Throwback Thursday: 26 april 2008

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 26 april 2008

De familie van Anke ging een weekje op vakantie naar Londen en ik mocht mee. We gingen met de shuttle van Calais naar Folkstone en in Calais bleek een virtuele cache te zijn op de parkeerplaats. Omdat we ruim op tijd waren, konden we die cache doen.

Het verslag: 

685. End of the holiday
Maker: Wilkinsons
Type: Virtual
Heideroosjes: Maartje en Anke
Nopi en Softie
Gevonden op: 26 april 2008
Plaats: Calais, Frankrijk

We gingen met de auto naar Engeland, met de shuttle, een trein die onder de zee door rijdt. Die vertrekt in Calais (Frankrijk) en komt aan in Folkstone (Engeland). We waren met acht vrouwen en gingen in twee auto’s. Omdat de andere auto ergens een verkeerde afslag had genomen, kwam de auto waar ik in zat ruim een half uur eerder aan. Via GoogleMaps had ik al opgezocht dat er een cache in Calais lag, sterker nog een cache die bij de vertrekhal van de shuttle lag. Een virtuele cache. We bleken nog geen 50 meter van de cache af te hebben geparkeerd. We wachten op de andere auto voordat we de cache gingen loggen.

 

shuttlebewerkt
De “jeugd” (onherkenbaar gemaakt) bij het Shuttle-beeld.

 

De ‘jeugd’ ging op de foto met het Shuttle-beeld. Het stomme was dat de cache ‘end of the holiday’ heette, terwijl het voor ons pas het begin van de vakantie was. Toch was het maar goed dat we de cache toen al hebben gelogd, want bij terugkomst hadden we er geen tijd voor en geen zin in en kwamen we ook niet zo dicht langs het beeld als nu.

Wat ik hier op 26 april 2018 nog aan toe te voegen heb:

Na het loggen van die cache gingen we in de shuttle en dat vond ik echt een afschuwelijke ervaring, omdat het heel hard op mijn oren sloeg. Verder vond ik het raar om naar Engeland te gaan zonder ook maar een glimpje zee te hebben gezien. Mocht ik ooit nog eens naar Engeland gaan, dan wil ik met de ferry of het vliegtuig.

Achteraf ben ik wel heel blij dat we toen deze Franse virtual hebben gedaan. In 2009 had ik nog niet de “obsessie” voor virtuele caches die ik nu heb, maar het staat toch bijzonder leuk in ons lijstje.

De foto is met mijn fototoestel gemaakt door een van de reisgenoten. Ik heb ons onherkenbaar gemaakt, omdat ik niet weet of iedereen op de foto herkenbaar wenst te zijn. Overigens is de foto wel helemaal te zien op de website van geocaching.

Tuesday TAG: All about socks!

Je komt ze heel vaak tegen op blogs: TAGS. Vragenlijstje over een bepaald onderwerp die dan ingevuld worden. Stiekem vind ik ze best leuk en daarom ga ik voorlopig om de twee weken een TAG invullen en op mijn blog plaatsen. Mocht je nog een leuke TAG voor mij weten, dan hoor ik dat graag in de comments.

Vandaag de It’s a sock-TAG, bedacht door Sammie.

Draag je wel eens vrolijk gekleurde sokken? 

Ja, ik draag regelmatig gekleurde sokken.

Mijn sokkenbak bestaat uit:

Gewone sokken in alle kleuren van de regenboog. Om de een of andere reden heb ik vooral veel sokken met streepjes. Ook heb ik veel wandelsokken, omdat ik veel wandel en ik draag die sokken in de winter ook tijdens mijn werk als postbesteller, omdat ze lekker warm zijn. De wandelsokken zijn qua print wel het saaiste, want ze zijn allemaal effen van kleur.

Enkelsokjes of normale sokken?

Ik heb alleen maar normale sokken, omdat ik een gruwelijke hekel heb aan enkelsokjes. Ze zakken af, ze vervormen, de rek gaat eruit en het lijkt alsof ze minder schoon in de was worden, dan gewone sokken. Dus ik draag altijd normale sokken, als ik een korte broek draag, sla ik ze dan wel om voor het aanzicht.

Wat vind je van mensen die gekleurde sokken dragen?

Hoewel je meestal niet kunt zien wat voor sokken mensen dragen, vind ik het stiekem wel awesome als blijkt dat mensen felgekleurde sokken met gekke printjes dragen onder hun nette werkkleding.

Waar koop jij vaak je sokken?

De meeste van mijn sokken komen ongetwijfeld van de Hema. Maar ik koop ze ook wel eens in de supermarkt, bij de Flying Tiger of de Primark. Mijn wandelsokken komen van de Xenos, daar hebben ze een betaalbaar merk. Die van de outdoor-winkels zijn boven budget.

Wat is je favoriete kleur?

Stiekem vind ik het allerleukste als de linkersok en de rechtersok niet helemaal hetzelfde printje vertonen, maar wel een beetje bij elkaar passen. Dit soort “paren” verkopen ze o.a. bij de Flying Tiger. Bij deze winkel hadden ze ook ooit paren die uit 3 stuks bestonden: eentje voor je linkervoet, eentje voor je rechtervoet en eentje voor de wasmachine.

Draag je vaak sokken?

Ja, eigenlijk elke dag. Ik heb een hekel aan open schoenen, zoals sandalen, dus ik draag altijd dichte schoenen met sokken. Ja, ook als het 30+ graden is.

Show hier een foto van je favoriete sokken:

Die foto vergeet ik steeds te maken, dus die blijf ik jullie schuldig. Maar de laatste tijd draag ik vaak mijn Harry Potter sokken, mijn superfoute, toeristische Amsterdam sokken (ik werd in het Engels aangesproken, toen ik ze af ging rekenen) of mijn regenboogsokken. Ik zou trouwens heel graag willen dat mijn eigen gemeente ook toeristische sokken gaat verkopen: groene sokken met een bladermotief en dan de slogan “Oisterwijk, Parel in het Groen” erop. Of paarse sokken met het lelijke logo van de gemeente Oisterwijk erop en dan dat vreselijke O’Oisterwijk als tekst. Lijkt me geweldig en het is een nuttig souvenir! En dat worden dan natuurlijk mijn favoriete sokken.

Throwback Thursday: 19 april 2015

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 19 april 2015

Met mijn moeder deed ik een heilige fietscache in Tilburg, die mij toch iets teveel devotie opleverde.

Het verslag:

5607. Met Maria op de fiets – bonus 1
5608. Met Maria op de fiets – bonus 2
5609. Met Maria op de fiets – bonus 3
5610. Met Maria op de fiets
Maker: Jel-Team
Type: Multi + bonus-mysteries
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 19 april 2015
Plaats: Tilburg

Op deze zonnige zondag gingen mijn moeder en ik per fiets devoot doen in Tilburg. Daar is namelijk een nieuwe Maria-route verrezen, genaamd Met Maria op de fiets. We fietsten natuurlijk gewoon die-hard van Oisterwijk naar het startpunt in de buurt van Tilburg Universiteit, dus toen stond er al bijna 10 kilometer op de teller. Onderweg stond er allemaal reclame langs de weg van een lingerie-merk dat ook de naam Maria voerde, dus ik kreeg snode plannen om in mijn log te gaan schrijven over de ‘stoute Maria’. Want de heilige Maria is natuurlijk wel zo’n beetje het toppunt van braafheid, hoewel ik nog altijd vraagtekens zet bij die ‘onbevlekte ontvangenis’…

Nou vind ik een kapelletje meestal best mooi, maar pfft wat zijn er een hoop Maria’s in Tilburg. En ik had gedacht dat de route door het buitengebied zou lopen, meer richting Loon op Zand. Dat was dus niet zo, we gingen kriskras de stad door, voortdurend belaagd door auto’s en scooters die op de meest vreemde plaatsen af wensen te slaan.

Mijn moeder genoot duidelijk meer van de route dan ik. Aan het begin liep de route door de wijk waar zij is opgegroeid, dus ze kon een heleboel familie-geschiedenis ophalen. Omdat ik mijn grootouders nauwelijks heb gekend wist ik lang niet alles daarvan. Dus de herinneringen van mijn moeder vond ik interessanter dan de hele cache-route. We maakten ook nog tot 2x toe een rekenfout, waardoor we nog een eind omgefietst hebben. Tja, shit happens. Uiteindelijk wel alle bonus-caches op de route gevonden.

De mooi gemaakte eindcache was verstopt in de buurt van een café, waar we ons zelf trakteerden op een drankje: dat hadden we wel verdiend. Na een tijd op het terras te hebben gezeten terug naar Oisterwijk gefietst, alles bij elkaar ruim 40 kilometer gefietst.

Wat ik hier op 19 april 2015 nog aan toe te voegen heb:

Haha ja, ik was deze route op een bepaald moment helemaal beu. Alle heiligheid kwam me mijn neus uit. Normaal gesproken vind ik fietscaches leuk, maar dan bij voorkeur door een landelijke omgeving en niet dwars door de stad. De route Met Maria op de fiets is niet alleen een geocaching-route, gewone mensen kunnen hem ook fietsen, zonder de puzzels onderweg.

Throwback Thursday: 12 april 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 12 april 2009

Toevallig weer een verslag uit 2009, net als vorige week. En ik was ook met dezelfde mensen op stap, namelijk Stephanie en Anke. Het was Pasen en we bezochten het Wijchens Paas Event.

Het verslag:

1212. Het Tweede Wijchens Paas Event

Organisator: Petervw
Type: Event
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
+ nog heel veel andere teams
Deelgenomen op: 12 april 2009 (1e Paasdag)
Plaats: Wijchen

1213. PE 2009 #4: En wat staat er op jouw kaartje?
Maker: Petervw
Type: Mysterie (event-cache)
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Wijchen

1214. DIE Cache
Maker: Scouting St. Franciscus
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Wijchen

1215. Paas Event 2008 – Event Cache 3: Pegasus (nano)
Maker: Petervw
Type: Regular
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Wijchen

1216. PE 2009 #1: Eitje!
1217. PE 2009 #2: Nabij de carpoolplaats
Maker: Petervw
Type: Regular
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Wijchen

1218. Kasteel Hernen
Maker: Rees-team
Type: Regular
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Hernen

1219. PE 2009 #3: Heiligdom
Maker: Petervw
Type: Regular
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Wijchen

1220. The Wizard near Oss
Maker: GuineaPig
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Oss

1221. De Lachende Brug
Maker: Team TATT
Type: Mysterie
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Den Bosch

1222. Geocache Team Quiz
Maker: MreWalker
Type: Mysterie
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel007: Stephanie
Gevonden op: 12 april 2009
Plaats: Den Bosch

Op de eerste Paasdag in 2009 hadden we ons ingeschreven voor het Tweede Wijchens Paas Event.
Eerlijk is eerlijk, we hadden hogere verwachtingen van dit event. De eerste opdracht was wel grappig, je moest een foto-zoektocht doen om de event-locatie te bepalen. Dus wij kwamen aan op een kleine parkeerplaats in het bos, die deze morgen al helemaal vol stond met auto’s. De meeste waren auto’s van geocachers.
Het rondje liep door bekend gebied, namelijk het Herperduin, hier waren wij al eerder geweest voor de Prins op het Witte Paard. Een hoop getallen waren te gokken, dus hebben we het rondje flink afgesneden. Onderweg al wat andere teams gesproken.

Daarna op naar de Event-locatie. Die was in een scouting-gebouw en dat was wel okay. Maar de domper was dat de zes beloofde nieuwe caches er helemaal niet waren. Op de site stond dat er vier multi’s, 1 regular en 1 mysterie ter ere van het Event online zouden komen. In plaats daarvan waren het slechts 1 mysterie en 3 regulars. De rest van de tafel lag vol met “oude” caches, waaronder Around Wijchen, die Anke en ik allemaal al gedaan hadden.

De mysterie was wel grappig, iedereen kreeg bij binnenkomst een kaartje met zijn teamnaam en ook een letter met een bijbehorend cijfer. Iedereen kreeg een verschillende combinatie. Je moest 6 combinaties hebben om het cache-coördinaat te kunnen berekenen. Wij hadden er dus al 3 en met dank aan een vrouw die onze combinaties wilde hebben, hadden we er al gauw 5. Daarna even rondgeroepen voor de zesde en we konden op pad. De cache lag maar 250 meter van het gebouw af, dus was snel gevonden. We konden hem meteen doorgeven aan de volgende cachers.

Toen we aan kwamen rijden, hadden we al een groepje mensen bij een boom vlak voor het scouting-gebouw zien staan. Stephanie kon het niet nalaten om eens even bij die boom te kijken en er lag een steen onder met een kokertje met een coördinaat.
Dat was 1,5 km verderop. Wij vonden het geheimzinnig en besloten te gaan kijken. Onderweg van alles bedacht. Een geheime mysterie-cache van het event? Een fop-coördinaat, bedoelt als grapje? Een prive-cache van de scouting die niet aangemeld zou zijn bij geocaching.nl?
Maar op het volgende punt vonden we wel weer een kokertje met nieuwe informatie. En daarna op 2 andere punten ook weer. We konden door voor de cache. Die was er ook en hij was die dag al vaker gevonden door andere teams die aan het event deelnamen. En er zaten bekende logo’s in van andere teams, van andere data.
Alleen de naam van de cache was nergens te bekennen. Het bleef dus nog een mysterie. Thuisgekomen op internet gezocht en het bleek om DIE Cache te gaan. Een cache die idd gemaakt was door de scouting, maar wel degelijk aangemeld bij geocaching.nl.

We besloten om eerst onze consumptiebonnen op te maken en daarna de event-locatie te verlaten om de event-caches te doen.
Onderweg van de Smeulenberg (een Around Wijchen-cache waar we langs zijn gelopen, zodat Stephanie hem kon loggen) nog een rondje langs de auto’s of er nieuwe TB-auto’s waren bijgekomen.

De etensrij was lang, maar met een hoop andere geocachers wel gezellig.
Nadat we gegeten hadden, gingen we weg om de andere event-caches te doen en nog wat andere caches. We deden eerst de event-cache van vorig jaar: de nano-cache. Die lag bij de boot (!) van de scouting. Dat was best een mooi bootje wat wij ook wel zouden willen hebben. Die boot heette de Pegasus, dat klinkt natuurlijk al lekker flitsend. Er stonden al wat andere geocaching-auto’s. De eigenaars daarvan waren al op de terugweg en wensten ons succes met het zoeken naar de nano. Het was Stephanies eerste nano, maar ze had hem binnen 5 seconden te pakken, het absolute nano-record. Het logrolletje was eigenlijk vol, maar we hebben ons namen er nog tussen gefrot.

Verder met Eitje en de Carpoolstrook, twee van de Eventcaches. Die waren allebei neergekwakt op niet erg boeiende locaties: een moeilijk te bereiken carpoolstrook (gelukkig wist TomTom de goede weg) en een elektriciteitskastje. Onderweg herkenden Anke en ik het restaurant in Niftrik bij de Hartencache, dus zijn we even de parkeerplaats opgereden, zodat Stephanie die cache ook kon loggen.

Het was tijd om af te rekenen met een frustratie-cache van Anke en mij: Kasteel Hernen. Die ligt bij een mooi kasteeltje in Hernen, maar de vorige keer was hij geript (en de locatie was ook behoorlijk overstroomd). Nu hadden hem snel te pakken en konden we hem doorgeven aan twee andere teams, waarvan er al eentje 4x was terug geweest op deze locatie (!).

Wij moesten terug voor de laatste event-cache: Heiligdom. Deze lag zoals de naam al doet vermoeden bij een kapelletje in Wijchen. Tussen het kappelletje en een tuin van mensen stond een wankel hek. Achter het hek zat een zeer woeste labrador die ons zo’n beetje op wilde komen eten. Volgens het baasje die aan ons kwam vragen wat al die mensen toch de hele dag bij zijn hek deden, was het een erg lieve hond, maar dat geloofden wij niet meer zo nadat hij tot 2x toe het hek bijna omver sprong om ons te kunnen…bijten misschien? Blijkbaar was de man dus niet op de hoogte gebracht van de cache bij zijn hek. Slordig, zelfs als het maar een tijdelijke cache is.

Ik wilde graag nog op zoek naar “mijn tovenaar”: de Wizard of Oss. Dit was een multi-cache, die in mijn ogen meer een mysterie is. Het was wel grappig, in de cache-beschrijving stond een toverboek en daar moest je dan met je muis overheen gaan voor de geheime boodschap waar de cache verborgen lag. We vonden de locatie een beetje vreemd, maar we hebben de cache wel gevonden, of eigenlijk hebben Anke en Stephanie hem gevonden, want ik liep aan de verkeerde kant van het water te zoeken.

We waren klaar met de caches in de omgeving, maar het was nog best vroeg. Anke en ik besloten om dan maar over Den Bosch terug te rijden om twee mysteries op te pikken, die al een tijdje opgelost in de GPS stonden. Stephanie vond dat wel prima.
Dus toerden we naar de Lachende Brug, een mysterie die over bridgen ging en opgelost was door de ouders van Anke, die bij een bridgeclub zitten. Hij lag op een bekend plekje, namelijk bij de kapel die ook gebruikt wordt bij de 3-door-elkaar-multi van de uiterwaarden van Empel.
Hierna nog verder gereden naar de Geocache Team Quiz, die toch net bij een andere boom lag, dan wij vantevoren hadden ingeschat. Zo hadden we toch nog elf caches bij elkaar gevonden en Stephanie zelfs dertien.

Reno (mijn auto) had een topdag, want hij is maar liefst 18x gediscovered. Er waren zo extreem veel TB-auto’s, dat er in sommige logjes werd gesproken over de TB-parkeerplaats.

Later bleek dat er problemen waren geweest met de reviewer en daardoor kwam er nog wat kritiek op het evenement, maar dat stukje zal ik jullie besparen. Wij hadden uiteindelijk een prima cachedag gehad en leuke gesprekken met andere geocachers en daar gaat het uiteindelijk om.

Wat ik hier op 12 april 2018 nog aan toe te voegen heb:

Ja, events. Het lijkt me best lastig om zoiets goed te organiseren en hier was blijkbaar het een en ander mis gegaan. Maar zoals ik al schreef: het gaat erom dat je een leuke dag hebt en dat hebben wij zeker gehad.

 

 

Tuesday TAG: Help, wat trek ik aan?

Je komt ze heel vaak tegen op blogs: TAGS. Vragenlijstje over een bepaald onderwerp die dan ingevuld worden. Stiekem vind ik ze best leuk en daarom ga ik voorlopig om de twee weken een TAG invullen en op mijn blog plaatsen. Mocht je nog een leuke TAG voor mij weten, dan hoor ik dat graag in de comments.

Dit keer vond ik een TAG over kleding. Deze komt van Trendbubbles.

Wat heb je aan vandaag?

Een spijkerbroek, sokken, wandelschoenen, ondergoed, een T-shirt en mijn oranje/donkerblauwe shirt van de post. Dat laatste kledingstuk omschrijf ik vaak als mijn “postpyjama”, omdat het sterk aan een pyjama doet denken.

Waarom heb je vandaag aan wat je aan hebt?

Tja, ik moest werken en dan draag ik dus mijn postpyjama. Je moet herkenbaar zijn op straat. Op zich draag ik in de winter natuurlijk al mijn postjas, maar over het algemeen trek ik ook keurig het shirt onder de jas aan. Bij warmer weer draag ik de jas niet en het shirt wel. Ik draag bijna altijd een spijkerbroek, want dat is gewoon de meest praktische soort broek als je een Maartje bent.

Hoe besluit je wat je aandoet?

Ligt eraan wat de activiteit van de dag is. Als ik post moet bezorgen dus postkleding. Als ik ga wandelen gemakkelijke kleding en wandelschoenen/sokken. Als ik naar school ga draag ik vaak wat nettere kleding en gympen i.p.v. wandelschoenen. Datzelfde zou ik ook doen naar een stage of als ik ander werk had wat niet buiten was.

Heb je bepaalde dagen in de week dat je een kledingstuk aantrekt?

Nee, het ligt aan de activiteit van de dag.

Trek je bepaalde kledingstukken aan bij een bepaalde stemming?

Nee, hoogstens een hoody-trui als ik het koud heb of heel moe ben.

Leg je voor dat je naar bed gaat klaar wat je de volgende dag aandoet? Of doe je het anders.

Alleen als ik heel vroeg op moet, want dan heb ik geen zin en tijd (ik moet dan meestal een trein halen) om alles bij elkaar te gaan zoeken. Maar als ik op een normale tijd opsta, dan zoek ik het pas in de ochtend bij elkaar.

Wat doe je met kleding als je je ’s avonds uitkleed?

Als ik het de dag erna nog een keer aantrek, hang ik het over een stoel op mijn slaapkamer. Mocht ik het niet meer aantrekken, dan gaat het in de waszak. Tenzij het natte spullen (handdoeken bijv.) zijn, die hang ik uit tot ze in de was gaan.

Kleed je jezelf om als je van je werk of uit school komt?

Ligt eraan wat ik daarna nog ga doen. Vanuit school kleed ik me bijna nooit om. Het postshirt wissel ik meestal wel om voor een gewone trui of shirt.

Hangt kleding in je kast op kleur of door elkaar?

Haha, ik heb momenteel niet eens een echte kledingkast, vanwege ruimtegebrek. Alles ligt door elkaar in bakken, hoewel ik probeer broeken bij elkaar te houden, net als truien en shirts. Alleen al het ondergoed zit samen en de sokken ook. De rest lukt niet altijd even goed.

Welk kledingstuk hangt niet in je kast maar zou je dolgraag willen hebben?

Ik heb niet echt dure kledingwensen. Mijn wandelschoenen zijn mijn duurste aankopen op kledinggebied en omdat ik elk jaar een paar compleet aan gort loop, moet ik elk jaar een nieuw paar kopen.

Houd je een winter en zomer garderobe aan?

Nee, dat heb ik nooit begrepen, dat mensen dat scheiden. In de winter draag je toch ook T-shirts onder je trui? En in de zomer trek ik in de avonduren ook wel eens een trui aan. Waarom zou je winterkleding opbergen in de zomer? Ik heb er ook geen opbergruimte voor, trouwens. Het enige wat ik nog kan begrijpen is dat je jassen op bergt, vanwege de ruimte aan de kapstok.

Wat doe je met kleding die je niet meer draagt?

In zo’n kledingcontainer. Tenzij het echt heel erg versleten of kapot is, dan gooi ik het weg.

Wat is je lievelingskledingstuk?

Heb ik niet echt. Ik hecht niet zo heel veel waarde aan kleding.

Waar koop je het meest online of in een winkel?

Beiden. Ik koop veel dingen online, maar ook wel gewoon in winkels. Bij bepaalde kledingstukken wil ik het liever kunnen passen voor ik het koop. Want ik haat al dat gedoe rondom retourzendingen.

Van welk kledingstuk kun je maar geen afscheid nemen.

Ik heb een paar truien die ik al jarenlang heb. Maar die kunnen er nog wel mee door, dus tot ze echt niet meer kunnen, mogen ze blijven.

Van welke kledingkeuze heb je wel eens vreselijk spijt gehad?

Ik heb ooit schoenen gekocht met doodshoofden erop, die ik 2x ofzo heb aangehad. Begrijp nu niet dat ik zoiets ooit heb aangeschaft. Zo lelijk. Zo heb ik ook een tijdje een camouflagebroek gehad, iets ik nu ook echt nooit meer zou aantrekken.

Heb je een vaste plek in huis om je tas neer te zetten of zet je hem random weg?

Tas en rugzak staan meestal wel op dezelfde plek of hangen aan de kapstok.

Dit doe ik beslist nooit aan.

Ik draag nooit jurken of rokken. Vind dat gewoon totaal ongemakkelijk. En ik houd ook niet van zomerhempjes, ik wil dat er een mouw(tje) aan zit. Verder houd ik ook niet van hele korte broekjes, ik ben meer van de driekwartbroeken.

Dal Vrij: maart 2018

In juli 2017 ging mijn Dal Vrij-abonnement in. Dat houdt in dat ik voortaan altijd gratis kan reizen: doordeweeks buiten de spitsuren en in het weekend en op feestdagen de hele dag. Dal Vrij is – met 102 euro per maand – wel een prijzig abonnement, dus ik ga dit jaar bijhouden of het me wel echt de beloofde besparing op zal leveren.

In maart reisde ik 6 dagen met de trein, waarvan 3x naar school en nog eens 2x een redelijk lange reis. Daarom verwacht ik mijn abonnement er zeker wel weer uit te hebben deze maand.

Ook scoorde ik een nieuw station, namelijk Heerlen Woonboulevard (een station van Arriva), toen ik had bedacht om met de trein naar Ikea te gaan om tafeltjes te kopen waar ik mijn oog op had laten vallen en die bij de Brabantse vestigingen uitverkocht waren.

heerlenwoonboulevard

Enkele stationsborden:

 

De reizen:

3x Oisterwijk – Amsterdam Amstel vv, 31,50 euro, 52,50 euro

1x Amsterdam Centraal – Oisterwijk, 10,90 euro, 18,20 euro

1x retour Tilburg – Amsterdam Amstel, 21,20 euro, 35,20 euro

1x retour Oisterwijk – Heerlen Woonboulevard, 23,57 euro, 39,35 euro

1x retour Oisterwijk – Woerden, 18,40 euro, 30,60 euro

1x Oisterwijk – Boxtel, 1,50 euro, 2,50 euro

1x Best – Oisterwijk, 2,60 euro, 4,30 euro


Totale besparing met 40% korting: 109,67 – 102 euro abonnementskosten = 7,67 euro winst.

Totale besparing met vol tarief: 182,65 – 102 euro abonnementskosten = 80,65 euro

Conclusie:

Ten opzichte van een 40%-korting abonnement is de winst deze maand te verwaarlozen. Maar met vol tarief scheelt het toch weer een hoop. Daarnaast voelt het heel prettig om altijd “gratis” op de display van de incheckpalen te zien verschijnen.

Verder kreeg ik reclame van de NS voor een flex-abonnement, dan kun je elke maand kiezen welk abonnement je die maand wilt gebruiken, dus dan zou je kunnen switchen tussen Dal Vrij en Weekend Vrij. Is wellicht een optie voor mij, maar de komende maanden zit ik nog vast aan Dal Vrij, omdat je dat verplicht voor een jaar af moet sluiten.

Afbeelding van trein komt van internet.

 

Throwback Thursday: 5 april 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 5 april 2009

Anke, Stephanie en ik (toen nog allemaal lid van Kanovereniging Oisterwijk) gingen naar een kanowinkel, die gevestigd is in Wormer een plaatsje in Noord-Holland. Omdat dat een takke-eind rijden was, hadden we besloten om daar dan de rest van de dag te gaan geocachen.

Het verslag:

1205. Noordhollands Kanaal
Maker: Arend en Patries
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 5 april 2009
Plaats: Graftdijk

1206. Grensverleggend
Maker: Arend en Patries
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 5 april 2009
Plaats: De Rijp

1207. Lancaster
Maker: Team ADME en Arend en Patries
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 5 april 2009
Plaats: Jisp

1208. Het adres van de kat 1
1209. Het adres van de kat 2
Maker: Eline
Type: Traditionals
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 5 april 2009
Plaats: Jisp

1210. WECC: Wijdewormers Eerste Carpool Cache
Maker: MCMAL
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 5 april 2009
Plaats: Wijdewormer

1211. Hercules
Maker: opa81
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 5 april 2009
Plaats: Wijdewormer

Al een half jaar geleden hadden we afgesproken om op de eerste zondag van april naar de kanowinkel in Wormer te gaan. Het is een wonder dat we zowaar alle drie vrij waren en dat we dus ook echt zijn gegaan. Natuurlijk wilden we ook gaan geocachen daar. Gewoon omdat het de andere kant van het land is.

Na een succesvol shopping-uurtje in de kanowinkel was het nog vroeg genoeg om te cachen.

Dit gedeelte van Noord-Holland bestaat vooral uit uitgestrekte weilanden met heel veel water ertussen.
We stonden dan ook al meteen aan de verkeerde kant van het kanaal. Soms heb je geen ruk aan de TomTom. Dus op de GPS naar de andere kant van het kanaal gereden. Na een wandeling door een klein dorpje met de depressieve naam Graftdijk, kwamen we aan bij de cache, die we lekker in het zonnetje konden loggen.

Het was nog vroeg genoeg voor de multi, dus dat was de volgende op ons lijstje. Dit zou Stephanies 200ste found worden. Ik had deze multi uitgezocht omdat hij Grensverleggend heette en ik voor de grap heb gezegd dat ik alle caches wil met het woordje “grens” in de naam. Ik had alleen niet verwacht om zo’n cache-naam in Noord-Holland aan te treffen.
Grensverleggend viel een beetje tegen. We hadden een rondje door de polders verwacht. Maar je liep gewoon langs een recht zandpad met aan de ene kant een kanaal en aan de andere kant weilanden met schapen. En dus bij elk waypoint verder van de auto af.
Bij de cache aangekomen zagen we al een man in outdoor-uitrusting op een bankje zitten, met een GPS in zijn hand en naast hem de cache-box. Na een kennismaking met de man mochten wij de cache overnemen.
We begrepen nu waarom deze cache, midden in het land, toch Grensverleggend heette, hij lag bij een oude grenspaal. En niet eens goed verstopt, maar gewoon open en bloot.
Toen we gelogd hadden, mochten we 4 km terug lopen naar de auto, langs dezelfde route dus.

Hierna hebben we nog vijf traditionals gedaan. De eerste was Lancaster, die lag bij een vliegtuigmonumentje. Dit vliegtuigje was in de oorlog neergestort. Wel grappig was dat het een broertje bleek te zijn van een andere cache, Halifax, die we ook hebben gevonden. Deze cache ligt in de Biesbosch. We moesten hier een beetje sneaky doen, want er waren veel mensen bij het monument.

Daarna zijn we door Jisp gereden om de twee katten-caches op te pikken. We hebben alleen geen kat gezien en het is ons een raadsel waarom die caches zo heetten. De eerste cache was drive-in. We waren ingesteld op een nano, maar het was gewoon een micro. We werden nog aangestaard door een oude mevrouw, die op het ander bankje aan het rusten was. Ik denk dat ze ons erg vreemd vond.
De tweede cache duurde even, omdat GPS niet zo goed wist, welke kant hij op wilde. Maar ook deze gevonden.
Beide caches waren niet echt heel bijzonder.

We besloten om de dag te eindigen met de cache op de carpoolstrook, omdat die meteen de parkeerplaats was voor een andere cache, Hercules.
De carpoolstrook was erg smerig, maar de cache was er wel. Daarna naar Hercules gelopen, ons afvragend wat voor soort object dat zou zijn. Het bleek een oude “back-to-the-future” windmolen te zijn. Best wel leuk om een keertje te zien. Nog even moeten zoeken naar de cache (erg vage hint) en hij werd door Anke gevonden.

Het was ondertussen al bijna half zes, dus tijd om terug naar Noord-Brabant te rijden.
We hebben er weer een paar smileys in Noord-Holland bij en het was een gezellige dag.

Wat ik hier op 5 april 2018 nog aan toe te voegen heb:

Negen jaar na dato doe ik nog steeds aan geocaching en ben ik ook nog steeds lid van Kanovereniging Oisterwijk (net als Anke). Sterker nog, volgens mij kocht ik tijdens dit uitstapje het kanobroekje dat ik nu nog steeds draag. Hmm, dat ik alle caches met het woord “grens” in de naam wilde hebben kan ik me niet meer herinneren. Lijkt me ook een onmogelijke opgave. Van die Hercules-windmolens zijn we later nog vaker tegen gekomen tijdens het geocachen.