer 15 euro per jaar en kan dan onbeperkt gps-tracks downloaden).

Mistige Mokweg, Munzee, geocaching en Adventure labcache

Officieel start de wandeling bij de haven van de veerboot; ’t Horntje. Maar dan moet je eerst een stuk over een asfaltweg lopen om bij de ingang van natuurgebied de Geul te komen, dus ik besloot dat we dan net zo goed konden starten bij die ingang. Dus navigeerde ik mijn vader daarheen (hij heeft echter niet zoveel vertrouwen in mijn gps, misschien omdat ik die Smaug heb genoemd, naar de draak uit The Hobbit). Als ik ergens goed in ben is het echter wel navigeren, dus natuurlijk reden we gewoon goed. Het was nog amper 10 uur toen mijn moeder en ik uit de auto stapten. De waas van de zonsopkomst hing nog boven de inham aan de zeekant, maar de veerboot was al enkele uren aan het varen. De hele wandeling konden we de veerboot nog zien varen, eerst van dichtbij, later steeds meer in de verte.

Nadat mijn vader vertrokken was, moesten wij eerst op zoek naar het infobord van De Geul. Op Texel ligt namelijk een Adventure labcache met punten verspreid over vijf natuurgebieden aan de westzijde van het eiland: De Geul, de Bollekamer, de Dennen, de Muy en de Slufter. Dat bord bleek nog een parkeerinhammetje verderop te staan, dus we moesten alsnog een stukje over de asfaltweg. En we konden het antwoord op de vraag niet vinden op dit bord. Wel bleek er een Munzee-sticker op het bord te zitten die al vijf jaar niet meer gescand was, maar die het nog prima deed. Als de sticker nu maar van de schok is bekomen om 2x binnen een minuut gescand te worden, haha. Wij googleden het antwoord op de vraag en liepen naar het uitkijkpunt een paar meter verderop. En daar stond dus nog een bord en daar stond het antwoord op de vraag groot op. Altijd verder kijken dan je neus lang is…

Gebrek aan vogelaarskills

We begonnen nu echt aan de wandeling en gingen al snel de Geul in, tussen de Horsmeertjes door. We liepen al snel een paadje in dat naar een uitkijkpunt over de Horsmeertjes ging, want hier was een cache te vinden met de welluidende naam Link 3. Wij zochten veel te moeilijk; ik hing al op mijn kop onder het infobord te gluren, toen de cache gewoon achter het muurtje van houten paaltjes bleek te staan. Was nog best een grote bak ook. Helaas zaten ook hier geen trackables in (uiteindelijk geen enkele trackable gevonden gedurende de hele week). We keken nog even naar de vogels verderop op het meertje, maar bij gebrek aan verrekijker en echte vogelaarskills, besloten we toch maar verder te lopen. Het pad werd steeds smaller en liep van de Geul de duinen in. Hier was het wel even door het zand ploeteren. Andere mensen kwamen ons met een knalrood hoofd tegemoet, maar zo moe waren wij nog niet, zo vlak na de start. Ik krijg op de waddeneilanden altijd een sterk Lord of the Rings-gevoel, alsof ik Aragorn ben die daar met de Fellowship of the Ring door het land trekt.

Het eindeloze strand en belachelijk dure consumpties

Na de ploetertocht door de duinen bereikten we het strand. De eerste blik op de zee voelde erg goed. Gisteren hadden we de zee natuurlijk al gezien, toen we overgingen met de veerboot en vanmorgen ook al bij de start van de wandeling, maar nu we echt op het strand aan kwamen, voelde het pas echt. We mochten een paar kilometer over het strand wandelen en dat was heerlijk. Het was niet te warm, niet te koud, er stond geen harde wind, het was gewoon echt fijn strandwandelweer. De zee was zich terug aan het trekken, dus het natte zand liep lekker door. Er hing ook een prachtige wolkenlucht boven de zee, dus er werden veel foto’s gemaakt. Ook waren we op zoek naar mooie stenen om mee te nemen. En er waren schelpen en kwallen (ik vind dat zulke vieze beesten).

Bij Paal 9 gingen we de duinovergang over en lieten we ons verleiden om koffie/thee met appeltaart te eten. Waar we een absurd hoog bedrag voor af mochten rekenen, maar ja ze kunnen hier op Texel vragen wat ze willen, de mensen kopen toch wel.

De Dennen, Ecomare en Munzees vangen is heel gevaarlijk

Wij weken een stukje van de route af om een punt van de labcache Mooi Texel te kunnen loggen bij het bord van de Bollekamer. Deze vraag was wel goed te beantwoorden en hier gingen we meteen het natuurgebied weer in. Eerst door de duinen, later liepen we het grootste bos van Texel binnen: De Dennen. Hoewel ik duinen en strand ook mooi vind, ben ik toch vooral een bos en heidemeisje. Het bos was nog mooi in herfsttooi, dus heerlijk wandelen. We kwamen langs het Bospaviljoen en mijn moeder streek vast neer op het terras terwijl ik nog naar het uitzichtpunt liep. Dat was verder lopen dan ik dacht, maar het uitzicht was wel de moeite waard.

De lunch was lekker en na het vangen van de Munzees rondom het Bospaviljoen ging de wandeling verder. De paden werden nu wat breder en het gebied weer meer duinachtig. We liepen in de richting van Ecomare en mijn moeder begon er genoeg van te krijgen. Daarom sloegen we het labcache-punt in de Dennen ook over: dat lag te ver uit de richting. Mijn moeder wilde stoppen bij Ecomare, ik wilde nog doorlopen tot aan het eindpunt in De Koog. Ik liep mee naar Ecomare om de Munzees daar te vangen en nog een cache te loggen. Bij een Munzee bleef mijn enkel hangen achter een ijzerdraadje dat vlak boven de grond was gespannen in hoog gras, waardoor ik het niet gezien had. Ging ik lekker op mijn neus en had ik de rest van de week een reusachtige blauwe plek op mijn been. Gelukkig kon ik nog wel lopen. Mijn ouders gingen per auto richting De Koog, ik ging de laatste drie kilometer nog wandelen.

Het laastste stuk van de wandeling liep weer door duingebied en er zat nog wat hoogteverschil in. Aan de ene kant een camping die nu bijna verlaten was, aan de andere kant stukken bos. Binnen het uur kwam ik aan in het centrum van De Koog, waar ik mijn ouders aantrof op een terras.

En achter mij vaarde nog steeds de veerboot heen en weer in de verte.

Day Zero Project 2.0.: doel 38

Deze wandeling stond ook op mijn Wandel Bucket lijst en daarmee heb ik een doel van mijn Day Zero Project 2.0. vervuld.

Day Zero Project 2.0.: Update 4

Bij mijn eerste Day Zero Project gaf ik niet zo vaak een overzicht van hoe het er mee stond. Dit keer wil ik dat anders aan gaan pakken en een maandelijkse update geven.

Ik startte met mijn tweede DZP op 5 juli 2021 en in oktober heb ik de volgende doelen vervuld:

6. 50 multicaches vinden (11/50)

In oktober deed ik maar liefst zes multicaches (waarvan vijf op Texel), wat dus een verdubbeling opleverde sinds de start van het project, want van 6 naar 11 multifounds.


7. De 750 gevonden labcaches bereiken (535)

Op Texel rondde ik twee labcaches met elk vijf punten af, dus dat leverde 10 punten op. De labcache Mooi Texel had punten verspreid over het hele eiland, dus kostte wel wat meer moeite dan de gemiddelde labcache. Wel de moeite waard.

28. Tien keer een kaartenbingo organiseren op instagram (3/10)

In oktober organiseerde ik een Halloween Kaartenbingo, omdat het op 31 oktober natuurlijk Halloween is. Dit thema is niet zo populair, dus slechts met één groepje van zes personen. Daarvan had maar liefst de helft bingo, dat is voor zover ik weet uniek. Helaas zat ik er zelf niet bij, maar ik kreeg wel leuke kaartjes.

TWIJFELGEVAL: 34. Wadlopen (of een wadexcursie)

Ik had ons op Texel aangemeld voor een excursie van Natuurmonumenten door vogelgebied De Schorren. We zouden tijdens die excursie ook een stuk over het wad lopen. Helaas bleek het water te hoog te staan en ging het wadlopen niet door, want dan hadden we moeten zwemmen. Dit had te maken met het tijdstip van de excursie: in de zomer vertrekken ze pas een uur later, maar nu was het de laatste week dat de excursies waren en herfst en dus vroeg donker, dus jammer-de-bammer. Hoewel we wel door De Schorren hebben geploeterd, zijn we dus niet op het wad geweest. Ik vrees alleen dat ik de komende jaren niet meer in de buurt van de wadden kom, dus mogelijk tel ik dit doel dan toch voor de helft, omdat de intentie er wel was en het niet gelukt is door invloed van buitenaf.

37 t/m 46 Tien wandelingen van de Wandel Bucket List (3/10)

Op Texel liepen we de 2-Daagse NS-wandeling Texel, dus dat is goed voor twee wandelingen van de Wandel Bucket List. De verslagen verschijnen later deze maand.

57. Bezoek minstens drie Nationale Parken in Nederland buiten Noord-Brabant (1/3)

Op Texel meerdere dagen doorgebracht in Nationaal Park de Duinen van Texel. Het heeft sinds 2002 de status van Nationaal Park. Ik ben er al wel eerder geweest, maar het is helemaal aan de andere kant van Nederland, dus het telt zeker mee voor dit doel.

100. Drie torens beklimmen, die ik nog niet eerder heb beklommen. Dit kunnen uitkijktorens, kerktorens, enz. zijn (1/3)

Op Texel beklom ik de Vuurtoren van Texel. Hoewel ik vroeger vaak op Texel ben geweest, was ik nog nooit op de vuurtoren geweest. Dit was sowieso de eerste vuurtoren die ik in mijn leven heb beklommen. Het was heel winderig op de top, maar wel een geweldig uitzicht over de zee en het eiland. Dus deze telt zeker mee.

Verder

Texel was dus goed voor het vervullen van meerdere (onderdelen van) doelen. Ik had dan ook een complete Texel Bucket List opgesteld en een weekplanning. Tja, ik houd van actieve vakanties, want ik laad meer op van lekker actief bezig zijn dan door op de bank te zitten en niets te doen.

Day Zero Project 2.0.: Update 3

Bij mijn eerste Day Zero Project gaf ik niet zo vaak een overzicht van hoe het er mee stond. Dit keer wil ik dat anders aan gaan pakken en een maandelijkse update geven.

Ik startte met mijn tweede DZP op 5 juli 2021 en in september heb ik de volgende doelen vervuld:

4. Alle data van het Geocaching Datum Project vervullen (2/35)

Gezien het feit alle data van de maanden juli en augustus al vervuld zijn, was september de eerste maand waarin ik data kon oplossen. September telde nog vier datumdagen: twee 8-cache-data en twee 9-cache-data. Ik vervulde een 8-cache-datum en een 9-cache-datum, toch de helft van het aantal in september. De andere twee data lukten niet omdat ze op een doordeweekse werkdag vielen, waarop ook in de avond al iets te doen was. Hopelijk lukken ze volgend jaar wel.

28. Tien keer een kaartenbingo organiseren op instagram (3/10)

Ter ere van Dierendag – 4 oktober – organiseerde ik een huisdierenbingo op instagram. Er deden maar liefst drie groepjes mee, een record voor mij, de andere twee keren had ik maar twee groepjes. Het idee was natuurlijk dat je iets moest schrijven over je eigen huisdieren. Ik stuurde dan ook caviakaarten van Stichting Cavia en schreef die vol met weetjes over mijn cavia’s Fenno en Frido. En het allerleukste? Ik had eindelijk bingo! Voor de allereerste keer sinds ik aan de kaartenbingo’s meedoe en extra leuk dat het ook nog bij mijn eigen bingo is.

86. Lid worden van een spellenvereniging of misschien er zelf eentje oprichten

Deze maand bezocht ik voor het eerst fysiek de spellenavond van spellenclub de Spelcarrousel in Tilburg. Tijdens de lockdown heb ik al wel een paar keer meegedaan aan een online activiteit van deze vereniging, nu mocht er voor het eerst sinds de coronacrisis uitbrak weer een echte spellenavond georganiseerd worden. Ik nam een kijkje in gezelschap van Stephanie en nog twee kennissen. We speelden twee – voor ons – nieuwe spellen: Orleans en Azul: ramen van Sintra. Van Azul kenden we al wel de eerdere versies. Het was erg gezellig, dus waarschijnlijk zal ik vaker naar deze spellenavonden gaan. Het is 1x per maand. Er is geen echt lidmaatschap, je betaalt een kleine bijdrage per avond dat je komt voor de huur van het zaaltje en voor nieuwe spellen. Helaas vindt die van oktober net plaats als ik op Texel zit, dus hopelijk gaat november wel weer lukken.

Verder

Eigenlijk dus maar 1 doel echt vervuld deze maand en twee gedeeltelijk, naast de langlopende doelen zoals boeken lezen. Maar dit is wel een erg leuk doel, omdat ik mij eigenlijk al voor de coronocrisis uitbrak bij een spellenvereniging wilde aansluiten. Dus leuk dat het nu dan eindelijk kan.