Welke boeken las ik de laatste tijd?

Nu het weer vroeg donker is, lees ik weer extra veel. Mijn reserveringslijst bij de bibliotheek is eindeloos en dan heb ik het nog niet over mijn eigen boeken die langzaam naar mijn nieuwe woning verhuizen (ze stonden nog bij mijn ouders vanwege ruimtegebrek in de vorige woning) en die ik nog wel eens zou willen herlezen…

Het boek van vergeten woorden – Pip Williams

Dit boek krijgt van veel mensen (vrouwen) heel goede recensies, maar ik vond het moeizaam om er doorheen te komen. Ik heb het een paar keer weggelegd voor een ander boek, maar uiteindelijk toch uitgelezen. De schrijfstijl is nogal afstandelijk en ik kreeg niet echt een klik met hoofdpersoon Esme. De moeder van Esme – het hele boek uitsluitend aangeduid met haar voornaam Iris – is overleden tijdens de bevalling en daarom wordt Esme opgevoed door haar vader. Hij werkt onder hoofdredacteur Murray aan de samenstelling van de Oxford English Dictionary, een proces dat vele jaren in beslag neemt. Esme is vaak te vinden in het scriptorium en steelt soms briefjes met woorden. Als ze oud genoeg is, gaat ze zelf ook werken in het scriptorium. Ze is er dan al achter dat vrouwen (eind 19e, begin 20e eeuw) weinig rechten hebben en altijd minderwaardig zullen zijn aan mannen. Langzaam begint Esme steeds meer belangstelling te krijgen voor vrouwenrechten. Dan blijkt ook nog dat het woord “broodslavin” (bondsmaid) ontbreekt in het woordenboek. Is dit een van de woorden die Esme als kind gestolen heeft?

Op zich dus best een interessant gegeven voor een boek. Maar ik vond de schrijfstijl dus heel vervelend. Daarnaast is Esme een extreem naief en best wel raar meisje. Zelfs als ze volwassen is, gedraagt ze zich in vele opzichten nog steeds als een kind. Of dit nu aan haar opvoeding ligt, het tijdperk of dat er iets mis is met haar verstand is mij gedurende het boek niet helemaal duidelijk geworden. Maar ik had liever Edith of een Murray-dochter als hoofdpersoon gehad, ook omdat die echt bestaan hebben. Waarschijnlijk heeft Williams daar niet voor gekozen, omdat ze zich dan geen vrijheden kon veroorloven.

Afscheid van Parijs – Ruth Druart

Net als haar debuut, Terwijl Parijs sliep, een boek over de tweede oorlog in Parijs en vooral over de nasleep van die oorlog die voor een dilemma zorgt. In dit geval komt het Franse meisje Elise in contact met de Duitse Sebastian (vertaler voor het leger). Ze worden verliefd, maar raken elkaar tijdens de bevrijding van Parijs uit het oog. Elise is echter zwanger en een alleenstaande moeder met een kind van een boche wordt door haar omgeving niet getolereerd. Dus wordt ze naar Bretagne gestuurd, waar ze in huis wordt genomen door een oudere, verbitterde vrouw – Soizic – die in de oorlog zowel haar man als haar enige kind is verloren.

Jaren later komt de dochter van Elise – Josephine – er achter dat ze een Duitse vader heeft. En dan blijkt dat Sebastian nog leeft; maar hij heeft ondertussen een ander gezin. Kan het nog goedkomen tussen de twee geliefden? Of heeft het leven hun ingehaald?

Het boek gaat heel erg over wat goed is en wat slecht. En over moeilijke keuzes; ook ver na de oorlog. Uiteindelijk vind ik wel dat Elise het slechtste af is. Ze heeft een heel moeilijk leven gehad en lijkt nooit echt gelukkig te zijn geworden.

Altijd in mijn hart – Ellie Dean

Ook Altijd in mijn hart speelt in de oorlog, maar dan in Engeland in het (fictieve? – ik kan het nergens vinden op een kaart) kustplaatsje Cliffehaven. Het is alweer het vijfde vertaalde boek uit de Cliffehaven-serie, die maar liefst 18 delen telt. Het boek begint met de (vrij verwend opgevoede) zusjes Sarah en Jane, die met hun ouders op een plantage in Malaya leven. Dan breekt ook daar de oorlog uit en hun vader besluit hen op de boot naar Engeland (de zusjes zijn daar nog nooit geweest) te zetten, omdat hij denkt dat ze daar veiliger zijn. Ze hebben het adres van twee oudtantes, maar het is niet bekend of die nog wel in leven zijn. Een van deze oudtantes blijkt mevrouw Finch te zijn, de oude dame die een vaste bewoonster is van het pensioen van Peggy Reilly. Na veel omzwervingen komen de twee zusjes in het pension terecht. Ondertussen krijgen we ook nog de belevenissen van de familie Reilly mee. Het leuke aan deze serie vind ik dat het hoofdzakelijk over gewone mensen (burgers) gaat en dat het niet voortdurend over gevechtshandelingen gaat. Natuurlijk is de oorlog de aanleiding voor deze serie en vallen er nog regelmatig bommen, maar het gaat vooral over hoe de familie en hun gasten overleven tijdens de oorlog. Hoe komen ze aan eten? Wat doen ze voor (vrijwilligers)werk? Het verhaal van de zusjes is nog niet afgerond, dus ik denk dat ze in de volgende boeken ook nog mee zullen doen. Van mij mogen ze doorgaan met betalen, want ik vind dit een erg fijne historische serie die ondanks alle oorlogsellende ook vleugjes feelgood bevat.

Gouden jaren – Maria Nikolai

Gouden jaren is het tweede deel van de Chocoladevilla-serie en we zijn een kleine 20 jaar verder in de tijd, in de jaren ’20, Stuttgart, Duitsland. Judith en Victor hebben de leiding over de chocoladefabriek, de vader van Judith is ondertussen overleden. Dan sterft ook de vader van Victor en komt zijn veel jongere halfzusje Serafina in de villa wonen. Zij trekt meteen de aandacht van Judiths tweelingbroers Karl en Anton; de ondeugende tweeling uit het eerste boek is ook volwassen geworden. Anton heeft zich teruggetrokken uit de chocoladefabriek en bouwt piano’s. Maar Karl heeft er moeite mee dat zijn zus Judith boven hem is uitverkoren om leiding te geven aan de fabriek. Beide broers zijn nog altijd niet getrouwd. Serafina blijkt een moeilijk verleden te hebben en heeft een nare ervaring gehad in de zoektocht naar haar verdwenen moeder, waarvoor ze nu bedreigd wordt. Dan is er ook nog Victoria, de 10-jarige dochter van Judith en Victor, die de rol van ondeugend kind heeft overgenomen van de tweeling. Het boek gaat ook nog licht in op de grote klassenverschillen in die tijd en op de nasleep van de eerste wereldoorlog. Hoewel alle hoofdpersonages uit het boek verzonnen zijn, had Stuttgart daadwerkelijk een bloeiende chocolade-industrie in die tijd en werden er ook veel piano’s gebouwd. Verder leest deze serie gewoon lekker weg als een prettige feelgoodroman met een historisch tintje. Dus kom maar door met deel 3.

Het sleutelkruid – Paul Biegel

Een sprookjesboek van Paul Biegel, waarbij er ook weer sprookjes in het sprookje zitten. Door deze grote hoeveelheid aan verhalen en personages (veel dieren) heeft het verhaal niet heel veel diepgang. Alle personages zijn behoorlijk stereotype. Het is met 150 pagina’s en veel tekeningen (dat vind ik dan wel weer leuk) maar een dun boekje. Toch ben ik geen superfan van dit soort sprookjes. Het spreekt mij gewoon niet zo heel erg aan. Ik las dit boek dan ook vooral vanwege de Vriendelijke 100.

Films die nergens draaien – Yorick Goldewijk

Dit is dan wel weer een toppertje onder de jeugdboeken. Ook deze las ik vanwege de Vriendelijke 100. Het is pas in het najaar van 2021 verschenen, dus nog een vrij nieuw boek. Dat is heel erg leuk, want veel goede Nederlandse jeugdboeken zijn al behoorlijk oud. Cato’s moeder is overleden tijdens haar geboorte en ze leeft alleen met haar afwezige vader, een bemoeizuchtige huishoudster en een konijn. Cato is twaalf en heel erg op zoek naar vreemde avonturen en uitvindingen en ergens ook naar herinneringen aan de moeder die ze nooit gekend heeft. Verder is ze geobsedeerd door vechtfilms en games. Op school vinden ze haar maar een vreemd meisje. Op een dag komt ze langs de verlaten bioscoop in haar woonplaats en blijkt die weer open te gaan. Cato komt in dienst bij mevrouw Kano die wel heel vreemde films vertoond in haar bioscoop. Durft Cato ook haar film binnen te gaan? En wie is mevrouw Kano eigenlijk? Uiteindelijk heeft het boek heel veel van wat volgens mij magisch realisme heet. Er zit ook iets van Alice in Wonderland in. Ik weet niet of het komt omdat ik een volwassene ben die een jeugdboek las, maar ik had de clou al wel vrij snel door over wie mevrouw Kano was en wie Dikkie dan zou moeten zijn. Maar absoluut een goed jeugdboek. Jammer alleen dat het vanwege het fantastische tintje weer eens niet op de literatuurlijst zal mogen…

De verloren ring – Kristy Manning

Dit boek gaat over de geschiedenis van een ring die hoort bij de Cheapside-juwelen, een verzameling sieraden die in 1912 is opgegraven door arme arbeiders bij bouwwerkzaamheden en die van onschatbare waarde blijkt te zijn. De Amerikaanse historica Kate doet onderzoek naar deze juwelen, in het bijzonder de ring. Tussen het verhaal van Kate door (wat zoals wel vaker in dit soort boeken met meerdere verhaallijnen de minste boeiende lijn is) krijg je de geschiedenis van de ring en het juweel dat in de ring is vastgezet. Dit begint al eeuwen terug, als deze steen wordt gedolven in een mijn. Helaas blijken de meeste mensen die de ring door de eeuwen heen in hun bezit hebben gehad niet al te gelukkig te eindigen. De ring heeft veel dood en verderf veroorzaakt, maar soms ook geluk gebracht. Het langste wordt stilgestaan bij de verhaallijn van Essie, een arme Ierse immigrante die leefde ten tijde van de opgraving. Heeft de ring haar geluk of ongeluk gebracht?

Ik vond de invalshoek van dit boek vrij origineel; de ring als “hoofdpersoon”. Het is alleen wel jammer dat je van de meeste van de bezitters slechts een glimp te zien krijgt. Daardoor krijg je ook geen band met al deze personages. Die krijg je uiteindelijk wel met Essie, meer nog dan met Kate zelf. Alles bij elkaar een prima weglezende historische roman.

Een tijdloze liefde – Sante Montefiore

Tja, Sante Montefiore. Sommige van haar boeken vind ik verschrikkelijk, andere vind ik wel aardig. Haar schrijfstijl leest in ieder geval prettig weg. Dit boek bevat aardig wat historie over Italie vlak voor, tijdens en na de tweede wereldoorlog. Dat vond ik interessant, omdat ik niet veel weet over deze periode in dat land. Het gaat ook over een verloren liefde. Of is die weer terug gevonden? Deze vraag wordt hier in ieder geval anders beantwoord dan in Afscheid van Parijs.

Ten slotte

Al deze boeken werden geleend bij Bibliotheek Midden-Brabant. Gelukkig dat de bibliotheek bestaat, want anders was mijn portemonnee leeg en mijn huis dicht geslibd met boeken die ik vaak toch maar 1x lees.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s