Geocachingavonturen uit het verleden: Het Beesels Drakenrondje

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 8 september 2019:

Hoe ik de 4-cache-datum en de Draak van Beesel versloeg. 

Het avontuur:

8 september was nog een 4-cache-datum. Een typische probleemdatum. In 2012, het jaar dat ik voor het eerst begonnen ben met een Datum Project, keurig twee verplichte caches gescoord en twee jaar geleden, in 2017, ook nog eens keurig twee verplichte caches gescoord na een lange schooldag in Amsterdam. In 2017 al met het idee dat ik dan twee jaar later de datum voorgoed kon saven, als die op een zondag viel. En nu was het dus zover en moest ik het waar gaan maken. Het eerste idee was om naar de Veluwe te gaan, maar er waren weer eens spoorwegwerkzaamheden op dat traject (story of my life), dus week ik uit naar Limburg voor het Beestels Drakenrondje. Dat kon ik lopen vanaf het station in Reuver. Ik ben hier al vaker geweest, dus de omgeving was niet nieuw.

Het zou redelijk weer worden, ik hoopte vooral dat het droog zou blijven. Op een paar miezerbuien na, bleef het inderdaad droog, het was eigenlijk prima wandelweer. Het is 1,5 uur reizen naar station Reuver, dus dat is goed te doen. Vanaf het station was het iets minder dan twee kilometer lopen naar de eerste cache van het Beesels Drakenrondje. De eerste cache lag naast Landal Reuver, het oude park waar ik in november 2017 heb gelogeerd. De huisjes zijn echt heel erg lelijk van buiten, maar van binnen zijn ze wel ok. In de bossen rondom de hekken van het huisjespark was het erg druk met wandelaars en hondenuitlaters. Later werd het rustiger op de route, er waren meer fietsers dan wandelaars. Ik had er ook voor kunnen kiezen om de route te fietsen, maar ik vind wandelen fijner. Helaas was ik vergeten om mijn tripteller op 0 te zetten, dus ik heb geen idee hoeveel kilometers ik vandaag gemaakt heb, ik schat ongeveer 15 kilometer. De eerste cache van de serie werd snel gevonden in een opvallende boomstronk, dus de kop was eraf. Als ik een datum probeer op te lossen, voel ik toch altijd de druk van het te vinden aantal caches, haha.

Nummer 2 en 3 kon ik niet vinden, ondanks dat ik bij 3 lang bezig ben geweest om een zwaar putdekseltje op te tillen. Dus toen zag ik het even somber in. Als er al hints werden gegeven bij deze serie, waren ze vaak niet erg behulpzaam. Gelukkig ging het daarna beter en vond ik nummer 4, 5, 6 en 7 wel. Ik besloot 8 over te slaan, omdat je daarvoor op en neer moest naar een kapel en je een magneet nodig had. En ik was dus mijn magneten vergeten, daar heb ik mezelf voor uitgescholden, maar ja die rugzak was vrijdag mee naar school geweest en ik had alle geoachingspullen eruit gegooid.

Ik kwam nu bij molen de Grauwe Beer, een oude molen. Hier was een offset-multi te doen, dus ik hoopte dat de cache de goede kant uit zou liggen. De vragen waren makkelijk te beantwoorden, helaas regende het net op dit moment. De cache lag wel de goede kant op en ik kon een stukje lopen tussen maasheggen in de uiterwaarden van de Maas. Grappig, want vorige week liep ik ook al door de uiterwaarden van de Maas, maar dan bij Ravenstein, een heel stuk verderop. De rivier is dan ook 950 kilometer lang en ontspringt in Frankrijk. De multicache werd gevonden, fijn om weer eens een multi in de lijst te hebben, we hebben er nog niet veel gevonden dit jaar. Dit was pas de negende. De cache bestaat al wel tien jaar, sinds 2009. De regen werd gelukkig al minder en ik logde nummer 9 en 10 van de serie. Ik kwam ook nog langs een heel oud kerkhof, met een vier eeuwen oude muur. Bijzonder dat zoiets nog steeds bestaat.

Het viel mij op dat de caches van de serie wisselend van kwaliteit waren. Veel hadden er volle logrollen en sommige zaten in kapotte of beschadigde behuizingen. Terwijl andere juist in een keurige behuizing zaten met een mooi logboekje. Toch was alles wel van dezelfde maker, volgens mij. Nummer 11 lag aan een eng paadje langs een maisveld en het was een smerige, stinkende dumpplek van afval. Ik besloot al gauw dat ik hier niet uitgebreid ging zoeken en liep snel terug naar het bredere zandpad. Nummer 12 tot en met 19 werden vervolgens wel allemaal gevonden. Het verbaasde mij dat ik aanvankelijk helemaal geen andere geocachers tegen kwam, want het was zondag en redelijk weer. Niet dat ik het erg vond, ik vind het niet fijn om opgejaagd te worden.

Bij nummer 16 kwam ik weer het dorp Beesel in. Ik heb nu nog andere delen van het dorp gezien dan in 2017 en heel veel drakendetails. Echt geweldig, draken in de bloembakken, drakenvaandels aan het huis, drakenornamenten op de huizen. Als het lukt zou ik in 2023 graag het drakenspektakel bij willen wonen. Bucketlist-item. De caches maakten nog een omweg over zandpaden en langs een kapel. Bij die kapel heb ik lang naar de cache gezocht, maar wel gevonden. Ze zijn hier in Limburg nog net iets heiliger dan bij ons in Noord-Brabant, echt overal kapellen en kruizen. In Beesel lag er nog een cache bij een wegkruis. De achtergrond was echter groen en in de vorm van een halve cirkel. Dus van een afstandje leek het net of er een draak aan het kruis hing, in plaats van een mens. Maar dat zou wel heel duivels zijn in het katholieke Limburg, dus ik moest een beetje gniffelen om mijn gedachte.

Het laatste stukje ging weer richting het bos rondom het huisjespark. Ik sloeg nummer 20 over, omdat ik geen zin had om weer terug te lopen. Vroeger vond ik het heel vervelend om nummers in een reeks te missen, maar tegenwoordig gaat het mij minder om de puntjes en maakt het me allemaal niet meer zoveel uit. Het ging mij vandaag vooral om het wandelen, om het drakendorp nog een keer te zien en om de zes caches te scoren om de datum te vervullen. Die zes caches had ik ondertussen al lang binnen. 21 caches was ook leuk geweest, omdat ik dan bij de #9300 was, maar als dat niet zou lukken; volgende keer beter. Nummer 22 van de serie bleek niet (meer) te bestaan en ik kon 23 niet vinden, die zou ook erg moeilijk zijn.

Ik had nog een mysterie over Joris en de Draak opgelost, maar die kon ik helaas ook niet vinden, dat vond ik erger dan dat ik caches van de serie niet kon vinden. Had hier toch voor zitten puzzelen. Maar de hint was “dennenboom” en het stond daar helemaal vol met dennenbomen, dus zoeken naar een micro in het bos is als een naald in een hooiberg. Daarom werd mijn laatste found van de dag een cache die niet van de serie was, genaamd wo-is-de-eik(el). Dit was de enige cache waar een trackable in paste, want een munitiekist. Dus liet ik braaf een travelbug achter, helaas zat er geen ruilmateriaal voor mij in. Na deze cache wandelde ik terug naar het station in Reuver en was ik ook nog mooi op een normale tijd thuis. Met achttien caches op de teller heb ik deze datum goed gesaved.

Wat ik hier op 8 september 2022 nog aan toe te voegen heb:

Beesel! Voor een drakenliefhebber als mij is dat echt een geweldig dorpje. Overal zijn draken. Ik ben er dan ook al meerdere keren geweest, de laatste keer was in februari van dit jaar. Ik zat toen weer op dat huisjespark en heb nog een paar ontbrekende caches van de drakenronde gevonden en ook de nieuwe labcache in Beesel gedaan. In die week vond ik ook de 11000ste cache bij de rotonde van Beesel: hierop staat een gigantisch kunstwerk van een draak.

Ik zou het nog steeds heel gaaf vinden om dat drakenspel bij te wonen, het zou in 2023 weer moeten plaats vinden, dus wie weet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s