Geocachingavonturen uit het verleden: Rondje Imbosch op de Veluwe

Dit was nog een 4-cache-datum voor mijn Geocaching Datum Project en ik wilde graag nog eens naar de Veluwe in de herfst, dus de keuze voor Rondje Imbosch was gauw gemaakt.

Het avontuur:

27 oktober was nog een 4-cache-datum en die viel dit jaar op een zondag, dus ik wilde heel graag op jacht om de datum te saven. Helaas was het in oktober overwegend erg slecht weer en ik was bang dat het daarom niet zou gaan lukken. Gelukkig werd er voor dit weekend zonnig herfstweer voorspeld, dus besloot ik om naar de Veluwe te gaan voor Rondje Imbosch, dat nu al een tijdje op mijn verlanglijstje staat. Voor de verandering waren er ook geen werkzaamheden op dit spoortraject. Ik ging per trein naar Rheden en ving onderweg Munzees vanuit de trein.

Rondje Imbosch

Aangekomen in Rheden zette ik Smaug (mijn gps) aan en zag dat het vier kilometer was naar de eerste cache van het rondje. Dat zou op zich te lopen zijn, maar dan had ik alweer acht kilometer extra en op de Veluwe had ik het waarschijnlijk niet hemelsbreed kunnen lopen. Er stonden ook nog OV-fietsen, dus die keuze was snel gemaakt. Er volgde een pittige fietstocht met veel stijgen en af en toe dalen. Mijn OV-fiets had geen versnellingen, dus ik had het al snel behoorlijk warm. Toen ik ’s ochtends naar het station in Oisterwijk fietste, had ik het nog koud, maar dat was nu snel over. Onderweg sprong ik regelmatig van mijn fiets af om fietspaddestoelen te waymarken, want die stonden er heel veel in dit gebied. Ook moest ik vaak mijn neus snuiten, omdat het een beetje waaide en daardoor had ik last van hooikoorts.

Rondje Imbosch, Veluwe

Uiteindelijk kwam ik aan bij het startpunt van Rondje Imbosch, dat was nog voor het twaalf uur geweest was. Bij de eerste cache was een gezinnetje bezig en ik vind het vervelend, om dan in hun buurt te moeten zoeken. Straks denken die mensen dat ik een kinderlokker ben ofzo. Gelukkig liepen ze een andere kant op en kon ik rustig zoeken naar de cache. Dit is ook meteen de cache waar ik het langste naar heb moeten zoeken. De caches zagen er allemaal netjes uit met droge logboekjes en schone kokers. Het was ook een mooie wandeling, met namen de tweede helft. Prachtige uitzichten. Regelmatig kwam ik Schotse Hooglanders tegen, die lopen hier heel veel rond. Er waren ook andere wandelaars en veel (vriendelijke!) mountainbikers. Toch waren er ook stukken waar ik helemaal alleen liep.

The road ahead is empty

Het was prachtig, zonnig weer, dus ik kreeg er geen spijt van dat ik gegaan ben. Geocaching, waymarking, munzee, wandelen, heerlijk zo’n dag. Nog voor 13 uur had ik al zes caches gevonden en gelogd en daarmee de datum gered. Daar hoefde ik me dus niet meer druk om te maken. Bij nummer 8 kon ik kiezen om meteen door te lopen naar nummer 9 of een omweg te maken langs een 8a en een 8b. Natuurlijk koos ik voor de extra caches en daar kreeg ik geen spijt van, want dit was een erg mooi stukje. Prachtig uitzicht, want je kon hier heel ver kijken. As far as your eyes can see. En dan was er het kunstwerk de Highlander, in de vorm van horens van de Schotse Hooglanders. Ik moest hierbij een beetje aan indianen denken, ook vanwege het landschap dat mij een beetje deed denken aan dat uit de film Dancing with Wolves.

Koeienkunstwerk

Onderweg naar nummer 9 kwam ik een kudde Schotse Hooglanders tegen, die rondliepen in het hoge gras. Zin om hun kop op te tillen voor een foto hadden ze niet, ze hadden het veel te druk met grazen. Ik maakte nog wel een mooie foto van de achterkant van een haarbal in het hoge gras.

Schotse Hooglander

Iets verderop was een bankje waar ik mijn broodjes op at. Hierna volgde cache nummer 10 en daarna kon ik nog een cache loggen op het uitkijkplatform van de brandtoren.

Brandtoren Veluwe

Die toren had ik al de hele ronde in de verte zien staan. Je mocht er maar een klein stukje in, tot aan het eerste platform op zes meter hoogte. Het leek trouwens hoger en je moest erin klimmen via een steile ladder. Nadat ik even van het uitzicht in de brandtoren heb genoten en de cache heb gelogd, klom ik weer naar beneden.

Zicht op de brandtoren

Ik moest nu nog de bonus van de Imbosch-serie op gaan halen. Dit was een grote emmer waar ik al mijn meegenomen goodies in kwijt kon en een travelbug. Is er mooi weer wat weg uit mijn huis. Helaas geen nieuwe travelbug voor mij. Ik wandelde terug naar mijn OV-fiets en zette onderweg op verzoek nog een paar mountainbikers op de foto. Die waren hier echt allemaal heel vriendelijk, ik ben wel eens anders gewend. Terug bij mijn fiets slopen er haarballen door de bosjes, dus dat leverde nog een leuke foto op.

Haarballen in de bosjes

Omdat het nog zo vroeg was, besloot ik nog naar de earthcache de Elsberg te fietsen. Ik blijf een zwak houden voor earthcaches en deze heeft al vaker op mijn lijstje gestaan, maar hij ligt dus vrij afgelegen. Nu was ik er maar twee kilometer vanaf. Ik heb ook nog even overwogen om er vanaf het rondje naartoe te lopen, maar de paden op mijn kaart waren onduidelijk, dus ik was bang om ergens te stranden. De fietstocht naar de Elsberg viel mee, er zat wel wat stijging in, maar ik hoefde niet van mijn fiets af omdat ik het al trappend niet redde, zoals in de ochtend. Vanaf de parkeerplaats was het nog 600 meter lopen naar de observatiepost. Dit was een populaire wandeling, want het was hier superdruk. Het was ook wel een mooi wandelpad. In de observatiepost aangekomen beantwoordde ik rustig de vragen en probeerde van het uitzicht te genieten. Maar er stonden een paar mensen met grote camera’s en een zeer opgewonden vrouw die keihard fluisterend overal herten meende te zien. Inderdaad liep er in de verte een kudde herten. Helaas had ik geen verrekijker bij (want dat ding is zo zwaar om mee te slepen), dus ik kon het niet heel goed zien. Beetje jammer, maar dit was ook al leuk.

Herten in de verte

Ik wandelde terug naar de OV-fiets en fietste via een andere route  dan die ochtend terug naar het station. Ik kwam ook nog langs de Posbank, maar besloot daar niet meer te stoppen, omdat ik nog een eind naar het station moest en de trein maar 1x per uur reed op zondag en ik die niet wilde missen. Achteraf bezien had ik het best kunnen doen, want vanaf de Posbank ging het steil naar beneden en hoefde ik nauwelijks meer te trappen. Dat ging dus heel vlot en zo moest ik alsnog een half uur op de trein wachten…

Wat ik hier op 27 oktober 2022 nog aan toe te voegen heb:

Dit was een onverwacht mooie herfstdag en de Veluwe(zoom) is absoluut een van mijn favoriete natuurgebieden binnen Nederland. Was ook een mooie wandeling met geocaches als bonus.

Alle foto’s bij dit bericht zijn door mijzelf gemaakt.

Een gedachte over “Geocachingavonturen uit het verleden: Rondje Imbosch op de Veluwe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s