Welke boeken las ik de laatste tijd?

Het bloemeneiland – Tabea Bach

Het eerste deel van een trilogie. Het las op zich prima weg, maar ik vond het verhaal niet origineel en heel erg voorspelbaar. Overwerkte vrouw blijkt een eiland met een plantenkwekerij erop te hebben geërfd, van een tante die ze sinds haar kindertijd niet meer heeft gezien. Haar man wil het eiland ongezien verkopen en zij vind dat in de eerste instantie prima. Dan gaat er een grote klus op haar werk niet door en besluit ze toch een kijkje te nemen op het eiland. En natuurlijk wordt ze dan onmiddellijk verliefd op het eiland, maar kan ze de al geplande verkoop dan nog tegen houden?

De bibliotheek van Saint-Malo – Mario Escobar

Dit boek vond ik op de tafel met aanraders in de bibliotheek. Omdat ik ooit in de buurt van Saint-Malo op vakantie ben geweest en van lezen houdt, ging het boek mee. Het boek speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en gaat over een vrouw die in de bibliotheek van Saint-Malo werkt. Ondertussen is haar kersverse man (ze trouwden op de dag dat de oorlog begon) uitgezonden en is het maar de vraag of hij ooit nog terug komt. Er gebeurt natuurlijk van alles tijdens de oorlog en dat houdt de spanning er goed in. Het boek eindigt met de bombardementen op Saint-Malo die ook worden beschreven in het boek Als je het licht niet kunt zien van Anthony Doerr, dus dat stukje oorlogsgeschiedenis kwam mij bekend voor. En net als dat boek, heeft ook dit verhaal niet een geheel gelukkig einde.

Langste.kerst.OOIT – Lisette Jonkman

Ik mocht meedoen met de leesclub van de uitgeverij op facebook en kreeg dit boek thuis gestuurd. Ik las al eerder de andere boeken van Lisette Jonkman, waarvan ik de Verkikkerd-trilogie het leukste vond. Dus deze leek mij ook leuk en vooral leuk om in de week voor kerstmis te lezen (in de zomer zou het wat minder toepasselijk zijn). Ook dit boek is weer hilarisch en lekker feelgood met een soms wat serieuze ondertoon. Noëlle is geboren op eerste kerstdag en kerstmis is haar favoriete feest. Tot ze – SPOILER – in een tijdlus beland waarbij de eerste kerstdag eindeloos moet herbeleven. Een grappig gegeven natuurlijk, omdat ze wanhopige pogingen doet om de dag iedere keer weer tot een goed einde te brengen. Wel vond ik het op een bepaald moment in herhaling vallen, dan kreeg je weer een gesprek dat je al drie keer had gelezen. Misschien toch een of twee kerstdagen minder. Het lijkt mij ook best lastig om in alle dagen iets origineels te stoppen. Wel krijg je elke dag een stukje meer achtergrondinformatie over verschillende personen. Alles bij elkaar vond ik het wel een lekker weglezend feelgood kerstboek.

Het meisje met de vlechtjes – Wilma Geldof

Voor een jeugdboek vond ik dit best een pittig boek. Er gebeuren best veel heftige dingen in dit op waarheid gebaseerde boek. De zusjes Freddie en Truus worden gevraagd om lid te worden van een verzetsgroep in Haarlem. Later komt ook Hannie Schaft bij deze verzetsgroep, haar verhaal is veel bekender dan dat van de zusjes. In het begin is Freddie nog maar 15 jaar; een kind dus nog. De verzetsgroep doet best wel heftige dingen, ze vermoorden bijvoorbeeld Duitsers met een hoge rang door ze in de val te lokken. Ook worden er mensen aan schuilplaatsen geholpen, illegale verzetskrantjes gemaakt en rondgebracht en worden er veel spullen gesmokkeld. Op den duur moeten de zusjes zelf ook voortdurend van schuiladres veranderen, omdat ze te bekend worden. De zusjes zijn zeker geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken; dat wordt meteen al duidelijk in de scene waarin de leider van de verzetsgroep hen op de proef wil stellen. Later in het boek moeten de vrouwen in de groep alle rotklusjes doen, zoals op slechte fietsen in de winter naar andere steden fietsen om dingen weg te brengen of op te halen. Dan gaan de zusjes ook in protest. Uiteindelijk overleven beide zusjes de oorlog, maar ze krijgen pas vele later erkenning voor hun verzetswerk.

Een huis aan de rivier – Liz Fenwick

Er bleek een nieuw boek van Liz Fenwick vertaald te zijn en dat speelt natuurlijk weer in Cornwall. Dit keer echter met nieuwe personages en niet in de streek en met de (bij)personages waarin de meeste van haar boeken zich afspelen. Een vrouw koopt na haar scheiding een vervallen huis aan een rivier in Cornwall. Langzaam ontrafelt ze de geschiedenis van de bewoners van het huis, die ook nog een familielink met haar blijken te hebben. En zoals wel vaker in dit soort boeken toont de verhaallijn in het verleden een parallel met de verhaallijn in het heden. In die zin is dit boek niet per se heel origineel, maar het is wel heel prettig leesbaar geschreven en legt maar weer eens bloot hoe ingewikkeld familieverhoudingen kunnen zijn. En het gaat ook over de kloof tussen de adel en hun bedienden en over het gebrek aan rechten voor vrouwen.

Een jongen met de naam Kerstmis – Matt Haig

Vorig jaar zag ik al de film van kerstmis en toen wilde ik het boek ook lezen, maar dat kwam pas in januari beschikbaar en toen had ik zin meer in een kerstverhaal. Dus zorgde ik dit jaar dat ik het op tijd reserveerde. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het een beetje een flauw kinderboek vond. Nicholas is een beetje een rare jongen, maar ja hij woont dan ook ergens in een hutje in een bos met alleen zijn vader. Het boek komt een tikje traag op gang en daarna gaat alles ineens heel snel. Het zou het levensverhaal van de kerstman kunnen zijn, dat is tenminste het idee achter dit boek. Verder vind ik zo’n enorme tijdsprong-samenvatting aan het einde van een boek ook niet echt geweldig, hoewel het hier wel bepaalde zaken verklaard.

Landlijnen – Raynor Winn

Het derde deel over het leven en de wandelavonturen van Raynor Winn en haar man die een parkinson-achtige ziekte heeft. Het eerste deel is Het Zoutpad en daarna volgde De Wilde Stilte. Het eerste boek vond ik heel mooi, het tweede boek is meer een tussenboek dat minder over wandelen gaat. Dit derde boek is weer echt mooi. Aan het begin van het boek gaat het zo slecht met Moth (de man) dat ik echt even dacht dat hij het niet zou redden en dat zij uit rouw ging wandelen. Maar hij gaat toch nog mee en ze gaan dit keer in Schotland wandelen. De wandeling gaat opnieuw langzaam en lang niet altijd over rozen. Je merkt wel dat hun financiële een stuk verbeterd is in dit boek (maar goed, ze heeft ondertussen twee bestsellers geschreven) en dat ze ineens geen moeite meer hebben om eten te betalen en ze kiezen ook veel vaker voor een nacht in een hotel of om nieuwe spullen te kopen. Raynor Winn beschrijft vaak haar visie op de wereld en in grote lijnen is die gelijk aan die van mijzelf, dus dat schept een band. Wat ik wel wonderlijk vind (in alle drie de boeken) is dat ze zelden iets gezonds lijken te eten; ze beschrijft opvallend vaak dat ze een zak friet gaan eten. Je zou zeggen dat ze gezond proberen te eten als ze zulke sportieve prestaties proberen te leveren en ook vanwege zijn ziekte. Maar ze heeft het vrijwel nooit over groente of fruit. Ook leuk is dat ze een instagram heeft waarop je foto’s kan zien van zaken uit het boek. Raynor Winn kan absoluut heel mooi schrijven. Dit boek heeft ook weer een prachtige omslag. Er schijnt nog een vierde boek te komen, dus dat wachten we dan maar af.

Het brievenspoor – Tracy Rees

De nieuwste vertaling van een boek van Tracy Rees. Ik leende ooit al de Engelse editie van de bibliotheek, maar daar kwam ik met mijn – toen – coronabrein niet doorheen. Gelukkig nu dus de Nederlandse vertaling. Die las een stuk beter weg. Het boek bevat wel weer typische Rees-elementen. Een arm meisje krijgt allerlei kansen in haar schoot geworpen door een rijkere beschermvrouwe. Het gaat ook altijd allemaal wel behoorlijk gemakkelijk in de boeken van Rees. Maar ze schrijft wel prettig en in dit boek zit een speurtocht verstopt die een aardige spanningsboog oproept, waardoor je steeds verder wil lezen.

Goede hoop – Sarah Lark

Deel 2 (of deel 3, het is maar hoe je het bekijkt) over de vrouwelijke dierenartsen Nelly en Maria die tussen de twee wereldoorlogen in naar (Larks geliefde) Nieuw-Zeeland emigreren, omdat de vraag naar dierenartsen daar heel groot zou zijn. Ze komen terecht op de paardenhouderij van Julius en Mia uit Alle sterren aan de hemel. Ze hebben het niet per se meteen makkelijk in hun nieuwe thuisland. Er heerst een economische crisis, de tweede wereldoorlog staat voor de deur en er zijn eigenlijk geen drie (Maria’s man is de derde) dierenartsen nodig. Daarnaast heeft Nelly’s man Walter moeite om een baan te vinden. Nelly krijgt nog twee kinderen met Walter, maar ze heeft haar oudste dochter naar Amerika laten gaan met haar biologische vader, de muzikant Philipp. Zou ze haar ooit nog terug zien? Als de tweede wereldoorlog uitbreekt wordt het oogpunt van het verhaal meer verlegd naar Grit, de dochter van Nelly, die in de oorlog op een Grieks eiland zit. Dit stuk vormt een contrast met de rest van het verhaal en lijkt er niet zo goed bij te passen. Ik vond het verhaal over de tijd bij het circus van Maria en haar gezin dan interessanter en er beter bij passen (hoewel het een klein beetje op Water voor de olifanten lijkt). Kortom, er gebeurt weer meer dan genoeg in dit boek. Ben benieuwd of er ook nog een deel 3/4 gaat komen.

De kinderkaravaan – An Rutgers van der Loeff

Dit was er weer eentje voor de Grote Vriendelijke 100. Ik twijfelde heel erg of ik dit boek vroeger als kind niet al eens gelezen had en ik denk toch van wel, want het kwam mij vaag bekend voor. Een groot gezin trekt in een huifkarkaravaan door Amerika onderweg naar een stuk land om te gaan leven. Dan sterven beide ouders en staan de kinderen er alleen voor. De oudste zoon – John – is vastbesloten om zijn broertje en zijn vele zusjes bij elkaar te houden en alsnog naar het stuk land te leiden, maar dit is een lange en moeizame tocht door een zeer ruig en moeilijk begaanbaar gebied met wilde dieren en vijandige indianenstammen. Op zich een mooi gegeven voor een verhaal, maar ik vond niet alles geloofwaardig. Met name dat de pasgeboren baby de tocht overleeft, lijkt mij zeer sterk. Het is voor de andere kinderen al zwaar genoeg. Verder vind ik ook wel dat de mannenrol en de vrouwenrol heel erg stereotype worden uitgebeeld in dit boek. John is de onbetwiste leider, alle andere kinderen staan onder hem en de zusjes worden vaak ook beschreven als zwakker. Het zal iets te maken hebben met de tijdsgeest van het verhaal en ook de tijd waarin dit boek geschreven werd, maar ik vond het best irritant dat vrouwen zo denigrerend beschreven werden en John als de absolute held, terwijl oudste zusje Louise ook veel doet. Ik had het dus pas echt mooi gevonden als Louise als stoere meid haar zusjes leiding had gegeven.

Zonder titel – Erna Sassen

En ook deze was voor de Grote Vriendelijke 100. Mijn eerste boek van Erna Sassen. Het is geen dik boek en er staan heel veel tekeningen in, dus je bent er snel doorheen. De tekeningen hebben met het verhaal te maken, want de hoofdpersoon Joshua tekent graag. Alleen lijken niet alle tekeningen op de goede plek in het boek te staan. Het is een typisch tienerboek met de nodige coming of age tienerproblemen. Joshua deed mij vanwege het kunstenaarsaspect een klein beetje denken aan Noah uit Ik geef je de zon, maar verder kan dit boek daar zeker niet aan tippen. Joshua moet naar een nieuwe school en komt in de klas bij jongens die hij niet aardig vind. Maar zijn ze eigenlijk wel zo vreselijk als hij denkt? Verder mist hij zijn jeugdvriendinnetje dat terug naar haar geboorteland Iran is en mogelijk uitgehuwelijkt wordt. Ik had het interessant gevonden als dit meisje ook een eigen verhaallijn had gekregen, maar nu blijft haar trieste lot toch heel erg op de achtergrond ten gunste van Joshua op de voorgrond. Dat vind ik een gemiste kans.

De Heersers van Kir – Mariëtte Aerts

Dit fantasyboek voor de jeugd had ik al een paar keer in mijn handen gehad in de bibliotheek. Ik deed er lang over om het uit te lezen en heb het verschillende keren verlengd. Het boek komt heel traag op gang en het duurt even voor je het magiesysteem van het land helemaal door hebt. Voor een jeugdboek worden er best vaak ingewikkelde woorden gebruikt. Uiteindelijk heb ik het boek wel uitgelezen, maar ik twijfel of ik de rest van de serie nog wil lezen. Van de ene kant wil ik nog wel weten hoe het afloopt, maar het zijn in totaal vijf boeken, geloof ik die best wel dik zijn. Waar fantasy vroeger mijn favoriete genre was, kom ik er nu vaak moeizaam doorheen.

Kerstmis in het Cupcake Cafe – Jenny Colgan

Het vervolg op het eerste Cupcake Cafe boek, maar dan een stuk dunner en alles is overgoten met een dikke kerstmissaus. Uiteindelijk ook weer een echt feelgoodboek. Leuk om te lezen, maar ik vond het eerste deel leuker. Dit deel leek soms een beetje gezocht ofzo.

Corinnes toekomst – Paula Stern

Het eerste deel van een trilogie over vrouwen en het familiebedrijf; een koffiefabriek. Er is een verhaallijn in het heden (en dan echt nu, ik dacht 2019 ofzo) en een verhaallijn over de grootvader in de oorlog, die koffie smokkelde en later de fabriek heeft opgericht. Vond de verhaallijn over de grootvader eigenlijk interessanter dan die over de kleindochter in het heden. De kleindochter kreeg alles wel heel gemakkelijk voor elkaar; eigen bedrijfje, nieuwe liefde. Het leest allemaal wel lekker weg en de boeken zijn niet zo heel dik, dus ik ga deel 2 of deel 3 ook nog lezen. Grappig detail: veel mensen schrijven in hun recensie dat ze door dit boek zin krijgen om koffie te drinken. Ik lust echter geen koffie en drink het dus nooit. Alle lyrische beschrijvingen van koffie-aroma in dit boek doen mij dus niets. Coffee isn’t my cup of tea.

De oorlogsbibliotheek – Addison Armstrong

Ook dit boek heeft twee verhaallijnen. De eerste gaat over de oorlog, de Eerste Wereldoorlog. Een jonge vrouw wordt uitgezonden als bibliothecaresse in Frankrijk, waar ze de gewonde mannen in de veldhospitalen van boeken moet voorzien. Er blijkt echter discriminatie te zijn; mannen van kleur liggen ergens achteraf en hebben geen toegang tot de voorzieningen voor de blanke mannen. In de andere verhaallijn krijgt de kleindochter ook te maken met vormen van discriminatie. Ze is als van de eerste vrouwen toegelaten tot de mariniersopleiding (Amerika) en krijgt het niet gemakkelijk gemaakt door de docenten en de mannelijke medeleerlingen. Als vrije geest zou ik persoonlijk heel veel moeite hebben met hoe het er aan toe gaat in het leger. Het zou mijn droom niet zijn in ieder geval. In het boek gebeurt best veel, maar het is een beetje moeizaam geschreven, vond de overgangen tussen heden en verleden ook niet altijd even lekker. Het is verder wel een mooi verhaal enzo, maar er zijn betere schrijvers in dit genre.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s