Geocachingavonturen uit het verleden: Stadspark Groningen

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 3 november 2010:

Anke en ik waren een week op vakantie in Drenthe, maar we zaten vrij dicht bij de stad Groningen, dus besloten we om daar een dagje heen te gaan. In 2010 was het een geocachingdoel om caches te vinden in alle provincies van Nederland en Drenthe, Friesland en Groningen ontbraken nog in die rij. Daarom moesten we dus ook een paar caches scoren in Groningen en in het Stadspark bleken er een heleboel te liggen, dus was onze eerste stop daar.

Het avontuur:

Omdat we ook nog geen founds in de provincie Groningen hadden en we het ook altijd wel leuk vinden om een dagje te winkelen, hadden we besloten om dat in Groningen te gaan doen. Ik had er ook een complete cache-serie gevonden, waarvan het ons allebei wel leuk leek om een aantal caches te doen. We begonnen ons bezoek aan de stad daarom in het Groninger Stadspark, een heel groot park met van alles en nog wat, waaronder een vijver, een kruidentuin, heel veel kunst en een kinderboerderij. Langs de kunstwerken in het park liep een multi-cache en daarmee passeerden we maar liefst 6 traditionals, dus dat sprak ons wel aan. De trads waren allemaal goed te vinden. Helaas kwamen we er na een waypoint of 6 van de multi achter, dat de cachebeschrijving niet helemaal ingeladen was. We hadden geen idee hoe lang hij was en omdat het allemaal ellenlange beschrijvingen waren, konden we ook niemand bellen voor hulp; dat zou een duur gesprek zijn geworden. Het was ook een gewone, doordeweekse dag, dus onze gezinsleden waren allemaal aan het werk of op school. Op deze manier leerden we dus dat te lange cachebeschrijvingen nooit volledig worden ingeladen door de Oregons. Er is een limiet aan opslag per cache blijkbaar.

Als troost zijn we toen maar de korte multi in de kruidentuin gaan doen. De kruidentuin was een door onkruid overwoekerd, chaotisch geheel. Er was een tuinman hard aan het werk, maar Anke en ik dachten dat hij nog jarenlang werk zou hebben om hier nog iets fatsoenlijks van te maken. De cache was er gelukkig nog wel.

De cache van de Gasunie lag vlakbij het park en we probeerden hem te voet vanaf de parkeerplaats te bereiken, maar er was een congres bij de Gasunie en het was er vreselijk druk met aan- en afrijdende auto’s, pendelbussen en heel veel keurig geklede mensen. Liepen Anke en ik daar in onze outdoor-kleding en rugzakken door de bosjes. Dit was dus een beetje een genante cache om te loggen. Ook de Concourslaan was niet helemaal zoals het hoorde. Eigenlijk mocht je daar niet in rijden met de auto, maar wij hadden geen zin om te lopen, dus deden we net of we het bordje niet gezien hadden. Ik keerde de auto, terwijl Anke vlug de cache ging loggen. Nadat ze dat gedaan had, sprong ze vlug op de bijrijdersstoel en reden we door naar het centrum.

We kozen een willekeurige parkeergarage, met een hele enge helling waar ik hartkloppingen van kreeg. Ik haat hellingen. Het was gelukkig wel vlak bij het centrum dat o.a. bestond uit de Monopoly-straten Heerestraat en Grote Markt (Het A-kerkhof niet gezien). Een mooi, ruim opgezet-centrum. Tijdens het winkelen kwamen we langs twee kerken en bij allebei lag nog een cache. De nano bij de oude, grijze kerk was echt lastig zoeken, omdat er superveel Dreuzels rondliepen en iedereen naar ons keek. We wilden al bijna opgeven, maar gelukkig vond Anke, de nano-expert, hem toen nog. Waarschijnlijk lagen er nog wel meer caches in het centrum, maar ik heb er voor gekozen om op een bepaald moment te stoppen met caches laden, om ook nog winkeltijd over te houden.

Omdat er niet echt speciale winkels bij waren, hebben we uiteindelijk alle caches in het Noorderplantsoen ook nog te voet gedaan. Sommige zaten moeilijk verstopt, vooral die ene bij de gracht, waarbij je over het randje moest lopen en bijna in het water viel. We hebben ze wel allemaal gevonden.

Daarna liepen we terug naar de parkeergarage. Nadat ik de helling in de parkeergarage had overwonnen kwamen we veilig uit Groningen. We moesten nog een cache die een stukje buiten het stadspark lag om de stadspark-serie compleet te krijgen, dus die hebben we in het donker op de terugweg nog gedaan. Hij lag bij een brug, alleen kon je er niet goed bij. Anke is onder de brug gekropen en heeft hem eruit gekregen. Daarvoor moest ze wel een soort turnhouding aannemen.

Achteraf bleek dat de serie ook nog een travelbughotel telde, maar dat had ik over het hoofd gezien. Nou ja, pech gehad, je kunt nou eenmaal niet alles hebben. Met 14 founds hadden we al veel meer caches gedaan, dan ik van tevoren had ingepland voor deze dag.

Wat ik hier op 3 november 2022 nog aan toe te voegen heb:

Dat winkelen combineren met geocaching is iets wat ik nu nog steeds doe. Zelfs Anke combineert haar stadsbezoeken op vakantie nog steeds met geocaching. Tegenwoordig zijn dat wel vaak labcaches, want die zijn virtueel en daardoor makkelijker te onderhouden in een stad. In Groningen ben ik nog een paar keer terug geweest, 1x zelfs weer samen met Anke. Ook in het Stadspark Groningen ben ik nog een paar keer geweest, omdat daar het Zomerfolk festival van de band Rapalje (de meeste leden van deze band wonen in de stad Groningen) wordt gehouden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s